arybbas neoptolemos molossos

Το προφίλ μου

ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΕΙΜΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΦΩΤΟΣ .... ΔΕΝ ΜΟΥ ΜΕΝΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΑΡΑ ΑΥΤΟΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΙΣ


Εμείς που μάθαμε και δεν ξεχνάμε ...

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΕΔΩ............ υποψιν "μετακομισα" η νέα διευθυνση ειναι:  ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ


Αναδημοσίευση από http://www.diipetes.gr/html/dx_33.html

Εμείς που μάθαμε και δεν ξεχνάμε ...

altΕμείς που δεν είμαστε επιλήσμονες σχετικά με το ποια μεγαλειώδη και απίστευτα πράγματα συντελέστηκαν σε τούτον εδώ τον τόπο από τους Έλληνες και που η αγνωμοσύνη δεν μας μετέτρεψε σε αξιολύπητους πιστούς...

Εμείς που δεν ρίξαμε τις θείες και ζωτικές μας ανάγκες βορά της πιο ηλίθιας και αντιαισθητικής ηθικής κι ούτε εκχωρήσαμε τα πνευματικά μας δικαιώματα στην διαχείριση της ξεφτίλας των μαυροφορεμένων φαρδομανικάδων...

Εμείς που ουδέποτε παραιτηθήκαμε από το "ευ ζην" εδώ και τώρα και που γράψαμε στα παλιά μας τα παπούτσια την σκευωρία της μέλλουσας ορθόδοξης πονηριάς και αγιοποιήσαμε το παρόν...

Εμείς που δεν εισπράξαμε σε χρήμα το αντίτιμο του πουλημένου εαυτού μας για ν' επιτύχουμε (!) σε μια κοινωνία Προκρούστη...

Εμείς που δε αναρριχηθήκαμε σε αξιώματα και εξουσίες, γλύφοντας αλλά και με τα κέρατά μας που λέει ο λαός, γιατί σεβαστήκαμε αξίες και αρχές...

Εμείς που δεν μας έκανε η κατανάλωση των σάπιων καιρών πίτουρα τα μυαλά...

Εμείς που αντισταθήκαμε στην κρατική "δωρεάν εκπαίδευση" του "Ελληνορθόδοξου" κράτους και που ξεράσαμε την Ιστορία νιανιά που αυτή μας τάισε..

Εμείς που αντισταθήκαμε στον ίδιο μας τον εαυτό και δεν τυφλωθήκαμε από τα κατασκευασμένα ψέμματα, ούτε μουνουχιστήκαμε από την νεοελληνοχριστιανική κατήχηση της αναμόρφωσης_

Εμείς που δεν αποδεχτήκαμε ποτέ την ιδεολογία της στρούγκας, του μαντριού και του κοτετσιού, ούτε αποδεχτήκαμε ποτέ τη διαχείριση της ζωής από τις εξουσίες, όπως τα δέρματα στα ταμπάκικα_

Εμείς οι αυτοδίδαχτοι έλληνες (με μικρό πρώτο γράμμα γιατί με μεγάλο γράφονται μόνο οι πρόγονοι μας), που δεν ξεχνάμε τι τράβηξε αυτός ο τόπος και αυτός ο λαός από την εξουσία του μαύρου παπαδαριού που αλλιώς λέγεται και Ορθόδοξη Θρησκεία_

Εμείς λέω, που είμαστε ερωτευμένοι με την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Ιστορία αυτού του τόπου και όχι απλώς παθητικοί χαζοθεατές και καταναλωτές των εμετικών "εθνικών" τάχα εορτών_
δεν θα πάψουμε ποτέ να πολεμάμε για να μαθευτεί σε όλο και περισσότερο κόσμο η πραγματική Ιστορία αυτής της άθλιας εξουσίας που εκμεταλλεύτηκε με τον πιο εγκληματικό τόπο την αγαθότητα και την ευπιστία αυτού του λαού. Δεν θα πάψουμε να πολεμάμε για να μάθουν όλο και περισσότεροι τα κακουργήματα που διέπραξε κατά του Ελληνισμού αυτή η μαύρη εξουσία, γιατί η εξουσία αυτή ήταν και παραμένει κατακτητής σ' αυτόν το τόπο.


Αυτή η εξουσία κατασκευάστηκε με τον πιο πονηρό και ανήθικο τρόπο που επινοήθηκε ποτέ, μία πατέντα καθαρά εβραϊκής έμπνευσης. Κατασκευάστηκε για ένα και μόνο σκοπό, να ανακόψει τον δρόμο της γνώσης και της ελεύθερης σκέψης που κόμιζε ο Ελληνικός Πολιτισμός. Κατασκευάστηκε για να υποτιμήσει την θεία ανθρώπινη φύση. Η εξουσία αυτή κατόρθωσε με την πλύση εγκεφάλου, τη βία και τον εκβιασμό, να επιβάλει για αληθινή (!), μια παραμυθολογική συρραφή πολλών άλλων μυθολογιών. Τη σούμα αυτή την ονόμασε "Θεολογία", η οποία αυτή "Θεολογία" διδάσκεται στο_ Πανεπιστήμιο, γελοιοποιώντας την έννοια του ρήματος "επίσταμαι", που σημαίνει, ως γνωστόν, γνωρίζω καλά, σταθερά και τεκμηριωμένα. Για όποιον όμως γνωρίζει τους Νόμους που διέπουν τον Κόσμο μας ή ακόμη διαισθάνεται την θεία αρμονία της Φύσης, η "Θεολογία" αυτή, η κάθε μεταφυσική "Θεολογία", πραγματικά δεν είναι παρά μια απάτη και ένα παραμύθι. Και δεν θα ήταν άθλιο αυτό το παραμύθι, αν δεν αποσκοπούσε στο να στραβώσει την ανθρωπότητα προς όφελος των εξουσιών.

Η Ορθοδοξία, αναγορεύει με το έτσι θέλω τον εαυτόν της ως την_ μόνη "αληθινή" Θρησκεία, φτύνοντας έτσι ξεδιάντροπα και αλαζονικά στις δοξασίες και τις μυθολογίες όλων των άλλων λαών. "Ο μη ων μετ' εμού κατ' εμού εστίν" [Ματθ. ΙΒ' 30] (το ίδιο λέει κι ο αγελαδάρης Μπούς σήμερα ως καλός χριστιανός !). "Τους εχθρούς μου, τους μη θελήσαντάς με βασιλεύσαι, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθέν μου" [Λουκ. ΙΘ' 27]
Ιδού λοιπόν η μισαλλοδοξία, και η μωρία των αγραμμάτων και το πώς, από μόνοι τους, ως αλαζόνες εξουσιαστές αυτοεξευτελίζονται ! "Αληθινή" Θρησκεία ! αν μπορεί να σκεφτεί κανείς πιο οξύμωρο σχήμα, πιο αυτοαναιρούμενη συνθήκη, που δεν μπορεί να είναι ούτε αναγκαία ούτε και ικανή. "Αληθινή" Θρησκεία ! σαν να λέμε δηλαδή το αληθέστερο ψέμμα !!!
Ό,τι είναι αληθινό, αυτοαποδεικνύεται. Η Ορθοδοξία, εκείνο που μπορεί να αποδείξει αναμφίβολα, είναι μόνον ο ανθελληνισμός της, η τεράστια περιουσία της, η σάπια ιστορία της και το απίστευτο χαραμοφάι της επί αιώνες σε βάρος του Ελληνικού λαού. Από την άλλη, τι άραγε γνωρίζει καλά η Ορθοδοξία λέγοντας το κουφό πως είναι: "τα πάντα και εν πάσι", το αληθίζεσθαι; επειδή..: " αίσχιστον αυτοίς ψεύδεσθαι νενόμισται" ; Αστεία πράματα! Από τότε που η αλήθεια έγινε_ ορθόδοξη, διαμαρτυρηθήκανε όλα τα ψέμματα κι ας μην είχανε ημερομηνία λήξεως! Από τότε που οι παπάδες βγήκανε και κηρύσσουν την "αληθινή" τους Θρησκεία, χάσανε οι ψεύτες τη δουλειά τους !

Εν πάση περιπτώσει, πίσω από αυτή την παραπλανητική Θεολογία, η εξουσία αυτή έκρυψε πονηρά την βαρβαρική της αλαζονία για, εξουσία, κατακτήσεις, και πλούτο. Έτσι, με το ένα χέρι πουλάει "αληθινό" Θεό (!) και με τ' άλλο ληστεύει, παραπλανεί και στραβώνει. Το αποθησαύρισμα της αμύθητης περιουσίας της, είναι η τρανή απόδειξη του δόγματος του αρπάγματος αυτής της κατά τ' άλλα "Θρησκείας της Αγάπης", επειδή το αποτέλεσμα είναι που μετράει και το αποτέλεσμα μας καταδείχνει αδιάψευστα την αλήθεια. Άλλο γνώμονα σαν λογικά όντα να βρίσκουμε την αλήθεια δεν έχουμε και για αυτό εμείς είμαστε ερωτευμένοι με την Ιστορία, γιατί η Ιστορία είναι το αποτέλεσμα και των θεολογιών και των πράξεων των ανθρώπων. Τα λόγια είναι τσάμπα και ανέξοδα κι όλ' αυτά φαίνεται πως κολακεύουν το ναρκισσισμό του Θεού της Ορθοδοξίας στο έπακρο. Οι πράξεις όμως, ποτέ δεν ψεύδονται και πάντα την αλήθεια λένε κι ο Θεός αυτός, αν και_ "αληθινός" (!), ουδέποτε δυσανασχέτησε ή τα πήρε στο κρανίο από τα απίστευτα κακουργήματα αυτών που τον χρησιμοποιούν σαν άλλοθι.
Η εκ Θεού και εκ του ομιοουσ... ομοούσιου (!;) (πιάσ' τ' αυγό και κούρεφτο) "Υιού" αυτού αγία Ορθοδοξία, η θρησκεία της μαϊμούς αγάπης δηλαδή, έχει επιβεβαιώσει με τον αμύθητο πλούτο της αιώνες πριν τον μπάρμπα Μαρξ εκείνο που αυτός είπε, δηλαδή πως το κύριο μέλημα του ανθρώπου και των κοινωνιών του (πόσο μάλλον των εξουσιών λέω εγώ), είναι η παραγωγή και η συσσώρευση πλούτου. Πως θα μπορούσε να ξεφύγει η Ορθοδοξία από τον υλιστικό νόμο της ζωής που πρώτοι ανακάλυψαν και θεμελίωσαν οι Έλληνες "προσωκρατικοί" φιλόσοφοι Θαλής, Αναξιμένης, Ηράκλειτος, Λεύκιππος και Δημόκριτος και που πολύ αργότερα συστηματοποίησε ο Μαρξ; επειδή ήταν_ "εκ Θεού" (στα λόγια); Χα! Όλες οι καλά οργανωμένες μεγάλες Θρησκείες είναι κυριολεκτικά πνιγμένες στον χρυσό, προς δόξα Θεού προφανώς, ή πιστές στην φασιστική θεωρία του παπα-Μαλθους; Λέει το ρεζίλι, αυτός ο πάστορας εν ολίγοις: ...να καταδικάζονται οι φτωχοί στην πείνα και την αγαμία... Για τη φτώχια δεν φταίει ο καπιταλισμός αλλά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που αυτοκαταπιέζονται ένεκα του τεράστιου αριθμού τους και των ιδεών τους ! Να γιατί ο Χριστιανισμός μισεί τον σοσιαλισμό και λατρεύει τον φασισμό. Και ποίος έχει αντίρρηση ότι βασιλεύει πια σήμερα ο Μαλθουσιανισμός, όταν οι πιο αδύναμοι πολίτες (παιδιά, φτωχοί, γυναίκες) αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμα ανταλλακτικά του τερατώδους παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού;

Η Ορθοδοξία αποδεικνύει με τον αμύθητο πλούτο της τα αντίθετα απ' ότι διαλαλεί.
Μεγάλη καπιτάλα λοιπόν η άγια (!) Ορθοδοξία μας και πολύ πριν παρακαλώ τον καπιταλισμό! Εκμετάλλα μεγάλη και της ευπιστίας και της αγαθότητας του κοσμάκη! Αυτό αν δεν είναι κακούργημα... να πλουτίζει εκμεταλλευόμενη τις ανθρώπινες αδυναμίες και υπαρξιακές αγωνίες... τι είναι η μακριά γαϊδούρα; Εκεί που οι Έλληνες δημιούργησαν την αξεπέραστη τέχνη της τραγικής ποίησης, για τα αναπάντητα ερωτήματα της ύπαρξης, αυτοί οι ανίεροι εκμεταλλευτές, θεμελίωσαν την εκμεταλλευτική τους εξουσία.
Μαζί με τ' άλλα πολλά, ο Χριστιανισμός είναι και η πρώτη πολυεθνική επιχείρηση που ξεπάστρεψε εθνικές Θρησκείες και πολιτισμούς για την εξουσία και την κονόμα, και μάλιστα αυτό το μακελειό και το όργιο αίματος, το ονόμασε ε κ π ο λ ι τ ι σ μ ό. Ο βάρβαρος Χριστιανισμός με τις εθνοκτονίες του και τις γενοκτονίες του κατά των φιλήσυχων αγαθών και ειρηνικών λαών, υπήρξε η πρώτη βάρβαρη παγκοσμιοποίηση στην Ιστορία.
Είπε ακόμη ο μπάρμπα Μαρξ πως: " Η κριτική της Θρησκείας είναι η προϋπόθεση κάθε κριτικής". Από τότε που η Ορθοδοξία έχασε τα δόντια της από το πολύ φαϊ και δεν μπορεί πια με πνευματικά μέσα όπως ο αφορεσμός (χα!), να καταστείλει και να απαγορεύσει την κριτική, κι από τότε που τα παπούτσια του Λασκαράτου λιώσανε, οι καρπαζές της κριτικής, της διαλεκτικής των καιρών δηλαδή, την έχουν φέρει στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Η κρίση αυτή έκανε τον λαλίστατο Χριστόδουλο τηλεοπτικό αστέρα, τον έκανε να εκφωνεί ανέκδοτα από τον άμβωνα και με τις ταυτότητες να γελοιοποιηθεί κι αυτός και όλο το παπαδαριό. Η διαβόητη πνευματικότητα αυτών των ειδημόνων της ίντριγκας, της υποκρισίας και της διαπλοκής (=βυζαντινισμός) , εξαντλήθηκε στις εξέδρες των λαοσυνάξεων, ό,τι πιο κιτς δηλαδή έχουμε δει στην εποχή μας. Η Ορθοδοξία, έδωσε πάνω στις εξέδρες των λαοσυνάξεων την τελευταία της πιο κακόγουστη παράσταση, χωρίς να το πάρει πρέφα κι αυτή η ίδια. Αυτό πάει να πει στην πράξη κριτική της διαλεκτικής των καιρών, να γίνεσαι δηλαδή σούργελο και ρόμπα για μια στάλα τηλεθέαση.

Μαζεύοντας υπογραφές επί 8 μήνες λες και μαζεύανε σαλιγκάρια με την ασετυλίνη στα κατσάβραχα, κι έχοντας επιστρατεύσει όλη τους την παπαδίστικη κουτοπονηριά, αποδείξανε μόνοι τους,(άλλη πνευματική (!) μαλ...α τους) πως η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας μας δεν τους πάει με τίποτα. Οι υπογραφές ήτανε το Βατερλό του Χριστόδουλου. Τα κανάλια τον κόψανε γιατί δεν πούλαγε πια και οι πιτσιρικάδες χάσανε δυστυχώς και το "σας πάω!" και τα ανέκδοτα, καθώς και οι σατυρικές εκπομπές αβανταδόρικο θέμα. Η αφεντιά μου, επί τη ευκαιρία, του αφιέρωσε ένα ογκώδες βιβλίο-γράμμα, το "Κατά Χριστόδουλου... εφ' όλης της ύλης", με όλα του τα σχολιανά και τα σχολιανά της εξουσίας στην οποίαν δουλεύει, την πολυδιαφημισμένη Ορθοδοξία Α.Ε, που ποτέ από της ιδρύσεώς της δεν παρουσίασε ισολογισμό. Χα!
Ο Χριστόδουλος, να παραδεχτώ πως είναι χαρισματικός όπως λένε σε πολλά (φωτογενής, ΜΜΕ-αγαπισάρης, αστειολόγος, τερατολόγος, γαλίφης, ηθοποιός, γάτα, κοκέτης, κ.λ.π.) αλλά, το τι σημαίνει πνευματικότητα γρι ο άνθρωπος, δεν του βγαίνει με τίποτα, ούτε με τα χρυσά ούτε με τα μαύρα. Μερικά πράγματα σπουδαία στη ζωή μας είναι θέμα έρωτα και δε αποχτιόνται με πτυχία, ή το έχεις ή δεν το έχεις το κοκαλάκι της νυχτερίδας δηλαδή. Έφτασε ο άνθρωπος να μιλάει και για Big Brother από τον άμβωνα με τέτοιο τρόπο, λες και το μαγαζί του (εκκλησία), υφίσταται αθέμιτο ανταγωνισμό. Να ωρύεται με την χρυσή μήτρα στο κεφάλι του, λες και οι δημοσκοπήσεις τον αδικούν. Να παίρνει παραμάσχαλα τις υπογραφές και σαν πλασιέ να τις κουβαλάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για να φάει το φάσκελο κι αποκεί. Ο Χριστόδουλος, είναι όντως ένα φαινόμενο αντιπνευματικότητας, γνήσιο γέννημα της μπαρουφατζούς εποχής μας και της μακράς ορθόδοξης αντιπνευματικότητας. Η Ορθόδοξου τύπου "πνευματικότητα", πρώτα - πρώτα έχει σχέση με την αγαμία και τον μισογυνισμό, καθώς και με την υποκρισία και είναι κατασκεύασμα για εξουσιαστικούς λόγους. Δεν έχει να κάνει με τίποτα με την πνευματικότητα των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων, τελεία και παύλα.
Με την ΚΡΙΤΙΚΗ, βασικό εργαλείο, κάτι που η Ορθοδοξία μισεί περισσότερο και από το διάολο, όπως την μισούνε άλλωστε όλες οι ολοκληρωτικές εξουσίες, ξεβρακώνονται όσοι και όσα μας δουλεύανε κανονικά και μας πουλάγανε και "Θεούς" και "Αγάπες" και προπαντός μας κλέβουνε το παρόν. Η κριτική για να είναι σωστό εργαλείο, πρέπει να ξέρει που πατάει, και η Ελληνική σοφία που έχει αποδείξει και την αξία της και την τιμιότητά της, είναι γι' αυτό το λόγο ο πραγματικός μπούσουλας στη ζωής μας. Και λέει αυτή η σοφία : " Έργα και πράξεις αρετής, ου λόγους ζηλούν", λόγια του μεγάλου υλιστή φιλόσοφου Δημόκριτου που λέει πως πρέπει τα έργα και τις ενάρετες πράξεις να θαυμάζει κανείς, όχι τα λόγια. Το αδιαμφισβήτητο έργο της Ορθοδοξίας είπαμε είναι εν πρώτοις η καταπολέμηση του Ελληνικού πνεύματος και κατά δεύτερον, ο μαύρος της πλούτος και τα δύο αυτά μαζί, γελοιοποιούν όλες της τις "Θεολογίες" και τις μεγαλόστομες διακηρύξεις της. Αντίθετα, και τα λόγια και τα έργα του Ελληνικού Πολιτισμού, πάντα υπήρξαν σε πλήρη αρμονία και συνέπεια μεταξύ τους και γι' αυτό θαυμάζονται και θα θαυμάζονται ες αεί. Η Τέχνη που είναι το ακριβό λουλούδι αυτού του Πολιτισμού, η συνείδησή του με άλλα λόγια, καταδείχνει ξεκάθαρα την θαυμαστή αρμονία που υπάρχει στην ουσία αυτής της Τέχνης κι αυτό γιατί ο Ελληνικός Πολιτισμός αγάπησε με πάθος τον άνθρωπο και το φυσικό του περιβάλλον.

Η Ορθοδοξία είναι η Θρησκεία της σχιζοφρένειας, της δυσαρμονίας και του φόβου, αφού δεν αγαπάει τον άνθρωπο και τη φύση του. Η Ορθοδοξία δεν αγαπάει τίποτα εκτός από την πάρτη της και ποτέ δεν χάνουν ευκαιρία οι μαυροντυμένοι να το διατυμπανίζουν ακόμη και σήμερα: "πρώτα η Εκκλησία και μετά όλα τ' αλλά..." (Χριστόδουλος) (έχω λοιπόν εγώ άδικο που μιλάω για μαγαζί;). Το έργο της Ορθοδοξίας είναι σε πλήρη αντίθεση με τα λόγια της. Αυτή η εξουσία θέλει, ανθεί και καρποφορεί στην τύφλα, την αγραμματοσύνη, την συμφορά και την εξαθλίωση των πιστών της, εκεί είναι ο βιότοπός της. Εκεί μπορεί εύκολα να πουλάει το πονηρό εμπόρευμά της και να θησαυρίζει. Αυτή η συμπεριφορά είναι το πιο ανήθικο πράγμα που μπορεί να γίνει σ' αυτό τον κόσμο, τελεία και παύλα, πιο σάπιο δεν έχει.
"Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη" λέει ο Οδυσσέας Ελύτης στην "Μαρία Νεφέλη" του. Και ερωτώ, μήπως δεν συμφέρει την Ορθοδοξία η επί τέσσερους αιώνες μαύρη σκλαβιά μας στον Μουχαμέτη; Αστεία πράγματα, το ξέρουνε κι οι κότες πως η Ορθοδοξία ήταν κώλος και βρακί με τον Τούρκο. Το τι έκανε και τι μετήλθε η Ορθοδοξία, για να ματαιώσει την Επανάσταση του 21 κι αυτό είναι γνωστό πια. Όσοι όμως δεν θέλουν να ξέρουν και θέλουν να πιστεύουν γενικά και αόριστα και να ζούνε έτσι στο γάμο του Καραγκιόζη, ας σκύβουνε κι ας φιλάνε ακόμη τα άγια (!) χεράκια των απογόνων του ανθέλληνα Γεννάδιου που πούλησε την Πόλη στον Μωάμεθ για την γκλίτσα της εξουσίας, και του εθνομάρτυρα (!) Γρηγόριου του Ε` που σαν φανατικός "έλληνας" (!) κι αυτός, αφόρισε την Επανάσταση του 21 και έκανε τα πάντα για να την ματαιώσει. Και λέω, δεν του άξιζε του τουρκολάτρη αυτού ανθέλληνα παπά, να στέκεται δίπλα στο άγαλμα του Κοραή και του Ρήγα στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών για να δηλώνεται έτσι, το είδους της Ιστορίας που διδάσκει το επίσημο κράτος στους υπηκόους του; Αλίμονο! Να σημειωθεί δε, πως ο λυσσαλέος αυτός αφοριστής της Επανάστασης του '21, υπήρξε ο ηθικός αυτουργός του θανάτου του Ρήγα. Γνωστόν; Τότε γιατί προδότης και ήρωας μαζί; Διότι τελούμε ΥΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΤΟΧΗ .

Ακόμη, ας ραίνουνε οι πιστοί με ροδοπέταλα τον εκ Τουρκίας ορμώμενο Βαρθολομαίο, που είπε στις 2-11-1991, μια εβδομάδα πριν ενθρονιστεί τα εξής: "Για 400 χρόνια υπήρχε μια αρμονική συνεργασία μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων και αυτή η συνύπαρξη διακόπηκε επειδή βρέθηκαν κάποιοι ξεβράκωτοι Έλληνες που έκαναν Επανάσταση"! Αν δεν είναι αυτό το επίσημο δημόσιο διπλωματικό ευχαριστώ στην Τουρκία... Ξεβράκωτοι λοιπόν για τον τουρκόπαπα οι Κολοκοτρωναίοι, ο Νικηταράς, ο Αντρούτσος, ο Κανάρης, ο Καραϊσκάκης, ο Παπαφλέσσας και τόσοι άλλοι αληθινοί Έλληνες που θυσιαστήκανε για την πατρίδα ... !
Ποιος θα του ψαλιδίσει με βυζαντινό στυλ τη γλώσσα αυτουνού του τουρκολάτρη τέλος πάντων; "Το σόι πάει βασίλειο" λέει μια λαϊκή παροιμία. Ποιος θρέφει αυτούς τους απάτριδες εξουσιαστές, που φτύνουν την πιο ιερή ιδέα, την ιδέα της πατρίδας, δεν είναι η Ορθοδοξία αυτή; Κι αυτό γίνεται συνέχεια από τότε που η Ορθοδοξία έπιασε δουλειά για να διαφθείρει τον Ελληνισμό. Η λέξη "πατρίδα" και η λέξη "ελευθερία" είναι άγνωστες λέξεις για τους μαυροφορεμένους εκπορνευτές των ανθρώπινων αξιών. Πουθενά στα βαρβαρικά κιτάπια τους δεν αναφέρονται οι λέξεις αυτές που αντιπροσωπεύουν τις ιερότερες έννοιες του ανθρώπινου πολιτισμού. Οι Έλληνες από τον Όμηρο μιλάνε υμνητικά για την πατρίδα και το έχουν αποδείξει πολλάκις με τους αγώνες τους και τις αυτοθυσίες τους_ Απεναντίας, οι μαυροφορεμένοι εξουσιαστές της Ορθοδοξίας, ως απάτριδες, έχουν στο ενεργητικό τους κατάπτυστα ρεκόρ προδοσίας και ντροπής. (Να σημειωθεί δε πως αυτός ο πνευματικός πατέρας (!) όπως τον λένε, ο Βαρθολομαίος, έχει προέλθει από τις Μυστικές Υπηρεσίες της Τουρκίας και τις υπερέτησε την εποχή του ξεριζωμού των Ελλήνων από την Πόλη). Γνήσιος δηλαδή απόγονος του τουρκολάτρη Γεννάδιου. Πρόσφατα ο τουρκόπαπας αυτός παρασημοφόρησε τον Μπούς (πατέρα) στην Αμερική, προφανώς για το κατόρθωμα του στον πόλεμο του Κόλπου. Με παράσημο της Παναγίας...τάδε! Δεν μιλάγαμε πριν για Ορθόδοξη "πνευματικότητα"; Νάτην λοιπόν, εμπορευματοποιημένη γιατί μόνον έτσι την καταλαβαίνουν. Να σκεφτεί αυτός ο παπάς τα χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά στο Ιράκ και ένεκα του πολέμου και ένεκα του εμπάργκο; Αστείο πράμα, άλλωστε μουσουλμανάκια είναι !

Ο Εβραιοχριστιανισμός στόχο είχε, και το κατόρθωσε, να εκφαυλίσει την ανθρωπότητα. Υποτίμησε σε τέτοιο βαθμό και το Θείο και τον άνθρωπο και την έννοια της Θρησκείας, όπου σήμερα είναι σχεδόν αδύνατον ο κόσμος να καταλάβει τι σημαίνει η έννοια "Θρησκεία" πέρα από το μπερεκέτι της με την Εκκλησία. H δε υποκρισία είναι κι αυτή δομικό στοιχείο της χριστιανικής Θρησκείας. Ακόμη είναι αδύνατον ν' αντιληφθεί την έννοια της ηθικής έξω από την ενοχική, ρηχή, ηλίθια και κοντόφθαλμη χριστιανική ηθική. Η βάση των αξιών στο Χριστιανισμό δεν έχουν να κάνουν με τίποτα με την ατομική ευθύνη του ανθρώπου και την αισθητική του. Οι χριστιανικές αξίες, πάσχουν από απίστευτη ανωριμότητα, υποτιμούν τον άνθρωπο λες και απευθύνονται σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Έχουν να κάνουν με την τιμωρία, την ενοχή, την εξαγορά, το τάξιμο και κυρίως με τον φόβο. Αυτό όλο το φασιστικό σκηνικό του τρόμου και του εκβιασμού, το ονομάζουν, σαν αγράμματοι, "πνευματικότητα"! Αν δεν είναι αυτό κατάπτωση!.. Αν δεν είναι αυτό εκφαυλισμός της ιερής ανθρώπινης συνείδησης!

Tags: Αταξινόμητα


...Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΚΑΝΕ ΘΕΟ ΤΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ

................................................................... ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ Ο ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΑΙΜΟΝΕΣ, ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΔΙΧΩΣ ΚΟΠΟ ΤΗΝ ΕΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. Η ΠΡΩΤΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΑ ΔΕΝΔΡΟ ...Ο ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥΣ ΝΑΟΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΔΑΦΝΟΚΛΑΔΑ... Ο ΠΡΩΤΟΣ ΒΩΜΟΣ ΜΙΑ ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΗ ΠΕΤΡΑ ΒΑΜΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΗΣ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΑΝΥΨΩΣΑΝ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ Σ' ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ. ΣΕ ΤΙ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ , ΑΡΚΑΔΙΕ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ? ΓΙΑΤΙ Η ΙΕΡΗ ΓΗ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΘΡΕΨΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΥΓΚΡΙΤΟ ΑΝΘΟΣ? ΕΠΕΙΔΗ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΗΤΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ, ΜΗΤΕ ΔΟΓΜΑ, ΜΗΤΕ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΖΗΛΟΤΥΠΟ ΘΕΟ .Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΚΑΝΕ ΘΕΟ ΤΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ. ΚΙ ΟΤΑΝ ΣΗΚΩΝΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΕΒΛΕΠΕ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΑ. ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΤΟ ΚΑΘΕΤΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΑ ΚΙ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΤΟΥ ΤΕΛΕΙΕΣ ΑΝΑΛΟΓΙΕΣ: ΤΑ ΠΑΝΤΑ Σ' ΑΥΤΟΥΣ ΗΣΑΝ ΧΑΡΗ, ΑΡΜΟΝΙΑ, ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ, ΗΣΑΝ ΑΝΤΑΞΙΟΙ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΕΣ ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΑΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ......................................................................... ......................................................................................................... ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛ ΦΡΑΝΣ ''Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ''

Tags: Αταξινόμητα


Θα τον χαμουρέψει τον μπούλη ο πάτερ, πιθανόν να το πηδήξει.

alt ΑΠΟ ΤΟΝ
ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ*


Ενόχλησαν αυτά που έγραψα..., ότι φταίνε και οι γονείς όταν κωλο-μπαρεύεται ο γιόκας τους από ιε­ρέα. Ασφαλώς και δίνω δικαιολογητικά στον ρασοφόρο τον οποίο αρνούμαι να σταματήσω να τον βλέπω σαν άν­δρα, σαν γήινο πλάσμα, και σε πείσμα κάθε αντιστάσεως με την οποία ζορίζει τον εαυτό του προκειμένου να μην υποκύψει στη δύνα­μη της σάρκας, τελικώς δεν κρατιέται έχοντας δίπλα του το αθώο παπαδοπαίδι... Υστερα, να μη λησμονούμε απο ιερωμένος είναι άνθρωπος του Θεού, που σημαίνει ότι ο ίδιος νιώθει πιο κο­ντά στον Παντοδύναμο, άρα για κάθε αμαρτία δικαιούται μεγαλύτερης κατανοήσεως και πιο εύκολης συγχωρήσεως... Λογικό. Σε υπηρετώ, Υψιστε, για πάρτη Σου έχω αφιερώσει τη ζωή μου, γι' αυτό παρακαλώ μια σπέσιαλ επιείκεια αν κάπου παρεκκλίνω... Οταν, λοιπόν, ο κληρικός λόγω αγαμίας, λόγω εγκράτειας όσο μπο­ρεί ο φουκαράς, δεν έχει μια φυσιολογική σε­ξουαλική δραστηριότητα, τότε γλυκοκοιτάζει το αμούστακο ανήλικο, όχι απλώς σαν γκόμενα,
όχι σαν μανούλι, αλλά σαν μανουλομάνουλο...
Ερώτημα: Δεν τα λαμβάνει υπ' όψιν όλα αυτά ο μαλάκας ο μπαμπάς και η μαλάκω η μαμά που αφήνουν το παιδάκι να κυκλοφορεί ανάμεσα σε ράσα που κάποια πράγματα δεν μπορούν να τα κρύβουν όλα; Οχι, δεν είναι η έκπληξι να απλώσει χέρι στο παιδί ο πάτερ..., είναι το πιθανότερο, έστω το πιθανό.
Θα τον χαμουρέψει τον μπούλη ο πάτερ, πιθανόν και να τον πηδήξει, ακόμα κι αν δεν είναι ομοφυλόφιλος, σοδομανής. Και δεν θα πρόκειται για έρωτα, ού­τε βέβαια για καψούρα επειδή το αγοράκι δια­θέτει ωραίο κωλαράκι... Είναι ο ανομολόγητος πόθος που του ανάβει τα αίματα και του κόβει την ανάσα του παπά, τον οποίον, μεταξύ μας, τον θεωρώ άξιο συμπόνιας.
Μα, είναι δυνατόν..., ΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ..., παίδαρος 30 και 40 χρο­νών επειδή φόρεσε το ράσο να σβή­σει την ανάγκη του για γαμήσι; Δεν γίνονται αυ­τά τα πράγματα. Βρίσκεσαι στο Αγιον Ορος και βλέπεις παλικάρια με κορμιά σκέτο μοντέλο και πρόσωπα γεμάτα φλόγα ζωής και υγείας... Πώς θα τη βγάλουν μέσα σε μια κοινωνία όπου η μοναδική τρύπα του σώματος που τους κα­λεί είναι ο κώλος;
Επειδή, δηλαδή, πριν από 2.000 χρόνια η εντολή ήταν να επιβληθεί μια θρησκεία που τον ιερέα τον ήθελε αγάμητο, που αγνοούσε το θεμελιώδες ορμέμφυτο της αναπαραγωγής, θα έπρεπε μια ζωή να υποφέ­ρουν τα θρησκόληπτα αγοράκια από τη σεξουαλική παρενόχληση κάποιων κληρικών; Δεν λανσάρω φονταμενταλισμό άθεου, όμως το έρ­γο παρατράβηξε. Ηθελαν να πάει ο κόσμο», και από τη μία ημέρα στην άλλη, από τον λευκό αμάνικο και μέχρι τα γόνατα χιτώνα στο κατά­μαυρο ράσο από τον λαιμό μέχρι τους αστραγάλους. Νταηλίκι να κλείσει ο κύκλος του αρ­σενικού και του θηλυκού και να μπει στην τρο­χιά το αρσενοθήλυκο. Μην την τραβήξουμε την ψαλμωδία, όμως.
Πάμε παρακάτω, με αφορμή τα ρεπορτάζ του {ΘΕΜΑΤΟΣ} για το σκάνδαλο των παιδεραστών με τα ορθόδοξα ράσα στίς ΗΠΑ. Και τη μαύρη δημοσιότητα που θα στολίσει το όλο δι­καστικό σόου που ξεκινάει τις παραστάσεις του από μεθαύριο Τρίτη, μετά τις καταγγελίεδ και τις αγωγές γονέων σε βάρος ιερέων. Λοιπόν. Η Εκκλησία, πού τα βρίσκει τα δισ. για να αποζη­μιώνει τις οικογένειες των θυμάτων σεξουαλικής κακοποιήσεως από {άτακτους} ιερείς; Από τον κόσμο, βέβαια. Από τους πιστούς. Δεν έχει χορηγό τον Διάβολο η Εκκλησία. Φίνα φάμπρι­κα. Ρίχνει στο παγκάρι ο άλλος τον οβολό του και από αυτά το παπαδαριό πληρώνει γαμπ­ριάτικα.
* Ο Νίκος Καραγιαννίδης είναι ιδρυτής τηε εφημερίδας «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» και αρθρογράφοι της

Tags: Αταξινόμητα


ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΛΑΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΛΛΑ ΜΗΤΕ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕ..

......................................................................................................................................................................

.......................................... Η ΑΡΧΑΙΑ ΟΜΟΡΦΙΑ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ, ΕΙΧΕ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ: ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΛΑΧΤΑΡΑ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗ. ΑΠΟ ΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΓΕΡΝΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΥΣΗ ΤΟΥ. ΤΟΛΜΗΡΟΙ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΡΟΙ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΟΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΠΟΛΥΑΡΙΘΜΟΙ ΛΑΟΙ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΣΑΝ ΤΟ ΓΕΡΟ ΙΑΧΒΕ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΥΠΟΨΙΑΣΤΗΚΕ ΠΩΣ ΚΑΙ ΚΕΙΝΟΣ ΑΓΝΟΟΥΣΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΙΧΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΟΤΕ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΗΤΕ ΚΙΑ ΤΟΥ ΕΞΙΛΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ. ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΛΩΝΟΣ ΚΛΗΡΙΚΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΤΙΛΗΦΘΗΚΑΝ ΠΩΣ Ο ΓΕΡΟ ΙΣΡΑΗΛΗΤΗΣ ΔΙΜΙΟΥΡΓΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΛΑΣΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΛΛΑ ΜΗΤΕ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΗΝ  ΔΟΜΗ ΤΟΥ. ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ, ΡΗΤΟΡΩΝ, ΝΟΜΟΜΑΘΩΝ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΩΝ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑΣ ΑΝΑΣΥΡΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΝΗ ΤΩΝ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΣΕ ΧΕΡΙ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ... Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΤΟΠΟΤΗΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΖΗΛΟΤΥΠΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΠΑΠΑΣ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΙΑ ΣΕ ΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣΕ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΓΗ. ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΝΝΟΙΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΣΥΛΕΓΕΙ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΧΤΙΖΕΙ ΜΑΓΑΛΟΠΡΕΠΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΑ, .................................................

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΑΝΑΣΑΙΝΑΜΕ. ΟΙ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΘΕΟΙ, ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΗ ΕΞΟΡΙΑ ΤΟΥΣ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΑΝ ΣΤΗ ΓΗ........... Η ΓΗ ΞΑΝΑΒΡΙΣΚΕ ΤΗΝ ΧΑΡΑ . ΑΛΙΜΟΝΟ ΟΜΩΣ! ΤΙ ΚΑΚΗ ΤΥΧΗ!! ΝΑ ΠΟΥ ΕΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΠΑΡΑΦΟΥΣΚΩΜΕΝΟΣ ΜΕ ΜΠΥΡΑ ΚΑΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΟΡΘΩΝΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΟ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΑΠΕΙΛΕΙ, ΤΟΝ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΕΙ........ ΚΑΙ ΞΕΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΗΣΗ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΟ ΝΑ ΧΑΘΕΙ.

................................................................................................................................................................

..........................................................................................ΧΑΡΗ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΑΛΟΓΕΡΟ ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕ ΓΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΑΙΩΝΕΣ ΙΣΩΣ.... ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ .....................................................................................

...................................................................................................................................................................

.......................................ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΑΠ' ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΠΟΥ Η ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΤΑΡΥΘΜΗΣΤΗΚΕ ΚΙ ΑΥΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΗΣ ΚΙ ΕΓΙΝΕ ΠΙΟ ΚΑΚΙΑ ΑΠΟ ΠΟΤΕ..............................................

..................................................................................................................................................................

ΠΑΝΤΟΥ ΠΥΡΕΣ ΣΚΟΡΠΙΖΑΝ ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΜΕΝΗΣ ΣΑΡΚΑΣ. ΠΑΝΤΟΥ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ, ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΚΟΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΟΜΜΕΝΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ. ΠΟΤΕ ΑΛΛΟΤΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΙΑΧΒΕ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΕΡΑΦΟΡΕΣ ΜΑΝΙΕΣ. ΟΜΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΣΗΚΩΣΕΙ ΜΑΤΑΙΑ ΤΑ ΣΚΕΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΣΑΡΚΟΦΑΓΟΥ ΚΙ ΑΠΟΘΑΥΜΑΣΕΙ ΤΗ ΡΩΜΑΙΑ ΚΟΡΗ. ΜΕΣΑ Σ' ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ...................................... , ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΝΕΥΜΑ ΞΑΝΑΒΡΙΣΚΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ. ΤΟΛΜΟΥΣΕ ΝΑ ΥΨΩΣΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΙ ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΕΒΛΕΠΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΣΗΜΙΤΗ ΤΟ ΜΕΘΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΑ ΑΦΡΟΔΙΤΗ, ΠΕΡΙΛΑΜΠΡΗ ΚΑΙ ΓΑΛΗΝΙΑ.

ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΕ ΝΑ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, ΑΡΧΙΖΑΝ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΑΙΩΝΕΣ. ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΑΠΑΡΝΗΘΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟ ΘΕΟ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥΣ, ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΑΝ ΥΠΟΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΘΑΝΑΣΙΜΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ.........

...................................................................................................................

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛ ΦΡΑΝΣ ''Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ''

Tags: Αταξινόμητα


ΚΑΤΕΦΥΓΕ ΣΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ....... ΕΠΙΝΟΗΣΕ ΕΝΑ ΜΥΘΟ ΠΟΥ....

.....................................................................................................................................................................

...........................................................................................................................................................

...................Ο ΙΑΧΒΕ ΗΤΑΝ Ο ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ.Η ΑΜΑΘΕΙΑ. Η ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ, Η ΜΕΓΑΛΟΜΑΝΙΑ ΤΟΥ, Η ΑΣΙΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ, Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, Η ΜΑΝΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΟΡΑΤΟΣ, ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΟ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΑΤΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΕΧΤΕΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΩΝ.

ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΦΥΓΕ ΣΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΗΤΕΥΣΕΙ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΕΠΙΝΟΗΣΕ ΕΝΑ ΜΥΘΟ ΠΟΥ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΣΑΞΙΟΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΜΑΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙ ΤΑ ΑΔΥΝΑΜΑ ΜΥΑΛΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΟΥΣΕ ΑΦΘΟΝΙΑ. Ο ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ ΙΑΧΒΕ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΕ ΠΩΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ, ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΠΛΗΡΩΝΑΝ ΤΟΣΟ ΣΤΗΝ ΤΩΡΙΝΗ ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΛΛΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ (ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΘΝΗΤΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΟΓΗ ΠΙΣΤΗ ΠΩΣ Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ) ΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕ ΠΩΣ ΕΙΧΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΓΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ. ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ Ο ΑΘΩΟΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΝΟΧΟΥ. ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΕΝΟΣ ΑΘΩΟΥ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΡΘΩΝΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ , ΑΠΛΩΣ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΑΚΟ. ΠΑΡΟΛ" ΑΥΤΑ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΔΥΣΤΗΧΕΣ ΥΠΑΡΞΕΙΣ ΝΑ ΛΑΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΙΑΧΒΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΙΛΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΓΓΕΙΛΟΥΝ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΚΑΛΗ ΑΓΓΕΛΙΑ. ΘΑ 'ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑ. ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΔΕΙ ΑΠΕΙΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΦΤΩΧΟΙ ΚΑΙ ΓΥΜΝΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ...............................................

Ο ΙΑΧΒΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΤΟΥ ΛΕΣ ΚΑΙ ΨΑΡΕΨΕ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΜΕ ΔΙΧΤΥΑ

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ" ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛ ΦΡΑΝΣ

Tags: Αταξινόμητα


Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΑΛΒΑ

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΧΑΛΒΑ

Εννέα πόλεις με το όνομα Αθήνα (Athens) στις ΗΠΑ, Τρίπολη στην Λιβύη, Ισμίρ (Σμύρνη) και Πέργαμος στην Τουρκία, Αριστοτέλης στα Σκόπια, Σωκράτης (πρωθυπουργός) στην Πορτογαλία, Περικλής στην Γαλλία, Αλέξανδρος ως όνομα σ' όλα τα έθνη της Γης. Σ’ όλο τον κόσμο διαβάζεται με λατρεία ως δάσκαλος της ανθρωπότητας ο Αριστοτέλης και η μισή Ασία θεωρεί τον Αλέξανδρο δικό της. Μας κλέβουν τα ονόματα! Τρεχάτε, νοματαίοι, οι βόρειοι θέλουν να ονομάζονται Μακεδόνες, χωρίς να μας ρωτήσουν! Θέλουν πρόγονό τους τον Αριστοτέλη αντί του Σαμουήλ (του ιδρυτή της Βουλγαρίας)! Σοβαρό θέμα αυτό. Εθνική συμφορά! Κι ο χαλβάς; Κι' αυτός μακεδονικός!

Δεν μπορώ να καταλάβω δηλαδή, τι ακριβώς κινδυνεύουμε να χάσουμε, αν οι Σκοπιανοί ονομάζονται Μακεδόνες και θεωρούν πρόγονό τους τον Αριστοτέλη; Τι ακριβώς κινδυνεύει; Και γιατί δεν ισχύει ο ίδιος κίνδυνος για την Τουρκία από τη Νέα Σμύρνη ή τη Νέα Πέργαμο ή τη Νέα Ιωνία ή για τη Γαλλία από τη Νέα Ορλεάνη στις Η.Π.Α. ή για την Αγγλία από τη Νέα Αγγλία (στις ΗΠΑ) ή τη Νέα Ουαλία (στην Αυστραλία) ή για την ίδια την Ελλάδα από την Τρίπολη της Λιβύης η τις Αθήνες των ΗΠΑ;

Πάντοτε ήμουν της γνώμης, πως από την πρώτη στιγμή που οι άνθρωποι δήλωσαν πως θέλουν να ονομάζονται Μακεδόνες, εμείς έπρεπε να υποστηρίξουμε θερμά την απόφασή τους αυτή και όχι μόνο να δεχόμασταν το όνομα αλλά και να ιδρύαμε εκεί πανεπιστήμια και σχολές, να στήναμε αγάλματα του Αριστοτέλη, του Φιλίππου, του Αλέξανδρου, να τους δίναμε ελληνικά διαβατήρια και να εγγυόμαστε τα σύνορά τους. Έτσι όχι μόνο δεν θα είχαμε πρόβλημα, αλλά σήμερα θα μιλούσαν και Ελληνικά οι περισσότεροι, όπως μιλούν οι γείτονές τους Αλβανοί και Βούλγαροι. Δυστυχώς αντ’ αυτών επιλέξαμε να αντιπαρατεθούμε αμφισβητώντας ένα φιλελληνικώτατο αίτημα του Σκοπιανού λαού.

Αφού οι «εδαφικές διεκδικήσεις» δεν μπορούν να ληφθούν ως σοβαρές και αφού ο πληθυσμός της Μακεδονίας όπως της Αλβανίας θα μπορούσε να συμμετέχει ουσιαστικά και στην δική μας αρχαία ιστορική παράδοση και την σύγχρονη ανάπτυξη, ποιός είναι ο λόγος που κλειστήκαμε στο καβούκι μας και σκούζουμε; Γιατί δεν ανοιγόμαστε, αντί να αυτοφυλακιζόμαστε;

Αντί να βαυκαλιζόμαστε ως Ρωμιοί περί καταγωγής του Αλέξανδρου, μήπως θα ήταν καλύτερα να αισθανθούμε Έλληνες, δηλ. ελεύθεροι και πολιτισμένοι άνθρωποι (αυτό σημαίνει η λ. «Έλλην» κι όχι «κάτοικος του Ρωμαίικου κράτους») και να κοιτάξουμε το κοινό καλό όλων;

[Αναλυτικότερα για το θέμα δείτε:
«Η "προδοτική" θέση του «Δαυλού» για τα Σκόπια το 1992-93», http://www.davlos.gr/skopia.php,
«Η Ρωμιοσύνη και τα Σκόπια», «Δ», τ. 275.]

Tags: Αταξινόμητα


ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟΣ:ΚΙΝΗΣΙΣ ΜΙΜΗΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΕΡΙ....

.........................................................................................................................................................................

.........

.............Η ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ  ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΥΚΛΙΚΗ, ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΙΚΗ. ΔΗΛΑΔΗ. Ο ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΠΕΡΙΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ, ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΙ ΚΥΚΛΟΥΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΝΟΕΡΟ ΣΗΜΕΙΟ(ΕΝΙΟΤΕ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΟ, Π.Χ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙ Η ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ, ΑΝΑΛΟΓΩΣ ΜΕ ΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗΣ ΦΙΓΟΥΡΑΣ). ΜΙΜΕΙΤΕ ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΗΛΙΟ. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, ΔΗΛΑΔΗ, ΓΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΧΟΡΟ ΕΝΟΣ ΑΤΟΜΟΥ, ΠΟΥ  ΕΚΤΕΛΕΙ ΚΥΚΛΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ. ΚΑΙ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΑΝ ΣΗΚΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΑΤΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΟΡΕΨΟΥΝ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ, ΟΣΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ, ΤΟ ΚΑΘΕΝΑ ΧΟΡΕΥΕΙ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΣΧΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ. ΟΙΜΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟΣΟ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΟΣΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΗΙΝΟ. ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ, Η ΜΑΛΛΟΝ ΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΗΛΙΟ. ΣΤΟ ΓΗΙΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΝΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

ΜΕ ΑΥΤΟ ΖΗ, ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ ΒΛΕΠΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΕΟΙΕΙ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ. ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΠΟΦΕΡΕΙ. ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΧΟΡΕΥΤΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΓΟΝΑΤΙΣΤΟΙ ΚΤΥΠΟΥΝ ΠΑΛΑΜΑΚΙΑ, ΣΤΟ ΜΕΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΠΛΑΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΕΣ ΠΟΥ <<ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ>> ΜΕΝ ΤΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΩΝ ΠΛΑΝΗΤΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΔΙΟΤΙ ΤΟΥΣ ΑΦΟΡΑ ΑΦΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ(ΠΑΡΕΑ), ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ ΠΛΑΝΗΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΗΛΙΟ.

ΣΤΟ ΓΗΙΝΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΤΟ ΟΙΚΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΕΙ. ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΣΥΜΠΑΣΧΟΥΝ (ΠΑΛΑΜΑΚΙΑ ΡΥΘΜΟΥ), ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΒΙΩΝΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ, (ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ) ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ ΘΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΛΥΣΗ (ΠΟΥ ΕΠΙΖΗΤΕΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ)............................................

............................................

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΑΡΘΡΟ ''ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΛΑΙΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ'' ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΙΧΩΡ... ΤΕΥΧΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2007

Tags: Αταξινόμητα


ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ.

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΝΤΕΚΡΟΥΣΑ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ, ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΠΙΣΤΗ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ ΣΤΟΝ ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΒΑΛΕ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΣΜΕΡΝΤΥΑΚΩΦ( ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΤΩΝ <<ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΡΑΜΑΖΩΦ>> ) ΤΟ ΕΠΟΦΘΕΓΜΑ, ΟΤΙ <<ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΘΑ ΕΝΟΙΩΘΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΠΩΣ ΒΟΥΛΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ΣΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟ ΕΓΩΚΕΝΤΡΙΣΜΟ. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΩΣ ΠΡΟΣ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΣΑΦΗΣ: << Ο ΣΜΕΡΝΤΥΑΚΩΦ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΟΣ. ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΑΔΙΑΝΟΗΤΕΣ ΣΕ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΩΜΟΤΗΤΕΣ.>>

ΦΑΝΤΑΣΘΗΤΕ ΤΗΝ ΣΚΗΝΗ ΣΕ ΜΙΑ ΠΟΛΗ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ Η ΠΑΠΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΗΤΑΝ (ΟΠΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ/ΟΥΓΕΤΟΝΩΝ): <<ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΟΛΟΥΣ. Ο ΘΕΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ, ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΤΟΥ.>> Η ΣΦΑΓΗ ΘΑ ΕΠΑΥΕ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΩΦΕΛΙΜΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΥΣΤΕΡΙΚΗ. ΕΝΑΣ ΜΗ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΛΛΙΣΤΑ ΝΑ ΒΑΣΑΝΙΣΕΙ ΕΝΑΝ ΕΧΘΡΟ, ΠΡΟΚΟΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΕΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Ο ΘΥΣΑΥΡΟΣ, ΟΜΩΣ ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΙ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ, ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΟΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΠΕΙΣΜΕΝΟΙ, ΟΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΣΩΖΟΥΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ. ΕΧΩ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΙΡΑΝΟΥΣ ΑΝΤΙΦΡΟΝΟΥΝΤΕΣ, ΟΤΙ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΑΠΟΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΡΘΕΝΟΥ. ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΛΟΙΠΟΝ, ΤΟΤΕ Η ΕΝΟΧΗ ΠΕΡΘΕΝΟΣ ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΦΡΟΥΡΟΥΣ( <<ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΦΡΟΥΡΟΙ>>) ΤΟΥ Κ. ΑΧΜΑΝΤΙΝΕΤΑΖΑΝΤ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΙΟ ΓΙΑ ΑΠΑΓΧΟΝΙΣΜΟ. ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΣΟΥ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΓΚΛΗΜΑ, ΠΟΥ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΒΙΟΠΡΑΓΙΑ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ ΝΑ ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ.

ΤΟ <<ΛΟΜΠΙ>> ΤΩΝ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΤΩΝ ΤΩΝ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΠΟ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Η <<ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ>> ΤΩΝ ΒΟΜΒΙΣΤΩΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΕΠΙΣΗΣ. ΤΑ ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΑ ΚΙΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ <<ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ>>, ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΚΑΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ Η ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ, ΑΠΟΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ ΟΙ ΣΗΡΙΑΛ ΚΙΛΛΕΡΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΤΟ <<ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΩΝΕΣ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ>>, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΟΥΜΑΝΙΣΤΕΣ Η ΑΘΕΟΙ. ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ, ΟΤΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΟ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΣΤΟ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟ, ΣΤΟΥΣ <<ΟΥΡΑΝΟΥΣ>>, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΤΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΩΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΑΛΛΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΤΡΕΠΟΥΝ ΣΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟ...

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΧΙΝΤΣΕΝ (ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΑΥΛΟΣ ΤΕΥΧΟΣΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008)

Tags: Αταξινόμητα


ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ»!

ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ «ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ»!
altΑπό έναν αδιάβαστο, ανιστόρητο λαό δεν μπορούσαμε φυσικά να περιμένουμε καλύτερες επιλογές από αυτές που είδαμε σήμερα (11.5.2008) στην δημοσίευση των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας που διοργάνωσε ο σταθμός Σκάϊ, ως πρώτη φάση της σειράς «Μεγάλοι Έλληνες» που προετοιμάζει σε συνεργασία με το BBC.

Εκτός λοιπόν από τον «μεγάλο» θεοκράτη Χριστόδουλο Παρασκευαϊδη και τους «μεγάλους» δικτάτορες Ιωάννη Μεταξά και Γεώργιο Παπαδόπουλο, αλλά και τον απίθανο «μεγάλο» ρωμιό Κοσμά Αιτωλό («Αδελφοί μου, έμαθα πως με τη χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Θεού δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί...») καμαρώσαμε επίσης και τους

«Μέγα» Κωνσταντίνο
(Flavius Valerius Aurelius Constantinus, εκρωμαϊσμένο Μοίσιο)

Ιουστινιανό
(Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus, εκρωμαϊσμένο Δαρδάνιο)

Βασίλειο Β τον «Βουλγαροκτόνο»
(κανονικό Αρμένιο)

Βασιλιά Όθωνα
(κανονικό Γερμανό, Βαυαρό)

που διόλου περιέργως κάποιοι αστοιχείωτοι ψήφισαν ως «Έλληνες» (και μάλιστα... σημαντικούς!), αλλά, όλως περιέργως, ο σταθμός ανακοίνωσε (δίχως να ελέγξει την ιστορική σοβαρότητα των συγκεκριμένων 4 επιλογών) μέσα στην λίστα των 100 «επικρατέστερων» για τον τίτλο του «Μεγαλύτερου Έλληνα».

Ω καιροί, ω απέραντη φαιδρότης! Τι άλλο θα δούμε σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο!

ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ ΤΟΥ ΔΕΞΙΠΠΟΥ: http://paganproud1.blogspot.com/2008/05/blog-post_11.html

Tags: Αταξινόμητα


Μιλώ σαν να υπάρχουν η Γη ο ηλιος η Ζωή..Γιατι Δεν υπάρχουν;

ΟΙ ΑΡΧΑΙΕΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ

Ήρθαν λοιπόν οι τσοπαναραίοι, κι αφού γκρέμισαν όλο τον αρχαίο πολιτισμό - τη δική μας αρχαία κληρονομιά - μας επέβαλαν, χωρίς να μας ρωτήσουν, την "τέλεια" θρησκεία τους.

Εδώ δεν πρόκειται να ασχοληθούμε με δαύτη. Εδώ θα ασχοληθούμε εν συντομία με εκείνη την άλλη, την "ατελή" - όπως την χαρακτήρισαν - θρησκεία των προγόνων μας και θα εξετάσουμε συνοπτικά τις... ατέλειές της, παρόλο που οφείλουμε εξαρχής να της αναγνωρίσουμε ότι αποτελούσε τον άριστο συνδετικό κρίκο όλων εκείνων των λαμπρών εκφράσεων του αρχαίου πολιτισμού, εφόσον πίσω από κάθε καλή τέχνη κρυβόταν και μια Μούσα, πίσω από κάθε τεχνική ο Ήφαιστος, πίσω από κάθε είδος καλλιέργειας της γης η Δήμητρα, πί­σω από κάθε σχολή φιλοσοφίας η Αθηνά, πίσω από κάθε νομοθεσία η Θέμις, πίσω από κάθε θεραπευτική μέθοδο ο Ασκληπιός, πίσω από κάθε θεατρική παράσταση ο Διόνυσος, πίσω από κάθε εμπορική δραστηριότητα ο Ερμής κ.ο.κ.


Ποιες ήταν λοιπόν οι θρησκευτικές πεποιθήσεις των προγόνων μας; Μας έχουν μάθει να λέμε και να νομίζουμε ότι "οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν στους Δώδεκα Ολύμπιους και σε άλλους αναρίθμητους Θεούς και Θεές".

Αυτό είναι ψέμα. Το ρήμα "πιστεύω" απουσιάζει παντελώς από την ορολογία

των αρχαίων ελληνικών θρησκευτικών πεποιθήσεων. Ο όρoς "πίστη" παραπέμπει στην τυφλή αποδοχή ενός αυταρχικού Και ανεξέλεγχτου δόγματος ενώ το επίθετο "πιστός" χαρακτηρίζει μόνον τον δούλο. Οι πρόγονοι μας όμως ήσαν άνθρωποι ελεύθεροι. Δεν "πίστευαν" στις Θεές και τους Θεούς. Απλά τους λα­τρεύαν. Και η έννοια της λατρείας μας οδηγεί κατευθείαν σε εκείνην του έρωτα.

Διότι μόνον ο ερωτευμένος λατρεύει. Μόνον ο ερωτευμένος έλκεται από το κάλλος του υποκειμένου των συναισθημάτων του και το λατρεύει, όπως ακριβώς έλκεται η ψυχή από την ευωδιά και την ωραιότητα του σχήματος και των χρωμάτων του άνθους.

Δεν "πίστευαν" λοιπόν οι πρόγονοί μας στις Θεές και τους Θεούς. Αντίθετα τους λάτρευαν διότι ήσαν ερωτευμένοι μαζί τους. Ήσαν ερωτευμένοι με την απαράμιλλη ομορφιά του ελληνικού τοπίου. Ερωτευμένοι με το χάραγμα, ερωτευμένοι με το δειλινό, ερωτευμένοι με τον γαλάζιο ουρανό, ερωτευμένοι με τα μεγαλόπρεπα βουνά, ερωτευμένοι με την πολύτροπη θάλασσα, ερωτευμένοι με τον χρυσαφένιο ζωοδότη Ήλιο, ερωτευμένοι με τη αργυρόμορφη αινιγματική Σελήνη, ερωτευμένοι με τη γονιμοποιό βροχή, ερωτευμένοι με τη νοτισμένη γη, που την καρπίζει η βροχή στα πλαίσια της θεσπέσιας συνουσίας της καταιγίδας.

Οι πρόγονοί μας γνώριζαν ότι κινητήριος δύναμη κάθε έκφρασης της Ζωής είναι η ερωτική έλξη και για τούτο λάτρευαν τον Θεό Έρωτα. Κι επειδή το πρώτο όπλο της ερωτικής έλξης είναι το Κάλλος, οι πρόγονοί μας λάτρευαν την ομορφιά. Οι πρόγονοί μας ήξεραν ότι το μέσο για την κατανόηση του Σύμπαντος Κόσμου είναι η ευφυΐα του νου. Κι επειδή το υπέρτατο κόσμημα του νου είναι η Γνώση, οι πρόγονοί μας λάτρευαν τη σοφία. Κοκ...

 

ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ, ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Τρεις λέξεις αρκούν για να περικλείσουν όλο τον πλούτο των λατρευτικών συναισθημάτων και όλη την ουσία των αρχαίων θρησκευτικών πεποιθήσεων: Φιλοπατρία, Φιλοκαλία, Φιλοσοφία.

Έρως προς την Πατρίδα, έρως προς το Κάλλος, έρως προς την Σοφία. Και οι ερωτευμένοι πρόγονοί μας με την Πατρίδα, το Κάλλος και τη Σοφία έπλασαν αναρίθμητους μύθους προκειμένου να προσφέρουν στις επόμενες γενιές - και σε μας εν τέλει με τρόπο ποιητικό άρα καλαίσθητο και διαχρονικό όλο το απόσταγμα αναρίθμητων αιώνων λαϊκής γνώσης και εμπειρίας.

Ιδού η αξία των μύθων. Και οι μύθοι βέβαια μας μιλούν για τις Θεές και τους Θεούς

 

Τι ήσαν λοιπόν οι Έλληνες Θεοί;

Μήπως πλάσματα της φαντασίας και των "ατελών" θρησκευτικών πεποιθήσεων των προγόνων μας ή μήπως κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό;

Μήπως υπέρτατες οντότητες που φώτισαν με τις διδασκαλίες τους, τους απολίτιστους προγόνους των προγόνων μας;

Μήπως "σπεπτομορφές" ικανές να παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα;

Μήπως γοητευτικοί ήρωες ψεύτικων ιστοριών;

Μήπως άψυχα ξύλινα, πέτρινα ή μεταλλικά αγάλματα ωραiων ανδρών και γυναικών;

Μήπως χαμερπής εσμός ασυγκράτητων ερωτύλων που συνουσιάζονταν αδιάκοπα και γεννούσαν ομοίους τους;

Μήπως αρχαιότατοι ευγενείς πρόγονοι των προγόνων μας που ωφέλησαν με τα έργα τους τις ανθρώπινες κοινωνίες;

Ή μήπως ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων οι οποίες συνιστούν, ορίζουν και διασφαλίζουν τη λειτουργία του! Σύμπαντος Κόσμου;

 

Οι Έλληνες Θεοί δεν ορίζονται εύκολα.

Περικλείουν έναν τόσον απροσμέτρητο πλούτο εννοιών, γνώσεων και συναισθημάτων, ώστε τόμοι ολόκληροι εμπεριστα­τωμένων διατριβών δεν θα αρκούσαν προκειμένου να τον κατα­γράψουν. Οι Έλληνες Θεοί είναι πολύμορφοι, πολυποίκιλοι, πολυεπίπεδοι.

Την μια στιγμή εμφανίζονται ως τρυφεροί σύντροφοι στα όνειρα των παιδιών, ικανοί να τους εμπνεύσουν, διαμέσου της γοητείας της μυθικής αφήγησης, ύψιστα ιδανικά, καθοριστικά για όλο τους τον βίο, την επομένη παρουσιάζονται ως πρόθυμοι φίλοι και αρωγοί στην κάθε καθημερινή δυσχέρεια των ενηλίκων που τους επικαλούνται, κι έπειτα εμφανίζονται σε όσους το επιθυμούν, ως σοφότατοι και πάντα φιλικοί ιεροφάντες, ικανοί να αποκαλύψουν στους μύστες πλήθος ψηγμάτων αιώνιας κο­σμικής σοφίας.

Οι Έλληνες Θεοί δεν βρίσκονται εκτός του Σύμπαντος Κό­σμου ούτε κατασκεύασαν τον Κόσμο

Ο Κόσμος τούτος υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει από μόνος του. Οι Θεές και οι Θεοί απλά τον κατοικούν και τον φροντίζουν.

Είναι δυναμικά μέλη του Σύμπαντος Κόσμου, αναντικατάστατες συνιστώσες της λειτουργίας του.

Ή - επαναλαμβάνω - ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων οι οποίες συνιστούν, ορίζουν και διασφαλίζουν τη λει­τουργία του Σύμπαντος Κόσμου!..

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ;

Όπως διαπιστώσατε εδώ μιλώ ήδη ωσάν να υπάρχουν πράγματι οι Έλληνες Θεοί. Ωσάν να μην ανήκουν στην "ατελή", λησμονημένη και περιφρονημένη θρησκεία των προγόνων μας.

Μιλώ σαν να υπάρχουν και τώρα...

Μιλώ δηλαδή σαν να υπάρχει όντως η Γη, ο Ήλιος, η Σελήνη, ο ’νεμος, η Θάλασσα, η Βροχή, η Βλάστηση, η Ζωή...Γιατί;

Δεν υπάρχουν;

Κι αφού υπάρχουν όλα αυτά, δεν υφίστανται συνάμα και οι αρχαίες εκείνες πάγκαλες ποιητικές εκφράσεις των ανωτέρω που ονομάζονται αντίστοιχα Δήμητρα, Απόλλων, ’ρτεμις, Αίολος, Ποσειδών, Ζευς, Φύσις, Έρως Κ.Ο.κ.

Κι αφού υπάρχουν οι Θεές και οι Θεοί - έστω και ως ποιητικές εκφράσεις των φυσικών δυνάμεων του Σύμπαντος Κόσμου. κι αφού εγώ, ως κάτοικος τούτου του πλανήτη, τους οφείλω, όχι μόνον την ύπαρξη αλλά και την διατήρηση της ύπαρξής μου, τι μ' εμποδίζει να τους εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου γι' αυτό, ή ακόμη περισσότερο, γοητευμένος από το Κάλλος τους, να τους ερωτευτώ και ως ερωτευμένος μαζί τους, να τους λατρέψω;

Πόσον καιρό έχετε, φίλες και φίλοι μου, να απολαύσετε ένα ηλιοβασίλεμα;

Πάει καιρός; Δεν προλαβαίνετε; Είστε υπερβολικά απασχολημένοι, τρέχετε και δεν φτάνετε στην αγωνία σας να πλουτίσετε τους πλούσιους, προκειμένου να επιβιώσετε, και στο μεταξύ εσείς δυστυχείτε αλλά κι αυτοί οι κλέφτες του μόχθου σας δυστυχούν, διότι κατά κανόνα καταναλώνουν τον πλούτο που σας κλέβουν σε φάρμακα και σε γιατρούς;

Ο φίλος μας ο Απόλλων όμως, ως Θεός Ήλιος, ανατέλλει και δύει κάθε ημέρα και μας προσφέρει δωρεάν την απαράμιλλη ωραιότητα των χαραγμάτων και των δειλινών.Αρκεί μια στιγμή από τον πολύτιμο χρόνο μας για να απολαύσουμε τα δώρα του Θείου Απόλλωνος και να ερωτευτούμε την ομορφιά του.

Η αδελφή του, η φίλη μας η Θεά ’ρτεμις, ως Θεά Σελήνη,διατρέχει την περίοδό της - σαν γυναίκα - κάθε μήνα και συμπληρώνει ένα πλήρη κύκλο μεταμορφώσεων.

Και κάθε Της όψη - Νέα Σελήνη, Πρώτο Τέταρτο, Πανσέλη­νος, Τρίτο Τέταρτο - μας προσφέρει δωρεάν την απαράμιλλη ωραιότητα της ακοίμητης δορυφόρου της Γης. Το αργυρό Της Κάλλος εμπνέει αιώνες τώρα ποιητές και ερωτευμένους... Αρκεί μια στιγμή από τον πολύτιμο χρόνο μας για να απολαύσουμε τα δώρα της εξαίσιας Φοίβης και να ερωτευτούμε την ομορφιά Της. Και ανάλογες φυσικές απολαύσεις μας προσφέ­ρουν σε κάθε τους εκδήλωση όλοι οι Αθάνατοι Θεοί!..

Η διαρκής λοιπόν επιδίωξη εκ μέρους μας των φυσικών απολαύσεων της Ζωής, μας κάνει ήδη μετόχους της θρησκείας των προγόνων μας.

Διότι είτε καταπιανόμαστε με μια δημιουργική εργασία, είτε περιπατούμε σε ανθόσπαρτους αγρούς, είτε καλλιεργούμε την γη, είτε παρακολουθούμε μια θεατρική παράσταση, είτε κολυ­μπάμε στη θάλασσα, είτε συμμετέχουμε σε αθλητικούς αγώνες, είτε γλεντάμε, είτε τραγουδάμε, είτε χορεύουμε, είτε ερωτευό­μαστε, είτε ανατρέφουμε τα παιδιά μας, δεν κάνουμε στην ουσία τίποτε περισσότερο παρά να απολαμβάνουμε τα δώρα των Αθανάτων Ελλήνων Θεών και να λατρεύουμε ερωτευμένοι την Ωραιότητά Τους!..

Όλα τούτα έκαναν οι πρόγονοί μας και όλα τούτα τα κάνουμε κι εμείς. Κι από την οπτική αυτή οι Αθάνατοι Έλληνες Θεοί, όχι μόνον υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά κι εμείς ­έστω ανυποψίαστοι - τους λατρεύουμε. Διότι σαν όντα ζωντανά λατρεύουμε τη Ζωή, είμαστε ερωτευμένοι μαζί της, και οι Θεοί μας είναι οι δυναμικές συνιστώσες της διατήρησης και της συνέ­χειας της Ζωής.


 

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ

Σήμερα μάλιστα, καθώς αποξηραίνονται μέρα με την ημέρα οι εγκληματικές ιδεολογίες του φονικότατου Εικοστού μετά χυδαιότητας αιώνα, καθώς ορθώνεται εμπρός μας η μέγιστη πρόκληση του καθαρμού του νου μας και του περιβάλλοντός μας από την κόπρο της μισαλλοδοξίας, του αντιερωτισμού, της σιμωνίας, της τεχνολαγνείας και όλων των άλλων τεράτων που γεννοβόλησε εδώ και αιώνες η μέγιστη Ύβρις της αμετροέπειας, καθώς φουντώνει η αγανάκτηση ενάντια στους εχθρούς της Ζωής - είκοσι χρόνια για να μεγαλώσεις ένα παιδί, είκοσι δευτερόλεπτα για να το σωριάσει μια σφαίρα νεκρό - καθώς οι παρελθούσες ιδεοληψίες καταρρέουν είδαμε τους "δεξιούς" να καταριούνται το ίνδαλμά τους, την Αμερική, και το επαίσχυντο σύνθημα-εξίσωση "ο χρόνος είναι χρήμα", όπως είδαμε και τους αριστερούς να σιμωνίζουν αναίσχυντα καταστρέφοντας με τα ίδια τους φιλάργυρα χέρια την "ιδανική" Σοβιετία τους η ύψιστη Θεά Ανάγκη μας ωθεί όλους και πάλι προς τα εκεί, προς την Αρχαία Κληρονομιά, προς τον Έρωτα του Πάτριου, του! Ωραίου και του Σοφού, προς την Φιλοπατρία, την Φιλοκαλία, την Φιλοσοφία, προς την αρχαία εν τέλει θρησκευτική αντίληψη του σεβασμού και της διατήρησης της Ζωής.

Iδού λοιπόν γιατί όλο και περισσότεροι Έλληνες σήμερα επιδιώκουν με κάθε τρόπο το βάπτισμά τους στα νάματα της αρχαίας σοφίας. Ιδού γιατί αναζητούν την συμφιλίωση με τη Φύση, με το περιβάλλον, με το σώμα μας, με όλες τις σωματικές λειτουργίες και προπάντων την ερωτική. Ιδού γιατί επιδιώκουν και επίσημα την αναβίωση της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας. Διότι η επιδίωξη της επαφής με το αρχαίο αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα - την πηγή κάθε πολιτισμού - υπόσχεται τον εξανθρωπισμό του βίου μας. Υπόσχεται την υπέρβαση των σημερινών δεινών που επισώρευσε η Ύβρις. Υπόσχεται τη Χαρά της Ζωής.

Την χαρά που εμπνέουν όλες εκείνες οι αναρίθμητες συνιστώσες οι οποίες φροντίζουν, διατηρούν και συνεχίζουν τη Ζωή, και τις οποίες οι πρόγονοί μας ποιητικά αποκάλεσαν - όπως ξέρουμε - Αφροδίτη, ’ρη, Ερμή, Αθηνά, Δήμητρα, Απόλλωνα, ’ρτεμη, Ήφαιστο, Διόνυσο, Δία, Ήρα, Πλούτωνα, Πο­σειδώνα, Εστία, Πάνα, Αμφιτρίτη, Ωκεανό, Νύμφες, Σατύρους, Διόσκουρους, Ηρακλή, Θησέα, Περσέα, Βελλεροφόντη, Κρόνο, Ουρανό, Ρέα, Γαία, Ευρυνόμη και... Έρωτα.

Προπάντων Έρωτα!..

Είτε το θέλουμε είτε όχι, εφόσον θα υπάρχει η Ζωή, θα υπάρχουν και οι Έλληνες Θεοί.

Διότι οι Έλληνες Θεοί είναι ένα και το αυτό με τη Ζωή.Κι είναι θέμα δικό μας κι όχι δικό Τους, εάν θέλουμε να ευεργετηθούμε από την απόδοση τιμών προς τα πρόσωπά Τους.

Εάν φροντίζουμε, εάν ποτίζουμε, εάν σκαλίζουμε, εάν περι­βάλλουμε με αγάπη ένα δέντρο, αυτό θα μας χαρίσει άφθονους καρπούς αλλά και την απόλαυση της ωραίας του όψης.

Εάν το εγκαταλείψουμε αυτό ενδεχομένως θα ξεραθεί αλλά οι σπόροι του θα παραμείνουν αιώνιοι, αναλλοίωτοι, αθάνατοι, έτοιμοι να βλαστήσουν μόλις προκύψουν οι κατάλληλες συνθή­κες για να καλύψουν όλη τη Γη με δάση ολόκληρα υπέροχων δέντρων.

Έτσι είναι κι οι Θεοί μας.

Υπάρχουν από μόνοι τους, αιώνιοι, αθάνατοι, αέναοι. Σαν τον Σύμπαντα Κόσμο τον οποίο κατοικούμε και κατοικούν.

Εάν τους φροντίσουμε, θα μας φροντίσουν.

Εάν τους θεραπεύσουμε, θα μας θεραπεύσουν.

Εάν τους ερωτευτούμε, θα μας ερωτευτούν!..


Tου Μάριου Βερρέτα (από το βιβλίο του "ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ"
)

Tags: Αταξινόμητα


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΩΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ

alt
Άμεση συνέπεια της εμπλοκής του κλήρου στην πολιτική, σε Ανατολή και Δύση, ήταν η δια της βίας εξάπλωση του Χριστιανισμού. Βία που δεν περιορίστηκε στον προσηλυτισμό των εθνικών (ειδωλολατρικών για τους «πατέρες») πληθυσμών, αλλά επεκτάθηκε στην ολοκληρωτική συντριβή και εξαφάνιση οποιουδήποτε πολιτισμικού στοιχείου παρέπεμπε στις εν λόγω παραδόσεις. Στον ελλαδικό χώρο, όπου το έργο των ρασοφόρων ήταν σαφώς πιο δύσκολο, η ολική (;) επικράτησή τους φαίνεται να συμβαίνει τον 9ο αιώνα και για περίπου 6 αιώνες το άκουσμα και μόνο λέξεων που παραπέμπουν σε ο,τιδήποτε ελληνικό μπορούσε να επιφέρει την θανατική καταδίκη.

Εμάς όμως, αυτό που μας ενδιαφέρει από την υπαρκτή αντίφαση μεταξύ της αρχαίας ελληνικής και της χριστιανικής πολιτικής και πολιτισμικής κληρονομιάς εν γένει, είναι το αδογμάτιστο και αυθεντικά λαϊκό της θρησκευτικής σύλληψης της πρώτης. Και αυτό γιατί τουλάχιστον δεν εμπόδισε την αυτοθεσμιστική λειτουργία της αρχαίας Πόλεως, της πρώτης, καθαρά και ξάστερα, ρητής εκδήλωσης της κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας, που όμως, για διαφορετικούς λόγους δεν συνεχίστηκε. Όπως αναφέρει και ο J. P. Vernant στο «Μύθος και θρησκεία στην αρχαία Ελλάδα» για την αρχαία θρησκεία, αυτή «δεν γνώρισε ούτε προφήτη, ούτε μεσσία. Στην Ελλάδα των πόλεων ...; αυτή η θρησκευτική παράδοση δεν είναι ούτε ενιαία, ούτε αυστηρά παγιωμένη. Δεν έχει κανένα δογματικό χαρακτήρα. Δίχως ιερατείο, δίχως επαγγελματίες ιερείς, δίχως Εκκλησία, η ελληνική θρησκεία δεν γνωρίζει Ιερά Γραφή, στην οποία θα βρισκόταν ενσωματωμένη, μια για πάντα, σε ένα κείμενο, η αλήθεια. Και δεν περιλαμβάνει κανένα Πιστεύω, που θα επέβαλε στους πιστούς ένα ενιαίο σύνολο δοξασιών για τον κόσμο των θεών».

Αντίθετα και ακριβώς απέναντι στέκεται το βυζαντινό και καθολικό παράδειγμα του πρώτου δογματικού μηχανισμού που θέτει οργανωμένα και επεκτατικά την πηγή της αρχής -; θεσμού εκτός κοινωνίας και συγκεκριμένα στην υπερβατική αρχή την οποία η ίδια εκπροσωπεί, δηλαδή τον θεό, έτσι ώστε να ισχύει το «πώς μπορείς να αμφισβητήσεις τον νόμο, όταν ο νόμος έχει δοθεί απ’ τον θεό, πώς μπορείς να λες πως ο νόμος που έδωσε ο θεός είναι άδικος, όταν δικαιοσύνη είναι ακριβώς ένα από τα ονόματα του θεού, όπως και η αλήθεια είναι ακριβώς ένα από τα ονόματα του θεού: συ γαρ ει αλήθεια, η δικαιοσύνη και το φως;» (Κορνήλιος Καστοριάδης, «Αρχαίο ελληνικό και πολιτικό φαντασιακό» στο «Η άνοδος της ασημαντότητας»).

Επίσης, για πρώτη φορά στα ανθρώπινα χρονικά θεσμίζεται η μισαλλοδοξία ως κεντρική πολιτική ταυτότητα του καθεστώτος, πολύ πριν τον Χίτλερ. Εξού και οι διώξεις με κρατική βούλα αρχικά των ελληνιζόντων και των -;δικών τους κατά βάθος διαφωνούντων- αιρετικών, στη συνέχεια όλων ανεξαιρέτως των «ειδωλολατρών», για να καταλήξει στην ιερά εξέταση, στο κυνήγι «μαγισσών» και στην εξόντωση όλων των αμερικανών αυτοχθόνων.

Σε γενικές γραμμές και έχοντας αποφύγει τις γενικεύσεις, αυτή ήταν η μέθοδος και ο ιστορικός τρόπος με τον οποίο από ιουδαϊκή αίρεση και σε κάποιες στιγμές υπό διωγμό, η χριστιανική Εκκλησία έγινε κυρίαρχη σε Ανατολή και Δύση. Από την στιγμή δε που η άμεση βία καταλάγιασε με το πέρας των αιώνων και την ολοκληρωτική της επικράτηση, η ανάδυση του καπιταλισμού αλλά και των διαφόρων κινημάτων αμφισβήτησης που προήλθαν από τον, τόσο μισητό στους ρασοφόρους, Διαφωτισμό, επέφερε αλλαγές στον τρόπο αναπαραγωγής και στην δομή της εξουσίας της. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Walter Benjamin: «ο καπιταλισμός αναπτύχθηκε παρασιτικά στον Χριστιανισμό της Δύσης -;και πρέπει να τονιστεί όχι μόνο για την περίπτωση του Καλβινισμού, αλλά και για τα υπόλοιπα ορθόδοξα χριστιανικά ρεύματα- μέχρι το σημείο εκείνο όπου η Ιστορία του Χριστιανισμού έγινε η Ιστορία του παράσιτού του, δηλαδή του καπιταλισμού» (περιοδικό «Πανοπτικόν», τεύχος 7).

Καταλύτης στην όλη αυτή μεταβολή ήταν η εμφάνιση στο προσκήνιο της Ιστορίας του κράτους, όπως τουλάχιστον το γνωρίζουμε σήμερα. Η ύπαρξη κατά το μάλλον ή ήττον ομογενοποιημένων πληθυσμών εντός της μορφής κράτος δεν θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί αν δεν είχε φροντίσει γι’ αυτό ο Χριστιανισμός σε όλες τις συσκευασίες του. Κομβικό σημείο εδώ ήταν και η υιοθέτηση των εκπαιδευτικών μηχανισμών αναπαραγωγής που είχαν εφεύρει και εφαρμόσει με σχετική επιτυχία οι Εκκλησίες, ώστε να αποφεύγεται η δημιουργία αποκλίσεων των στελεχών τους από το επίσημο δόγμα, και που ένας από αυτούς αποτέλεσε και την πρώϊμη μορφή πανεπιστημίου!

Βέβαια στις περιοχές εκείνες που το πνεύμα και η πραγματικότητα του Διαφωτισμού κυριάρχησαν και δια των αστικών επαναστάσεων, οι μηχανισμοί αυτοί απέκτησαν κοσμικό χαρακτήρα και απομακρύνθηκαν από τον ασφυκτικό θρησκευτικό έλεγχο. Και εδώ είναι το σημείο που απαντιέται το σημαντικό για την Ελλάδα ερώτημα της ορθόδοξης απόλυτης κυριαρχίας στην ντόπια πανίδα: αντίθετα από την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών λαών, που με τον έναν ή άλλον τρόπο, συνήθως βίαια, απομάκρυναν τον σταυροφόρο σκοταδιστικό μηχανισμό από την επίσημη υποχρεωτική εκπαίδευσή τους, εδώ στο Ελλαδιστάν αυτό ουδέποτε έγινε, με αποτέλεσμα η ντόπια πανίδα που κατοικοεδρεύει σε αυτό (αλλά και η άλλη, της διασποράς) όχι μόνο να θεωρεί την ορθόδοξη σκοταδιστική βαρβαρότητα συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς της, αλλά και να θεωρεί ότι πρέπει να την υπερασπιστεί, γιατί τάχα είναι μοναδική, αλλά πάνω από όλα επειδή είναι η παράδοσή «της», λες και η παράδοση δεν πρέπει ποτέ να τίθεται στην κριτική, να αμφισβητείται. Η αντιδαρβίνεια λοιπόν πανίδα μας είναι όντως μοναδική, η δε βλακεία της είναι επίσης μοναδική και αυτοφυής, είτε ως επιβολή, είτε ως αναπαραγωγή, αφού έχει φθάσει σε σημείο να θεωρεί πως ό,τι παραδίδεται από τις προηγούμενες γενιές είναι σωστό και ακολουθητέο, έτσι λ.χ. με βάση την λογική (;) της, οι Γερμανοί θα έπρεπε να είναι για πάντα ναζί, ακόμα και σήμερα.

...;Τελειώνοντας εδώ την μικρή αναφορά μας στο φαντασιακό και στα έργα και τις ημέρες της ημεδαπής πανίδας και της λογικής της, θεωρούμε ότι το ζήτημα του διαχωρισμού των δύο μηχανισμών είναι όντως σημαντικό, αλλά όχι έτσι όπως τίθεται. Αφενός γιατί διαχωριζόμαστε από την πλειοψηφία της υποχωρητικής και συμβιβαστικής Αριστεράς, που, προκειμένου να χαϊδέψει τα αυτιά των συνεχώς μειούμενων ψηφοφόρων της, μιλάει για διαχωρισμό και εκκοσμίκευση του κράτους, χωρίς να αγγίζει το σημαντικότερο ζήτημα που προκύπτει από μία τέτοια θέση, δηλαδή το παρόν και το μέλλον της εκκλησιαστικής περιουσίας, γνωρίζοντας ότι ένα τέτοιο ζήτημα θα την φέρει σε σύγκρουση με συμφέροντα, ανθρώπους και μύθους που καθόλου δεν θα την ωφελήσουν στον βασικό σκοπό της, δηλαδή αυτόν της ψήφου.

Διαχωρισμός πραγματικός σημαίνει αποχαρακτηρισμό και στην συνέχεια δήμευση της περιουσίας της Εκκλησίας, όλης ή της πλειοψηφίας της, και πλέον όσοι δηλώνουν και θέλουν να ορίζονται ως προς την κοινωνική τους εξωτερίκευση χριστιανοί, να αναλάβουν τις διοικητικές και οικονομικές υποχρεώσεις που κάτι τέτοιο συνεπάγεται.

Το 98% της περιουσίας του εν λόγω τρομοκρατικού μηχανισμού είναι προϊόν βίαιης διεκδίκησής του από τον λαό ή επωφελούς συνεργασίας με το κράτος σε εποχές που πέρασαν ανεπιστρεπτί και σε καμία περίπτωση ο δημόσιος και κοινωφελής χαρακτήρας της δεν πρέπει να χαθεί. Είναι αλήθεια ότι η Αριστερά το ξέρει αυτό, εξού και η μεγάλη αμηχανία της (ειδικά σήμερα που οι καπιταλιστικές συγκυρίες παραχωρούν τα πάντα στην ιδιωτική πρωτοβουλία, ένα τέτοιο αίτημα την καθιστά ανεδαφική), άλλωστε το οικονομικό επιτελείο των χριστιανομουλάδων είναι κατά πολύ ικανότερο από αυτήν στη σύλληψη και στους ελιγμούς στην σύγχρονη πραγματικότητα.

Πηγή: «Το ρασοφοριάτο και η ημεδαπή πανίδα», στο περιοδικό «Μαύρο Πιπέρι», τεύχος 5, καλοκαίρι 2005. Αναδημοσίευση από το blog "ECRASEZ L' INFAME!"

Tags: Αταξινόμητα


Περι του θεου Διονυσου


ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ : ΤΟΛΜΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ.. http://panoskonstantinidis.blogspot.com

Περι του θεου Διονυσου


Πρωτού αρχίσω την ανάλυση του συμβολισμού του θεού Διονύσου, να πω ότι οι απόψεις μου προέρχονται κυρίως από την Ορφικοπυθαγόρια Παράδοση και άρα η ερμηνεία του θεού γίνεται κάτω από το πρίσμα των Ορφικοπυθαγόριων αλλά και των Πλατωνικών/Νεοπλατωνικών.

Ο Διόνυσος είναι υιός του θεού Διός και της Νύμφης Σεμέλης, θυγατέρα του Κάδμου, ο οποίος έκτισε τις εφτά πύλες της Θήβας. Ο Ζευς συμβολίζει το πρωταρχικό Κοσμικό Πυρ, το οποίο ενώνει, ζευγνύει και συγκροτεί τα πάντα, δίνοντας μορφή στον Κόσμο. Η Σεμέλη (που ήδη κυοφορεί το θεό Διόνυσο) συμβολίζει το ψυχικό ανθρώπινο πλάσμα, ερωτεύεται το Ζευ και του ζητάει να εμφανισθεί εμπρός της όπως εμφανίζεται ενώπιων της συζύγου του Ήρας. Και έτσι γίνεται. Αλλά η Σεμέλη δε δύναται να αντέξει τη λάμψη του Κοσμικού Πυρός και κατακαίγεται από αυτό. Ο θεός Ζευς σώζει το Διόνυσος ως έμβρυο και τον τοποθετεί στο μηρό του. Πλέον ο Διόνυσος φέρει μέσα του το θεϊκό στοιχείο του Ζηνός.

Η λέξη «Διόνυσος» αποτελεί και αναγραμματισμό του «Διός Νους». Αυτός ο Νους είναι το μέσον το οποίο θα βοηθήσει στην πραγμάτωση της θέωσης, δηλαδή το να φτάσει ο άνθρωπος (η ψυχή του ανθρώπου) στο ίδιο επίπεδο συνειδητότητας με τους θεούς, το να γίνει δηλαδή και ο ίδιος ο άνθρωπος (ο φορέας της ψυχής) θεός. Η δε ανθρώπινη υπόσταση από την πλευρά της μητέρας του, μας δείχνει ότι το γήινο σώμα είναι αρρήκτως δεμένο και έχει στενή επαφή με το θεϊκό στοιχείο. Είναι ο φύλακας της ψυχής (όπως για παράδειγμα η μητέρα είναι ο φύλακας του εμβρύου όταν το κυοφορεί) που θα βοηθήσει την ψυχή να θεωθεί όταν έλθει η ώρα της (όσο πιο υγιές και εύρωστο είναι ένα σώμα τόσο πιο εύκολο είναι να φτάσει στη θέωση ο άνθρωπος διότι τόσο πιο εύκολο είναι να λειτουργήσει ο Λόγος. Ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε συνεχή κάματο ή πόνο, δεν μπορεί να σκεφτεί πώς να εξελίξει το νου του παρά πως να βρει τρόπους να απαλλαγεί από το άλγος. Χρειάζεται δηλαδή την Επικούρια ηδονή, να μην πονούμε και να μη μας ταράζει τίποτα, το «μακαρίως ζην» [Επίκουρος -; Επιστολή προς Μενοικέα]). Γι' αυτό και ο Διόνυσος επονομάζεται και Ζαγρεύς, δηλαδή κυνηγός που «κυνηγάει» τις ψυχές και τις οδηγεί προς την έξοδο από το σώμα ώστε να φτάσουνε στη θέωση, καθιστάμενος Λυτήριος ή Λυσεύς (αλλά και Ελευθερεύς).

Ο παραπάνω βεβαίως είναι και ο λόγος που ο Διόνυσος δε βρίσκεται στο κλασσικό Ολύμπιο Δωδεκάθεο, δεν είναι ολύμπιος θεός διότι η «φύση» του είναι διττή, θεϊκή και ανθρώπινη, ενώ οι ολύμπιοι θεοί έχουνε μόνο θεϊκή φύση. Βεβαίως όταν λέω εδώ ότι έχει διττή φύση δεν εγκολπώνομαι δυϊστικές απόψεις καθώς και οι θεοί και οι άνθρωποι είναι ίδιας ουσίας αλλά διαφορετικού επιπέδου. Ο Διόνυσος είναι χθόνιος θεός που ρυθμίζει και καθοδηγεί τη φυσική εξέλιξη της ψυχής έως ότου αυτή τελειωθεί και εισέλθει στον Όλυμπο (το ανώτατο συνειδησιακό επίπεδο).

Ο θεός Διόνυσος μοιραζότανε και το Δελφικό έτος με το θεό Απόλλων. Ο Πλούταρχος στο «Περί του ΕΙ του εν Δελφοίς» (388 e) αναφέρει διαρρήδην ότι τα δελφικά πράγματα αφορούνε όχι μόνο το θεό Απόλλωνα αλλά και το θεό Διόνυσο. Εννέα μήνες του έτους οι Δελφοί ήτανε αφιερωμένοι στον Απόλλωνα, τους υπόλοιπους τρεις (το Χειμώνα, ήτοι όταν ο Απόλλων έφευγε στην Υπερβορέα) ο Διόνυσος ήτανε ο αποκλειστικός κύριος του Μαντείου.

Ο Χειμώνας συμβολίζει την παραμονή της ψυχής στη γη (όταν δηλαδή γίνονται οι διεργασίες για τη θέωση), η Άνοιξη και το Φως την επίδραση του θεού Απόλλωνος πάνω στην ψυχή. Επίσης ο Χειμώνας, λόγω του ότι είναι μια δύσκολη εποχή, συμβολίζει και τις αντιξοότητες του βίου. Όπως ο βίος του ανθρώπου δυσκολεύει κατά τη διάρκεια του Χειμώνα έτσι και ο Διόνυσος δρα καθώς η ψυχή περνάει «αντιξοότητες» (διαδοχικές ενσαρκώσεις) μέχρι να φτάσει στην τελείωση.

Οι παραπάνω είναι και οι λόγοι που ο κισσός είναι το ιερό φυτό του θεού Διόνυσου. Ανθίζει το Φθινόπωρο και δε χρειάζεται το ηλιακό φως για να ωριμάσει. Η ωρίμανση γίνεται το Χειμώνα και στη σκιά, όπως και ο άνθρωπος εξελίσσεται και τελειοποιήται στη σκιά, δηλαδή στον ετερόφωτο χοϊκό χώρο (τη γη) [Παν. Μαρίνης, Η ελληνική θρησκεία, σελ. 649] (ο Όλυμπος είναι ο αυτόφωτος χώρος).

Ο κισσός χρειάζεται και υγρασία για να αναπτυχθεί και εδώ βλέπουμε και έναν συμβολισμό που είναι διάχυτος στην ελληνική Γραμματεία, τη Συνεχή Ουσία ή Ύδωρ. Ο Πορφύριος αναφέρει [Περί του άντρου των Νυμφών, 5] ότι το ρέον ύδωρ, η υγρασία των σπηλαίων, συμβολίζει την αμορφοποίητη ύλη, λόγω της ρευστότητάς του. Ο Πλούταρχος [Περί Ίσιδος και Οσίριδος, 365Α) αναφέρει ότι οι Έλληνες δε θεωρούνε τον Διόνυσο μόνο κύριο του οίνου «αλλά και πάσης υγράς φύσεως». Έτσι και η ψυχή, στην αρχή είναι ακόμα «υγρή», «ρευστή», αμορφοποίητη και όταν αρχίζει και ενεργεί ο θεός Διόνυσος η ψυχή αρχίζει και εξελίσσεται.

Ο μύθος λέει ακόμα ότι όταν ο Διόνυσος ήταν μικρό παιδί τον διαμέλισαν και κατασπάραξαν οι Τιτάνες ενώ έπαιζε με τα παιγνίδια του (για την ακρίβεια ενώ κοιτούσε τον εαυτό του στον καθρέπτη), έναν καθρέπτη, ζάρια, χρυσά μήλα, κουκουνάρι και ένα κουβάρι μαλλί. Το μόνο που παραμένει άθικτο είναι η καρδιά του την οποία την παίρνει η θεά Αθηνά (η θεά της Σοφίας, η θεά που θα αναλάβει την ψυχή αφού αυτή τελειωθεί και έχει αποκτήσει σοφία, δηλαδή πλατειά εμπειρία και βαθειά γνώση των πραγμάτων) και την τοποθετεί μέσα σε ένα αργυρό κουτί.

Η καρδιά εδώ συμβολίζει την ίδια την ψυχή, που απομένει αφού εξέλθει εκ του σώματος. Αργότερα στο μύθο με τη βοήθεια του θεού Διός ο θεός Διόνυσος επαναποκτάει τα ακρωτηριασμένα μέλη του και ανασταίνεται, δηλαδή η Ψυχή «ανασταίνεται» με το να εισέλθει σε άλλο σώμα για να συνεχίσει τον κύκλο των διαδοχικών μετενσαρκώσεων έως ότου τελειωθεί. Το δε αργυρό κυτίο συμβολίζει την προστασία και την καθοδήγηση της θεάς Αθηνάς αφού η ψυχή τελειωθεί.

Οι Τιτάνες συμβολίζουνε τα ανθρώπινα ορμέμφυτα, τις έμφυτες δηλαδή ορμές που δεν αφήνουνε την ψυχή να τελειωθεί με γοργούς ρυθμούς. Κατά τη διάρκεια όμως της ανθρώπινης εξέλιξης και μέσα από αυτά τα ορμέμφυτα γεννιέται το ορμέμφυτο της Διανοιας (θεός Δίας) που θα υποτάξει τα υπόλοιπα. Από το Δία προέρχεται και ο θεός Διόνυσος, που οι Τιτάνες δεν μπορούνε να τον καταστρέψουνε πλήρως, τα ζωώδη ένστικτα δηλαδή δεν μπορούνε να νικήσουνε το Νου, το Λόγο (δηλαδή το θεό Δία και κατ' επέκταση δεν μπορούνε να καταστρέψουνε ούτε το Διόνυσο, την ψυχή). Πλέον με τη βοήθεια του Τιτάνα Δίος και του θεού Διονύσου ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί από άνθρωπο-ζώο σε άνθρωπο-θεό.

Ο Πλωτίνος στις Εννεάδες (Εννεάδες, 4, 12) εξηγεί και το συμβολισμό του καθρέπτη στον οποίο κοιτούσε ο Διόνυσος πρωτού διαμελιστεί. Λέει ότι οι ψυχές των ανθρώπων βλέποντας τα είδωλά τους στον καθρέπτη του Διονύσου κατέβηκαν κάτω στη γη χωρίς όμως να αποκοπούνε από το Όντως Ον. Ο καθρέπτης εδώ συμβολίζει δύο πράγματα α) τη σύνδεση της ψυχής με τους θεούς και β) τη στιγμή που η ψυχή εμφανίζεται στον άνθρωπο.

Με το α) εννοείται ότι όπως το είδωλο φαίνεται στον καθρέπτη χωρίς όμως να είναι αποκομένο (δύο όψεις του ίδιου προσώπου), έτσι και η ψυχή υπάρχει στον άνθρωπο χωρίς να έχει αποσυνδεθεί από την πρωταρχική πηγή, και όχι μόνο αυτό, αλλά η ψυχή έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά και ουσία με το θεούς παρ' όλο που έχει ενσαρκωθεί σε ανθρώπινο σώμα. Η μόνη διαφορά της είναι ότι βρίσκεται σε χαμηλότερο (συνειδησιακό) επίπεδο από αυτό των θεών.

Το β) είναι πιο εύκολο να κατανοηθεί, όπως το είδωλο ενός ανθρώπου εμφανίζεται στον καθρέπτη όταν αυτός κοιτάζει στον καθρέπτη, έτσι και η ψυχή ";εμφανίζεται"; (ενσαρκώνεται) στον άνθρωπο, και συγκεκριμένως στο έμβρυο όταν αρχίζει να χτυπάει η καρδιά του.

Μία άλλη ενδιαφέρουσα ερμηνεία μας δίνει ο Δαμάσκιος λέγοντας «όταν ο θεός Διόνυσος προέβαλε την αντανάκλαση του εαυτού του στον καθρέπτη, την ακολούθησε κι έτσι διεσκορπίσθη παντού στο Σύμπαν. Ο θεός Απόλλων τον περιεμάζεψε και τον επανέφερε πίσω στον ουρανό, διότι αυτός είναι ο εξαγνιστή θεός και σωτήρας του Διονύσου και γι' αυτόν τον λόγο εορτάζεται ως ο «Διόνυσος Χορηγός» (Διονυσοδότης). Κι όπως η Κόρη, έτσι και η Ψυχή κατεβαίνει για να ενσαρκωθεί και, όπως ακριβώς ο Προμηθεύς και οι Τιτάνες, προσδένεται κι αυτή στο ανθρώπινο σώμα, απελευθερώνεται δε μόνο αφού αποκτήσει τη δύναμη του Ηρακλέους και περιμαζεύσει τον εαυτό της με τη βοήθεια του θεού Απόλλωνος και της θεάς Αθηνάς... δηλαδή μέσω των πραγματικώς εξαγνιστικών φιλοσοφιών» [Δελφοί, η φωνή από το ιερό κέντρο, εκδόσεις Ανοιχτή Πόλη, Μάιος 2001, σελ. 16] .

Συντροφιά του θεού Διόνυσου είναι οι Σάτυροι και οι Μαινάδες, οι οποίοι είναι εξελιγμένες ψυχές που βοηθούνε τον Διόνυσο στο έργο του αλλά και υποβοηθούνται από αυτόν στην πορεία της πνευματικής τους ανέλιξης και αθανατοποίησης.

Οι Σάτυροι, αν ερμηνευτούνε σε θεϊκό επίπεδο (γιατί άλλος είναι ο συμβολισμός σε ανθρώπινο και άλλος σε θεϊκό επίπεδο) συμβολίζουνε τη μετάβαση της ψυχής από άνθρωπο σε θεό. Ο Παναγιώτης Μαρίνης [Η ελληνική θρησκεία, εκδόσεις Νέα Θέσις, Αθήνα 2005, σελίδα 644] αναφέρει σχετικώς με τους Σάτυρους «Οι Σάτυροι παρουσιάζονται κατά τρόπον εναργώς περιγράφοντα το τελούμενον έργον της αθανατοποιήσεως. Ας προσέξουμε ότι, πάντοτε, εις τη μυθολογικήν εικονογραφία πρέπει να θεωρούμε ότι εικονίζεται ένα επίπεδο κατώτερο από αυτό το οποίον εννοεί. Ένα ον, το οποίον είναι κατά το ήμισυ άνθρωπος και κατά το ήμισυ ζώον, ως οι Κένταυροι και οι Σάτυροι, είναι, εις την πραγματικότητα, εξ ημισείας άνθρωπος και θεός. Εις τους Σάτυρους, από την ανθρώπινη φύσι (η οποία εικονίζεται ως ζώον) ανελίσσεται η θεία (η οποία εικονίζεται ως άνθρωπος). Το ζωώδες τμήμα εικονίζει πάντοτε ζώον ταχύπουν (σάτυροι με σώμα αιγός ή ιπποσάτυροι) δια να γίνει αντιληπτόν ότι η υπό τελείωσιν ψυχή δύναται να κινείται ταχύτατα και σχετικώς ελεύθερα εκτός του σώματος και ακόμα έχουνε μεγάλα ώτα, «ζωώδη», διότι τα ζώα έχουνε οξύτατη ακοή, δια να καταδειχτεί ότι ο άνθρωπος, γενόμενος θείον ον, αποκτά ιδιότητες υπερ-αισθητικής προσλήψεως παραστάσεων, «έκτη αίσθηση». Έχουν, επίσης, και δύο κέρατα, δια να δείξουν ότι θα συνεχίσουν την πορεία των εισχορώντως εις ανώτερα, ακόμη, πεδία. Είναι δε ιθυφαλλικοί, διότι, ως έχομεν εξηγήσει, όλη αυτή η μεταμόρφωσις είναι λειτουργία γεννητική, η οποία καθίσταται δυνατή δια της μεταλλαγής και χρήσεως, προς συνένωσιν των ψυχικών κέντρων, της ενεργείας του γεννητικού ψυχικού κέντρου. Οι Σάτυροι, επομένως, είναι η εικόνα των τέλειων μυστών, οι οποίοι φθάνουν να γίνουν θεία όντα, τρέχουν δια να δείξουν ότι ο μύστης τελειούται μέσα από την κίνησι, τη δράση, τα έργα (αποκλείεται η ακινησία, η «θεωρία», το «ερημητήριον») και επιπροσθέτως ότι η ώριμη ψυχή αποκτά την ιδιότητα της ταχείας αυτονόμου κινήσεως εκτός του σώματος. Πεδίον δε της δράσεως των είναι οι υψηλότερες κορυφές των ορέων, οι οποίες συμβολίζουν πάντοτε τις ανώτερες πνευματικες σφαίρες του ανθρώπου, είναι, δηλαδή, τέλειοι φιλόσοφοι».

Και συνεχίζει ο Παναγιώτης Μαρίνης, λέγοντας για τις Μαινάδες ότι «υπάρχουνε βεβαίως και οι Μαινάδες, οι οποίες γαλουχούν άρρενα πάντοτε βρέφη, ζώων ή ανθρώπων, ενίοτε όμως τα ξεσχίζουν («ωμοφαγία»). Οι Μαινάδες είναι η τροφική φύσις του θεού αλλά και οι θείες εκείνες οντότητες που υποβοηθούν το έργον Του -; οι «τελεστικοί» θεοί των Χαλδαϊκών Λογίων. Άρρεν βρέφος δε, ο ψυχικός οργανισμός, τον οποίον ο θεός διατρέφει, αλλά και ενίοτε απορρίπτει, όταν υπάρχει εξελικτική παλινδρόμησις, αλλά και ξεσχίζει και καταβροχθίζει το σώμα, δια να αναδειχθεί η τελειωθείσα ψυχική μονάδα («βρεφοκτόνος»)».

Βιβλιογραφία

Walter Fiedrich Otto -; Dionysus: Myth and Cult
Ντ. Φίντλερ - Δελφοί, η φωνή από το ιερό κέντρο
Παν. Μαρίνης -; Η ελληνική θρησκεία
Πλωτίνος -; Εννεάδες
Πλούταρχος -; Περί του ΕΙ του εν Δελφοίς
Επίκουρος -; Επιστολή προς Μενοικέαν
Πλούταρχος -; Περί Ίσιδος και Οσίριδος
Πορφύριος -; Περί του άντρου των Νυμφών

Tags: Αταξινόμητα


κοσμική-πλανητική διάσταση του Απόλλωνος και του Ερμού

Η ΚΟΣΜΙΚΗ-ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΡΜΟΥ

ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΚΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΙΝ ΤΟΥ "ΔΩΔΕΚΑΘΕΟΥ"

Η λεγομένη "αρχαία ελληνική θρησκεία" είναι όντως ΕΛΛΗΝΙΚΗ αλλά δεν είναι ούτε αρχαία ούτε θρησκεία. Αρχαία δεν είναι διότι εξακολουθεί να ωφελεί τους θεράποντάς της παγκοσμίως με τα δώρα της και δεν είναι θρησκεία διότι η λέξις αύτη αναφέρεται εις ένα μικρό και ασήμαντο τμήμα μίας συγκεκριμένης λατρείας καθότι παράγεται από τις "θρήσκουσες" γυναίκες κατά τινας Διονυσιακάς τελετάς. Οφείλουμε, ως Έλληνες, να προσεγγίσουμε τους ιερούς πνευματικούς χώρους των προγόνων μας με την ίδια ιερότητα, σοβαρότητα, αξιοπρέπεια και μεγαλοπρέπεια που και εκείνοι έδειχναν προσεγγίζοντάς τους. Η μελέτη αποκλειστικώς π.χ. της μυθολογίας ή της ιστορίας ή της τέχνης ανεξαρτήτως του ενός από το άλλον, αδυνατούν να αποδώσουν όλον το οποίον απαιτεί ενδελεχή μελέτη και πολυδιάστατη ερμηνεία ώστε να καταδειχθή το προγονικό λατρευτικό συστήμα σε σχέσι με το αρχαίο σύστημα αξιών. Συνδέοντας τα επιμέρους δημιουργούμε το όλον δηλαδή το Ελληνικόν Πνεύμα. Δεν νοείται κατανόησις των πεποιθήσεων και αντιλήψεων των προγόνων μας χωρίς την διερεύνησιν των αντιλήψεών των περί Θείου. Μία διάστασις αυτών των αντιλήψεων είναι και η αστρονομική η σχετιζομένη με τους πλανήτας.

Τοιουτοτρόπως, θα διερευνήσουμε την κοσμική-πλανητική διάσταση των Ελλήνων Θεών Απόλλωνος και Ερμού έχοντες σαν κλειδιά την επιστημονική γνώσιν (γνωστή στους αρχαίους) και την μυθολογία.

Ο Απόλλων, υιός του Διός, λατρεύεται από τους Έλληνες ως Θεός του Φωτός. Είναι η φωτεινή πηγή της Νοήσεως και στην αστρονομική διάσταση είναι ο Ήλιος η πηγή του Φωτός και της ζωής στον πλανήτη μας. Η θεολογία των αρχαίων περιελάμβανε και "εδίδασκε" μία προηγμένη οικολογική αντίληψι θεοποιώντας όλη την Φύση κάνοντας έτσι κατανοητό σε όλους ότι υπάρχουμε στην Γη και ζούμε, αποκλειστικώς λόγω της ευεργετικής δράσεως του Ηλίου. Ο Ήλιος πάντοτε αποτελούσε για τους Έλληνας πηγή δημιουργίας και ποιήσεως (π.χ Ήλιος ηλιάτορας) και πάντοτε η ολιγοήμερος έλλειψίς του κατά τον ελληνικό χειμώνα συντελεί στην αλλαγή ψυχικής διαθέσεως των Ελλήνων. Ως τέτοιος λοιπόν ελατρεύετο σε ότι αφορά την γήινη ή πλανητική του διάστασι καθότι ανέκαθεν οι Έλληνες (αλλά και οι τουρίστες) είναι ερωτευμένοι μαζί του. Ναοί του υπήρχαν στις κορυφές των υψωμάτων ως πλησιέστερες προς αυτόν και "μετετράπησαν" σε Αϊ-λιάδες στην απαρχή της era-voulgaris. Ιεροί του τόποι η Δήλος και οι Δελφοί. Ο Ήλιος αποτελεί το κέντρο του πλανητικού μας συστήματος και όλοι οι πλανήτες περιστρέφονται περί αυτού αρμονικώς. Στους Ορφικούς ύμνους αναφέρεται ως "κόσμον τον εναρμόνιον δρόμον έλκων" περιγράφοντας έτσι όχι μόνο το ηλιοκεντρικό σύστημα αλλά και την βαρυτική έλξι η οποία ασκείται στους πλανήτες από τον ήλιο. Βέβαια γνωρίζουμε ότι αργότερα το ηλιοκεντρικό σύστημα κωδικοποιήθηκε επιστημονικά, τουλάχιστον από τον Αρίσταρχο τον Σάμιο.

Στην μυθολογία, ο Ερμής είναι γιός του Διός και αυτός, άρα είναι και αδελφός του Απόλλωνος. Στο πλανητικό μας σύστημα είναι ο κοντινότερος στον ήλιο πλανήτης. Η συσχέτισις μυθολογίας-αστρονομίας είναι φανερή.

Είναι γνωστός στην μυθολογία ο μύθος όπου ο Ερμής είναι νεογέννητος όταν συζητά με τον αδελφό του τον Απόλλωνα για τις κλεμμένες αγελάδες προσδιορίζοντας την σχέσι μεγάλου αδελφού Απόλλωνα με τον μικρό αδελφό Ερμή. Οι Έλληνες δημιούργησαν αυτόν τον μύθο γιά να κωδικοποιήσουν ότι ο Ερμής είναι ο μικρότερος σε μέγεθος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, (δέκα φορές περίπου μικρότερος της Γης και λίγο μεγαλύτερος της Σελήνης) αλλά και ένας πολύ μικρός πλανήτης δίπλα στον τεράστιο ήλιο.

Στην μυθολογία, ο Ερμής καθιερώνεται στον Όλυμπο ως αγγελιοφόρος κωδικοποιώντας έτσι την αστρονομική γνώσι ότι έχει την ταχύτερη τροχιά περιστροφής περί του ηλίου. Η πλήρης περιφορά του περί του ηλίου είναι 88 γήινες ημέρες. Επειδή οι αγγελιοφόροι πρέπει να είναι ταχείς, "αξιοκρατικά" επελέγη ως τέτοιος ο ταχύτατος Ερμής

Αλλά, λόγω της τεραστίας έλξεως που ασκείται επάνω του από τον ήλιο δεν μπορεί να περιστραφή περί τον άξονά του. Έτσι η μία του πλευρά είναι διαρκώς στραμμένη στον ήλιο και έχει θερμοκρασία 410 βαθμών Κελσίου ενώ η άλλη του πλευρά δεν βλέπει ποτέ τον ήλιο και έχει θερμοκρασία -273 βαθμών Κελσίου. Η μυθολογία κωδικοποίησε αυτή την γνώσι διότι η σκοτεινή του πλευρά είναι αυτή που χαρακτηρίζει τον Ερμή ως "κλέφτη" και προστάτη των κλεφτών αφού οι κλέφτες προτιμούν το σκοτάδι για το έργο τους. Όμως η σκοτεινή και ψυχρή πλευρά του του προσδίδει και μία ακόμη ιδιότητα^ αυτή του ψυχοπομπού. Το σκοτεινό (μελανό) και ψυχρό ταυτίζονται με τον θάνατο (τα σκοτάδια του Άδη). Η σχέσι της ταχύτητας κινήσεως των ψυχών-πνευμάτων-ανέμου ταυτίστηκε με την ψυχρή σκοτεινή επιφάνεια του ταχύτατου στην τροχιά του Ερμού. Με την ταχύτητα του Ερμού θα προχωρήσουν οι ψυχές για την μόνιμο κατοικία των.

Εκπλήσσεται κανείς συνειδητοποιώντας το μεγαλείο της Ελληνικής σκέψεως αφού συνδυάζονται οι ιεροί μύθοι με την ζωή και με τις επιστημονικές γνώσεις με άφθαστη απλότητα και αρμονία δημιουργώντας ένα σύνολο διδακτικών ιστοριών αλλά και ερεθισμάτων στους νοήμονες εγκεφάλους για περαιτέρω διερεύνησι.

Γρηγόρης Μπέλλος

Tags: Αταξινόμητα


Δημήτρης Λιαντίνης:Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα


Γκέμμα:

"Είμαστε ένας λαός χωρίς ταυτότητα. Με μια ιστορία που ο ίδιος τη νομίζει λαμπρή. Και απορεί, πως και δεν πέφτουν οι ξένοι ξεροί μπροστά στο μεγαλείο της.
Οι ξένοι όμως σαν συλλογιούνται την ελληνική ιστορία, την αρχαία εννοώ, γιατί για τη νέα δεν έχουν ακούσει, και βάλουν απέναντι της εμάς τους νεοέλληνες, φέρνουν στο μυαλό τους άλλες παραστάσεις. Φέρνουν στο μυαλό τους κάποιους καμηλιέρηδες που περπατούν στο Καρνάκ και στη Γκίζα. Τι σχέση ημπορεί να 'χουν, συλλογιούνται, ετούτοι οι φελλάχοι του Μισιριού σήμερα με τους αρχαίους Φαραώ, και το βασιλικό ήθος των πυραμίδων τους;
Την ίδια σχέση βρίσκουν οι ξένοι, στους σημερινούς έλληνες με τους αρχαίους. Οι θεωρίες των διάφορων Φαλμεράυερ έχουν περάσει στους Φράγκους. Εμείς θέλουμε να πι στεύουμε ότι τους αποσβολώσαμε με τους ιστορικούς, τούς γλωσσολόγους, και τους λαογράφους μας. Λάθος. Κρύβου με το κεφάλι με το λιανό μας δάχτυλο.
Και βέβαια. Πώς μπορούσε να γίνει αλλιώς, αφού ο μέγας γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκις έλεγε αυτά που έλεγε, -ορθά- κι από την άλλη έβριζε το Σολωμό μας αγράμματο, και τη γλώσσα του σκύβαλα και μαλλιαρά μαλλιά;
Σχέση με τους αρχαίους έλληνες έχουμε εμείς, λένε οι γάλλοι, οι εγγλέζοι και οι γερμανοί. Εμείς, που τους ανα καλύψαμε, τους αναστυλώσαμε, τους εξηγήσαμε.
Για τους ευρωπαίους οι νεοέλληνες είμαστε μια δράκα ανθρώπων απρόσωπη, ανάμεσα σε βαλκανιλίκι', τουρκολογιά και αράπηδες. Είμαστε οι ορτοντόξ. Με το ρούσικο τυπικό στη γραφή, με τους κουμπέδες και τους τρούλλους πάνω από τα σπίτια των χωριών μας, με ακτινογραφίες σωμάτων και σκουληκόμορφες φιγούρες αγίων στους τοί χους των εκκλησιών.
Οι ευρωπαίοι βλέπουνε τους πολιτικούς μας να ψηφίζουν στη Βουλή να μπει το «ορθόδοξος» στην ευρωπαϊκή μας ταυτότητα, κατά τη διαταγή των παπάδων, και κοιτά νε ανακατωμένοι και ναυτιάζοντας κατά το θεοκρατικό Ιράν και τους Αγιατολάχους.
Τέτοιοι οι δουλευτές μας, ακόμη και της Αριστεράς. «Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλεπταί (sic) εκατάστρεψαν το έθνος». Έτσι γράφει ο Παπαδιαμάντης2.
θέλεις να χεις πιστή την εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι του Μακαρίου Β’ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας. και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.
Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά.
Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες.
Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.
Όλες και όλοι στηριγμένοι χαρούμενα σε κάποια μαρμάρινη στήλη, σ' ένα λιτό κιονόκρανο, σε μια κρήνη λευκή της Αγοράς. Με περίγυρα τους ωραίους γεωμετρημένους ναούς, αναπαμένους στο φως και στην αιθρία. Άνθρωποι, και θεοί, και αγάλματα ένα.
Όλα ετούτα, για να συγκρίνεις την παλαιή και τη νέα Ελλάδα, να τα βάλεις και να τα παραβάλεις. Και στήσε το φράγκο από δίπλα, να τα κοιτάει και να τα αποτιμά. Με το δίκιο του θα 'χει να σου ειπεί: άλλο πράμα η μέρα και το φως, και άλλο η νύχτα και οι μαύροι βρυκολάκοι. Δε γίνεται να βάλεις στο ίδιο βάζο υάκινθους και βάτα.
Και κάπου θα αποσώσουν επιτιμητικά την κρίση τους:
- Ακούς αναίδεια; Να μας ζητούν κι από πάνω τα ελγίνεια μάρμαρα. Ποιοι μωρέ; Οι χριστιανοχομεΐνηδες.
Είναι καιρός από τις ασκήσεις επί χάρτου να περάσουμε στα πεδία των επιχειρήσεων. Να κοιτάξουμε την πυρκαγιά που αποτεφρώνει το σπιτάκι μας.
Γιατί είμαστε σβησμένοι από τον κατάλογο των εθνών; Γιατί η Μακεδονία γίνεται Σκόπια, η Κύπρος γίνεται τουρκιά, το Αιγαίο διεκδικιέται ως το mare nostrum των Οθωμανών; Γιατί ο πρόεδρος της Τουρκίας είπε πρόσφατα στην Αθήνα, ότι είμαστε μια επαρχία του παλιού οθωμανικού κράτους, που αποσχίσθηκε και πρέπει να μας ξανά προσαρτήσουν; Γιατί ο Μπερίσα της Αλβανίας έχει να λέει πως οι έλληνες κάνουν διπλωματία που έρχεται από το Μεσαίωνα και τους παπάδες; Γιατί ο Αλέξανδρος βαφτίζεται Ισκεντέρ, και ο Όμηρος Ομέρ Βρυώνης; Γιατί οι διακόσιες χιλιάδες έλληνες της Πόλης γίνανε χίλιοι, και οι τούρκοι της Δυτικής Θράκης θρασομανούν, και γίνου-νται όγκος κακοήθης που 'τοιμάζει μεταστάσεις;
Γιατί δύο από τους πιο σημαντικούς ποιητές μας, ο μέτριος Σεφέρης κι ο μεγάλος Καβάφης, καταγράφουνται στις διεθνείς ανθολογίες και τους ποιητικούς καταλόγους μισό έλληνες μισό τούρκοι;
Γιατί όλα τα αυτονόητα εθνικά μας δίκαια ευρωπαίοι και αλβανοί, βούλγαροι και εβραίοι, ορθόδοξοι και ρούσοι, τούρκοι και βουσμανοαμερικανοί τα βλέπουν σαν ανόητες και μίζερες προκλήσεις, σαν υλακές και κλεφτοεπαιτείες; Ποια τύφλωση μας φέρνει να μη βλέπουμε ότι στα μάτια των ξένων εκαταντήσαμε πάλι οι παλαιοί εκείνοι γραικολιγούρηδες; Οι esurientes graeculi του Γιουβενάλη και του Κικέρωνα;
Το πράγμα έχει και περιγραφή και ερμηνεία.
Μέσα στη χώρα, μέσα στην παιδεία δηλαδή και την παράδοση μας, εμείς περνάμε τους εαυτούς μας λιοντάρια, εκεί που οι έξω από τη χώρα μας βλέπουνε ποντίκια. θαρρούμε πως είμαστε τα παιδόγγονα του Αριστοτέλη και του Αλέξανδρου. Οι ξένοι όμως σε μας βλέπουνε τις μούμιες που βρεθήκανε σε κάποια ασήμαντα Μασταδά. Γιατί;
Τα διότι είναι πολλά. Όλα όμως συρρέουν σε μια κοίτη. Σε μια απλή εξίσωση με δύο όρους και ένα ίσον. Είναι αυτή:νεοέλληνες ίσον ελληνοεβραίοι.
Αν εφαρμόσουμε αυτή την εξίσωση στα πράγματα, θα μας δώσει δύο γινόμενα. Το πρώτο είναι ότι ζούμε σε εθνική πόλωση. Το δεύτερο, ακολουθία του πρώτου, ότι ζούμε χωρίς εθνική ταυτότητα
Οι νεοέλληνες είμαστε ένα γέννημα μπασταρδεμένο και νόθο. Ούτε ίπποι, ούτε όνοι, ούτε όνισσες ούτε φοράδες. Είμαστε μούλοι. Δηλαδή μουλάρια. Και τα μουλάρια δεν γεννούν.
Ότι οι νεοέλληνες είμαστε ελληνοεβραίοι σημαίνει το εξής:ενώ λέμε και φωνάζουμε και κηρύχνουμε ότι είμαστε έλληνες, στην ουσία κινιόμαστε και υπάρχουμε και μιλάμε σαν να είμαστε εβραίοι.
Αυτή είναι η αντίφαση. Είναι η σύγκρουση και η αντινομία που παράγει την πόλωση. Και η πόλωση στην πράξη γίνεται απώλεια της εθνικής ταυτότητας. Και το τελευταίο τούτο σημαίνει πολλά. Γιατί βαθιά στον καθένα μας υπάρχουν κρυμμένοι οι έλληνες. Και περιμένουν..."

Tags: Αταξινόμητα


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ??? ΠΟΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ???...

ΕΙΠΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΕΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΜΕ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΟ... ...... eleyuria.jpg

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ(Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΜΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΔΕΝ ΒΟΗΘΑ.. ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ )

""ΕΙΜΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΜΠΟΡΩ,. Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ, ΝΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΟΥ.. ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΜΟΥ, ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ, ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ, ΠΡΑΓΜΑ ΑΔΥΝΑΤΟ. ΟΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟ ΜΑΤΑΞΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΥΧΗΣ. ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΞΕΡΕΤΕ Η ΤΥΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ, ΑΡΑ ΟΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟ. ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΙ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΗ , ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟΣ... "" ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ " Η ΜΟΙΡΑ ΟΔΗΓΕΙ ΟΠΟΙΟΝ ΕΚΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ, ΣΕΡΝΕΙ ΟΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ" ΣΕΝΕΚΑΣ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΡΥΘΜΟΥ........




Tags: Αταξινόμητα


Μποϊκοτάζ διαρκείας...

Μποϊκοτάζ διαρκείας...

.
alt
...από τα σούπερ μάρκετ μέχρι τις καφετέριες
..
Από το mindcup.blogspot.com.
...
ΚΑΙΡΙΟ ΚΤΥΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ -; ΓΕΝΙΚΗ ΦΑΣΗ.
Το ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ, είναι η μέθοδος προστασίας από τους κλεφτές, από τα ΚΑΡΤΕΛ που μαστίζουν την χώρα μας , στα τρόφιμα στα ποτά στις καφετερίες , στα μπαρ, εστιατόρια τράπεζες κ.λ.π. Για να πετύχει το ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ χρειάζεται ανάλογη παιδεία στην πλατιά μάζα του πληθυσμού .
Χρειάζεται η μάζα του πληθυσμού να της εξηγήσεις γιατί κάνεις το ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ, ποιος είναι λόγος;;; Π. Χ. Δεν μπορεί ένας καφές στο Κορυδαλλό στην πλ. Ελευθερίας να κοστίζει 3,5 ευρώ στο κέντρο του Πειραιά 3,5 ευρώ, στην πλ. Ν Σμύρνης, στο Σύνταγμα, στη πλ. Κολωνακιού στη Βουκουρεστίου από 4-5 ευρώ κ.λ..π. Στις καφετέριες υπάρχει ΚΑΡΤΕΛ που ρυθμίζει τις τιμές αναλογικά των περιοχων (πάντα προς τα πάνω φυσικά).
Οι ανάλογες καφετέριες στην άλλη Ευρώπη είναι αισθητά χαμηλότερες, αφού σε ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο έχει 2,5 ευρώ, στις καφετέριες πολύ πιο φθηνά, κάτω των 2,5 ευρώ και στον οικο του armani στο Μιλάνο 0.90ΕΥΡΩ. Ο κόσμος και ειδικά η νεολαία μας να μην πηγαίνει καθόλου σε αυτές τις καφετέριες και ας έχουν τα χρήματα.
Σκεφθείτε δίνουν 4 ευρώ για τον καφέ στην καφετέρια, ενώ στην άλλη Ευρώπη δίνουν 1,5 ευρώ στην καφετέρια για τον καφέ. Καταλάβετε ποσό μας κλέβουν και γιατί υπάρχουν τόσες καφετέριες;;Το κλέψιμο πάει σύννεφο.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ .
Πρέπει να σοβαρευτούμε κάποια στιγμή και να μην κάνουμε χαβαλέ και παιδιαρίσματα. ΕΚΕΙ ΠΟΝΤΑΡΟΥΝ ΤΑ ΚΑΡΤΕΛ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΙΣΟΥΜΕ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΙΔΗ ΑΠΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΜΕΧΡΙ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ. ΝΑ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΑΚΡΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΟΣΜΟ.
Δεν νομίζουμε ότι θα έχουμε τη συμπαράσταση από τηλεοράσεως και τα αλλά μέσα μαζικής ενημέρωσης λόγω του ότι εισπράττουν χρήματα, εκατομμύρια ευρώ για διαφημισεις των προϊόντων,
διαπλεκομενα κέντρα ξέρετε ποιοι είναι αυτοί, αντιπρόσωποι και μέτοχοι των ΚΑΡΤΕΛ. Τι παραπάνω οι καταναλωτές ευρωπαίοι έχουν από εμάς τους Έλληνες καταναλωτές;; Αυτοί έχουν καλύτερους μισθούς από εμάς, φθηνότερα τα προϊόντα από εμάς .
Εμείς έχουμε πολύ χαμηλότερους μισθούς από αυτούς , Ακριβότερα τα προϊόντα από αυτούς .
Η ΤΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ.

Tags: Αταξινόμητα


1821.... και εκκλησία...

25η Μαρτίου και Εκκλησία...

.alt
. ΣΤΟΥΣ ''ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ'' ΜΟΥ ΙΕΡΩΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ "ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΑΚΙΑ" ΤΟΥΣ, ΑΦΙΕΡΩΝΩ ΤΙΣ ΠΕΡΙΦΗΜΕΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ 1797-98 ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑ'Ι'ΒΑΝΙΑ ΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΙΣ ΞΕΡΟΥΝ...
"...ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΘΥΜΙΑΣ ΥΠΑΚΟΗ ΚΑΙ ΕΥΠΕΙΘΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΙΑΝ ΤΑΥΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ( Τ Ο Υ Ρ Κ Ι Α ), ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ ΚΑΙ ΝΟΜΙΜΟΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΡ' ΑΥΤΗΣ ΕΧΟΜΕΝ ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΤΟ ΖΗΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ..."
"...Ο ΘΕΟΣ ΥΨΩΣΕ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑΝ ΑΥΤΗΝ ΤΩΝ ΟΘΩΜΑΝΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΝ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗΝ ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΩΣ ΟΤΙ ΘΕΙΩ ΕΓΕΝΕΤΟ ΒΟΥΛΗΜΑΤΙ... ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΗΝ ΠΛΑΝΑΣΘΕ , ΚΛΕΙΣΗΤΕ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΗ ΔΩΣΕΤΕ ΚΑΜΙΑΝ ΑΚΡΟΑΣΙΝ ΕΙΣ ΤΑΥΤΑΣ ΤΑΣ ΝΕΟΦΑΝΕΙΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΦΥΛΑΞΑΤΕ ΣΤΕΡΕΑΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΟΠΑΡΑΔΟΤΟΝ ΣΑΣ ΠΙΣΤΗΝ ΚΑΙ, ΩΣ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ , ΑΠΑΡΑΣΑΛΕΥΤΟΝ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΙΝ..."
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΒΕΒΑΙΑ ΜΑΣ ΤΑ ΝΟΥΘΕΤΕΙ Ο ΑΠ. ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ. "...ΟΘΕΝ ΟΣΤΙΣ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟΤΕΡΟΝ ΤΙ ΣΦΑΛΛΕΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΕΑ ΤΟΥ , ΑΥΤΟΣ ΣΦΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΩΝΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΑΣ ΠΡΟΣΤΑΓΑΣ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ.."
ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΟΥΝ;

Tags: Αταξινόμητα


Η Ιερή Πορνεία των αφιονισμένων Ιεραρχών

Αν πείτε μια γυναίκα πουτάνα, έχει δικαίωμα να σας σύρει στα δικαστήρια και να πληρώσετε σοβαρές αποζημιώσεις. Αν το πει η Διαρκής Ιερά Σύνοδος σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο, για όλα τα ανύπαντρα -"ορθοδόξως"- ζευγάρια δεν τρέχει κάστανο.
e-lawyer

Η Σύνοδος να πάρει πίσω τις βρισιές της, αλλιώς ας προχωρήσουν όσοι αισθάνονται πως τους αφορά η συκοφαντική δυσφήμηση σε κοινή προσφυγή στη Δικαιοσύνη.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ:Η Ιερή Πορνεία των αφιονισμένων Ιεραρχών

Tags: Αταξινόμητα


Ονειροπολήσεις ενός μυστικιστού ειδωλολάτρου

Louis Menard, «Ονειροπολήσεις ενός μυστικιστού ειδωλολάτρου».


(απόσπασμα)
alt



Εσχατολογία

Ο Άνθρωπος .- Γνωρίζω τα όρια της επιστήμης που η ίδια μόνη της έχει χαράξει. Αυτό που μ'ενδιαφέρει περισσότερο εμπίπτει στην δική της σφαίρα. Θα ήταν άσκοπο να την ερωτήσουμε σχετικά με τον προορισμό του ανθρώπου, δεν έχει επάνω σε αυτό την παραμικρή ιδέα. Εάν υπήρχαν ακόμη στον κόσμο μαντεία θα πήγαινα να ζητήσω τον χρησμό τους. Χωρίς αμφιβολία οι υπέρτατοι Θεοί δεν θα θελήσουν να με ακούσουν, καθώς ενδιαφέρονται μόνον για τα είδη ενώ εγώ δεν είμαι παρά ένα άτομο. Ίσως όμως ολόγυρα μου να περιίπτανται αόρατα πνεύματα, γνωστοί ή άγνωστοι φίλοι : δεν θα υπάρξει λοιπόν μία φωνή ως απάντηση στην αγωνιώδη επίκλησή μου ;

Ο Θεός.- Με κάλεσες και ήλθα : ρώτησέ με λοιπόν, θα σου απαντήσω.

Ο Άνθρωπος.- Ποίος είσαι εσύ ;

Ο Θεός.- Είμαι ο Δαίμων σου, ο φύλακας Άγγελός σου, ονόμασέ με όπως επιθυμείς. Γνωρίζω αυτό που εσύ αγνοείς. Θα σου εξηγήσω όσα μπορείς να κατανοήσεις, θα σου διδάξω όσα μου επιτρέπεται να σου φανερώσω.

Ο Άνθρωπος.- Ώστε λοιπόν υπάρχουν πράγματα που θα μπορούσες να μου πείς και που εγώ θ'αδυνατούσα να ενοήσω ; Έστω ο ανθρώπινος λόγος έχει τα όριά του, το γνωρίζω. Υπάρχουν όμως και πράγματα που δεν σου επιτρέπεται να μου φανερώσεις. Άραγε για ποιόν λόγο ; Εάν η αλήθεια είναι κάτι καλό, τότε αυτό το καλό δεν χρειάζεται να μένει κρυμμένο. Εάν πάλι η αλήθεια είναι πικρή και άσχημη, έχω αρκετή ψυχική δύναμη, για να την αντέξω. Άλλωστε, εάν φοβόμουν την γνώση δεν θα σε είχα επικαλεσθεί.

Ο Θεός.- Αναζητάς πράγματι την αλήθεια και είσαι σίγουρος ότι θα την προτιμήσεις από την αβεβαιότητα, εάν αυτή η αλήθεια διαψεύσει όλες σου τις ελπίδες ; Μη μου ζητάς μία βιαστική απάντηση. Άφησέ με να σε προετοιμάσω.

Ο Άνθρωπος.- Αυτές οι υπεκφυγές, μου δείχνουν ήδη ότι δεν έχω τίποτα να περιμένω επέκεινα του βίου ετούτου: έχει καλώς, ήθελα απλώς να το ξέρω.

Ο Θεός.- Μην αναζητάς μέσα στα λόγια μου ένα ανύπαρκτο νόημα : ένα γλωσσικό τέχνασμα δεν θα ήταν αντάξιο ούτε ενός ανθρώπου, ούτε ενός Θεού. Θα σου απαντήσω χωρίς υπεκφυγή εάν, αφού πρώτα το σκεφθείς καλά, επιμείνεις στο ερώτημά σου. Συλλογίσου όμως όλα τα ενδεχόμενα. Ίσως τότε αναγνωρίσεις πως οι Θεοί είχαν κάθε δίκαιο να αποκρύψουν από τον άνθρωπο το πεπρωμένο του. Εξέτασε διαδοχικά όλες τις απαντήσεις που θα μπορούσα να σου δώσω και πες μου ποιά από όλες επιθυμείς να είναι η αληθινή.

Υπόθεσε κατ' αρχήν ότι σου λέω: τίποτα δεν τελειώνει, όλα μεταλλάσσονται. Τα στοιχεία που συγκροτούν το σώμα σου δεν εκμηδενίζονται όταν ο θάνατος τα διαχωρίζει: γιατί λοιπόν θα έπρεπε να εκμηδενίζεται η αόρατος εκείνη δύναμη που τα είχε άλλοτε ενώσει και που εσύ αποκαλείς ψυχή σου ;

Ο Άνθρωπος.- Ναι, αυτό το έχω ξανακούσει, η ψυχή είναι ένα στοιχειώδες μόριο του αιθέρος, μία φλόγα αιχμαλωτισμένη σ' ένα πήλινο λίχνο, και ο θάνατος είναι η λύτρωσίς της. Τότε όμως η ψυχή θα μπορεί να επιστρέψει στην αιωνία κοινότητα των ψυχών, όπως η σταγόνα του νερού επιστρέφει στην θάλασσα. Θα μπορεί επίσης να εμψυχώσει καινούργιους οργανισμούς με διαφορετική συγκρότηση από τον ανθρώπινο, ξεκινώντας ίσως από τους πιό ταπεινούς, από τους σκώληκες που κρύβονται μέσα στα μνήματα, για παράδειγμα, αφού και αυτοί ακόμα έχουν μέσα τους μία σπίθα από το φερέσβιον πυρ. Αλλά τί νόημα έχουν για εμένα όλες αυτές οι μεταμορφώσεις από την στιγμή που η σκέψη και η συνείδησή μου επιστρέφουν οριστικά στην θεϊκή πηγή τους ; Χωρίς άλλο, η ισορροπία των δυνάμεων δεν πρόκειται να διαταραχθεί, όμως τι απομένει από τον άνθρωπο εάν αυτός απωλέσει τον εσωτερικό αυτόν Δαίμονα που ο καθείς φέρει εντός του ;

Ο Θεός.- Η έπαρσίς σου είναι δικαιολογημένη. Σου είναι αδιανόητο να δεχθείς ότι η ανθρώπινη ψυχή, έστω και εκφαυλισμένη από τα σφάλματά της, δύναται ν'απωλέσει ολοκληρωτικά την συνείδηση και τον λόγο. Όμως, όπως γνωρίζεις, τίποτα δεν μπορεί να σκιάσει την λάμψη. που οι δύο αυτές σπίθες διαχέουν παρά μόνον η κακή χρήση της ελευθέρας βουλήσεώς σου. Υπόθεσε λοιπόν τώρα ότι η ψυχή σου, μετά τον θάνατό σου, αναγεννάται και επιστρέφει στην ανθρώπινη κατάσταση, μεταφέροντας εις τις μελλοντικές σου υπάρξεις τα σπέρματα της ενέργειας που ανέπτυξες σε αυτήν εδώ την ζωή. Υπόθεσε ακόμη ότι οι οικογένειες είναι κοινότητες ψυχών οι οποίες, όπως οι βραχίονες των κοραλλιών διάγουν κοινό βίο και αναπτύσσουν σταδιακά τις ιδιότητές τους. Το κάθε μέλος αυτής της οικογένειας θ'αποκτούσε νέα ζωή μέσα από τους απογόνους του, και μέσω των διαδοχικών αυτών αναγεννήσεων η κάθε γενεά θα ερχόταν να θερίσει αυτά που είχε άλλοτε σπείρει.

Ο Άνθρωπος.- Πολλές φορές είχα μόνος μου σκεφθεί ότι αυτή είναι η αλήθεια : πίστεψα πως βρήκα εκεί την εξήγηση της αυθόρμητης συμπάθειας και της ομοιότητος στους κόλπους της οικογένειας. Κυρίως όμως ανεζήτησα μία ερμηνεία για τα άδικα δεινά, αυτά που δεν μας αξίζουν. Γνωρίζω πως η οδύνη είναι μία δοκιμασία που μας ωριμάζει και μας εξαγνίζει, εάν βέβαια έχουμε την δύναμη να την αντέξουμε. Υπάρχει όμως και κάτι το οποίο προσβάλλει την δική σας πρόνοια, πρόκειται για τις οδύνες των μικρών παιδιών. Προσπάθησα να δώ μέσα σε αυτές την αναγκαία εξόφληση μίας αρχαίας οφειλής που είχε δεσμεύσει τις προγενέστερες υπάρξεις τους. Αλλά, Δαίμονα, για να είναι μία τιμωρία δίκαιη δεν θα έπρεπε να μπορεί να γίνει κατανοητή από εκείνον που την υφίσταται ; Οι ατραποί της υψηλής σας δικαιοσύνης θα παραμείνουν για εμάς σκοτεινοί εάν κάθε φορά που επιστρέφουμε στην γέννηση χάνουμε και την μνήμη που μας δένει με το παρελθόν.

Ο Θεός.- Ώστε λοιπόν θλίβεσαι για την απώλεια της μνήμης ; Πρόσεχε όμως : προσπάθησε να ακολουθήσεις από την αρχή την αλυσίδα των αναμνήσεων σου. Δεν σου ζητώ μίαν εξομολόγηση, ούτε καλείσαι ν'απολογηθείς ως να βρισκόσουν ενώπιον ενός δικαστού. Η ανθρώπινη συνείδησις δεν χρειάζεσαι άλλον κριτή πέρα από τον ίδιον της τον εαυτό : ούτε θα μπορούσε άλλωστε να υπάρξει κριτής περισσότερο αυστηρός και περισσότερο οξυδερκής.

Γνωρίζω πως δεν είσαι ούτε ένας από τους χειρότερους, ούτε ένας από τους βέλτιστους. Θυμήσου όμως : δεν υπήρξε ποτέ ούτε μία ημέρα, ούτε μία στιγμή την οποία πόθησες να σβήσεις από την ζωή σου ; Θα μπορούσαμε εμείς οι Θεοί να σβήσουμε από τη μνήμη σου την στιγμή εκείνη, κανείς Θεός όμως δεν δύναται να παρέμβει έτσι ώστε η στιγμή να μην υπάρξει ποτέ. Ο άνθρωπος ζητά από τις θρησκείες του καθαρτήρια ύδατα να ξεπλύνει κάθε μίασμα. Εάν όμως η μεταμέλεια μπορεί να σβήσει το σφάλμα, μπορεί επίσης να χαρίσει την άφεση και στις υπόλοιπες ψυχές για την διαφθορά των οποίων αιτία στάθηκε ένα κακό παράδειγμα και οι οποίες χωρίς αυτό θα είχαν ίσως στραφεί προς το αγαθόν ; Οι ψυχές αυτές θα διαφθείρουν και άλλες με την σειρά τους, και η άλυσις του κακού θα επιμηκύνεται συνεχώς μέσα στον άσπετο αιώνα. Όταν όμως ο άλλοτε ασεβής θα έχει εξελιχθεί σε έναν άγιο, όταν θα πιστεύσει ότι εισέρχεται επιτέλους στον παράδεισο της αναγεννημένης συνειδήσεώς του, τότε θα ακούσει τον απόηχο των άσχημων αναμνήσεών του και θα δεί να διαβαίνουν οι σκιές εκείνων που είχε άλλοτε αδικήσει και που θα τον καταγγείλουν ενώπιον του αιωνίου Κριτού. Εξακολουθείς λοιπόν να βρίσκεις την αθανασία τόσο ποθητή και πιστεύεις ακόμη πως οι Θεοί είχαν άδικο να κρατήσουν το μυστικό τους καλά κρυμμένο ;

Ο Άνθρωπος.- Ας μην μιλήσουμε άλλο για εμένα : οι Θεοί γνωρίζουν τι πρέπει να πράξουν. Γνωρίζουν πως η νοσταλγία του μηδενός παραμένει το στερνό μας καταφύγιο ενάντια στις αιώνιες τύψεις. Συνάντησα όμως αγνές ψυχές που φώτιζαν ως άστρα τον ζοφερό ουρανό μας. Κι αν επιτρέψετε στον θάνατο να σβήσει την λάμψη αυτών των άστρων, η θλίψις δεν θα είναι μόνον για εκείνους που θα θρηνήσουν αλλά και για εσάς τους ίδιους, Θεοί απηνείς, καθώς θα υπάρξει τότε μέσα στο έργο σας ένα κενό που θα αφαιρέσει κάτι από το κάλλος του.

Ο Θεός.- Υπόθεσε τότε λοιπόν ότι μόνον αυτές οι ψυχές είναι αθάνατες. Μην λησμονείς όμως ότι η λάμψις τους, λυτρωμένη από τα δεσμά του σώματος, θα διεισδύσει στις συνειδήσεις όλων σας. Οι καθάριες αυτές ψυχές δεν έβλεπαν το κακό : αναζητούσαν μία δικαιολογία για το κάθε σας σφάλμα και πίστευαν πάντοτε πως την είχαν βρεί. Τώρα όμως, τα θλιμμένα τους βλέμματα θα σας δούν έτσι όπως ακριβώς είστε και οι εράσμιες αυταπάτες τους θα εξαφανισθούν. Εάν ανάμεσα σ' εκείνους που αγάπησαν, υπάρξουν κάποιοι που θα θελήσουν, όπως είπες κι εσύ πρωτύτερα, να βρούν στο μηδέν ένα καταφύγιο από τις αιώνιες τύψεις, σκέψου πόσο μεγάλο θα είναι το κενό που θα δημιουργηθεί γύρω από την κοινότητα των δικαίων και πόσο άχρηστη θα τους είναι μία μακάρια αθανασία εάν δεν την μοιράζονται με όσους αγάπησαν ! Μη θέλοντας να διαλύσουν τους αδιάρρηκτους αυτούς δεσμούς, και αυτές επίσης θ'αναζητήσουν στο μηδέν την γαλήνη της αιώνιας λήθης.

Ο Άνθρωπος.- Ώστε λοιπόν, ώ Δαίμων, δεν υπάρχει τόπος ούτε για την ελπίδα ούτε για την δέηση. Έχουμε δίκαιο να θρηνούμε τους νεκρούς μας. Δεν μπορούν πιά να μας ακούσουν και δεν πρόκειται ποτέ να τους ξαναδούμε. Ποιός λοιπόν θα μας οδηγήσει μέσα στα σκοτεινά σταυροδρόμια του βίου, ποιός θα μας απλώσει το χέρι στα δύσβατα μονοπάτια της αναβάσεως ; Τους επικαλούμαστε με εμπιστοσύνη, αυτούς τους προσηνείς φίλους που πάντοτε συγχωρούν γιατί είχαν κι εκείνοι υποφέρει όπως εμείς. Νομίσαμε πως μόνον εκείνοι θα μπορούσαν να κάνουν πιό ήπιες τις αμετάκλητες προσταγές των υπερτάτων Θεών. Πίστευα πως κι εσύ ο ίδιος ήσουν ένας από αυτούς, ώ φύλαξ Άγγελε, διότι με συμπόνεσες ακούγοντας τα γεμάτα αβεβαιότητα λόγια μου και αποκρίθηκες στην επίκλησή μου. Είχες όμως δίκαιο, τα μυστικά των Θεών πρέπει να μένουν κρυμμένα και θα έκανα καλύτερα εάν δεν σε είχα ερωτήσει καθόλου.

Ο Θεός.- Λησμονείς ότι σου άφησα την ελευθερία της επιλογής ανάμεσα σε πολλές απαντήσεις, δεν σου φανέρωσα όμως ακόμη ποιά είναι η αληθινή.

Ο Άνθρωπος.- Έτσι είναι βέβαια, αλλά από όποια πλευρά και αν εξετάσω το ζήτημα δεν βλέπω παρά την άμετρη άβυσσο. Κι όμως, το γνωρίζετε, η αγωνία μας δεν κατάγεται από μία εγωϊστική αγάπη για την ζωή, και το μόνο που φοβόμαστε είναι οι αιώνιοι αποχωρισμοί. Αλλά το βλέπω καθαρά τώρα, αυτοί που τους χώρισε ο θάνατος δεν πρόκειται να συναντηθούν ξανά, ούτε σ' αυτόν εδώ τον κόσμο ούτε στον άλλον.

Ο Θεός.- Δεν είναι ο θάνατος που χωρίζει τους ανθρώπους αλλά η διαφθορά, και η διαφθορά είναι δικό σας έργο. Όταν συλλογίζεστε τους νεκρούς σας, αυτοί όντως έρχονται κοντά σας : δεν εγκαταλείπουν ποτέ εκείνους που ενώνονται μαζί τους μέσα στην κοινότητα των αγίων. Όταν όμως λησμονείτε, σας ξεχνούν και αυτοί με την σειρά τους και πίνουν το νερό της Λήθης. Είναι ελεύθεροι ν' αναπαυθούν μέσα στην σιωπή και την γαλήνη ή να επιστρέψουν στον στίβο της ζωής για να δώσουν καινούργιους αγώνες. Αμφιβάλλεις πολύ για την δύναμη της βουλήσεως. Είναι όμως ο Πόθος που δημιούργησε τους κόσμους. Κι εσύ ο ίδιος δεν κατέβηκες ως την γέννηση παρά σύμφωνα με την θέλησή σου. Σήμερα, όπως κι εχθές, αύριο όπως και σήμερα, ό,τι θελήσει να γεννηθεί θα γεννηθεί.

Ο Άνθρωπος.- Πώς το ενδεχόμενον δύναται να επιθυμεί πριν ακόμη υπάρξει;

Ο Θεός.- Πρόκειται για τον νόμο του γίγνεσθαι.

Ο Άνθρωπος.- Δεν καταλαβαίνω. Οι απαντήσεις σου, όπως άλλωστε με είχες προειδοποιήσει, υπερβαίνουν τα όρια της διανοίας μου. Ποιά ευχαρίστηση βρίσκουν λοιπόν οι Θεοί βασανίζοντας την σκέψη μας με άλυτα αινίγματα ;

Ο Θεός.- Φταίει τάχα ο ήλιος που εσύ δεν μπορείς να τον κοιτάξεις κατάματα ; Σου αρκεί να τον γνωρίζεις. Ποιός είναι ο σκοπός για τον οποίον πρέπει να αγωνισθείς. Η Δικαιοσύνη είναι ο ιδιαίτερος νόμος του ανθρώπου. Έχεις έναν αρωγό που θα σε οδηγήσει, την συνείδησή σου που δεν σε απάτησε ποτέ. Ο καθείς από εσάς είναι πάντοτε και παντού ο μοναδικός τεχνίτης του πεπρωμένου του. Ο δίκαιος γνωρίζει πως εργάζεται προς όφελός του μετέχοντας στο εξαίσιο έργο των Θεών.

Ο Άνθρωπος.- Μην φεύγεις ακόμα : άκουσε μία τελευταία ερώτηση, μία τελευταία δέηση. Δεν ζήτησες την εξομολόγησή μου, εγώ όμως θα την κάνω. Ναι, υπάρχει μία στιγμή που θα ήθελα να διαγράψω από τον βίο μου, η στιγμή κατά την οποίαν, στο σταυροδόμι της αμφιβολίας, επέλεξα ν'ακολουθήσω την αριστερή οδό. Οδηγούσε σε τόπους άβατους. Πρόλαβα να δώ τον κίνδυνο και κατάφερα να σταματήσω. Θα επιθυμούσα όμως να επέστρεφα εκεί, στο σημείο όπου οι δύο ατραποί συναντούνται, και να μπορούσα να διαλέξω και πάλι. Η δέησις είναι λοιπόν ανωφελής μπροστά στο ανεπανόρθωτο, και δεν υπάρχει κανείς ικανός να μας δώσει πίσω μία στιγμή του παρελθόντος;

Ο Θεός.- Αφού ανακάλεσες μόνος σου την ανάμνηση ετούτη, πρέπει τώρα να την κοιτάξεις καθαρά. Μιλάς συνεχώς για την θλίψη σου : είσαι βέβαιος ότι δεν είναι ανάμεικτη με κάποια τύψη ; Υπάρχει κάποιος τον οποίον κατηγορείς, αλλά υπάρχει και κάποιος που έχει δίκαιο να κατηγορεί εσένα. Δυό ψυχές, που δεν γεννήθηκαν στον ίδιο ουρανό, πέρασαν από την ζωή σου : η μία από τις δύο ανταπέδωσε την αδικία που είχε γίνει στην άλλην. Το κακό έχει και αυτό την θέση του στην συμπαντική ισορροπία.

Ο Άνθρωπος.- Θ'αποδεχόμουν τον καθαρμό και θα υμνούσα την ανηλεή σας πρόνοια εάν μου χάριζε, στο τέλος της προσπάθειας, την συγχώρεση και την λήθη.

Ο Θεός.- Κοίταξε τις δύο αυτές σκιές των οποίων τα ονόματα γνωρίζεις καλά. Τις βλέπεις λοιπόν, την μία στα δεξιά σου και την άλλη στα αριστερά ; Συγχώρεσε την δεύτερη και η πρώτη θα σε συγχωρέσει.

Ο Άνθρωπος.- Και πώς θα μπορέσω να λησμονήσω ;

Ο Θεός.- Μόλις προ ολίγου θλιβόσουν για την εξαφάνιση της μνήμης. Τώρα, θα ήθελες να κάνεις μία επιλογή ανάμεσα στις αναμνήσεις σου. Εάν όμως ο άνθρωπος λησμονούσε τα σφάλματά του, πώς θα μπορούσε ν'αγωνισθεί για να τα επανορθώσει ; Δείξε εμπιστοσύνη στην σοφία των Θεών : γνωρίζουν καλύτερα από εσάς αυτό που σας ταιριάζει. Άφησαν να πλανάται ένα ιερό δέος γύρω από τα έσχατα μυστήρια. Τα έκρυψαν μέσα στη νύκτα, όμως δεν το έπραξαν αυτό παρά από σεβασμό προς την ανθρώπινη αρετή. Θα έχανε ολόκληρη την αξία της εάν ανέμενε μίαν άλλην ανταμοιβή πέρα από την θεϊκή γαλήνη που προσφέρει η εκπλήρωσις του καθήκοντος.

Tags: Αταξινόμητα


Μοναδική επιλογή των Ελλήνων τότε ήταν ή Χριστιανός ή νεκρός

Η ορθοδοξία επιβλήθηκε στους Έλληνες με τη βία! Αν δεν το πιστεύετε διαβάστε τα παρακάτω νομοθετήματα των βυζαντινών αυτοκρατόρων τον 4ο και 5ο αιώνα μ.Χ. από τα οποία προκύπτουν οι μεθοδεύσεις με τις οποίες επιβλήθηκε η ορθοδοξία στους Έλληνες!

1) Διάταγμα των αυτοκρατόρων Θεοδόσιου και Βαλεντινιανού προς Έπαρ­χο Πραιτορίου Ισίδωρο την 14 Νοέμβ. 435 μ.Χ.

«Διατάσουμε, όλα τα ιερά και οι ναοί (δηλαδή οι ναοί της ελληνικής θρησκείας του δωδεκαθέου) όσα βρίσκονται ακόμα άθικτα, να καταστραφούν με διαταγή των τοπικών αρχών και να εξαγνιστούν με την ύψωση του σημείου της χριστιανικής θρησκείας... αν με επαρκείς αποδείξεις ενώπιον ικανού δικαστή, εμφανιστεί κάποιος που έχει παραβλέψει αυτό τον νόμο, θα τιμωρηθεί με την ποινή του θανάτου».

2) Διάταγμα Αυτοκράτορα Κωνστάντιου Α' προς τον Ταύρο, Έπαρχο του Πραιτορίου τον Δεκέμβριος του 354 μ.Χ. (Ιουστινιάνειος κώδικας 1.10).

«Να κλείσουν όλοι οι ναοί (δηλαδή οι ναοί της ελληνικής θρησκείας του δωδεκαθέου) σε όλες τις πόλεις και σε όλους τους τόπους της οικουμένης... Αν κάποι­ος με οποιαδήποτε δύναμη παραβεί (αυτό τον νόμο) θα τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό».

3). Διάταγμα Αυτοκράτορα Λέοντα και Ανθέμιου προς Διόσκωρο έπαρχο του πραιτορίου το 472; μ.Χ. (Ιουστινιάνειος κώδικας 1.10.8)

«Τέτοιου είδους πράξεις (δηλαδή ιεροτελεστίες της ελληνικής θρησκείας) αν εξακολουθούν να συμβαίνουν ή καταγγελθεί ότι συμβαίνουν ακόμα και σε κάποιο λιβά­δι ή σπίτι, το λιβάδι ή το σπίτι αυτό θα προσαρτηθεί (δηλαδή θα δημευτεί) στο ταμείο των ιερότατων ανδρών... (δηλαδή των ιερέων της χριστιανικής εκκλησίας) ενώ ο ιδιοκτήτης του που έ­δωσε την συγκατάθεση του να μιανθεί ο τόπος, θα αποπεμφθεί από το (οποιοδήποτε) αξίωμα του, θα χά­σει την περιουσία του και αφού υποστεί σωματικό βασανισμό με μεταλλικά όργανα και θα οδηγηθεί σε διαρκή εξορία».

4) ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.9 και Β1.1.19 ως και ΝΟΜΟΚΑΝΟΝΑ 6.3.

«Διατάζουμε τους άρχοντες μας, αλλά και όσους διδάσκονται από τους θεοφιλέστατους επισκόπους, να αναζητούν σύμφωνα με τον νόμο όλες τις περι­πτώσεις ασέβειας υπέρ της ελληνικής θρησκείας(δηλαδή να αναζητούν περιπτώσεις τελέσεως ιεροτελεστιών της ελληνικής θρησκείας), έτσι ώστε να μην συμβαίνουν(οι ιεροτελεστίες αυτές), αλλά και αν συμβαί­νουν, να τιμωρούνται... Κανείς να μην έχει το δικαίω­μα να κληροδοτεί με διαθήκη (την περιουσία του) ή να χαρίζει με δωρεά οτιδήποτε, σε πρόσωπα ή τόπους που έ­χουν επισημανθεί ότι διαπράττουν την ασέβεια του ελληνισμού (δηλαδή ιεροτελεστία της ελληνικής θρησκείας)... όσα δίδονται ή κληροδοτούνται μ' αυτόν τον τρόπο θα αφαιρούνται (δηλαδή θα κατάσχονται). Με την παρούσα ευσεβή νομοθεσία (διστάζουμε) να διατηρηθούν σε ισχύ όλες οι τιμωρίες με τις οποίες οι προηγούμενοι (χριστιανοί) βασιλείς είχαν απειλήσει να τιμωρήσουν την ελληνική πλάνη (εννοεί την ελληνική θρησκεία), με τις οποίες (τιμωρίες!) προσπαθούσαν να δια­σφαλίσουν την ορθόδοξη πίστη (δηλαδή την ορθοδοξία)»

5) ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ 1.10.10

«Επειδή μερικοί συνελήφθησαν (αν και αξιώθηκαν το χριστιανικό βάπτισμα) διακατεχόμενοι από την πλάνη (δηλαδή να ακολουθούν την ελληνική θρησκεία) των ανόσιων μυσαρών (δηλαδή των μισητών) Ελλήνων, να διαπράττουν εκείνα (δηλαδή τις ιεροτελεστίες τους) που δικαιολογημένα εξοργίζουν τον φιλάνθρωπο θεό (μας) (δηλαδή τον γιαχβέ)... Αυτοί θα υποβληθούν στην αντίστοιχη τιμωρία και μάλιστα με πνεύμα επιείκειας...(!) Αν ε­πιμείνουν στην πλάνη των Ελλήνων, θα υποβληθούν στην εσχάτη των ποινών (δηλαδή την ποινή του θανάτου). Αν δεν έχουν αξιωθεί α­κόμα το σεβαστό βάπτισμα, θα πρέπει να παρου­σιαστούν στις ιερότατες εκκλησίες μας, μαζί με τις συζύγους και τα παιδιά τους και μαζί με όλους του οίκου τους, για να διδαχθούν την αληθινή πίστη των χριστιανών. Αφού διδαχθούν και αποβάλουν την πλάνη που τους διακατείχε προηγουμένως, θα πρέ­πει να ζητήσουν το σωτήριο βάπτισμα. Διαφορετι­κά ας γνωρίζουν ότι αν παραμελήσουν να το κάνουν (δηλαδή να ζητήσουν μόνοι τους το βάπτισμα) δεν θα έχουν κανένα πολιτικό δικαίωμα (δηλαδή θα τους αφαιρείται η ιθαγένεια), ούτε θα τους επι­τραπεί να είναι ιδιοκτήτες περιουσίας, ούτε κινη­τής, ούτε ακίνητης. ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΦΑΙΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ και θα εγκαταλειφθούν στην ένδεια και επιπλέον, θα υποβληθούν στις έσχατες τιμωρίες, θα παρε­μποδίσουμε δε κάθε μάθημα (δηλαδή κλείσιμο σχολών!), που δι­δάσκεται από όσους πάσχουν από την νόσο και την μανία (μάθησης) των ανόσιων Ελλήνων, ώστε προ­σποιούμενοι ότι διδάσκουν, να μη μπορούν πια να διαφθείρουν της ψυχές των μαθητών τους με δήθεν αλήθειες. Αν (λοιπόν) φανεί κάποιος τέτοιος άνθρω­πος και δεν τρέξει στις άγιες εκκλησίες μας, μαζί με όλους τους συγγενείς και τους οικείους του, θα τι­μωρηθεί με τις προαναφερθείσες ποινές, θεσπί­ζουμε δε και νόμο, σύμφωνα με τον οποίο, τα παι­διά, όταν είναι σε μικρή ηλικία, θα πρέπει να βαπτίζονται αμέσως και χωρίς αναβολή, (δηλαδή υποχρεωτικός νηπιοβαπτισμός) όσοι δε είναι μεγαλύτεροι στην ηλικία, πρέπει να συχνάζουν στις ιερότατες εκκλησίες μας και να διδάσκονται τις γραφές και τους (βιβλικούς) κα­νόνες. Αφού δε εννοήσουν και αποβάλουν την πα­λαιά πλάνη (δηλαδή την ελληνική θρησκεία και φιλοσοφία), θα μπορέσουν να δεχθούν το βάπτισμα και στη συνέχεια να διαφυλάξουν την αληθινή πίστη των ορθόδοξων χριστιανών. Όσοι δε, έχουν κάποιο στρατιωτικό ή άλλο αξίωμα, ή μεγάλη περιουσία και για να κρατήσουν τα προσχήματα (προ­σποιούμενοι τους πιστούς) ήλθαν ή πρόκειται να έλθουν να βαπτισθούν, αλλά αφήνουν τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους και τα υπόλοιπα μέλη του οίκου τους μέσα στην ελληνική πλάνη, διατάσουμε να δημευ­θεί η περιουσία τους, να αποκλεισθούν από τα πολιτικά δικαιώματα τους και να υποβληθούν σε α­ντάξιες τιμωρίες, αφού ολοφάνερα πήραν το βά­πτισμα χωρίς καθαρή πίστη, θεσπίζουμε αυτούς τους νόμους για τους αλητήριους Έλληνες» (δηλαδή έτσι μας έβλεπαν οι ορθόδοξοι χριστιανοί τότε που είχαν πολιτική εξουσία),

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Μοναδική επιλογή των Ελλήνων τότε ήταν ή Χριστιανός Ορθόδοξος ή νεκρός Έλληνας. Μπροστά σ' αυτές τις εξοντωτικές ποι­νές: τις εξορίες, τους αποκεφαλισμούς, τις κατασχέσεις περιουσιών και την οδήγησή στην ένδεια, το κλείσιμο σχολείων, τις αφαιρέ­σεις προνομίων, τον εξευτελισμό της υποχρεωτικής κατή­χησης, τον βασανισμό και την νόμιμη θανάτωση κάθε υπο­στηρικτή της Ελληνικής Θρησκείας αλλά και τον μεγαλοφυή αποκλεισμό κάθε προσχηματικής προσχώρησης, για τους κυνηγημένους Έλληνες σαν τους χειρότερους εγκληματίες, ως ύστατη πράξη επιβίωσής και μοναδική επιλογή σω­φροσύνης υπήρξε ο εκχριστιανισμός από την ορθοδοξία. Όμως σήμερα η ορθοδοξία προσπαθεί να μας πείσει ότι μας έσωσε και ότι είναι η συνέχεια της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας και κοσμοαντίληψης. Αυτή δυστυχώς υπήρξε η αφανιστική συμπεριφορά της ορθοδοξίας στον παγκόσμιο φωτοδότη και αναντίρρητα προμηθεϊκό πολιτισμό των ελλήνων!

Tags: Αταξινόμητα


O.K. : OLA KALA-ΟΛΑ ΚΑΛΑ

O.K. : OLA KALA-ΟΛΑ ΚΑΛΑ

Savez - vous que l'expression amιricaine "O.K" vient du grec ? Elle ιtait employιe par les dockers grecs qui travaillaient sur le port de New York. Quand une caisse ιtait prκte ΰ l'embarquement ou au dιchargement, ils ιcrivaient dessus ΰ la craie "OLA KALA ΟΛΑ ΚΑΛΑ" (tout est bon), en abrιgι : O.K ...;

Ξέρετε ότι η Αμερικάνικη έκφραση «O.K» έρχεται από τους Έλληνες?. Είναι από την Ελληνική λέξη "ΟΛΑ ΚΑΛΑ". Το έγραφαν οι Έλληνες που δούλευαν στα λιμάνια της Αμερικής όταν έλεγχαν τα φορτία που έφερναν ή έστελναν.
Εγραφαν τα αρχικά ΟΚ απο το ΟΛΑ ΚΑΛΑ! και έτσι έμεινε στην ιστορία!.



alt
Η συμφωνία έκλεισε αποκαλύπτουμε το νέο όνομα των Σκοπίων

L'accord a ιtι conclu : nous vous rιvιlons le nouveau nom de l'ancienne Rιpublique yougoslave de Macιdoine

alt










Κερδίστε ένα ταξίδι για τούς Ολυμπιακούς Αγώνες τού Πεκίνου!


Αρκεί να απαντήσης στά ερωτήματα καί να στείλης τα στοιχεία σου με μιά φωτογραφία

Καλή τύχη!

1. Ποιός φοιτητής είναι κουρασμένος ;
2. Ποιοί είναι οι δίδυμοι ;
3. Ποιές είναι οι δίδυμες ;
4. Πόσα κορίτσια έχει στη φωτογραφία ;
5. Ποιός είναι ο καθηγητής ;


altalt


ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΣΠΟΡΑ ΓΑΛΛΙΑΣ

Tags: Αταξινόμητα


κι ο Έρως είναι Έρως για το όμορφο...



Ενα απόσπασμα από το συμπόσιο του Πλατωνα...... και όποιος κατάλαβε... κατάλαβε... ή όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει..... ο διαλογος είναι μεταξυ της Διοτίμας και του Σωκράτη... περισσότερα..... αγοράστε το..... αξιζει τον κόπο....

Επειδή λοιπόν είναι του Πόρου και της Πενίας γιος ο Έρως, βρίσκεται σ' αυτήν εδώ την κατάσταση. Και πρώτα-πρώτα είναι πάντα φτωχός και κάθε άλλο παρά απαλός και όμορφος, όπως νομίζουν οι πολλοί, αλλά σκληρός και ακατάστατος και ανυπόδετος και άστεγος, πλαγιάζει πάντα χάμω και χωρίς στρώμα, κοιμάται στο ύπαιθρο, στις θύρες και στους δρόμους, έχοντας της μητέρας του τη φύση, πάντα με τη φτώχεια σύντροφος. Και κατά τον πατέρα του πάλι είναι επίβουλος στους όμορφους και στους καλούς, όντας ανδρείος και φιλοκίνδυνος και ολόσφιχτος, κυνηγός δυνατός, πάντα πλέκοντας κάποια σχέδια, κι επιθυμητής της φρόνησης και είναι άξιος να την εύρει, φιλοσοφώντας σε όλη του τη ζωή, δυνατός γοητευτής και φαρμακευτής ...;Και πάλιν είναι ανάμεσα στη σοφία και στην αμάθεια. Γιατί το πράγμα είναι τούτο: από τους θεούς κανένας δεν φιλοσοφεί, μήτε έχει τον πόθο να γίνει σοφός γιατί είναι. Μήτε κανείς άλλος, αν είναι σοφός δεν φιλοσοφεί. Μήτε πάλιν οι ανόητοι φιλοσοφούν, μήτε θέλουν να γενούν σοφοί γιατί αυτό δα είναι η αμάθεια, μη όντας μήτε όμορφος και καλός μήτε φρόνιμος , να νομίζεις, πως σου είναι αυτό αρκετό. Δεν ποθεί λοιπόν εκείνος που δεν πιστεύει, πως του λείπει τίποτα, αυτό που δεν θα πίστευε, πως του λείπει.
Ποιοι λοιπόν είπα εγώ (δηλ. ο Σωκράτης), Διοτίμα, είναι εκείνοι που φιλοσοφούν, αφού δεν είναι μήτε οι σοφοί μήτε οι ανόητοι; Φανερό δα, είπε, είναι τούτο και σε ένα παιδί, πως εκείνοι που βρίσκονται ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο, κι απ' αυτούς δα είναι και ο Έρως. Γιατί η σοφία είναι ένα από τα πιο όμορφα πράγματα, κι ο Έρως είναι Έρως για το όμορφο, ώστε είναι ανάγκη ο Έρως να είναι φιλόσοφος ...;

Πλάτων
Συμπόσιον 203c-204b
(Μετάφραση Ι. Ν. Θεοδωρακόπουλου)

Tags: Αταξινόμητα


Καρναβάλι, η αρχαιότερη Ελληνική εορτή

 ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ:    http://www.ysee.gr/  ΕΝΩ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΠΩΣ ΒΛΕΠΕΙ ΤΙΣ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Η ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ... ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΝΘΙΜΟ...  ΤΟΤΕ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΑΛΕΞΑΝΔΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ''ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΟΣ''


Καρναβάλι, η αρχαιότερη Ελληνική εορτή

altΩς γνωστόν η γονιμότητα αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της λατρευτικής πρακτικής στα πλαίσια της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας. Η γονιμότητα της Φύσης, για την ικανοποίηση των αναγκών του καρποσυλλέκτη, του κυνηγού και του αλιέα, η γονιμότητα των αγρών, για την ανταμοιβή του μόχθου του καλλιεργητή, η γονιμότητα των κοπαδιών, για τη διατήρηση και την αύξηση του ζωντανού πλούτου του κτηνοτρόφου, η γονιμότητα τέλος των ανθρώπων, για την αύξηση και την διαιώνιση των κοινωνιών.

Με το κριτήριο λοιπόν της γονιμότητας ερμηνεύεται εύκολα όλος εκείνος ο διάχυτος ερωτισμός της Ελληνικής Μυθολογίας - πάμπλουτης αυτής ποιητικής έκφρασης της Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας η οποία αποτυπώνεται σε κάθε μορφή της αρχαίας Ελληνικής Τέχνης - εφόσον ο θεοποιημένος Έρως είναι αυτός που διασφαλίζει την πολυπόθητη και πολύμορφη γονιμότητα διαμέσου της χαράς και της ηδονής της ερωτικής συνεύρεσης.

Εν τέλει η βιωματική εμπειρία του Έλληνα ανθρώπου ότι όλα γύρω του δια του Έρωτος γεννιώνται και αναγεννιώνται, του υπαγόρευε την πεποίθηση πως όχι μόνον τα όντα του άμεσου περιβάλλοντός του αλλά και ο κόσμος ολόκληρος, το Σύμπαν, αποτελεί το σύνολο των καρπών αέναων ερωτικών πράξεων - έλξεων, συμμίξεων και γεννήσεων - πεποίθηση η οποία ειδωμένη ποιητικά και συμβολικά όχι μόνον δεν διαψεύθηκε αλλά αντίθετα επιβεβαιώθηκε από τη σύγχρονη επιστήμη, τα ογκώδη θεμέλια της οποίας έθεσε ο Ελληνικός Πολιτισμός.

Ως εκ τούτου ο Έρως, ως έννοια και ως πρακτική, ως έκφραση και ως εκδήλωση, ελλοχεύει σε κάθε πτυχή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης και κυριαρχεί σε όλα τα πεδία της Ελληνικής Θρησκείας. Τα πάντα έλκονται δια του Κάλλους και πάντα σμίγουν ηδονικά και γεννούν τους καρπούς των ερώτων τους. Εάν λοιπόν έχουμε κατά νου τη θεμελιώδη σημασία του Έρωτα στη δομή της Ελληνικής Κοσμοαντίληψης, μπορούμε πλέον να προσεγγίσουμε και να κατανοήσουμε οποιαδήποτε επιμέρους έκφραση του αρχαίου Ελληνικού βίου αλλά και να αναγνωρίσουμε τις παραφυάδες εκείνες, οι οποίες, αν και αλλοιωμένες συχνά εκ πρώτης όψεως, εντούτοις διατηρούνται ακόμη διαμέσου των αιώνων και ερήμην των μισελληνικών διώξεων και κατατρεγμών, και αναπαράγονται γεμάτες σφρίγος και νεανικό παλμό. Μια από τις παραφυάδες αυτές, η παλαιότερη κατά την ταπεινή μου γνώμη, η οποία επιβιώνει και αναπαράγεται σε ετήσια βάση είναι η γιορτή του Καρναβαλιού.

Καρναβάλι λοιπόν... Ή «Κάρνα» - «βάλι». Προφανώς είναι μια σύνθετη λέξη. Ποιά είναι όμως η προέλευση των δύο αυτών συνθετικών;

Ας ανοίξουμε τον Όμηρο. Σε πάμπολλους στίχους τόσο της Ιλιάδας όσο και της Οδύσσειας (Θ 306, Π 392, ε 376, θ 92, ι 140, υ 75 κ.α.) συναντάμε τη λέξη «καρ» και τα παράγωγά της. Η λέξη αυτή σημαίνει «κεφάλι» και σύγχρονη επιβίωσή της είναι βεβαίως η «κάρα». Εάν τώρα προσθέσουμε και το ευφωνικό «ν» στην ομηρική λέξη «καρ», φτάνουμε κιόλας στη λέξη «κάρνος». Τι σημαίνει η λέξη αυτή;

altΗ Ελληνική Μυθολογία μας πληροφορεί ότι ο Κάρνος ήταν κάποιος μάντης του Θεού Απόλλωνα από την Ακαρνανία, τον οποίο σκότωσε ο Ηρακλείδης Ιππότης, ο γιος του Φύλαντος. Οι συγγενείς του Ιππότου μάλιστα αναγκάστηκαν στη συνέχεια να προσφέρουν πλούσιες θυσίες στον Απόλλωνα προκειμένου να εξευμενίσουν την οργή του για τον φόνο του Κάρνου. Ο περιηγητής Παυσανίας αναφέρει τον Κάρνο και ως Κριό (Λακωνικά 13, 4) γεγονός που δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι η λέξη «κάρνος» σημαίνει «κριός».
Κάρνος ονομαζόταν επίσης κι ένας αρχαιότατος ποιμενικός, κριόμορφος και ιθιφαλλικός Θεός των Πελοποννησίων, προστάτης της γονιμότητας, άγνωστος ίσως σήμερα στους περισσότερους αλλά αντίστοιχος περίπου με τον γνωστότερο Πρίαπο του Ελλησπόντου. Ουσιαστικά δηλαδή ο Κάρνος ήταν ένας γονιμοποιητικός Θεός, τόσο των Λακώνων όσο και των Μεσσηνίων, πριν από την επικράτηση των Δωριεών στη νότια Πελοπόννησο, ενταγμένος στην χορεία των ζωόμορφων θεοτήτων οι οποίες, σύμφωνα με την ιστορία των θρησκειών, προηγήθηκαν των ανθρωπόμορφων.

Από το ουσιαστικοποιημένο επίθετο «Κάρνειος» παράγεται στον πληθυντικό η ονομασία της εορτής «τα Κάρνεια», η οποία κατά τους ιστορικούς χρόνους τελείτο σε όλες τις δωρικές πόλεις προς τιμή του Καρνείου Απόλλωνος. Εορτάζονταν με ιδιαίτερη λαμπρότητα στο Γύθειο, στο Οίτυλο και στα Λεύκτρα της Λακωνίας, στη Καρδαμύλη και στις Φαρές Μεσσηνίας, στην Σικυώνα της Κορινθίας, στο Άργος της Αργολίδος και προπάντων στο Ιερό Άλσος με τα κυπαρίσσια, το λεγόμενο Καρνάσιον ή Καρνειάσιον στη μεσσηνιακή Οιχαλία. Το Άλσος αυτό βρισκόταν δίπλα στην όχθη του ποταμού Χάραδρου και το κοσμούσαν τα περικαλλή αγάλματα του Κριοφόρου Ερμού, της Αγνής (τοπική ονομασία της Περσεφόνης) και του Καρνείου Απόλλωνα (βλ. Παυσανίας Μεσσηνικά 2,2). Οι εορταστές μεταμφιέζονταν όλοι και συμμετείχαν σε μυστήρια παρόμοια με εκείνα της Ελευσίνας, τα οποία κατά την μυθολογική παράδοση ίδρυσε ο Ελευσίνιος Καύκων, ο γιος του Κελαίνου, ενώ κατά το πέρας της γιορτής γινόντουσαν πάνδημα συμπόσια και «πανηγυρισμοί»!

Όσον αφορά την καταγωγή του Καρναβαλιού αρκετοί ανοιχτόμυαλοι ερευνητές, ημεδαποί τε και αλλοδαποί, αρχίζουν να εγκαταλείπουν πλέον στις ημέρες μας τις θεωρίες περί του «χορού του κρέατος» ή της «απόσυρσης του κρέατος», παρεπόμενες της χριστιανικής απόκρεω, και αποδίδουν τη μεγάλη γιορτή της γενικευμένης εαρινής λαϊκής ευωχίας σε εθιμικές επιβιώσεις διονυσιακών τελετών. Οι φίλοι αυτοί, παρόλο που πορεύονται προς τη σωστή κατεύθυνση, τελικά σφάλουν. Διότι το Καρναβάλι είναι μεν επιβίωση αρχαίων Ελληνικών θρησκευτικών γονιμοποιητικών τελετών, όχι όμως των διονυσιακών αλλά των απολλώνιων.

Πάμε τώρα στο δεύτερο συνθετικό της λέξης «Καρναβάλι».
Κατ' αρχήν το επίρρημα «βάλλε» ή «άβαλε» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «είθε» και «μακάρι». Έπειτα, μερικές από τις δεκαπέντε και πλέον σημασίες του ρήματος «βάλλω» έχουν την έννοια του «στρέφω», «σείομαι πέρα δώθε», «ελαύνω», «φορώ», «προκαλώ», «ρίπτομαι» αλλά και... «φωτίζω».
Από εδώ κι έπειτα περνάμε στο ρήμα «βαλλίζω» που σημαίνει «χοροπηδώ», στα ουσιαστικά «βαλλισμός» δηλαδή «πηδηχτός χορός».
Με βάση τα προηγούμενα θα μπορούσαμε λοιπόν να συμπεράνουμε ότι:
Μια έκφραση του τύπου «καρνάβαλε», θα μπορούσε να σημαίνει «είθε Θεέ Κάρνε» να εκπληρώσει τις γονικοποιητικές μας προσδοκίες για την αύξηση των γεννημάτων μας.
Μια έκφραση του τύπου «καρναβάλλω» θα μπορούσε να σημαίνει «στρέφομαι ή σείομαι πέρα δώθε», κατά την διάρκεια της σχετικής εορτής, πρός τιμή του Θεού Κάρνου ή του Καρνείου Απόλλωνα.
Μια έκφραση του τύπου «καρναβαλίζω» θα μπορούσε να σημαίνει ότι «χοροπηδώ» στο πανηγύρι του Κάρνου, φορώντας τα κέρατα του Θεού ή το κριόμορφο προσωπείο του.


Αποσπάσματα από τo βιβλίο:
Μάριος Βερέττας
, Καρναβάλι, η αρχαιότερη Ελληνική γιορτή,
εκδόσεις Μάριος Βερέττας (ISBN 960-7756-50-9)


Καρναβάλι και χριστιανισμός

Παραθέτουμε μερικά ενδεικτικά παραδείγματα αντιμετώπισης των Καρναβαλικών εκδηλώσεων από την χριστιανική εκκλησία από διάφορα μέρη της Ελλάδος (Λάρισα, Αλεξανδρούπολη, Θεσσαλονίκη, Λαμία).

Όπως και στην περίπτωση του εθίμου των αναστενάρηδων που οι ρίζες του βρίσκονται στην προ-χριστιανική Ελλάδα έτσι και το Καρναβάλι δέχεται την ανθελληνική επίθεση της χριστιανικής εκκλησίας.

alt

Από την Εφημερίδα «Ελεύθερη Θράκη» ( 16 / 02 / 2004 )
Αντίθετη στην παρέλαση καρναβαλιών η Μητρόπολη Αλεξ/πολης
Σε σύσκεψη που έγινε την παρελθούσα Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου στο Επισκοπείο, υπό την προεδρία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Ανθίμου και με την συμμετοχή των ιεροκηρύκων της Ιεράς Μητροπόλεως και των εφημερίων ιερέων των ενοριών της Αλεξανδρουπόλεως και των προαστείων αυτής, ελήφθη η εξής απόφαση, επί του τεθέντος υπό πολλών Χριστιανών μας θέματος της διοργανώσεως υπό του Δήμου Καρναβαλικών εκδηλώσεων στην πόλη μας.

Ο ιερός κλήρος της τοπικής Εκκλησίας μας:

  1. Εκφράζει την απόλυτη διαφωνία του για την διοργάνωση καρναβαλικών εθίμων στην Αλεξανδρούπολη, που άρχισαν πέρυσι δειλά με την υποστήριξη του καρναβαλιού της Ξάνθης, και τώρα εξελίσσονται εντονώτερα.

  2. Υπενθυμίζει ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε ανέκαθεν αντίθετη στις εκδηλώσεις αυτές, που αποτελούν κατάλοιπα ειδωλολατρικών εορτών, και οι οποίες νοθεύουν το περιεχόμενο του ιερού Τριωδίου, το οποίον αποτελεί την απαρχή για τον κατάλληλο εορτασμό του Πάσχα.

  3. Εχει την άποψη ότι οι καρναβαλικές εκδηλώσεις είναι παντελώς ξένες προς τον χαρακτήρα και την φήμη της Αλεξανδρουπόλεως, αφού θεωρείται μια πόλη με αξιοπρέπεια, με σοβαρότητα, με πολιτισμό, με ορθόδοξη παράδοση, με παιδεία και με καλές κοινωνικές ισορροπίες.

  4. Επισημαίνει πως εάν κάποιες πόλεις διοργανώνουν έντονο εορτασμό του καρναβαλιού, με σκοπούς κυρίως εμπορικούς, στο τέλος οι κοινωνικές και ηθικές συνέπειες από όλη αυτή την διαδικασία είναι οδυνηρές για πολλά κυρίως νεαρά άτομα.

  5. Παρακαλεί και προτρέπει τους αγαπητούς εκπαιδευτικούς της πρωτοβαθμίου και δευτεροβαθμίου εκπαιδεύσεως της πόλεώς μας, καθώς και τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων, να αποτρέψουν τα παιδιά μας από την συμμετοχή σε παρέλαση και χορούς καρναβαλιού, για να αποφύγουν δυσάρεστες συνέπειες στις τρυφερές ψυχές τους, τις ψευδαισθήσεις για την ζωή και τις οποιεσδήποτε αθέλητες προκλήσεις.

  6. Παρακαλεί τον κ. Δήμαρχο Αλεξανδρουπόλεως και το Δημοτικό Συμβούλιο να αναθεωρήσει την απόφασή του για του χορούς και την παρέλαση και να περιορισθεί ο εορτασμός στην Πλατεία της Ακαδημίας, όπως και κατά το παρελθόν έτος.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθιμος έκαμε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο αρχηγός της πίστεώς μας Κύριος Ιησούς Χριστός, η Θεοτόκος Παναγία Μητέρα Του, ο προστάτης μας άγιος Νικόλαος και οι άλλοι άγιοί μας, μας χαρίζουν ένα μεγάλο δώρο, εδώ και τριάντα και πλέον χρόνια. Μας προφύλαξαν από πολέμους, από σεισμούς, από πλημμύρες, από ανεμοθύελλες, από χιονοθύελλες, από τρικυμίες, από πυρκαϊές, από επιδημίες και από άλλες συμφορές.
Ας μη προκαλούμε λοιπόν τη θεία Βουλή Του, με πράξεις αντίθετες στην χριστιανική πίστη μας. Ελάτε να ζήσουμε τούτη την περίοδο του Τριωδίου με την ανείπωτη χαρά της πίστεως, της μετανοίας, της αγάπης και των καλών έργων.

Καλή Σαρακοστή. Ευλογημένο το Πάσχα Κυρίου».

alt

alt

Tags: Αταξινόμητα


Το Ισραηλ, θα αντιδρουσε αν οι Παλαιστίνιοι δήλωναν Εβραίοι?

Τα κείμενα που ακολουθούν είχαν δημοσιευθεί στον «Δαυλό» πριν 15 χρόνια, την εποχή της αποκορύφωσης της μαζικής υστερίας και των συλλαλητηρίων του ρωμαίικου ποίμνιου για το θέμα των Σκοπίων.

Είχε χαρακτηρισθεί τότε προδοτικό κείμενο και μέχρις ενός σημείου, όπως αποδεικνύεται και σε ιστοσελίδες του Διαδικτύου, που χρησιμοποιούν διάφοροι ελληναράδες, εξακολουθούν να το θεωρούν προδοτικό και σήμερα.

Η αναδημοσίευση γίνεται χωρίς κανένα απολύτως σχόλιο.

Η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣKΟΠΙΑ

Το Ρωμαίικο, ο Μέγας Αλέξανδρος και τα Σκόπια...

Αν βρεθήτε σ' ένα κύκλο 5-10 ανθρώπων με κάποιο επίπεδο σοβαρότητας, κάνετε ένα «τέστ»: Ζητήστε από τον καθένα να σας πουν, τι περιεχόμενο δίνουν στις έννοιες «Ελλάς» και «Έλλην». Θα διαπιστώσετε, ότι οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται την πρώτη έννοια μόνο από την κρατική-εδαφική-γεωγραφική σκοπιά και την δεύτερη αντιστοίχως («Έλλην» = ο πολίτης που κατοικεί στο «Ελληνικό» κράτος). Πιθανώς κάποιος η κάποιοι με ευρύτερη αντίληψη να προσθέσουν κάποια συμπληρώματα σχετικά με την ιστορία, την παράδοση, την φυλή και τον πολιτισμό μας η με την γλώσσα μας (π.χ. «Έλλην» είναι ακόμη ο «Έλλην της Διασποράς» η «αυτός που μιλάει ελληνικά» κ.λπ.). Αν τους ρωτήσετε στη συνέχεια, αν μπορούν να θεωρήσουν π.χ. τους κατοίκους του Κράτους των Σκοπίων «Έλληνες», η απάντηση όλων η σχεδόν όλων θα είναι κατηγορηματικά αρνητική. Οπωσδήποτε το γενικό πόρισμα του «γκάλλοπ» θα αποδεικνύει την «κοινή πεποίθηση» για την καθαρά εξουσιαστική-κρατιστική έννοια του «Ελληνικού», την «ιδιοκτησιακή», θα έλεγα, έννοια, που με απλή διατύπωση θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής:

Η «Ελλάς» και οι «Έλληνες» είναι ιδιοκτησία μας. Όποιος τολμήσει να διεκδικήσει και για τον εαυτό του αυτά τα δύο πράγματα, είναι αντίζηλος-αντίδικός μας και εχθρός μας.

Υποθέστε τώρα, ότι αύριο η Άγκυρα αποφασίζει να μετονομάσει την επικράτειά της από «Τουρκία» σε «Ιωνία» π.χ. και τους υπηκόους της από «Τούρκους» σε «Ίωνες», είτε επικαλούμενη είτε όχι κάποια ιστορικά επιχειρήματα. [Μια μικρή παρέκβαση: Η υπόθεση αυτή δεν είναι εντελώς φανταστική. Υπάρχουν πολλά φαινόμενα στην πνευματική και ιδεολογική ζωή της σημερινής Τουρκίας, που στοιχειοθετούν την ύπαρξη τάσεως που καλλιεργεί την ιδέα ότι απόγονοι των Ιώνων είναι οι «Τούρκοι» και θεωρεί πνευματική της κληρονομιά π.χ. τις ελληνικές αρχαιότητες της Μικράς Ασίας, τον Όμηρο και τους μεγάλους Ίωνες, Αιολείς κ.λπ. η ακόμη το μεγαλείο του Βυζαντίου.]

Τίθεται ένα φοβερό πολιτικό δίλημμα: Ποιά πρέπει να είναι η στάση της Ελλάδος έναντι μιας (υποθετικής) ελληνωνυμίας της Τουρκίας και των Τούρκων; Η προαναφερθείσα κρατιστική-ιδιοκτησιακή, η εχθρική δηλαδή; η μήπως:... Σας αφήνω εδώ να σκεφθείτε. Να σκεφθείτε... Για να απαλλαγείτε από την φοβερή προκατάληψη και διανοητική στρέβλωση που μας έχει καλλιεργήσει-προκαλέσει το θλιβερό Ρωμαίικο Κρατίδιο, θα σας υποδείξω να κάνετε κάποιες υποθέσεις, όπως: ποιά θα ήταν η συμφέρουσα πολιτική του Παρισίου, αν π.χ. το Βέλγιο δήλωνε ότι μετονομάζεται σε Γαλλία η η συμφέρουσα πολιτική του Τελ-Αβίβ, αν οι Παλαιστίνιοι δήλωναν ότι μετονομάζονται σε Εβραίους η Ιουδαίους η Ισραηλίτες κ.λπ.

Πιθανώς οι «παράξενες» αυτές σκέψεις που διατυπώνω εδώ να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι γράφοντας αυτά παίζω η παραδοξολογώ. Για να καταλάβετε ότι μιλώ σοβαρώτατα, θα σας ανακαλέσω στην καυτή πραγματικότητα: Τα Σκόπια θέλουν να λέγωνται Μακεδονία και οι υπήκοοί τους Μακεδόνες. Τι πολιτικά ενδείκνυται για την κυβέρνηση της Αθήνας (αν είναι ελληνική) και εμάς τους υπηκόους της (αν είμαστε Έλληνες); Αυτό που γίνεται σήμερα η...;

Η π.χ. η Αθήνα να ευχαριστήσει με αποστολή ειδικής αντιπροσωπείας την κυβέρνηση των Σκοπίων για την απόφασή της; να διαβεβαιώσει τους κατοίκους του αδελφού κράτους ότι πράγματι είναι Μακεδόνες; να χρηματοδοτήσει την ίδρυση Μουσείων, όπου να συγκεντρωθεί οτιδήποτε μακεδονικό υπάρχει (να είσθε βέβαιοι, ότι δεν υπάρχει τίποτε το σοβαρό σλαβικό η αλβανικό η βουλγαρικό η αθιγγανικό κ.λπ.); να διατάξει τους θλιβερούς γλωσσολόγους μας να επιδιώξουν να συμμετάσχουν στην σύνταξη του μακεδονικού λεξικού; να δωρήσει όσους μπορεί περισσότερους ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου, του Αριστοτέλους κ.λπ., ώστε να κυριαρχούν στις πλατείες των πόλεων και των χωριών της χώρας; να συνάψει πλήθος συμφωνιών οικονομικής, τεχνικής, εμπορικής, πολιτιστικής συνεργασίας; να καθιερώσει απόλυτη ελευθεροκοινωνία μεταξύ των δύο Κρατών; να στείλει τους εδώ επιχειρηματίες, εξασφαλίζοντάς τους ένα νομικό πλαίσιο μιας συνθήκης που να τους παρέχει κάθε δυνατή ενθάρρυνση και κάθε δυνατό πλεονέκτημα, για να ιδρύσουν εκεί οικονομικές μονάδες; να κάνη σαφές ότι τυχόν εξωτερική επιβουλή κατά των Σκοπίων θα εύρει στρατιωτικά αντιμέτωπη την Αθήνα; να στείλει αφειδώς βοήθεια ανθρωπιστικού, ιατροφαρμακευτικού, εκπαιδευτικού χαρακτήρος; να...; να...;

Αλλά τι λέω; Το Ρωμαίικο Κρατίδιο, που με την εδαφική αντίληψή του περί Ελλάδος επί των ημερών του επέτυχε τον άθλο να ξεριζώσει οριστικά όλες τις ακμάζουσες χωρίς διακοπή από τα πανάρχαια χρόνια εστίες του ελληνισμού στην Ιωνία, την Κωνσταντινούπολη, τον Πόντο, την Καππαδοκία, την Ανατολική Ρωμυλία, την Κύπρο, τα Σκόπια (ναι, τα Σκόπια!) άθλο που δεν πέτυχαν ούτε οι Ρωμαίοι ούτε οι Τούρκοι στους αιώνες που ήταν αυτοί κατακτητές και δεν υπήρχε το Ρωμαίικο Κράτος το μισελληνικό Ρωμαίικο Κρατίδιο, λέω, έχει στήσει εδώ, μέσα στην επικράτειά του, έναν όλο-κι-όλον ανδριάντα του Μ. Αλεξάνδρου και κανέναν απολύτως του Φιλίππου, για να μην χαλάει η διάθεση αυτών που κρύβονται από πίσω του όταν βλέπουν κάτι που θα τους θυμίζει το αρχαίο Ελληνικό Μεγαλείο... και εγώ του ζητάω τώρα να γεμίσει τις πόλεις και τα χωριά των Σκοπίων με τέτοια αγάλματα;

Μετέωρος

(«Δαυλός», τ. 123, Μάρτιος 1992, σσ. 7105-7106.)


Το ελληνικό τραπέζι και οι ξένοι συνδαιτυμόνες

Η πολιτιστική-κοινωνική-οικονομική (ειρηνική) διείσδυση της Ελλάδος στα Σκόπια αποτελεί «αποκλειστικότητά» της. Τούτο επιθυμούν διακαώς και οι ίδιοι οι Σκοπιανοί. Σέρβοι, Βούλγαροι, Αλβανοί αυταποδείκτως δεν μπορούν να έχουν καμμιά αξιόλογη πολιτιστική-κοινωνική-οικονομική ανταγωνιστικότητα μ' εμάς στον χώρο των Σκοπίων. Και όλοι οι άλλοι (Αμερικανοί, Εβραίοι, Γερμανοί, Άγγλοι, Γάλλοι κ.λπ.) υστερούν έναντι του Ελληνισμού και λόγω αποστάσεως και λόγω ιστορίας. Τα Σκόπια είναι πιάτο έτοιμο πάνω στο τραπέζι του Ελληνισμού (με την καλή έννοια), αν ο δρόμος που έχει χαράξει η ιστορία μας ακολουθηθεί. Ο δρόμος της Ρωμιοσύνης, δηλ. του πολέμου, της «αναδελφίας», θα "περπατηθεί" και από πολλούς άλλους.

* * *

Το Ρωμαίικο Κρατίδιο πρέπει να παύση να βάζει (με την πολιτική του μωρία) συνδαιτυμόνες στο τραπέζι, να παύση να πετά το πιάτο, που είναι αποκλειστικά δικό του, στους άσχετους.

[Γράφτηκε στην Λεμεσό της Κύπρου στις 15 Ιουνίου 1992]

Δ.Ι.Λ.

(«Δαυλός», τ. 127, Ιούλιος 1992, σ. 7348.)

Tags: Αταξινόμητα


η ονομασίας δεν σκαλώνει σε κάποια πραγματική αντίρρηση αλλά

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΑΝ. ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ 5/3/2008 ΣΤΗΝ SPORTDAY


Μια χώρα ονομάζει ή μετονομάζει τις περιοχές και τις πόλεις της με ονομασίες που αποτρέπουν τις διεκδικήσεις από γειτονικές χώρες. Για παράδειγμα, οι Τούρκοι επιμένουν στην ονομασία Ιστανμπούλ για την Κωνσταντινούπολη, ενώ εμείς φυσικά την αποκαλούμε με το όνομα που είχε πριν καταληφθεί. Αντίστροφα, εμείς θεωρήσαμε δικαίωμά μας να μετονομάσουμε το Δεδέαγατς σε Αλεξανδρούπολη. Η λογική ένσταση θα μπορούσε να είναι ότι η αρχαιότερη ονομασία έχει προτεραιότητα έναντι της νεωτέρας, ιδιαίτερα αν η δεύτερη επιβλήθηκε κάτω από συνθήκες κατοχής. Εδώ, όμως, φτάνουμε σε έναν άλλον παραλογισμό.

Οι Γάλλοι δεν είχαν πρόβλημα να διατηρήσουν την παραφθαρμένη αρχαιοελληνική ονομασία της Μασσαλίας, ούτε και οι Ιταλοί είχαν πρόβλημα να αφήσουν τη Νέα Πόλη να ονομάζεται Νεάπολη, αλλά οι Γάλλοι άλλαξαν όλα τα ρωμαϊκά ονόματα των πόλεών τους. Με την ίδια λογική που ονομάζουμε την πρωτεύουσα της Τουρκίας Κωνσταντινούπολη, οι Ιταλοί μπορούν να λένε το Παρίσι Λούγκντουνουμ. Τέλος πάντων, η ονομασία μιας χώρας νομίζω ότι μπορεί να είναι είτε εθνική, κατά το France, Frankreich και τα σχετικά που βγαίνουν από τους Φράγκους, είτε γεωγραφική, όπως ήταν το Pay Bas, που σημαίνει Κάτω Χώρες. Οι Σκοπιανοί, επειδή δεν έχουν φυλετική ομοιομορφία, επέλεξαν τον γεωγραφικό όρο από τον οποίο ονομαζόταν η επαρχία τους την εποχή της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας. Μακεδονία, που νομίζω ότι γεωγραφικά κι εμείς δεν αρνούμαστε ότι έτσι ονομάζεται η περιοχή.

Το πρόβλημα με τους γείτονες ξεκινάει με την έλλειψη τακτ από την πλευρά τους και φοβίες από τη δική μας. Από την πλευρά τους, επίσης, με τη χρήση μακεδονικών συμβόλων που σχετίζονται με την ακμή της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας. Η σημερινή ΠΓΔΜ μπορεί να ανήκε στη Μακεδονία, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν το κέντρο του μακεδονικού πολιτισμού, ούτε φυσικά οι Σκοπιανοί είναι οι συνεχιστές του. Σε μια επίδειξη μεγαλομανίας και ελλείψει αξιόλογης άλλης κουλτούρας, αποφάσισαν ότι το εθνικό τους σύμβολο είναι το μακεδονικό άστρο. Οι Σκοπιανοί, όμως, γλωσσικά και πολιτιστικά έχουν σχέση με τη Βουλγαρία και την Αλβανία, αλλά όχι με την Ελλάδα. Απόδειξη ότι ένας Νεοέλληνας, όσο αμόρφωτος κι αν είναι, κάποιες λέξεις από τα αρχαία μακεδονικά θα τις καταλάβει και κυρίως την ετυμολογία των ονομάτων. Ενας Ελληνας άνετα καταλαβαίνει ότι το Φίλιππος αναφέρεται σε έναν άνθρωπο που αγαπάει τα άλογα, αλλά στα μακεδονίτικα το Φίλιππος δεν βγάζει νόημα.

Γιατί, όμως, η γλώσσα ονομάζεται «μακεδονίτικα»; Καθαρά για γεωγραφικούς λόγους. Το «μακεδονίτικα» αναφέρεται στη σλαβική διάλεκτο της περιοχής της Μακεδονίας που καταπιέστηκε από την Ελλάδα μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, που έγινε μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Επειδή στην Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν υπήρχαν εθνικά σύνορα, ανάμεσα σε δύο σλαβικά χωριά μπορεί να μεσολαβούσε ένα ελληνικό. Στο πλαίσιο της εθνικής συνοχής, οι χώρες που προέκυψαν μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είτε αποθάρρυναν τους ξενόγλωσσους υπηκόους τους να παραμείνουν στην χώρα είτε τους άφηναν να μείνουν, απαγορεύοντάς τους όμως τη χρήση της γλώσσας τους. Φυσικά σκληρό, αλλά κατά τη γνώμη μου και απαραίτητο, ώστε να δημιουργηθούν ομόγλωσσοι πληθυσμοί. Η διατήρηση θέματος μακεδονικής καταπιεσμένης μειονότητας οφείλεται στην πολιτική του στρατάρχη Τίτο, που για πολιτικούς κυρίως λόγους από καιρού εις καιρόν το επανέφερε στην επικαιρότητα. Ανεκδοτολογικά, τις ειδήσεις στο Ράδιο Μακεδονία την εποχή του Τίτο τις έλεγε η Μισούνοβνα, η μαμά του Μισούνοβ, που είχε παίξει στη μεγάλη ομάδα μπάσκετ του Αρη, η οποία δεν ήθελε να έρθει στην Ελλάδα σεβόμενη των αγώνα των «υπόδουλων Μακεδόνων αδελφών».

Το πιο αστείο, όμως, στοιχείο του σκαλώματος με το Μακεδονικό είναι ότι με τον υστερικό ελληνικό αντιαμερικανισμό πιστεύουμε ότι οι Αμερικανοί θέλουν τη μετονομασία της ΠΓΔΜ σε Μακεδονία για να δημιουργήσουν ένα κράτος-δορυφόρο στα Βαλκάνια, που με τον καιρό θα προσαρτήσει την ελληνική περιοχή της Μακεδονίας. Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι όταν οι κομμουνιστές έσκουζαν για την ανάγκη αυτοδιάθεσης του μακεδονικού λαού, οι Ελληνες είχαν βασιστεί στους Αμερικανούς για να διασφαλίσουν την κυριαρχία μας στη Μακεδονία. Αν τώρα το επιχείρημα είναι ότι οι Αμερικανοί πλέον δεν μας χρειάζονται ως συμμάχους και προτιμούν τους Σκοπιανούς, που είναι πιο υπάκουοι, φρέσκοι και διακοσμητικοί, δεν έχω σπουδάσει ψυχιατρική ώστε οι εμμονές να είναι η ειδικότητά μου.


Το συμπέρασμά μου είναι ότι ακόμα κι αν απειλήσουμε να κρατήσουμε όλοι μαζί την αναπνοή μας μέχρι να γίνουμε μπλε και να πεθάνουμε, οι γείτονες μας θα είναι γνωστοί σαν Μακεδόνες. Ο,τι συνέβαινε μέχρι σήμερα, εκτός αν κάποιος είναι τόσο κουτός που να πιστεύει ότι τους φώναζαν Γιουγκοσλαβοδημοκρατοπρωηνμακεδόνες. Το θέμα της ονομασίας δεν σκαλώνει σε κάποια πραγματική αντίρρηση, αλλά στην ανάγκη να δοθεί μια λύση με την οποία το κόμμα που θα βρίσκεται στην εξουσία δεν θα χάσει ψήφους από ένα σώμα ψηφοφόρων που δεν τρέφεται με γνώση, αλλά με συνθήματα.
Τελευταία ενημέρωση: 05/03/2008, 12:49 Κορυφή σελίδας

Tags: Αταξινόμητα


ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ...ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ

ΑΠΟΔΟΧΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
Μάριος Βερέττας

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΠΟΣΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;
ΕΛΛΗΝΑΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΥΣΙΚΟΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΜΙΑΣ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ. ΤΗΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ. ΜΙΑΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ ΑΛΛΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΟΣ. ΕΓΩ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΙΣΣΕΣ ΜΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΓΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΜΕΤΡΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΚΛΗΡΟΔΟΤΗΣΑΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ. ΤΙ ΑΠΟΜΕΝΕΙ ΛΟΙΠΟΝ;
Η ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ. ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΑΠΟΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΑΝΩ ΚΑΙ ΑΝΤΑΞΙΟΣ ΤΗΣ.


ΔΗΛΑΔΗ:
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΗΡΩΑΣ ΚΑΙ ΗΜΙΘΕΟΣ ΟΠΩΣ ΕΚΕΙΝΟΙ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΕΓΑΣ ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΘΕΩΡΩ ΚΑΘΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΦΥΣΗΣ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΕΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΜΕΓΑΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΙΝΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ ΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΥΠΟΙΚΙΛΕΣ ΕΚΦΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΠΟΙΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΝΑ ΣΥΝΔΥΑΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΗΓΗΘΩ ΤΗ ΝΕΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΩ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΗΣΩ ΚΑΘΕ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΦΑΛΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΧΡΥΣΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΥΠΗΡΞΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΝΑ ΤΟΝ ΒΕΛΤΙΩΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΠΙΒΟΥΛΗ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΔΙΔΑΞΩ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΥΣ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΤΙΜΩ ΤΙΣ ΜΟΥΣΕΣ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΜΟΙΑΣΩ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΟΥ.
ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ: ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ.

ΚΑΙ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ;
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΟΠΟ, ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΜΕΛΕΤΩ ΜΕ ΠΑΘΟΣ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΙΜΩ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΩΣ ΙΔΑΝΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ, ΩΡΑΙΩΝ, ΕΡΩΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΕΒΟΜΑΙ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΦΥΣΗ, ΤΟΣΟ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΟΥ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΩ ΝΑ ΖΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗ ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΩΣ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΙ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΘΕ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΕΠΙΔΙΩΚΩ ΔΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ, ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ, ΤΗ ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΥΙΟΘΕΤΩ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΠΑΡΑ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΘΕΩΡΩ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΩΣ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟΤΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ.
ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΙΣ ΚΑΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΜΟΥ ΒΙΟ. ΔΙΟΤΙ Η ΤΕΧΝΗ ΚΡΥΒΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ.
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΔΟΥΛΟΣ ΚΑΝΕΝΟΣ. ΟΥΤΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΟ ΤΟΥ.
ΕΓΩ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΟΡΩ, ΑΝ ΘΕΛΩ, ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΘΕΟ. Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ. ΜΠΟΡΩ ΑΚΟΜΗ, ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΜΕΝΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΟΥ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΘΩ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΘΕΩΝ. ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥΣ ΟΥΤΕ ΑΥΤΟΙ ΑΦΕΝΤΕΣ ΜΟΥ.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΜΟΥ.
ΤΟΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΥΨΙΣΤΗ ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΑ ΘΕΟ: «ΦΙΛΕ ΖΕΥ»!!!
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ, ΟΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ. ΟΡΑΤΟΙ ΚΑΙ ΑΜΕΣΑ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟΙ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ. ΤΟΥ ΕΞΩ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΩ ΚΟΣΜΟΥ. ΤΟΥ ΟΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΥ.
ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ.
ΔΙΟΤΙ ΕΚΕΙ ΤΕΙΝΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗ ΦΥΣΗ ΤΟ ΧΑΟΣ, ΚΑΙ ΕΝΩ ΤΕΙΝΕΙ ΔΙΑΡΚΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΑ, ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΗΝ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ. ΘΕΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΙΣΤΟΡΕΙ Η ΑΓΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ. Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗ ΑΙΩΝΙΩΝ ΑΛΗΘΕΙΩΝ.
ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΟ ΧΩΡΙΣ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΔΕΙΞΤΕ ΜΟΥ ΕΝΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΥΘΟ ΧΩΡΙΣ ΟΥΣΙΑ.

Ο ΜΥΘΟΣ ΛΕΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΕΙ ΤΡΥΦΕΡΑ, ΑΠΑΛΑ, ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΑ, ΗΔΟΝΙΚΑ, ΔΙΟΤΙ Ο ΜΥΘΟΠΛΑΣΤΗΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΕΕΣ. ΦΥΣΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΘΕΟΙ;
ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΦΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ, ΧΑΡΗ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΥΠΗΡΧΕ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΠΟΥ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΦΤΙΑΞΕ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΟΠΩΣ ΜΕ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΣΟΦΟΣ ΠΡΟΓΟΝΟΣ ΜΟΥ Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ:

«ΚΟΣΜΟΝ ΤΟΝΔΕ, ΤΟΝ ΑΥΤΟΝ ΑΠΑΝΤΩΝ
ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΘΕΩΝ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΠΟΙΗΣΕΝ
ΑΛΛ' ΗΝ ΑΕΙ ΚΑΙ ΕΣΤΙΝ ΚΑΙ ΕΣΤΑΙ ΠΥΡ
ΑΕΙΖΩΟΝ ΑΠΤΟΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ
ΑΠΟΣΒΕΝΝΥΜΕΝΟΝ ΜΕΤΡΑ».

«ΤΟΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΥΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΟΣ ΟΥΤΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΕΠΛΑΣΕ
ΑΛΛΑ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΥΡ
ΖΩΝΤΑΝΟ ΑΙΩΝΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΜΕΤΡΟ ΑΝΑΒΕΙ ΚΑΙ ΜΕ
ΜΕΤΡΟ ΣΒΗΝΕΙ».

ΩΡΑΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ. ΑΛΛΑ Η ΖΩΗ;
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ; Η ΚΟΙΝΗ, ΜΙΚΡΗ ΚΙ ΑΣΗΜΑΝΤΗ ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΑΡΚΕΤΟΙ ΖΩΟΥΛΑ ΜΑΣ;
ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΘΕΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ;
ΛΙΓΟ ΤΗ ΛΑΣΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΝΑ ΞΕΠΛΥΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ...; ΙΔΟΥ Η ΕΣΤΙΑ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Η ΗΡΑ ΠΟΥ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΥ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΡΑΓΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΙΔΟΥ Ο ΕΡΜΗΣ, ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΩΣ ΚΕΡΔΩΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΩΣ ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΟΤΙ ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ: Η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ.
ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΙΚΑΝΟΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ, Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ, ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΑΝΕΤΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΟΙ ΜΟΥΣΕΣ ΠΟΥ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ, Ο ΔΙΓΕΝΗΣ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΤΗΝ ΕΥΦΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ, ΤΗΝ ΜΕΘΕΞΗ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΠΛΗ ΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΗ. ΚΑΙ ΙΔΟΥ Ο ΜΕΓΑΣ ΠΑΝ ...;ΚΑΙ ΙΔΟΥ ...;ΚΑΙ ΙΔΟΥ ...;

ΑΡΚΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΑΣΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΜΕΣΩΣ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ.
ΑΠΟΚΤΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ Ο,ΤΙ ΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ. ΝΟΗΜΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑ. ΑΡΚΕΙ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΦΗΓΗΘΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΥΘΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ; ΑΝΑΜΦΙΒΟΛΑ ΟΜΩΝΥΜΗ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΘΕΑΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΜΥΡΙΑ ΒΑΣΑΝΑ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ, ΩΣΠΟΥ ΤΟΝ ΞΑΝΑΒΡΗΚΕ, ΣΜΙΞΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΑΘΑΝΑΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΠΛΕΟΝ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ ΑΠΟΚΤΗΣΑΝ ΜΙΑ ΘΥΓΑΤΕΡΑ: ΤΗΝ ΗΔΟΝΗ. Η ΨΥΧΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ. ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΥΡΕΣΕΩΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΒΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΣΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙ'ΑΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΛΗΣ ΠΑΡΕΑΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ, ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΤΟΥ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟΥ ΠΡΩΙΝΟΥ, ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ, ΤΟΥ ΓΛΥΚΟΥ ΨΩΜΙΟΥ, ΤΟΥ ΟΙΝΟΥ ΤΟΥ ΕΥΩΔΙΑΣΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΕΛΛΗΝΑΣ.
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΟΥ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ. ΥΠΑΡΧΕΙ.
Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
Η ΤΗΝ ΑΠΟΚΗΡΥΣΣΩ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΩ ΤΟΥΡΚΟΡΑΓΙΑΣ / ΦΡΑΓΚΟΡΑΓΙΑΣ ΡΩΜΙΟΣ Η ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΙΝΟΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΗΣ.
Η ΠΡΑΞΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ, ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ!!!

Tags: Αταξινόμητα


Πολιτικό όρκο έδωσε ο Χριστόφιας

Πολιτικό όρκο έδωσε ο Χριστόφιας



altΕίδα πριν από λίγο στην τηλεόραση την ορκωμοσία του νέου προέδρου της Κύπρου. Ορκίστηκε πίστη στο σύνταγμα. Πουθενά δεν ειδα κουστωδίες παπάδων. Αχ, πόσους αιώνες πίσω μας έχει αυτή η σχέση του κράτους με την εκκλησία. Επιτέλους και στην χώρα μας, να καθιερωθεί ο πολιτικός όρκος και ο πλήρης διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας.

Ο Όρκος του Ελλαδίτη Προέδρου της Δημοκρατίας:
"Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού". Αντίθετα οι Κύπριοι ονομάζουν την δική μας ορκωμοσία:
"εγκατάσταση του νεοεκλεγέντος Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώπιον της οποίας θα δώσει τη νενομισμένη διαβεβαίωση, σύμφωνα με το άρθρο 42 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας".Αυτά για να μαθαινουμε!

Tags: Αταξινόμητα


Εκοψαν... λόγω φτώχειας τη Μακεδονία


Εκτύπωση
Εκοψαν... λόγω φτώχειας τη Μακεδονία


Μια τεράστια ευκαιρία έχασε η Ελλάδα να μιλήσει μέσω της αρχαίας τέχνης για τη Μακεδονία. Σχετική έκθεση είχε περιληφθεί στις προτάσεις για το Ελληνικό Ετος στην Κίνα, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Ομως, λόγω φτώχειας, «δεν εγκρίθηκε».

Διαβάστε περισσότερα...

Tags: Αταξινόμητα


αρνήθηκαν την αργία

01.02.08 Η Ικαρία εξακολουθεί να είναι θρύλος...Οι υπάλληλοι του Δήμου Ραχών Ικαρίας αρνήθηκαν την αργία για το θάνατο του Χριστόδουλου. Με την παρακάτω λιτή αλλά περιεκτική ανακοίνωση οι υπάλληλοι του Δήμου Ραχών Ικαρίας αρνήθηκαν την αργία λόγω του θανάτου του αρχιεπισκόπου της ορθόδοξης εκλλησίας, Χριστόδουλου:

ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΑΧΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΥΠ' ΑΡ. 5811/29-1-08 ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α. ΔΗΛΩΣΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ:

"ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΝΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΙΣΤΑ ΛΟΓΟ ΑΡΓΙΑΣ.

ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΡΑΧΩΝ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΤΙΣ 31-1-2008
"

Tags: Αταξινόμητα


@$%^##**&%%%....

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΧΟΛΙΑΣΩ ..... ΑΠΛΑ ΤΟ ΠΑΡΑΘΕΤΩ.... ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ... ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΜΕ...


Φωτογραφίες που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα!!!
Posted On Σήμερα
alt

Tags: Αταξινόμητα


ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ = ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ...

ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ = ΑΣΗΜΑΝΤΟΤΗΤΑ


Οι κράτιστοι των ανθρώπων βραχυλογώτατοι. Οι ουν αδολέσχαι, ει ηνιώντο, ως ανιώσι, ουκ αν εμακρηγόρουν!


Οι σημαντικότατοι των ανθρώπων είναι συντομότατοι. Οι πολυλογάδες, λοιπόν, αν κουράζονταν όσο κουράζουν, δεν θα μακρηγορούσαν!

( Απολλωνίου Τυανέως, Επιστολαί. Απόδοση: Ιαλυσσός)

Tags: Αταξινόμητα


Μαθήματα Management.....

Tags: Αταξινόμητα


Πως λειτουργεί ο παραδειγματισμός

Πως λειτουργεί ο παραδειγματισμός

Tags: Αταξινόμητα


ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Ημέρα Κρόνου
Ηλιακό ημερολόγιο:
27 Ανθεστηριώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:
9 Ανθεστηριώνος 2782

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΡΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Η κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε φόρα παρτίδα κονδύλια που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς. Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ: Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι "μεσάζοντες") σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!

Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο
Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των
παραπάνω θεμάτων.

Όμως, η προσωπική ασφάλεια του κου Καραμανλή
φρόντισε να την απομακρύνει βίαια, όπως θα δείτε και στο παρακάτω

βίντεο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο αρχικά δενεπιτρεπόταν (αναγράφεται η ένδειξη "Embedding disabled by request") αλλά σύντομα προστέθηκε αντίγραφο του βίντεο με δύνατότητα ενσωμάτωσης.


Tags: Αταξινόμητα


Οι επιτυχία είναι και θέμα τύχης, μη το ξεχνάτε!!!!!!


Οι επιτυχία είναι και θέμα τύχης, μη το ξεχνάτε

Tags: Αταξινόμητα


Η ανάλυση είναι το Παν

Η ανάλυση είναι το Παν

Tags: Αταξινόμητα


Η περίληψη των σεμιναρίων για τις διαφορές ανδρών γυναικων



Η περίληψη των σεμιναρίων για τις διαφορές ανδρών και γυναικων

Tags: Αταξινόμητα


ΘΥΡΑ 7: 8/2/1981


ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΡΑ ΠΕΡΝΑΩ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΣΥΝΕΒΕΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΡΑΓΩΔΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ... ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΜΕΡΑ.. ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟ ΜΕΛΑΝΙΑΣΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ.. ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΙΚΗ ΦΙΓΟΥΡΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΡΩΤΑΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΚΡΙΒΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΜΕ ΑΠΟΣΒΩΛΩΜΕΝΟΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΟΥΜΕ ΛΕΞΗ .. ΒΡΙΣΚΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΕΚΕΙΝΗ.... ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΧΩΡΕΣΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΠΩΣ Η  ΧΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ  ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΜΙΑΣ ΑΝΕΙΠΩΤΟΣ ΠΟΝΟΣ..


alt

Θύρα 7: 27 χρόνια μετά...
08 - 02 - 2008 08:25alt  altΟταν μία πολύνεκρη τραγωδία γίνεται κτήμα στην ιστορία μιας ομάδας, βίωμα που τιμάται κάθε χρόνο όχι μόνο στο στενό πλαίσιο ενός συλλόγου, αλλά από όλους όσοι γνωρίζουν και δεν ξεχνούν, τότε 21 ψυχές που παρακολουθούν αμέτρητα ντέρμπι ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο, πλημμυρίζουν τον κάθε φίλαθλο με λογική και αγάπη για αυτό που παρακολουθεί, το ποδόσφαιρο

Αυτό ήθελαν να παρακολουθήσουν και οι ίδιες το μεσημέρι της 8ης Φλεβάρη του 1981. Και το κατάφεραν. Αλλά η μοίρα είχε δικά της σχέδια. Αποτρόπαια...

Η ώρα είχε φτάσει 15:15. Οι 35.450 που είχαν εξασφαλίσει το "μαγικό χαρτάκι", χιλιάδες ακόμη που είχαν εξασφαλίσει είσοδο με διάφορους τρόπους κι όσοι βρίσκονταν έξω από το γήπεδο Καραϊσκάκη, αδημονούσαν για το εναρκτήριο σφύριγμα του διαιτητή. Οι πιο άτυχοι είχαν στήσει το αυτί στο ραδιόφωνο, από όπου άκουγαν τα πρώτα μαντάτα. Γκολ ο Γαλάκος και οι "ερυθρόλευκοι" μπροστά στο σκορ. Δεύτερο ημίχρονο και στο 53ο λεπτό, ο νεαρός και άπειρος Στέλιος Μανωλάς, αγωνιζόμενος στη θέση του αριστερού μπακ τότε, αποβάλλεται με δεύτερη κίτρινη κάρτα. Η άμυνα της Ενωσης δεν άντεξε. Γαλάκος, γκολ. Κουσουλάκης, γκολ. Ορφανός, γκολ. Βαμβακούλας, γκολ. Γαλάκος, γκολ. Τελικό αποτέλεσμα 6-0. Μία από τις μεγαλύτερες νίκες του Ολυμπιακού, μία από τις μεγαλύτερες ήττες της ΑΕΚ.

Η "μαύρη" λίστα

Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών)
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)
Νίκος Φίλος (19 ετών)
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)
Βασίλης Μαχας (20 ετών)
Ευστράτιος Πούπος (20 ετών)
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)
Κώστας Μπίλας (28 ετών)
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών)

Το πλήθος παραληρεί. Συνθήματα θριάμβου ηχούν στο "Καραϊσκάκη", αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Οι νικητές πρέπει να γίνουν ένα με το κοινό τους. Να πανηγυρίσουν όλοι μαζί αυτό το κατόρθωμα. Το πιο ζωντανό κομμάτι των φιλάθλων του Ολυμπιακού βρισκόταν στη Θύρα 7. Οι περισσότεροι έτρεξαν ώστε να φτάσουν στην Θύρα 1 και να αντικρύσουν από κοντά τους ήρωες ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού. Ενας εκ των θεατών γλιστράει σε ένα μαξιλαράκι και κυλάει στα σκαλιά, φτάνοντας μπροστά από την πόρτα. Αυτή, κλειστή για μερικούς, μισόκλειστη για άλλους, εμπόδιζε την αποσυμφόρηση του χώρου. Ο ένας έπεφτε πάνω στον άλλο, αφού οι φίλαθλοι έτρεχαν χωρίς να καταλάβουν τι συμβαίνει ακριβώς μπροστά τους.

Οι αστυνομικοί ξεριζώνουν την πόρτα για να βγουν όσοι μπορούν. Δεκαεννιά άτομα δεν τα κατάφεραν, καθώς είχαν ήδη χάσει τη ζωή τους. Οι τραυματίες ακόμα περισσότεροι. Τα νοσοκομειακά έσπευσαν στο χώρο και διεκόμιζαν νεκρούς και τραυματίες στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιά. Στους διαδρόμους το αδιαχώρητο. Οπως και απ' έξω.

Συγγενείς, φίλοι, εθελοντές και απληροφόρητοι συγκεντρώθηκαν στα πέριξ του νοσοκομείου για να μάθουν τι ακριβώς συμβαίνει και, κυρίως, τα ονόματα των ανθρώπων που βρίσκονταν μέσα. Η κρατική τηλεόραση και τα ραδιόφωνα είχαν ενημερώσει για την τραγωδία και μετέδιδαν συνεχώς τις τελευταίες εξελίξεις, καθώς και εκκλήσεις για αίμα. Το Κρατικό Πειραιώς κινητοποιείται με τη σειρά του, όπως και το ΚΑΤ.

Η μνήμη των αδικοχαμένων φιλάθλων τιμάται κάθε χρόνο από παράγοντες του Ολυμπιακού, απλούς φιλάθλους, παίκτες, τεχνική ηγεσία και από απλούς πολίτες. Κατά το γκρέμισμα του παλαιού "Καραϊσκάκη" για την ανέγερση του καινούργιου, η Θύρα 7 γκρεμίστηκε τελευταία εις μνήμην των θυμάτων.

Μάλιστα, στον αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ του Ολυμπιακού με τη Λίβερπουλ, οι φιλαθλοι των δύο ομάδων ανάρτησαν πανό που αναφέρονται στις τραγωδίες που τις συνδέουν. Για τα 96 θύματα του Χίλσμπορο και τα 21 της Θύρας 7.

Στο Τζάνειο καταφτάνει ο Υπουργός Κοινωνικών υπηρεσιών, κ. Δοξιάδης, οι Υφυπουργοί κκ. Τσουκαντάς και Αποστολάτος, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δαβάκης, ο Υφυπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Αχ. Καραμανλής, ακόμα και ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ράλλης. Ολοι διατάσσουν εντατικοποίηση των κινητοποιήσεων. Ο χρόνος είναι σημαντικός, όπως και η ανάγκη για αίμα. Ολοι, όμως, βοηθάνε. Γιατροί, αστυνομία και φυσικά ο απλός κόσμος...

Δύο βαριά τραυματίες δεν τα κατάφεραν και ξεψύχησαν στο νοσοκομείο. Αναγνωρίστηκαν και οι άλλοι 19. Σύνολο 21 νεκροί. Εξαγριωμένοι πολίτες έξω από το γήπεδο Καραϊσκάκη ζητούσαν ευθύνες... Δεν άλλαζε τίποτα. Το ρολόι έλεγε 16:58 και ο ήλιος ήταν απλόχερος. Η 20ή αγωνιστική χαρακτηρίστηκε από τον θρίαμβο του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ. Κανείς δεν το θυμάται αυτό. Η 20ή αγωνιστική και όλη η Ελλάδα είχε στιγματιστεί από μία τραγωδία... Με 21 θύματα... Τα θύματα της Θύρας 7...

Tags: Αταξινόμητα


Το κράτος του Θεού

Το κράτος του Θεού

(Νίκος Δήμου, Lifo, 7/2/2008)

altΑπό χρόνια έχω παρατηρήσει πως υπάρχει μία σημαντική επικάλυψη. Οι άνθρωποι που πιστεύουν στο Θεό, σε μέγιστο ποσοστό πιστεύουν και στο κράτος.

Αν το σκεφθεί κανείς, είναι φυσικό. Και οι δύο αυτές ιδεολογίες, κρατισμός και θρησκεία, εκφράζουν την ανάγκη της προστασίας και της κάλυψης. Όσοι θέλουν ένα κράτος σωσίβιο και πατερίτσα είναι φυσικό να ακουμπάνε στην ιδέα ενός παντοδύναμου και πανάγαθου πατερούλη. Για χιλιάδες χρόνια οι Βασιλείς ήταν Θεοί (ή «ελέω Θεού») και ο Θεός Βασιλεύς των Ουρανών.

Έτσι λοιπόν ήταν επόμενο οι οπαδοί του αρχικά άθεου μαρξισμού να γίνουν κάποτε θρήσκοι. Ενώ ο πρώτος μαρξισμός ευαγγελιζόταν την κατάργηση του κράτους, με τα χρόνια έγινε η κατεξοχήν κρατικίστικη ιδεολογία. Τόσο στον υπαρκτό (;
) σοσιαλισμό όσο και στον δημοκρατικό. Τα συνθήματα σε όλες τις διαδηλώσεις της Αριστεράς εκφράζουν αφενός αιτήματα προς το κράτος (υψηλούς μισθούς, συντάξεις, περίθαλψη κ.λπ.) και αφετέρου μίσος προς κάθε εκδήλωση ιδιωτικής πρωτοβουλίας (όχι στο ξεπούλημα του... της... κ.ά.).

Το μίσος αυτό είναι τελικά μίσος προς την ελευθερία. Και το μοιράζονται πάλι κρατικιστές και θεούσοι. Όπως ο ελεύθερα σκεπτόμενος στοχαστής προκαλεί ρίγη απέχθειας στους πιστούς, έτσι και ο ελεύθερος επιχειρηματίας ενοχλεί βαθύτατα τους παντός είδους αριστερούς (Έστω κι αν τελικά δωρίσει το 98% της περιουσίας του στους φτωχούς, όπως ο Gates).

Αυτός που ρισκάρει, που τολμά, που ακροβατεί χωρίς προστατευτικό δίχτυ, που βασίζεται μόνο στον εαυτό του και στις δυνάμεις του, προκαλεί το φθόνο και την οργή όλων των υποταγμένων στις αυθεντίες. Είτε είναι πνευματικός είτε επιχειρηματικός δημιουργός. Η «ελεύθερη αγορά» (ιδεών και αγαθών) είναι κόκκινο πανί για τους ιδεολόγους της ανελευθερίας.

Η ανθρωπότητα δεν έχει ενηλικιωθεί. Βρίσκεται ακόμα στο παιδικό της στάδιο και της είναι απαραίτητη η θαλπωρή και η προστασία. «Το Κόμμα είναι μία μεγάλη αγκαλιά» μου είχε πει επιφανής αριστερός. Κάποτε (αλλά δεν θα το δούμε εμείς) θα ξεπεράσει την ανασφάλειά της.

Tags: Αταξινόμητα


Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ



Η ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ


 

Μια Αναγκαιότητα για το Σύγχρονο Κόσμο μας
του Βλάση Γ. Ρασσιά

«Η διαχρονική σύγκρουση στους κόλπους της ανθρωπότητας είναι η σύγκρουση μεταξύ ποιοτικών και χυδαίων ανθρώπων». Η κοσμοθέαση των αρχαίων Ελλήνων δεν αποτελεί απλώς προσφιλή «ανάμνηση» κάποιων αρχαιολατρών, αλλά είναι κάτι ζωντανό, το οποίο υπάρχει μέσα στον άνθρωπο όπου γης - είναι ένα πανανθρώπινο μέτρο, ένας πανανθρώπινος παλμός, που δονεί διαφορετικά τον άνθρωπο που τον έχει μέσα του. Γιατί, δεν έχει σημασία η οποιαδήποτε αναφορά σ' έναν πολιτισμό, όσο έξοχος αυτός κι αν ήταν, εάν είναι κλειδωμένος στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας και δεν έχει να πει τίποτε σήμερα, στον άνθρωπο της δικής μας εποχής. Μιλώντας για την Αρχαία Ελλάδα, πόσο μάλλον τολμώντας μία εις βάθος μελέτη της, δεν κάνουμε παρελθοντολογία, αλλά δυναμική παροντολογία και μελλοντολογία.

Την αναφορά στους αρχαίους Έλληνες προγόνους μας δεν την κάνουμε φωτογραφικά, δεν ονειρευόμαστε να κινούμαστε ανεβασμένοι επάνω σε άρματα ή να φοράμε χλαμύδες. Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να μεταφερθεί στο τώρα εκείνο που ήταν η Ουσία του πολιτισμού τους, να προβληθεί αυτή στο παρόν και στο μέλλον, ως ένα υγιές πρότυπο της τωρινής ανθρωπότητας, μίας ανθρωπότητας που τα κυρίαρχα πρότυπά της την έχουν προ πολλού οδηγήσει απανωτά αδιέξοδα

Με βάση τα παραπάνω, ευνόητο είναι ότι στο παρόν κείμενο δεν προτίθεμαι να καταπιαστώ με λεπτομέρειες, ούτε θα προχωρήσω στην τυπική περιπτωσιολογία για να αναλύσω κάποια βασικά δεδομένα του πολιτισμού των προγόνων μας, αλλά θα προσπαθήσω να μεταφέρω πέρα από χρονικά πλαίσια αυτά τα δεδομένα, την διαθήκη τους, μία διαθήκη ισχυρή στους αιώνες των αιώνων, όσο τουλάχιστον θα υπάρχουν ανθρώπινα όντα - και μέσα στους αιώνες των αιώνων είναι βεβαίως και το σήμερα, είναι και το αύριο. Και αυτή είναι η αξία του πολιτισμού των Ελλήνων: είναι ένας πολιτισμούς ο οποίος εφηύρε τον Άνθρωπο, όρισε τον Άνθρωπο και ως εκ τούτου αφορά τον Άνθρωπο στη διαχρονικότητά του.

Μιλάμε βέβαια για τον Άνθρωπο με κεφαλαίο Α, όχι μόνον αυτόν που έχει σχήμα ανθρώπου, αφού όλοι όσοι γεννιούνται από ανθρώπινα όντα έχουν σχήμα ανθρώπου, έτσι το θέλει η φύση και ο γενετικός κώδικας. Μιλάμε για όλους τους ποιοτικούς Ανθρώπους του πλανήτη, στους οποίους οι Έλληνες έχουν πάντοτε να δώσουν πράγματα. Η Ιστορία των τελευταίων αιώνων αποδεικνύει ότι ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, οι Έλληνες βοήθησαν, όποτε υπήρξε ανάγκη, στο να ανασυρθεί δυναμικά ο παλαιός, αξιοπρεπής, λεβέντης, ποιοτικός Άνθρωπος, για να γίνει ξανά ιστορικό υποκείμενο. Όπου και όποτε χρειάστηκε δηλαδή να αλλάξουν τα πράγματα. Το ίδιο έργο παίχτηκε στην Αναγέννηση, στον Διαφωτισμό, στην Γαλλική Επανάσταση, στους ριζοσπάστες της Κεντρικής Αμερικής στα τέλη του 19ου αιώνα. όπου και όποτε χρειάστηκε να κινηθεί ο άνθρωπος προς την αξιοπρέπεια και την ελευθερία.

Η δυναμική προβολή του Αρχαίου Κόσμου στο σήμερα και στο αύριο, στην ζωή που βιώνουμε σήμερα εμείς και στις ημέρες που έρχονται, έχει τέσσερις επιμέρους πλευρές ή διαστάσεις: Η μία είναι καθαρά κοινωνικοπολιτική. Οι δύο επόμενες είναι κοινωνικο-προσωπικές, και η τελευταία είναι καθαρά προσωπική, αφορά δε αυτή όλο το είναι του ανθρώπου και όλη την έκταση του καθημερινού βίου, συλλογικού και ατομικού.

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ας αρχίσουμε με το πρώτο στοιχείο, το κοινωνικοπολιτικό: πάρα πολλοί το έχουν πει ότι οι Έλληνες εφηύραν «τον Άνθρωπο», ακόμα περισσότεροι ότι εφηύραν «τον Πολιτικό Άνθρωπο» (ο Φίνλεϋ μάλιστα τραβάει χρονικά σε αρκετό βάθος την αφετηρία, από τους προϊστορικούς κιόλας χρόνους). Εφηύραν επίσης και την πολιτική, μία διάσταση όμως η οποία είναι όχι έξω αλλά μέσα στον άνθρωπο. Η πολιτική διάσταση του ανθρώπου είναι αξεχώριστη από τη διάστασή του ως τέτοιου.

Από τα βιολογικά είδη, κάποια χαμηλής εξέλιξης είναι μόνα τους, μοναχικά, κάποια πιο προηγμένα ζούνε κοινωνικά, είναι κοινωνικά όντα. Κοινωνικό ον είναι η μέλισσα, κοινωνικό ον είναι και ο λύκος. Εκεί έχουμε κάποιους νόμους, οι οποίοι είναι διαχρονικοί και διατοπικοί. Για παράδειγμα, και το έτος 0 των χριστιανών, και το 1600 και βεβαίως επίσης και σήμερα, και στην Ασία και στην Αμερική, ο λύκος συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο. Η αγελαία συμπεριφορά του είναι μέσα στις βιολογικές του προδιαγραφές, από εκεί αναδύονται κάποιοι κοινωνικούς νόμους που πρέπει να υπηρετήσει ώστε να είναι κανονικός λύκος. Εντάσσεται κοινωνικά μέσα σε μία αγέλη και ακολουθεί αυτούς τους νόμους, οι οποίοι είναι ουσιαστικά ανελαστικοί και απαραβίαστοι. Δεν μπορεί να τους αλλάξει, δεν μπορεί να τους τροποποιήσει.

Ο άνθρωπος όμως δεν είναι κοινωνικό ον. Ένα τμήμα του βέβαια είναι κοινωνικό, γιατί ως άνθρωπος έχει και το ζωώδες μέσα του. Το να λέμε ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον δεν μας τιμά. Αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα άλλα ζώα είναι το πολιτικό του στοιχείο, το ότι δηλαδή ο άνθρωπος από την ίδια του τη φύση καλείται να δημιουργεί θετό δίκαιο, δηλαδή νόμους, οι οποίοι δεν είναι διαχρονικοί, ούτε διατοπικοί. Είναι νόμοι που τους φτιάχνει αυτός, για τον εαυτό του, για τον εκάστοτε χρόνο και τόπο. Και επειδή τους έχει φτιάξει ο ίδιος ο άνθρωπος, δεν είναι απαραβίαστοι, αλλά παραβιάσιμοι από οποιονδήποτε άλλον έρθει να τους αλλάξει, να τους τροποποιήσει, ή να τους καταργήσει.

Αυτή η διάσταση του ανθρώπου, η πολιτική, στενά συνδεδεμένη με την έλλογη φύση του, είναι που τον κάνει να ξεχωρίζει από το υπόλοιπο είδος των έμβιων όντων. Όντως, για να φτιάξει θετό δίκαιο, ο άνθρωπος οφείλει να έχει ένα άλλο, ιδιαίτερο μυαλό, το οποίο βεβαίως έχει ως δώρο από τη Φύση, ένα εξαιρετικό προνόμιο, χαρισμένο από μία επιλογή της Φύσης και όχι επειδή είμαστε ένα βιολογικό είδος εκλεκτό των Θεών. Κάποια στιγμή δηλαδή, η Φύση θέλησε, για τους δικούς της λόγους, να ενεργοποιήσει στον ανθρώπινο εγκέφαλο το κέντρο του Λόγου. Είμαστε έκτοτε όντα έλλογα, δηλαδή έχουμε μέσα μας τον λόγο και έχουμε τη δυνατότητα να εκδηλώσουμε λογικότητα -χωρίς κατ' ανάγκη να είμαστε και λογικοί, εάν ήμασταν δεν θα ήταν ο κόσμος στα χάλια που έχει σήμερα. Είμαστε έλλογοι, δηλαδή έν-λογοι, και απλώς όταν κάποτε καταφέρνουμε να εκδηλώσουμε την λογικότητά μας, κάνουμε θαύματα. Όταν δεν την εκδηλώνουμε, κάνουμε αυτό που βλέπουμε γύρω μας αυτήν τη στιγμή.

Η επανεφεύρεση του Πολιτικού Ανθρώπου είναι το αίτημα και των δικών μας καιρών, καθώς είναι ένα αίτημα διαρκές. Σε κάθε εποχή που η ανθρωπότητα σηκώθηκε για να δημιουργήσει κάτι θετικό, μπήκε άμεσα το αίτημα του Πολιτικού Ανθρώπου, δηλαδή της ανώτερης διάστασης του ανθρώπου. Το είδαμε και στην Γαλλική Επανάσταση, το είδαμε και σε άλλες σπουδαίες στιγμές της Ιστορίας, όταν ο άνθρωπος μπόρεσε να ξαναγίνει ιστορικό υποκείμενο. Ήταν αυτός ο ανώτερος άνθρωπος, που μπορούσε και κινούσε τα πράγματα, αυτός που άλλαζε καταστάσεις, ήταν αυτός ο ανώτερος άνθρωπος, ο Πολιτικός, που έφερνε άλλα δεδομένα στη θέση των παλιών. Έκανε επαναστάσεις. Επαναστάσεις δεν κάνουνε οι μέλισσες, ούτε οι λύκοι, επαναστάσεις κάνουνε οι άνθρωποι.

Η πολιτική διάσταση του Ανθρώπου και η δυναμική επανεφεύρεσή της είναι η πρώτη και βασικότερη προβολή του Αρχαίου Κόσμου στο σήμερα. Ένα πρώτο αίτημα όσων θέλουν να αναβιώσουν την ελληνική διάσταση του Ανθρώπου, είναι η δέσμη τού να συμμετάσχουμε «στα κοινά» και να δουλέψουμε για τον Άνθρωπο. Όχι για τους εαυτούς μας, αλλά για την μεγάλη αξία που λέγεται Άνθρωπος: «εμείς οι άνθρωποι ορίζουμε την έννοια του ανθρώπου και ο ίδιος ορισμός ισχύει για όλους. Αυτό αποτελεί σαφή απόδειξη, ότι δεν υφίσταται καμμία διαφορά ως προς το είδος μεταξύ ανθρώπου και ανθρώπου. η λογική είναι κοινή σε όλους μας. και δεν υπάρχει άνθρωπος οποιασδήποτε φυλής, που εάν βεβαίως βρει τον κατάλληλο οδηγό, να μην μπορεί να φθάσει στην Αρετή» σχολιάζει σχετικά ο Κικέρων στο «De Legibus» (1. 28 - 31).

Υπάρχει μία έννοια, ξεχασμένη λίγο στις ημέρες μας, η οποία ονομάζεται «Ανθρωπισμός». Αυτή είναι μία ακόμα εφεύρεση των Ελλήνων, μεταδόθηκε απλώς στους Ρωμαίους και μεταφράστηκε από εκείνους ως «humanitas» - συμπληρωματική μάλιστα έννοια της «Virtus», δηλαδή της «Αρετής» και ορίζεται ως καλή προαίρεση προς τους άλλους ανθρώπους. Εφευρέτης του πρωτότυπου όρου ήταν ο Παναίτιος ο Ρόδιος. Η πρωτότυπη, η ελληνική λέξη απόδοσης του όρου χάθηκε, δεν γνωρίζουμε ποια ακριβώς λέξη χρησιμοποιούσαν οι Μέσοι Στωικοί, στους οποίους και ανήκε ο Παναίτιος, γνωρίζουμε όμως ότι εκείνοι που όρισαν πρώτοι τον άνθρωπο ως αυταξία, ως αξία που υποστηρίζεται από μόνη της, ήσαν οι Έλληνες. Οι Στωϊκοί ιδιαίτερα, δίδαξαν ότι όλοι οι άνθρωποι, λόγω της κοινής φύσης τους, ως «κοινής νοεράς φύσεως μέτοχοι», πρέπει να είναι αντικείμενα της συμπάθειας, του ενδιαφέροντος και της φιλίας του κάθε πολιτισμένου ανθρώπου.

ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η δεύτερη διάσταση του Αρχαίου Κόσμου που μπορεί να προβληθεί δυναμικά στο παρόν της δικής μας ζωής είναι κοινωνικο-προσωπικό. Πρόκειται για εκείνο που λέμε Οργανικότητα και είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτά που έχουμε σήμερα μάθει στις οικογένειές μας, στα σχολεία μας και στους τόπους απασχόλησής μας: ότι δήθεν είμαστε μοναχικά άτομα, μέσα σ' ένα εχθρικό περιβάλλον, άνθρωποι εντελώς αποκομμένοι από κάθε φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, που προσπαθούν απεγνωσμένα να απαλλοτριώσουν δικαιώματα, ή λίγη χαρά, λίγη ελευθερία, λίγο χώρο -ο οποίος είναι ξένος ως προς εμάς και προσπαθούμε «να τον πάρουμε», ώστε στοιχειωδώς να λειτουργήσουμε. Είμαστε δηλαδή απομονωμένα, εξατομικευμένα και άρριζα όντα, που κινούμαστε σ' ένα περιβάλλον που κυμαίνεται μεν από εχθρικό μέχρι φιλικό, αλλά ωστόσο πάντοτε ξένο προς εμάς - γιατί έτσι μας μάθανε να το αντιλαμβανόμαστε. Αυτός είναι ο τρόπος που προσλαμβάνουμε σήμερα τον κόσμο.

Τα άρριζα άτομα, δηλαδή τα αποκομμένα από το υπόλοιπο περιβάλλον, τα άτομα που δεν υπάρχει συνέχειά τους και δεν υπάρχει παρελθόν τους, αποκτούν υπόσταση από τη στιγμή που γεννήθηκαν και παύει η υπόστασή τους αυτή από τη στιγμή που θα πεθάνουν. Για να ριζωθεί στο μυαλό των ανθρώπων αυτή η αντίληψη, η οποία αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα σήμερα -εστιάζω πλέον σ' αυτό- είναι γιατί λόγω της Θρησκείας που επικρατεί σήμερα πιστεύουμε, ή προσπαθούμε να πείσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς, ότι έχουμε ατομική ψυχή.

Οι άλλοι άνθρωποι όμως, εκείνοι που πίστευαν αλλά και σήμερα πιστεύουν ότι είμαστε όλοι μια συμπύκνωση ενέργειας και ύλης, κομμάτια του Όλου κλπ, κατέχουν μιαν έννοια που κανένα σχολείο και καμία οικογένεια του δικού μας κόσμου δεν ξέρει για να μας τη μεταβιβάσει: την Οργανικότητα. Η Οργανικότητα όμως, ως έννοια, ήταν για τους προγόνους μας κάτι το δεδομένο. Ο άνθρωπος δεν ήταν άτομο, άρριζο και μέσα σε εισαγωγικά «ελεύθερο» (υπό την έννοια της αρνητικής ελευθερίας, δηλαδή να μην ανήκει πουθενά και να μην έχει βάση πουθενά), αντίθετα ανήκε εκ γενετής σ' ένα συγκεκριμένο «σώμα», πολιτικό θα μπορούσαμε να πούμε, που ήτανε η πόλη του. Το τμήμα της ήτανε το γένος του. Έξω από αυτό το γένος και έξω από αυτήν την πόλη, ο άνθρωπος δεν υπήρχε, δεν μπορούσε να σταθεί. Αν αποκοβόταν ή διωχνόταν από εκεί, ήταν τίποτε περισσότερο από ένας ζωντανός νεκρός.

Ο άνθρωπος έβλεπε τον εαυτό του να υπάρχει μόνο μέσω εκείνου του οργανικού πολιτικού συνόλου, της πόλης του. Και όριζε την ευδαιμονία του μέσω της ευδαιμονίας αυτής ακριβώς της πόλης. Ήταν ελεύθερος όχι επειδή μπορούσε να κάνει ό,τι θέλει, δηλαδή να δρα μέσα στην ασυδοσία - όπως ίσως σήμερα θα όριζε κάποιος την «ελευθερία». Ούτε βέβαια υπήρχε εκείνος ο χαζός έμμεσος ορισμός, ότι «η ελευθερία σταματάει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου» και τέτοια πράγματα. Ορισμός της ελευθερίας για τους προγόνους μας ήταν να υπακούς - σας ακούγεται παράξενο; - σε νόμους, οι οποίοι είναι αποτέλεσμα «ελευθέρων πολιτών ελευθέρας πόλεως». Ελευθερία ήταν το προνόμιο να υπακούς - σας ακούγεται παράξενο; - σε υγιείς πολιτικές καταστάσεις, δηλαδή σε μία συγκροτημένη Πολιτεία που να μπορεί να εγγυηθεί την τέλεια πολιτική σύνθεση αυτοδιάθεσης, ισονομίας, ευθύνης, ισηγορίας και παρρησίας.

Ακόμα και στην εξαιρετική θεολογία των Ελλήνων βλέπουμε ότι οι Θεοί, οι οποίοι είναι παντοδύναμοι και αυτοί έφτιαξαν τους νόμους του σύμπαντος, άπαξ και τους έφτιαξαν τους υπακούουν. Όπως και στην γήϊνη Πολιτεία, έτσι και στην ουράνια οι νόμοι (από το ρήμα «νέμω», δηλαδή αυτά που έχουν δοθεί ή απονεμηθεί κατ' αναλογίαν) είναι πάνω από αυτούς, άπαξ και ψηφίστηκαν και τέθησαν σε ισχύ. Μπορούν να αλλάξουν, αλλά όσο είναι αναρτημένοι «στα ψηφίσματα», οι νόμοι δεν παραβιάζονται. Ο Σαρπηδών πεθαίνει την επόμενη ημέρα και ο Θεός Ζευς δεν μπορεί να τον σώσει. Δεν σώζει τον υιό του επειδή ακριβώς τηρεί τον νόμο, επειδή είναι Θεός και οφείλει να λειτουργεί ως τέτοιος.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

Παρενθετικά, σ' αυτό το σημείο, μια που μιλάμε για την ελευθερία, θα ήθελα να αναφερθώ στη Δημοκρατία, την οποία και αυτή εφηύραν οι πρόγονοί μας και την κατέθεσαν μάλιστα ως παρακαταθήκη στην Ιστορία της ανθρωπότητας. Η Δημοκρατία ουσιαστικά επανεφευρέθηκε στους μεταχριστιανικούς αιώνες με τη Γαλλική Επανάσταση. Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι έννοιες όπως «πατρίδα», «ελευθερία», «έθνος», «δημοκρατία», το 1750 λόγου χάρη δεν υπήρχαν καν στα μυαλά των ανθρώπων.

Η Δημοκρατία βασίζεται επάνω στο «κράτος» (εκ του «κρατώ», ήτοι κατέχω την δύναμη, κυβερνώ, κατευθύνω) - και όχι στην «αρχή» (οπότε θα είχαμε «δημαρχία») - του Δήμου, ο οποίος Δήμος είναι το σύνολο των ενεργών πολιτών. Άρα, για να υπάρξει Δημοκρατία πρέπει να υπάρξει Δήμος και για να υπάρξει Δήμος πρέπει να υπάρχουν ενεργοί πολίτες, και για να υπάρχουν ενεργοί πολίτες πρέπει να υπάρχει «Πόλις». Η «Πόλις» όμως δεν είναι κτίρια, δεν είναι «urbs», είναι μία πολύ συγκεκριμένη πολιτική οντότητα, εκείνη ακριβώς η οργανική διάσταση που έχει χαθεί σήμερα από την ανθρώπινη σύμπραξη και συμβίωση.

Όταν δεν έχουμε Πόλη, πώς έρχονται και μιλούν για Δημοκρατία αυτοί που μιλούν σήμερα γι' αυτήν, κυρίως εκείνοι που τολμούν να μιλάνε στο όνομά της; Βέβαια, για να καλυφθεί αυτό το απέραντο κενό εφηύραν τα «δικαιώματα του ανθρώπου», τα «ατομικά δικαιώματα», που ναι μεν ακούγονται ωραία στο αυτί και μας έχουν εξασφαλίσει μεγάλα ποσοστά ελευθερίας, αλλά ουσιαστικά είναι μια παγίδα. Γιατί, ναι μεν μας δίνουν κάποιο ποσοστό ελευθερίας σήμερα, αλλά δεν είναι ζήτημα ατομικού προνομίου να είσαι ελεύθερος, να ευδαιμονείς, να μην σ' ενοχλεί ο άλλος, να κινείσαι, να διαμορφώνεις. Δεν είναι θέμα ατομικής υπόθεσης αλλά συνολικής. Κανονικά θα έπρεπε να λέγονται «συνολικά δικαιώματα της ανθρωπότητας».

υτό που χάθηκε λοιπόν μέσα από τους αιώνες δεν είναι άλλο παρά η προαναφερθείσα Οργανικότητα. Η Δημοκρατία πρώτα από όλα είναι υποχρέωση. Υποχρέωση και ευθύνη προς το κάτω επίπεδο που είναι η ρίζα, και προς το επάνω που είναι η Πόλη. Γι' αυτό οι πρόγονοί μας είχαν πολύ αυστηρές ποινές απέναντι σ' εκείνους που διέστρεφαν ή εξέτρεπαν την Δημοκρατία. Σήμερα, ποιοι λένε ότι έχουμε Δημοκρατία; Μα, φυσικά, οι κρατούντες! Εμείς πάντως που δεν είμαστε κρατούντες, έχουμε κάθε δικαίωμα να λέμε ότι δεν έχουμε Δημοκρατία. Εκείνους που ενοχλούνται τους παραπέμπουμε στον Θουκυδίδη και στις από αυτόν οριζόμενες βασικές πολιτικές εξουσίες κάθε ελεύθερου Δήμου, δηλαδή να είναι αυτόνομος (που πάει να πει να καθορίζει ο ίδιος τους θεσμούς και τους νόμους του), αυτόδικος (να εκδικάζει τις υποθέσεις του με τα δικά του δικαστήρια) και αυτοτελής (να διαχειρίζεται ο ίδιος τα θέματα της πολιτικής ζωής).

Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΙΕΡΟ

Πάμε τώρα στην τρίτη διάσταση του Αρχαίου Κόσμου που μπορεί να προβληθεί δυναμικά στο παρόν της δικής μας ζωής. Εδώ υπάρχει πραγματικά μεγάλο κενό, γιατί στις ημέρες μας έχουμε χάσει πλήρως την έννοια της ιερότητας. Εκτός δηλαδή από την Οργανικότητα, έχουμε χάσει και την ιερότητα. Δεν έχουμε καμία πρόσβαση σε αυτήν.

Ας δούμε όμως πρώτα, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, τι είναι «ιερό». Η λέξη αρχίζει με ένα γιώτα (ι) που δασύνεται. Η δάσυνση του γιώτα οφείλεται στο ότι η ρίζα της λέξης είναι το «γερόν». Και ιερόν είναι όντως ό,τι είναι γερόν, αφού γερόν είναι ό,τι συνάδει και καταφάσκει δυναμικά τους νόμους της Φύσης. Δηλαδή «ιερόν» είναι μόνον ό,τι είναι σύμφωνο με τους φυσικούς νόμους, και καταφάσκει στη ζωή.

Ιερό δεν μπορεί να είναι κάτι το οποίο με τον οποιονδήποτε τρόπο εκφράζει άρνηση της ζωής. Ιερό δεν μπορεί να είναι ένα νεκρό σώμα, ούτε ένα νεκρό δέντρο. Ιερός δεν μπορεί επίσης να είναι ο θάνατος, αφού ο τελευταίος υπάρχει μόνο κατά παρακολούθηση του φαινομένου της ζωής. Ο θάνατος από μόνος του δεν είναι ιερός, όπως δεν μπορεί να είναι ιερή η αποσύνθεση.

Για τους προγόνους μας, η Φύση ήταν ιερή σε κάθε εκδήλωσή της, με διαφορετικούς ίσως βαθμούς ιερότητας, πάντως ολόκληρη η Φύση. Επειδή ακριβώς είναι Φύση, υπάγεται στους φυσικούς νόμους και γεννάει ζωή (ετυμολογείται άλλωστε εκ του ρήματος «φύω», δηλαδή αναπτύσσω, γεννώ, παράγω). Η αντίληψη μιας κενής από ιερό Φύσης οδηγεί, μεταξύ άλλων, στο τρομακτικό αποτέλεσμα του άδειου ναού. Ο ναός πρέπει να είναι γεμάτος από εικόνες, λουλούδια, αφιερώματα, μυρωδιές, μία φύση σε οργασμό, μία παλλόμενη πραγματικότητα. Οι ναοί αυτών που θεώρησαν άδεια τη Φύση είναι άδεια κουτιά και αυτό είναι η λογική κατάληξη μίας ολόκληρης συμπεριφοράς απέναντι στην Φύση. Αν ο άνθρωπος έχει μάθει να τα βλέπει όλα αυτά κενά από ιερότητα, τότε μιλάμε για μιαν άλλη συμπεριφορά απέναντι στα πράγματα. Όταν από την άλλη τα χρίσουμε ιερά, τότε ομοίως μιλάμε για μία αντίθεση στάση.

b>ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ

Φτάνω τώρα στην τέταρτη διάσταση του Αρχαίου Κόσμου που μπορεί να προβληθεί δυναμικά στο παρόν της δικής μας ζωής και αφορά την προσωπική σφαίρα, αφού έχει να κάνει με μία κοσμοθέαση αξιοπρέπειας και ελευθερίας. Στις δικές μας ημέρες, για κάποιον λόγο πολύ συγκεκριμένο η κυρίαρχη κατάσταση έχει βαλθεί να μπολιάζει στον άνθρωπο την αίσθηση μιας υποτιθέμενης ασήμαντότητάς του. Για να σε ελέγξω δηλαδή, σε κατεβάζω πολύ χαμηλά, ώστε εσύ, με πλήρη συνείδηση της υποτιθέμενης ασημαντότητάς σου, να μην μπορείς να ζητήσει και να διεκδικήσεις πολλά πράγματα.

>Υπάρχει στον μεταχριστιανικό κόσμο μία ογκώδης σύγχυση, διόλου τυχαία, αντίθετα θα έλεγα σκόπιμη και μεθοδευμένη, μεταξύ της έννοιας της «σεμνότητας» -που για τους προγόνους μας είναι μία από τις αρετές- και της «ταπεινότητας». Συγχέει ο σύγχρονος άνθρωπος τον σεμνό άνθρωπο με τον ταπεινό. Δηλαδή ένας άνθρωπος που τολμάει να πει «εγώ είμαι άξιος μουσικός», γιατί όντως είναι, κινδυνεύει να κατηγορηθεί ότι έχει δήθεν «καβαλήσει το καλάμι», ότι είναι αλαζόνας, κ.ο.κ.

Ο άνθρωπος οφείλει να έχει πρωτίστως το γνώθι σαυτόν, και σε αυτό καμμία φιλοσοφική συνταγή δεν λέει ότι πρέπει να κοιτάζει προς τα κάτω. Το γνώθι σαυτόν δεν σημαίνει αντίληψη μηδενικού ή σκλάβου. Είναι αλαζόνας κάποιος μόνον όταν προσπαθεί «να φανεί» σε πράγματα που δεν είναι σημαντικός. Αυτή η επιβεβλημένη ταπεινότητα είναι εκείνη που δημιουργεί, πέρα από έναν υποκριτικό κόσμο, και έναν άτακτο κόσμο ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν μάθει να σέβονται τις ιεραρχήσεις, γιατί πρωτίστως δεν έχουν μάθει να σέβονται τους εαυτούς τους. Όταν όλα αξίζουν όλα, τότε τίποτε δεν αξίζει τίποτε. Πού είναι η διάκριση; Πού είναι η αξία; Ποια η έννοια της Δικαιοσύνης (που διόλου τυχαία ετυμολογείται από το ρήμα «δείκνυμι», δηλαδή φέρω στο φως, επιδεικνύω, φανερώνω); Ο καθένας έχει ευθύνη γι' αυτό που είναι. Πρέπει να ξέρουμε ανά πάσα στιγμή τι κοστίζουμε, ποιοι είμαστε, σε ποιο ύψος είμαστε στον κάθε τομέα. Πρέπει να έχουμε πλήρη ευθύνη τόσο για το κάθε όσο και για το εκάστοτε επίπεδό μας.

ΑΡΕΤΕΣ, ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΧΥΔΑΙΟΤΗΤΕΣ

Οι πρόγονοί μας, εκτός από όλα τα άλλα, είχαν εφεύρει και την έννοια «Αρετή». Τι είναι Αρετή; Είναι τα θεία μεγέθη, τα χαρακτηριστικά που έχουν οι Θεοί, όταν αυτά κατεβαίνουν στο ανθρώπινο επίπεδο, για αυτό άλλωστε και η λέξη ετυμολογείται από το «αραρίσκω», δηλαδή αρμόζω, ταιριάζω. Για παράδειγμα, συλλαμβάνεις ως φιλόσοφος ότι στο Σύμπαν υπάρχει κάτι που λέγεται Δικαιοσύνη. Όταν αυτό κατέλθει στα ανθρώπινα πράγματα, τότε απλώς έχεις να κάνεις με την ανθρώπινη Δικαιοσύνη. Όχι με το ευκαιριακό και ελαστικό «δίκαιο» των δικαστηρίων και των δικαστών, αλλά με την άκαμπτη Δικαιοσύνη που αποτελεί Αρετή. Αυτή η ακαμψία της άλλωστε, αλλά και η δυνατότητά της να επιδέχεται λογικού ορισμού, είναι που κάνει την Αρετή διδακτή και μη απωλεστέα άπαξ και κατακτηθεί.

Σήμερα η Αρετή, σε κάθε μορφή της, έχει χαθεί και το κενό έχει καλυφθεί με κατακλυσμό συναισθήματος. Έχετε παρατηρήσει πώς δουλεύουν όλοι αυτοί που ενδιαφέρονται πολύ να μας ελέγξουν; Πολιτικοί, παπάδες, διαφημιστές και κάθε άλλος όμοιός τους δουλεύει κυρίως με το συναίσθημα. Όλοι αυτοί αναφέρονται σε συναισθήματα, ποτέ σε Αρετές. Η αγάπη, το μίσος, η ζήλεια, κ.ο.κ. είναι συναισθήματα, άτακτες ροές της ανθρώπινης ψυχής, φυσικά μη λογικές και άρα ασταθείς. Για να γίνω πιο κατανοητός, αγαπάω σήμερα κάποιον και μετά μού ξινίζει και τον μισώ. Είναι ένα ασταθές συναίσθημα η αγάπη, όπως άλλωστε είναι και το αντίθετό της. Όταν όμως έχω Φιλότητα, ή Ευσυναλλαξία, ή Χρηστότητα απέναντι στον συνάνθρωπο, τότε θα είμαι άτιμος απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό, εάν θα αρχίζω ξαφνικά να λειτουργώ αντίθετα απέναντί του. Οι σύγχρονοι εξουσιαστές τι κάνουν; Υπερτονίζουν το συναίσθημα, κάνουν τον άνθρωπο υπερσυναισθηματικό, τού πατάνε κουμπιά με την προπαγάνδα και τον ελέγχουν απόλυτα. Αν όμως υπήρχε μία προβολή του αρχαίου κόσμου στις μέρες μας και είχαμε μάθει να κινούμαστε βάσει του δικού τους συστήματος, του συστήματος των Αρετών, τα κουμπιά αυτά θα ήταν νεκρά, δεν θα ανταποκρίνονταν σε τίποτε.

Το σύστημα των Αρετών είναι ακλόνητο και διαχρονικό σύστημα, είναι κώδικας. Να λοιπόν άλλη μία εκκρεμότητα που πρέπει να απασχολήσει όσους θέλουν να προβάλλουν το ελληνικό πνεύμα στο τώρα. Μιλάνε πολλοί σήμερα για «κρίση αξιών», αλλά κανείς δεν μπορεί να απαριθμήσει τις αξίες που υποτίθεται ότι έχει αυτός ο σημερινός κόσμος. Ένας κόσμος γεμάτος από «αξύνετους» ανθρώπους, όπως θα τους περιέγραφε ο Ηράκλειτος (εννοώντας εκείνους που δεν διδάσκονται τίποτε από την καθημερινή τους εμπειρία και δεν συλλαμβάνουν τα νοήματα των πραγμάτων, ζώντας ουσιαστικά σε βαθύ λήθαργο και σε μία ψεύτικη πραγματικότητα).

Εν κατακλείδι, η διαχρονική σύγκρουση στους κόλπους της ανθρωπότητας δεν είναι παρά η σύγκρουση μεταξύ ποιοτικών και χυδαίων ανθρώπων. Προφανώς, οι τέσσερις διαστάσεις του Αρχαίου Κόσμου που ήδη εξετάσαμε ως ικανές να προβληθούν δυναμικά στο παρόν της δικής μας ζωής, μπορούν να κερδίσουν μία ακόμα μάχη για λογαριασμό των πρώτων.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί τμήμα διάλεξης του Βλάση Ρασσιά, που δόθηκε προ μηνών στην Λευκωσία, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ομίλου Φίλων Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού «Έλευσις».
alt
alt

© Πνευματικά δικαιώματα Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών

Tags: Αταξινόμητα


Έλλειψη μέτρου...


Έλλειψη μέτρου...
(του Aντώνη Kαρκαγιάννη, Καθημερινή, 30/1/2008)

Αλήθεια, πού το βρήκαμε, από πού το ξεσηκώσαμε αυτό το «εκοιμήθη» επί το βυζαντινότερο ή το «κοιμήθηκε» επί το λαϊκότερο, όταν πρόκειται για τον θάνατο ενός προσώπου, σημαντικού ή ενίοτε και ασήμαντου; Γέμισαν οι τηλεοράσεις, γραπτά και προφορικά, από αυτό το ανόητο, το γλυκερό και παραπλανητικό «εκοιμήθη» ή «κοιμήθηκε». Οι πρόγονοί μας έλεγαν «τέθνηκεν», χρησιμοποιούσαν παρακείμενο για να δείξουν ότι ο θάνατος είναι αμετάκλητα τετελεσμένος. Και το «κείμαι» (ότι τάδε κείμεθα) είναι και αυτό πανάρχαιος παρακείμενος που αργότερα περιέπεσε σε αχρησία και καταχρηστικά επιβίωσε έως τις μέρες μας ως ενεστώτας.

Έτσι ή αλλιώς ο θάνατος είναι το τέλος, το αμετάκλητο τέλος της ζωής και της ύπαρξης. Διερωτώμαι αν ανακαλύψαμε αυτό το «εκοιμήθη» ή για λιγότερο σημαντικά πρόσωπα το «έφυγε» για να αποφύγουμε, από φόβο, τη λέξη πέθανε ή για να υπαινιχθούμε ότι αυτός που «εκοιμήθη» θα ξυπνήσει σε μια «νέα ζωή» που κάπου του επιφυλάσσεται ως αντάλλαγμα ή αμοιβή της προσωρινής και συχνά άθλιας επίγειας ζωής. Ας μη συζητήσουμε καλύτερα για ποιες πράξεις και για ποια επίγεια ζωή ελπίζουμε ότι θα προσφερθεί αυτό το αντάλλαγμα.

Το «πέθανε» μας απαλλάσσει από τέτοιες πονηρές σκέψεις γιατί και ο ενάρετος και ο αμαρτωλός, ο καλός και ο κακός, ο ευσεβής και ο ασεβής έχουν όλοι κοινή μοίρα, πεθαίνουν όλοι οριστικά και αμετάκλητα. Το τι είμαστε σε αυτή τη ζωή και πώς συμπεριφερόμαστε είναι ζήτημα της ύπαρξης και όχι της «μη ύπαρξης» και το ζήτημα αυτό ούτε μετατίθεται ούτε κρίνεται στο μεταθάνατο μέλλοντα.
(πλήρες κείμενο >>>)

Tags: Αταξινόμητα


Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη...

4 Ερωτήσεις στην ΕΛΕΝΗ ΖΥΓΟΥΡΑΚΗ Γραμματέα της Ν.Ο. του Ε.Α.Ρ. Τρικάλων

Μια ανδιαφέρουσα συνέντευξη που αναμένεται να προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις παραχώρησε  η υπεύθυνη για το νομό Τρικάλων του Ελληνικού Ανανεωτικού Ρεύματος, Ελένη Ζυγουράκη.

Η κα Ζυγουράκη μιλά για την φυσιογνωμία του ΕΑΡ που είναι ο διαφωτισμός και η αρχαία Ελληνική δημοκρατική φιλοσοφία, αλλά και για τις σχέσεις του κινήματος με τον Χριστιανισμό.

Συνέντευξη στον Κώστα Καραποστόλη


1) Τι είναι το Ελληνικό Ανανεωτικό Ρεύμα. Πολιτικό κόμμα, σωματείο ή χώρος έκφρασης των Ελλήνων Εθνικών!

Το ΕΑΡ είναι κόμμα, αλλά επιλέγει να αυτοπροσδιορίζεται ως πολιτικό κίνημα, κίνημα και όχι κόμμα διότι είμαστε ένας ζωντανός  χώρος πολιτικών ζυμώσεων και όχι οπαδοί κάποιου δογματικού ?ισμού.

Η ιδεολογία μας είναι ο διαφωτισμός και η Αρχαία Ελληνική Δημοκρατική φιλοσοφία αποτελεί για μας παράδειγμα προς μίμηση και έμπνευση.

Αγωνιζόμαστε δε για την Εθνική Ανεξαρτησία, ?μεση Δημοκρατία, Λογική Διαχείριση του δημόσιου και ιδιωτικού βίου, Ελληνική Παιδεία, Πολιτισμό, Αξιοπρέπεια, την Πρόοδο και την Ευημερία

 

2)      Ποια η θέση του ΕΑΡ για τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία:


Το ΕΑΡ τάσσεται υπέρ της θρησκευτικής ελευθερίας και υπέρ του χωρισμού κράτους ? Εκκλησίας. Το ΕΑΡ έχει δημοσιεύσει στο καταστατικό του ότι τάσσεται ενάντια σε κάθε δόγμα θρησκευτικό ή πολιτικό διότι θεωρούμε ότι αυτό εμποδίζει την ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας των πολιτών.

Ως οπαδοί και μέτοχοι της Ελληνικής παιδείας, είμαστε ιδεολογικά και πολιτικά αντίθετοι με τον Χριστιανισμό και την Ορθοδοξία, όταν αυτή θέλει εκτός από το ρόλο της θρησκείας ν' αναμιγνύεται και να ορίζει τον δημόσιο βίο.

Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να θρησκεύεται όπως επιθυμεί, οι κοινωνίες όμως και τα πολιτεύματα των ανθρώπων οφείλουν να λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους των ανθρώπων και όχι του θεού δηλ. την Θεοκρατία.

Σκοπός της εκκλησίας και της κάθε θρησκείας είναι να καλύπτει τις πνευματικές ανάγκες εκείνων των ανθρώπων που τις έχουν ανάγκη.

Ο δημόσιος βίος όμως οφείλει να εναρμονίζεται με τις πραγματικές ανάγκες, οι οποίες αξιολογούνται, αντιμετωπίζονται και επιλύονται σύμφωνα  με τον ορθό λόγο, με λίγα λόγια αν οι παππάδες, μουφτήδες, ραβίνοι, περιορίζονταν μέσα στις εκκλησίες τους, στα τζαμιά ή στις συναγωγές, το ΕΑΡ δεν θα είχε κανένα πρόβλημα μαζί τους. Θεωρούμε όμως αδιανόητη την ανάμειξη της θρησκείας με την πολιτική.

 

3)      Πολλοί πιστεύουν πως είστε Δωδεκαθεϊστές. Τι απαντάτε:

Η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα μονοθεϊστών:

Είναι πολύ εύκολο ν' αφορίζει κανείς ό,τι δεν καταλαβαίνει. Όπως άλλοι είναι σοσιαλιστές, μαρξιστές, αναρχικοί ή οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού, εμείς δηλώνουμε διαφωτιστές και αμεσοδημοκράτες. Αυτή είναι η πολιτική μας ιδεολογία.

Προς ενημέρωσή σας όμως ο όρος δωδεκαθεϊστής είναι πραγματικά ανύπαρκτος.

Οι πρόγονοί μας ποτέ δεν αυτοπροσδιορίσθηκαν ως τέτοιοι, παρά μόνο ως Έλληνες και Έλλην σήμαινε και σημαίνει όχι μόνο την καταγωγή αλλά την απαραίτητη προϋπόθεση μετοχής τους ατόμου στο Ελληνικό ήθος και έθος που εννοούμε την Ελληνική παιδεία, τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα και τις ελευθερόφρονες αντιλήψεις των προγόνων μας περί του Θείου.

Η φιλοσοφική ? θεολογική σύγκρουση του Χριστιανισμού με τον Ελληνισμό δεν έγινε πάνω στη βάση του Ενός ή των πολλών Θεών - Εξάλλου οι Έλληνες φιλόσοφοι το Θείο το αντιλαμβάνονταν ως ένα και ποικιλόμορφο ? αλλά στην φυσική ή την μεταφυσική υπόσταση του Θείου.

Για τους Έλληνες το Θείο είναι φυσικό ενώ για τους Χριστιανούς είναι μεταφυσικό.

Χωρίς να θέλω ν' αναλύσω τα παραπάνω θα σημειώσω απλά εδώ ότι κορυφαίοι επιστήμονες όπως ο Χόκινς ήρθαν να επιβεβαιώσουν και να αποδείξουν τη φυσική αντίληψη των Ελλήνων και ν' απορρίψουν τη μεταφυσική πίστη των Εβραίων της οποίας αίρεση και συνέχεια αποτελεί ο Χριστιανισμός. Μ' άλλα λόγια εμείς ως Έλληνες προσπαθούμε ν' αντιληφθούμε μέσω της επιστήμης και της απόδειξης, ενώ ο Ιουδοχριστιανισμός αλαζονικά και αναπόδεικτα ισχυρίζεται ότι ο Θεός τους αποκάλυψε την αλήθεια, μια αλήθεια που σε πολλά σημεία έχει ανατραπεί από την επιστήμη.

Οι Έλληνες φιλόσοφοι όπως ο Ξενοφάνης διατύπωσαν την άποψη ότι κανένας θεός δεν μίλησε στους ανθρώπους, αλλά οι άνθρωποι αναζητώντας την διατύπωσαν σε κάθε εποχή την καλύτερη θεωρία νομίζοντάς την ως αληθινή, για χάρη των χαμηλότερων πνευματικών στρωμάτων που έχουν την ανάγκη ν' απευθύνονται σε κάποιο θεό.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα η αλήθεια του θεού είναι ασύλληπτη στον ανθρώπινο νου και αδύνατον να αποκαλυφθεί.

 

4)      Πιστεύετε ότι ο Ελληνικός Πολιτισμός και η Ιστορία μεταφέρονται σωστά στις νέες γενιές:


Αν κρίνουμε από τον Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού κο Ζαχόπουλο  ο οποίος αγνοούσε στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων τι είναι το Κρόνιο και το Ιερό ?λσος στην Ολυμπία που κάηκαν ολοσχερώς και παρέπεμπε την κα Στάη και Ζαχαρέα στην τοπική έφορο αρχαιοτήτων για να τις εξηγήσει σχετικά, τι μπορούμε να περιμένουμε μετά από τα παιδιά μας:

Αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο εντεταλμένος Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού ότι αγνοεί την Ιστορία και τον Πολιτισμό μας. Έτσι εξηγείται το τεράστιο πολιτιστικό και πνευματικό κενό στο οποίο έχει βυθισθεί η πατρίδα μας.

Απαίδευτοι και ανιστόρητοι ορίζουν τις τύχες της πατρίδας και του πολιτισμού μας. Ας τους αντικαταστήσουμε πάραυτα με γνώστες και ειδικούς και τότε ίσως μάθουν και τα παιδιά μας.

Μέχρι τότε όμως είναι προσωπική ευθύνη του γονέα να διδάσκει στα παιδιά του, στα πρώτα τους χρόνια την Ελληνική Μυθολογία και τους μύθους του Αισώπου και όχι χάνοντας το χρόνο στα κατηχητικά μαθαίνοντας μια ξένη μυθολογία.

Αργότερα φυσικά και σε μεγαλύτερη ηλικία οφείλουν να μάθουν την ιστορία της πατρίδας μας.

Ας γίνουν υπεύθυνοι οι γονείς και ας ξαναμάθουμε και εμείς με τα παιδία μας, γιατί από αυτό το κράτος όπως αποδείχθηκε περίτρανα δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε.

Μόνο με μία νέα μεταπολίτευση που θα οδηγήσει πάραυτα σε άμεση δημοκρατία κατά το Ελβετικό Πρότυπο(το εφάρμοσε εκεί ο δικός μας Καποδίστριας) η πατρίδα μας ίσως να έχει μέλλον και όταν λέμε πατρίδα εννοούμε Εμάς γιατί Εμείς είμαστε Πατρίδα.

.-

Tags: Αταξινόμητα


ΑΝΤΙΓΟΝΗ



Tags: Αταξινόμητα


εκμίσθωση σε επιχειρηματία αρχαιολογικού χώρου

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://www.ysee.gr


Ανακοίνωση 199 / 28.1.2008

Περί της εκμίσθωσης σε επιχειρηματία του αρχαιολογικού χώρου με το ιερό του Απόλλωνα στην νήσο Ανάφη από την μονή Προφήτη Ηλία Θήρας.

Ενημερωθήκαμε από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο για την εκμίσθωση από την μονή Προφήτη Ηλία Θήρας σε ιδιώτη επιχειρηματία 3400 στρεμμάτων στην νήσο Ανάφη στα οποία περιλαμβάνεται και ένας αρχαιολογικός χώρος, το πανάρχαιο και σημαντικότατο Ιερό του Θεού Απόλλωνος Αιγλήτου.

Για ακόμη μια φορά και ενώ το καλοκαίρι εκδηλώθηκε έντονη κοινωνική κατακραυγή για τις εδαφικές απαιτήσεις και περίεργες συναλλαγές διαφόρων χριστιανικών νομικών προσώπων, όπως λ.χ. η μονή Πεντέλης, η μονή Καισαριανής κ.ά, οι οποίες οδήγησαν αν όχι αμέσως, σίγουρα εμμέσως σε διακύβευση του εθνικού δασικού μας πλούτου, παρατηρούμε τώρα την συνεχιζόμενη προσπάθεια καταπάτησης και καταστροφής των ιερών μας τόπων από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους επιτηδείους ιδιώτες που συνεργάζονται με το βυζαντινό κατεστημένο.

Γι' αυτόν τον λόγο καλούμε:

1. Τους φιλαλήθεις δημοσιογράφους που αναδεικνύουν τέτοια μείζονος σημασίας θέματα να συνεχίσουν να βαδίζουν στην άξια ατραπό της αποκάλυψης της αλήθειας, ανασύροντας από την λήθη της συνωμοσίας της σιωπής ζητήματα ουσίας που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό μας, με την ίδια μας την ύπαρξη ως Ελλήνων, χωρίς να φοβούνται τα όποια συμφέροντα ή την δήθεν «δημοτικότητα» των κατασκευασμένων θεμάτων αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης.

2. Τους ευσυνείδητους εργαζομένους στις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες να μην αφήσουν άλλο τους θεοκρατικούς μηχανισμούς και τα πέριξ αυτών ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα να υπονομεύουν το έργο των υπηρεσιών τους, αλλά να ορθώσουν το ανάστημά τους και να λάβουν όλα τα απαραίτητα νομικά μέτρα που τους επιτρέπει η θέση τους, ώστε να σταματήσει επιτέλους η καταστροφή των εθνικών μας συμβόλων, της Ιστορίας και του πολιτισμού μας.

3. Τον πνευματικό κόσμο της χώρας να πάρει επιτέλους δυναμική θέση μέσα στην κοινωνία, σε μια ύστατη προσπάθεια να απαγκιστρωθεί η χώρα από την θεοκρατία και τον σκοταδισμό, χωρίς να φοβούνται τις κατασκευασμένες θεοκρατικές αντιδράσεις. Η γνώση είναι το όπλο μας και αυτή η γνώση είναι προϊόν του πολιτισμού που οι άθλιοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να καταπατήσουν, να αφανίσουν, να ξεπουλήσουν.

4. Τους εν Ελλάδι θεοκράτες να σταματήσουν να θεωρούν τον εαυτό τους ως εκπροσώπους της μοναδικής αληθείας την οποία πρέπει να επιβάλουν στους «απίστους», να σεβασθούν επιτέλους τα ανθρώπινα δικαιώματα, τους νόμους του κράτους που ανέχεται την συχνά υπονομευτική τους δράση, να σεβασθούν τον εθνικό πολιτισμό της χώρας που με την βία υποχρεώθηκε σε άλλες σκοτεινές εποχές να τους φιλοξενεί εδώ και 16 αιώνες. Να πάψουν να εκμεταλλεύονται οικονομικά την πατρίδα μας που κακώς νέμονται βάσει προεπαναστατικών τίτλων «ιδιοκτησίας» και σκανδαλωδών νόμων προγενέστερων καθεστώτων και να πάψουν να καταστρέφουν τα εναπομείναντα Ιερά του εθνικού μας πολιτισμού.

5. Τους προϊσταμένους των διαφόρων πολιτειακών και κρατικών αρχών, τους οποίους το Ελληνικό Έθνος έχει εκλέξει ή διορίσει θεματοφύλακες των συμφερόντων του, να πάψουν να συνεργάζονται και να διαπλέκονται με το βυζαντινό κατεστημένο. Το συμφέρον του Ελληνικού λαού ταυτίζεται με τον πολιτισμό των προγόνων του, τα έργα του και τις αξίες του. Τους καλούμε λοιπόν, εάν θεωρούν εαυτούς ανήμπορους να υπερασπισθούν τα παραπάνω, να παραιτηθούν αμέσως ώστε να πάρουν την θέση τους άλλοι αξιότεροι.

Η υπομονή των Ελλήνων Εθνικών, των Ελλήνων που εμπράκτως τιμούν τα σεβάσματα των προγόνων μας, έχει προ πολλού εξαντληθεί. Δεν πρόκειται να καθίσουμε άλλο άπραγοι, βλέποντες συνεχώς να καταστρέφεται της πατρίδας μας το κορμί και η ψυχή.

ΥΠΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ (Υ.Σ.Ε.Ε.)

Tags: Αταξινόμητα


Ο ''αγαπημενος'' λαός του ιαχβέ εν δράσει......


ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ ΕΧΩ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ:

* Π Υ Ρ ί Σ Π Ο Ρ Ο Σ * Ζ Ω Σ Α ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ




ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ = ΠΑΛΑΙΑ ΕΣΤΙΝΗ / ΕΣΤΙΗ / ΕΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΙΓΑΙΟΚΡΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΟΥΝΤΑΙ Ή ΕΚΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΤΟΥΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΟΧΗ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΥΝΙΚΗΣ "ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ", Ή ΕΠΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΩΤΕΡΟΝ: ΚΥΝ-ΟΤΗΤΑΣ !



Tags: Αταξινόμητα


Ο αυνανισμός(μαλακια).. είναι αμαρτία

Δημοσιεύθηκε στο διδαχές, ζωή, ηθος by orthodoxos στο Ιανουάριος 24th, 2008

Για τους πιστούς χριστιανούς θα έλεγα ότι είναι φυσικό να νιώθουν ενοχή μετά τον αυνανισμό. Η ενοχή αρχίζει αμέσως μετά την κορύφωση. Ο αυνανισμός είναι αμαρτία διότι είναι μια συμπεριφορά που μας απομακρύνει οντολογικά και βιωματικά από το Θεό. Ως αμαρτία-αστοχία δεν μας οδηγεί στην αγάπη και το Θεό αλλά ενισχύει κατά κάποιο τρόπο τον εγωκεντρισμό. Όμως η δύναμη της θέλησης δεν μπορεί να αντισταθεί στον σεξουαλικό πειρασμό. Γι αυτό νομίζω ότι ο αυνανισμός πρέπει να είναι πηγή ταπείνωσης ενώπιον του Θεού και όχι πηγή απογοήτευσης και θλίψης. Αν αυνανίζομαι δεν σημαίνει ότι είμαι κακός χριστιανός αλλά ότι χρειάζεται να πλησιάσω ακόμη περισσότερο το Θεό.
Η Χάρη του Θεού μπορεί να ενισχύσει τον άνθρωπο ώστε να μην χρειάζεται τον αυνανισμό. Ο καλός μοναχός για παράδειγμα δεν έχει καθόλου σεξουαλική ζωή. Δεν παλεύει την σεξουαλική του παρόρμηση. Η ένταση της αγάπης του προς το Θεό εξουδετερώνει τη σεξουαλική παρόρμηση. Ο μοναχός δεν αποφεύγει τον αυνανισμό. Προσκολλάται στον Χριστό και δεν χρειάζεται κανενός είδους σεξουαλική εμπειρία. Χωρίς τη Χάρη του Θεού η εγκράτεια δεν είναι υγιής στάση ζωής απέναντι στη σεξουαλική παρόρμηση.
Για να σταματήσει κανείς τον αυνανισμό χρειάζεται δύο πράγματα ή να ερωτευτεί πολύ έναν καλό σεξουαλικό σύντροφο ή να γευθεί τη δύναμη της Θείας Αγάπης. Ο έρωτας νικάται μόνο με τον Έρωτα.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ ....''.Αν αυνανίζομαι δεν σημαίνει ότι είμαι κακός χριστιανός αλλά ότι χρειάζεται να πλησιάσω ακόμη περισσότερο το Θεό.''.......ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΕ ΚΑΝΑ ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΜΑΛΑΚΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ.... ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΠΑΔΟΣ ΤΟΥ ΡΗΤΟΥ... ''ΑΝ ΠΕΤΥΧΕΙ Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΥΦΛΑ ΝΑ ΧΕΙ ΤΟ ΓΑ.... ΣΗ.""  ΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΔΟΣ ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ ΛΕΕΙ ΟΤΙ Η ΜΑΛΑΚΙΑ ΤΥΦΛΩΝΕΙ ΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΕΓΡΑΨΑ ΤΥΦΛΩΝΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.....

Tags: Αταξινόμητα


Έκκληση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα

Έκκληση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα..... Παρακαλώ όποιος νιωθει οτι πρέπει να υπογραψει.. ας υπογράψει.....
Έκκλη Έκκληση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα ση για την Αγροτέρα Αρτέμιδα

Tags: Αταξινόμητα


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(7)...

Ημέρα Αφροδίτης
Ηλιακό ημερολόγιο:
27 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 10 Γαμηλιώνος 2782



Νόμος:

Εκ του ρήματος «νέμω». Αυτό που έχει δοθεί ή απονεμηθεί κατ' αναλογίαν. Αρχικώς η χρήσις, η νομή και εν συνεχεία ο κάθε κανονιστικός κοινωνικός θεσμός. Το σύνολο των υποχρεωτικών, αντικειμενικών και γενικών ρυθμιστικών κανόνων, οι οποίοι στη μεν Φύση επιβάλλονται υπό της Αναγκαιότητος (με την μορφή του αιωνίου Ηθικού και Φυσικού Νόμου, Lex Aeterna), στις δε ανθρώπινες κοινωνίες και Πολιτείες υπό κάποιας νομοθετικής αυθεντίας, η οποία όμως κατά κανόνα επηρεάζεται αμέσως ή εμμέσως εκ των δεδομένων της λεγομένης Παραδόσεως (βλ. λ.). Ο Σπεύσιππος ορίζει στους «Όρους» του τον Νόμο με στενώς πολιτικό τρόπο, ως δόγμα διαρκείας ενός πολιτικού σώματος («ΔΟΓΜΑ ΠΛΗΘΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΟΥΚ ΕΙΣ ΤΙΝΑ ΧΡΟΝΟΝ ΑΦΩΡΙΣΜΕΝΟΝ»). Ηθικός Νόμος είναι για τις ανθρώπινες κοινωνίες το σύνολο των ατύπων κανόνων, που προσδιορίζουν την βάση της ηθικής συμπεριφοράς των μελών τους, διαμορφώνεται δε αυτός με γνώμονα τον συνδυασμό των δεδομένων του Φυσικού Νόμου και, κυρίως της Παραδόσεως. Ο Ηθικός Νόμος θεωρείται, εν γένει, ως εικόνα του Αιωνίου Ηθικού Φυσικού Νόμου, προς τον οποίο οφείλει να συμμορφώνεται ο πεπολιτισμένος άνθρωπος. Κατά τους Κυνικούς ωστόσο, υπάρχει θεμελιώδης διαφορά ανάμεσα στην «Φύση» (η οποία στηρίζεται στο «Είναι») και τον «Νόμο» (ο οποίος στηρίζεται στο «έθιμον»). Κατ' αυτούς, όλοι οι κοινωνικοί θεσμοί είναι συμβατικοί και τεχνητοί, αλλά και αμείλικτοι επίσης στραγγαλιστές της ατομικής ελευθερίας, εάν κανείς διαπράξει το σφάλμα να τους πάρει στα σοβαρά. Η πραγματική απελευθέρωση επιτυγχάνεται μέσω της εκ θεμελίων επαναξιολογήσεως όλων των αξιών και της συνειδητοποιήσεως τού απρόσμενα μεγάλου αριθμού πραγμάτων, τα οποία μπορούν να διαγνωσθούν και εν συνεχεία ν' αντιμετωπισθούν ως περιττά ή παντελώς άχρηστα. Η εντελώς διάφορη στωϊκή ιδέα περί Νόμου, προβάλλει με αρκετή σαφήνεια εκ των λόγων του Λαϊλίου στο «De Republica» του Κικέρωνος (3, 33): «Υπάρχει πράγματι ένας Αληθής Νόμος, ο Ορθός Λόγος, ο οποίος ευρίσκεται σε αρμονία με την Φύση, αφορά όλους τους ανθρώπους και είναι αμετάβλητος και αιώνιος. Δια των επιταγών του, αυτός ο Νόμος καλεί τους ανθρώπους να πράξουν το καθήκον τους, ενώ δια των απαγορεύσεών του τούς εμποδίζει να πράξουν το κακό. Οι προτροπές και οι απαγορεύσεις του πάντοτε επηρεάζουν τους αγαθούς ανθρώπους, αλλά είναι αναποτελεσματικές έναντι των κακών. Κάθε αναίρεση αυτού του Νόμου μέσω της ανθρωπίνης νομοθεσίας δεν υπήρξε ποτέ ηθικώς δικαία, ούτε και επιτρέπεται άλλωστε να περιορίσει κανείς την λειτουργία του, ενώ είναι παντελώς αδύνατος η κατάργησή του... Μόνον ένας πραγματικός Νόμος υφίσταται, αιώνιος και αμετάβλητος, συνδετικός και ενοποιητικός όλων των εθνών και όλων των εποχών και θα υπάρχει επίσης, όπως υπάρχει έως τώρα, ένας μόνον κοινός αρχηγός και κυβερνήτης των ανθρώπων, ο Θεός, ο οποίος άρχει σε αυτόν τον κόσμο, τον ερμηνεύει και τον συντηρεί. Ο άνθρωπος που δεν υπακούει σε αυτόν τον Νόμο, απαρνείται το καλύτερο τμήμα του εαυτού του και αρνείται την πραγματική φύση του, καταδικάζοντας έτσι τον εαυτό του στην χειροτέρα όλων των ποινών, παρ' όλο που ίσως έχει διαφύγει όλες τις άλλες συνέπειες, εκείνες που συνήθως οι άνθρωποι θεωρούν ως τιμωρίες».


Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

© Σχεδιασμός δημιουργία, Θεατ

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


ψευτες ....

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΟΔΩΡΟΥ...

Ξαναχτύπησε ο λαλίστατος μητροπολίτης Θεσσαλονίκης

ΟΠΟΥ Ο ΑΓΙΑΤΟΛΑΧ.... ΑΝΘΙΜΟΣ... ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ. ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ. ΟΥΤΕ ΠΟΛΥ.. ΜΑΣ ΕΙΠΕ ΠΩΣ Η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821.. ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.... .. ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ.. ΔΕΣ ΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΕΔΩ ΕΝΑ ΜΕΛΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ


Tags: χριστιανιανισμος


ολυμπιακος........

ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ... ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΘΕΜΑ ... ΜΙΑ ΚΑΙ ΧΘΕς Η ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΕΡΙΞΕ ΤΕΣΣΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ......Ε ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΟΥΜΕ .. ΑΛΛΩΣΤΕ ΓΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ.... ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΛΑΚΑ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ....



Tags: olympiakos


τότε μία είναι η πατρίδα όλων μας............

Ημέρα Ερμού
Ηλιακό ημερολόγιο:
25 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 8 Γαμηλιώνος 2782



Έγραφε ο επικούρειος Διογένης Οινοανδέας (2ος αιώνα π.Χ.):

Με το κάθε κομμάτιασμα της Γης βέβαια
άλλη είναι η πατρίδα για τον καθένα.
Αλλά εάν δούμε όλη την επιφάνεια αυτού του κόσμου,
τότε μία είναι η πατρίδα όλων μας, όλη η Γη,
και μία η κατοικία μας, όλος ο κόσμος.

Tags: συντομες-αληθειες


Led Zepelin - Stairway to Heaven........

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ Ο΄ΛΟΥΣ.... ΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΛΟ ΡΟΚ..... ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ........ ...



Tags: μουσικα βιντεο


Θαυμαστε γ.γ.υπουργειου ''πολιτισμου''!!!!

ΘΑΥΜΑΣΤΕ Γ.Γ.ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ... ΑΛΛΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΜΑΛΑΚΑΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ, ΑΥΤΟΣ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ ΚΑΛΑ ΠΕΡΝΑΓΕ ΚΑΛΑ ΕΤΡΩΓΕ... ..



Tags: Ελλάδα


''Ελλας''.. το πιο ανθελληνικο κρατος.....

Ημέρα Σελήνης
Ηλιακό ημερολόγιο:
23 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 6 Γαμηλιώνος 2782


ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΘΑ ''ΚΡΑΖΩ'' ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΜΙΛΑΕΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ... ΚΛΠ. ΚΛΠ... ΟΣΟΥΣ ΜΙΛΑΝΕ ΟΤΙ Η ΕΥΡΩΠΗ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΕΒΕΤΑΙ.. ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ Ε[ΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΚΛΕΜΜΕΝΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΘΥΣΑΥΡΟΥΣ.. ΑΛΛΗΘΕΙΑ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ... ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ.. ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ... ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΣΤΟΥΣ ΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ.. ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΘΥΣΑΥΡΟΥΣ .. ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ.. ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΧΩΝΙΑΣΟΥΜΕ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ... Η ΝΑ ΤΑ ΔΙΟΧΕΤΕΥΣΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΣΥΛΛΕΚΤΗ ΙΔΙΩΤΗ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ.. ΕΔΩ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑΥΤΗΣΤΕΙ ΜΕ ΕΝΑ ΔΟΓΜΑ(ΤΟΝ ΙΟΥΔΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ) ΠΟΥ ΚΥΝΗΓΗΣΕ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΠΟΛΗΤΗΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ... ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΟΥΜΕ ΕΥΕΡΓΕΤΕΣ... ΓΙΑΤΙ ΕΣΩΣΑΝ ΔΗΘΕΝ ΤΟ ΕΝΑ ΧΙΛΙΟΣΤΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΕΝΩ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ....

Αλήθεια, για πείτε μας, το 71 τι πολίτευμα είχε η χώρα όταν "αγοράζατε" (με προνομιακή παραχώρηση) έναν αρχαιολογικό χώρο κύριοι Καραμανλήδες;


Tags: ελληνισμος


get back

ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ... ΕΓΩ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΩ ΝΩΡΙΣ ΑΥΡΙΟ... ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.... ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...... ...



Tags: μουσικα βιντεο


μηπως ηρθε η ωρα να ξυπνησουμε????


απο το περιοδικο τετρακτυςalt

Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία


ΟΙ 4 ΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Ημέρα Κρόνου
Ηλιακό ημερολόγιο:
21 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 4 Γαμηλιώνος 2782

ΑΠΟ ΤΗΝ:ΠΥΡιΣΠΟΡΟΣ... http://pyrisporos.blogspot.com/

ΟΙ 4 ΤΡΟΠΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ


Συμφώνως προς την Ελληνική μας Παράδοση, τέσσερις είναι οι Τρόποι της Θεολογικής Διδασκαλίας:


1.-Ο διά Συμβόλων. Εδώ ανήκει όλη η εν γένει Ποιητική Παράδοση των Ελλήνων (Ορφεύς, Όμηρος, Ησίοδος, κ.α.)

2.-Ο δι΄ Εικόνων. (Μέσω των Μαθηματικών. Πυθαγόρειος Τρόπος)

3.-Ο κατ΄ Επίπνοιαν. (Ενθουσιαστικός Τρόπος. Μυστήρια)

4.-Ο κατ΄ Επιστήμην. (Διαλεκτική. Παρμενίδης, Σωκράτης. Πλατωνικός Τρόπος)

Ιαλυσσός

Tags: ελληνικη θρησκεια, θρησκεία


καλο βραδυ με τα αγαπημενα μου σκαθαρια......


Tags: μουσικα βιντεο


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(6)...

Ημέρα Αφροδίτης
Ηλιακό ημερολόγιο:
20 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 3 Γαμηλιώνος 2782


Φιλία:

Για όλον τον Αρχαιοελληνικό κόσμο, μία από τις ανώτερες αρετές. Κατά τον Πυθαγόρα, ο φίλος είναι ο άλλος μας εαυτός και μοιράζεται μαζί μας την αυτή ψυχή (Αριστοτέλης, Ηθικά Νικομάχεια 1166a IV, 35, 11688 b, 8), κατά δε τον Αριστοτέλη αποτελεί η Φιλία μία αναγκαιοτάτη για τον ανθρώπινο βίο Αρετή, καθώς μορφοποιεί όλα τα είδη των ενώσεων και συμβάλλει στην κατανόηση του Αγαθού σε όλες τις σφαίρες του ανθρωπίνου βίου. Η Φιλία αποτελεί θεμελιώδη έννοια της φιλοσοφίας των Επικουρείων, οι οποίοι μετατρέπουν σε αυτοσκοπό την έως τότε εκτιμωμένη υπό των πλατωνικών Φιλία μόνον ως μέσον για την ανύψωση (Πλάτων, «Συμπόσιον», 201e 7 - 202b 4). Η Φιλία αποτελεί αφ' εαυτής Σοφία και μάλιστα είναι ανώτερη μορφή αυτής, αφού θεωρείται αγαθό όχι απλώς «νοητό» αλλ' «αθάνατο» («Ο ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΠΕΡΙ ΣΟΦΙΑΝ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΓΙΓΝΕΤΑΙ, ΩΝ ΤΟ ΜΕΝ ΕΣΤΙ ΝΟΗΤΟΝ ΑΓΑΘΟΝ, ΤΟ ΔΕ ΑΘΑΝΑΤΟΝ», Επίκουρος, «Προσφώνηση» 78), καθώς χαρίζει ευτυχία παρόμοια μ' εκείνη που απολαμβάνουν οι Αθάνατοι Θεοί. Στην κοινότητα του «Κήπου», η Φιλία αποτελούσε βασική πρακτική του καθημερινού βίου που, κατά τους επικριτές των Επικουρείων, έφθανε πολλές φορές στα όρια της λατρείας ή της κολακείας. Κατά τον Ακαδημεικό Σπεύσιππο («Όροι»), συμφωνία περί των καλών και των δικαίων, προϋπόθεση κοινού βίου, ομογνωμία περί προθέσεων και πράξεων, ομόνοια στα του βίου, συμβίωση με εύνοια, συμβίωση με παροχή και λήψη ευεργεσιών («ΟΜΟΝΟΙΑ ΥΠΕΡ ΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΝ. ΠΡΟΑΙΡΕΣΙΣ ΒΙΟΥ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ. ΟΜΟΔΟΞΙΑ ΠΕΡΙ ΠΡΟΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΩΣ. ΟΜΟΝΟΙΑ ΠΕΡΙ ΒΙΟΝ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΥ ΠΟΙΗΣΑΙ ΚΑΙ ΠΑΘΕΙΝ»).

Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


PARANOID......

ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΩΣ ΣΟΥ ΗΡΘΕ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΒΑΛΕΣ... ΕΛΑ ΝΤΕ .. ΜΑΣ ΠΑΕΙ ΠΟΛΥ ΠΙΣΩ. ΑΛΛΑ..ΠΟΛΥ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΩ .. ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΡΟΚ ΑΠΟ ΤΙς ΣΗΜΕΡΙΝΕς ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΕς



Tags: μουσικα βιντεο


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(5)...

Ημέρα Διός
Ηλιακό ημερολόγιο:
19 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 2 Γαμηλιώνος 2782


Δημιουργός: (δωριστί: Δαμιουργός)

Ο μετερχόμενος έργο ωφέλιμο δια το κοινό συμφέρον {«ΔΗΜΩΙ») και κατ' επέκταση ο κατεξοχήν τέτοιος, δηλαδή το Ον, το οποίο έδωσε μορφή και τάξη στον Κόσμο για το κοινό συμφέρον όλων των εγκόσμιων πραγμάτων. Κατά τον Πλάτωνα, ο συνθέσας τον άριστο και τελειότατο Κόσμο με πρότυπο τις αιώνιες και τέλειες Ιδέες. Κατά τους Νεοπλατωνικούς Θεόδωρο Ασιναιο και Αμέλιο τον Απαμιέα (από την Απάμεια της Συρίας, μαθητή του Πλωτίνου και διδάσκαλο του Πορφυρίου), ο Δημιουργός είναι Ένας αλλά το δημιουργικό του έργο κατενεμήθη σε μερικότερες δυνάμεις {«ΕΙΣΓΑΡ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΩΝ ΟΛΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ, ΚΑΤΕΝΕΙΜΑΝΤΟ ΔΕ ΑΥΤΟΥ ΤΗΝ ΟΛΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΜΕΡΙΚΩΤΕΡΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ»), και συγκεκριμένα σε τρεις μερικότερους Δημιουργούς, ανώτερους των νοητών και νοερών Θεών, οι οποίοι κατά σειράν είναι: ο Ουσιώδης Νους, ή κατά τον Αμέλιο ο Ων Νους, αδιαίρετος και αυτούσιος, η Νοερά Ουσία «η εις όλα διηρημένη» ή κατά τον Αμέλιο ο Έχων Νους που μετέχει στον πρώτο ως το εντός αυτού «Νοητόν» και, τέλος, η Πηγή των Ψυχών, η ποιούσα την διαίρεση «εις τα καθ' έκαστα», ή κατά τον Αμέλιο ο Ορών Νους, ο οποίος «μετέχει» στο «Νοητόν» του Έχοντος {«ΠΑΣ ΓΑΡ ΝΟΥΣ ΤΩι ΣΥΖΥΓΟΥΝΤΙ ΝΟΗΤΩι Ο ΑΥΤΟΣ ΕΣΤΙΝ») και μπορεί να «ορά» τα Όντα. Ο Θεός -Δημιουργός των Εθνικών, ως εσωκοσμικός, ουδεμίαν σχέση έχει με τον εξωκοσμικό Θεό - Δημιουργό των Ιουδαιοχριστιανών.

Ο Αμερικανός φυσικομαθηματικός Paul Davis («Θεός και μοντέρνα Φυσική», Αθήνα, 1988) υπογραμμίζει, ότι η σύγχρονη Επιστήμη καθιστά πλέον παράλογη την άποψη των μονοθεϊστών περί ενός υποτιθεμένου έξωθεν Θεού -Δημιουργού, μη αποκλείοντας ωστόσο την ύπαρξη εσωκοσμικού Θεού-Παγκοσμίου Νοός, ο οποίος αποτελεί τμήμα του μοναδικού φυσικού Σύ­μπαντος, μη αποκλείοντας δηλαδή την ύπαρξη φυσικού και όχι υπερφυ­σικού Θεού.

Κατά τον Davis, το φυσικό Σύμπαν είναι το μέσον μέσω του οποίου εκφράζεται η διάνοια ενός εσωκοσμικού Θεού, όπως ακριβώς ο εγκέφαλος των όντων είναι το όργανο δια του οποίου εκφράζεται η διά­νοια τους. Την καλύτερη περιγραφή αυτού του εσωκοσμικού Θεού - Δημιουργού κάνει ο Σενέκας στο «Naturales quaestiones» (2. 45): «εμείς αναγνωρίζουμε τον Δία ως κυβερνήτη και φύλακα του Σύμπαντος, ως ψυχή και πνεύμα του Κόσμου, κύριο και υπεύθυνο της δημιουργίας, στον οποίο αρμόζουν όλα τα ονόματα.

Εάν εσύ θέλεις να τον αποκαλείς Μοί­ρα, δεν κάνεις λάθος. Είναι αυτός ο ίδιος από τον οποίο τα πάντα εξαρτώνται, το αίτιο των αιτίων, Εάν θέλεις πάλι να τον αποκαλέσεις Πρόνοια, πράττεις επίσης ορθώς. Είναι αυτός ο ίδιος, του οποίου η Σοφία προνοεί για τον Κόσμο μας. Εάν επιθυμείς να τον αποκαλέσεις Φύση, πάλι δεν σφάλλεις. Είναι αυτός από τον οποίο εγεννήθησαν τα πάντα και που από την αναπνοή του εμείς ζούμε. Εάν θέλεις να τον αποκαλέσεις Σύμπαν, πάλι δεν κάνεις λάθος, καθώς αυτός είναι όλα όσα γύρω σου βλέπεις, αυτός που ενυπάρχει σε όλα τα επιμέρους, αυτός που υπερασπίζεται τον εαυτό του και όλα όσα είναι μέσα του».

Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(4)...

Ημέρα Ερμού
Ηλιακό ημερολόγιο:
18 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 1 Γαμηλιώνος 2782



Κακόν:

Κατά τους Πυθαγορείους ως «Κακά» {«αισχρά και ασύμφο­ρα») ορίζονται η αταξία και η ασυμμετρία (Ιάμβλιχος, «Περί τον Πυθα-γορικού Βίου», 2. 203), στις οποίες κατατάσσουν και την σωματική Ηδο­νή {«ΑΙ ΔΕ ΗΔΟΝΑΙ ΕΚ ΠΑΝΤΟΣ ΤΡΟΠΟΥ ΚΑΚΟΝ», «ακούσματα» σε Ιάμβλιχο, ως άνω 2. 85)· Κατά τους Στωικούς, τα «Κακά» (λατινιστί, τηαΐα), είναι εκείνα που οφείλει να αποφεύγει συστηματικώς ο φιλόσο­φος στον δρόμο προς τον «Σοφό». Οι Στωικοί διακρίνουν τρία είδη «Κα­κών», τις «Κακίες», τις «Κάκουργίες» και τα «Πάθη». Στις «Κακίες» κα­τατάσσουν τον Παραλογισμό, την 'γνοια, την Αδικία, την Απιστία, την Κτητικότητα, την άλογο Εχθρότητα, την Ανανδρεία και την Απερισκε­ψία, ενώ στις «Κακονργίες» τις ανόητες και άδικες πράξεις. Ως «Πάθη» (βλ. λ.) ορίζονται όλες οι «Ορμές» (βλ.λ.) δίχως μέτρο, ανεξέλεγκτες ή «πλεονάζουσες», οι οποίες θεωρούνται ασθένειες και αναπηρίες τηςψυ-χής και είναι διαταρακτικές για το «Ηγεμονικόν» (βλ. λ.) της ψυχής και κατά προέκταση για ολόκληρο την ύπαρξη.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί, ότι κατά τους Στωικούς το Κακόν υπάρχει μόνον «κατά παρακολούθψ σιν της Αρετής ή του Αγαθού» και δεν είναι δυνατόν να λείψει από τον Κόσμο, καθώς η Αρμονία και η Τελειότης έχουν πάντοτε ως προϋπόθε­ση τους την ύπαρξη των αντιθέτων τους (δηλαδή της «εναντιότατος»), Όπως παρατηρεί ο Επίκτητος, οι Θεοί διέταξαν να υπάρχουν, ανάμεσα σε άλλα αντίθετα, η Αρετή και η Κακία «για την αρμονία του συνόλου» Το ηθικό Κακόν δεν αποτελεί συνεπώς πραγματικό Κακόν διότι χρησι­μεύει στην αρμονία του συνόλου και εκπληροί έναν σαφή σκοπό. Το λε­γόμενο «Κακόν» δεν είναι παρά η χυδαιότερα και κατωτάτη μορφή του «Αγαθού» και, αντιστοίχως, ο φαύλος άνθρωπος στέκει απλώς, αυτοτι-μωρούμενος κατ' ουσίαν, στην κατώτατη βαθμίδα τού ανθρωπίνου εί­δους, προδότης της φύσεως του και αυτοϋποβιβασθείς σε άλογο ζώον. Ο ενάρετος άνθρωπος δεν απειλείται εκ της υπάρξεως του φαύλου, όπως και δεν απειλείται από την πέριξ αυτού ύπαρξη των φυτών και των αλόγων ζώων

Οι Μεγαρικοί, αρνούνται την ύπαρξη αυτού, που μπορεί να είναι αντί­θετο προς το «Αγαθόν», δηλαδή ενός ηθικού «Κακού» στον βίο των αν­θρώπων, αφού κατ' αυτούς, το «Κακό» είναι υποχρεωτικώς ταυτόση­μο με το Μη - Ον, δηλαδή μόνον με την ανυπαρξία. Ο δυϊστής Πλάτων ταυτίζει το «Κακόν» όχι με το Μή - Ον, αλλά με την (μη υπαρκτή κατά τους Υλοζωϊστές) άψυχο σωματικότητα, όπου το μεμονωμένο σώμα νο­είται μεν ως επιδεκτικό μίας στοιχειώδους Αρετής («Πολιτεία» Γ 403 ά), αλλά κυρίως ως αφετηριακό Κακό και παραλληλίζεται με «φυλακή» ή «τάφο» - «σήμα» («Κρατύλος» 400 ο). Μεμονωμένο το σώμα δεν αξίζει παρά ως απλός εικονισμός της Ψυχής, και ομοίως το φυσικό Κάλλος δεν αξίζει παρά ως αφετηρία αναγωγής στα αρχέτυπα των Ιδεών («Συμπό­σιο» 211 ο), στην δε έντονο εσχατολογία του διαλόγου «Φαίδων» (8ι ΐ>, κ.ε.) η μοίρα των δήθεν «μολυσμένων» Ψυχών, οι οποίες εστίασαν την αλήθεια τους στο «σωματοειδές», περιγράφεται με τα πιο σκοτεινά χρώ­ματα.

Στον ύστερο Νεοπλατωνισμό πάντως (Πρόκλος), η Ύλη δεν θεω­ρείται ενσάρκωση και έκφραση του «Κακού», υιοθετείται δε μάλλον η στωική θέση ότι το λεγόμενο «Κακό» προκύπτει απλώς εκ των αναπό­φευκτων συγκρούσεων ανάμεσα στις αγαθές οντότητες, ως παραπροϊόν των αναγκαίων για την υπόσταση της αγαθότητος αντιφάσεων. Τέλος, το υποτιθέμενο αυτοτελές και αυτόνομο «Κακό», το οποίο παραδέχο­νται οι δυϊστικές Θρησκείες (Ζωροαστρισμός και οι 3 κλάδοι του Μονο­θεϊσμού: Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Μωαμεθανισμός), στην Ελληνική κοσμοαντίληψη όχι απλώς δεν υπάρχει, αλλά ακόμη και η πιθανότης να υπάρξει αποτελεί άτοπο. Το υποτιθέμενο αυτοτελές Κακό ξεκινά εκ της πλάνης, ότι τάχα ο Θεός είναι μόνον και αποκλειστικώς «Καλός». Αν συ­νέβαινε κάτι τέτοιο, τότε η ελάχιστη κακότης θα δημιουργούσε αυτομά­τως ένα «Κακό» αντιμαχόμενο εξ ίσου άπειρο, πράγμα άτοπο, αφού εξ ορισμού δύο 'πειρα δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν.


Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


ΕΛΕΥΣΙΣ-Ο ΑΓΙΟΣ ΤΟΠΟΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΩΝ ΚΑΙ...Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΒΕΒΗΛΩΣΗ..


Ένα τραγούδι για την περιοχή της Ελευσίνας, ποια ήταν η σημασία της πίσω στον χρόνο και πως την καταντήσαμε..



Tags: ελληνικη θρησκεια, μουσικα βιντεο, ελληνισμος


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(3)...

Ημέρα Άρεως
Ηλιακό ημερολόγιο:
17 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 29 Ποσειδεώνος 2782


Ωραίον:

Παν ότι είναι σύμφωνο προς τις Ώρες, δηλαδή την Ευνομία, την Δίκη και την Ειρήνη και συνεπώς αποτελεί ιερό πρότυπο για την κάθε ανθρώπινη πράξη και δημιουργία, καθώς και μέσον για την άριστο προσαρμογή του ανθρώπου στην παγκόσμιο φυσική και ηθική Αρμονία. Η κατανόηση και έμπρακτος λατρεία του Ωραίου, όπως και του Τελείου, ουδεμία σχέση έχουσα βεβαίως με την ρηχή ωραιοπάθεια, ήταν αυτή που διεμόρφωσε και κατέστησε ιδιαίτερο όσο και απαράμιλλο τον Ελληνικό Πολιτισμό. Κατά τον Αριστοτέλη, το Ωραίον γίνεται προσιτό μέσω των νόμων της Λογικής, ενώ προϋποθέσεις και γνωρίσματα αυτού είναι η Τάξις (βλ. λ.), η Συμμετρία και το Μέγεθος. Κάθε τι που αποτελείται εκ διαφόρων μερών είναι ωραίο, όταν αυτά τα μέρη είναι διατεταγμένα με μίαν ορισμένη τάξη και έχουν συγκεκριμένο μέγεθος («Ποιητική» 1450b, 15 - 18).


Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


αιτνα ενα ενεργο ηφαιστειο

ΑΛΗΘΕΙΑ ΞΕΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΜΥΘΟ... ΤΗΣ ΑΙΤΝΑΣ?? ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΜΕΡΕς, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΚΑΝΕΙς,  ΘΑ ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΩ,ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ .... ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟς ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΑΙ ΧΘΕΣ ΚΟΥΝΗΘΗΚΕ ΟΛΗ ΕΛΛΑΔΑ  ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ....



Tags: Αταξινόμητα


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(2)...

Ημέρα Ηλίου
Ηλιακό ημερολόγιο:
15 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:
27 Ποσειδεώνος 2782



Ύβρις:

Εκ του ρήματος «υβρίζω» (δωρ. «υβρίσδω»), φέρομαι αυθαδώς. Αυθάδεια εξ υπερβολικής συναισθήσεως δυνάμεως. Η όποια παραβίαση του «Μέτρου» (βλ. λ.), κατά κανόνα με την μορφή ανοσίων εκδηλώσεων οφειλομένων στην αλαζονεία, την απληστία, την υπερβολή ή την τυφλή επιδίωξη ισχύος και πλούτου. Η Ύβρις ορίζεται ως θρασύτης, αναισχυντία και ανευλάβεια έναντι της ηθικής τάξεως του Κόσμου, περιφρόνηση του Θείου ή καταπάτηση των νόμων της Φύσεως. Στον Ευριπίδη («Ιππόλυτος» 474 - 475), η Ύβρις ορίζεται ως προσπάθεια ξεπεράσματος των Θεών: «ΥΒΡΙΣ ΤΟ Δ' ΕΣΤΙ, ΚΡΕΙΣΣΩι ΔΑΙΜΟΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΕΙΝ».

Κατά τον Ησίοδο («Έργα και Ημέραι» 217) η Ύβρις πάντοτε ηττάται στο τέλος υπό της ισχυροτέρας αυτής Δικαιοσύνης, ενώ κατά τον Πλάτωνα, ο υβριστής εγκαταλείπεται με δική του υπαιτιότητα υπό των Θεών και τιμωρείται («Νόμοι» Δ 716). Η τιμωρία τού υβριστού, ουδεμία σχέση έχει με «φθόνο των Θεών» (Ευριπίδης, «'λκηστις» 1135), αλλ' αποτελεί απλώς αυτόματο αποκατάσταση των υποχρεωτικών ισορροπιών και μέτρων του Κόσμου, υπεύθυνη δε θεότης γι' αυτόν τον άτεγκτο αυτοματισμό θεωρείται η Θεά Νέμεσις. Η Ύβρις και η τιμωρία της, αποτελεί την κεντρική ιδέα της Ελληνικής Τραγωδίας, στην οποία συντρίβονται οι «υβρισταί», δηλαδή όλοι όσοι προσπαθούν να υψώσουν τον εαυτό τους πέραν των ανθρωπίνων ορίων.


Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


αρκας....πολυκαρτα

KARTA+-+ARKAS.jpg

Tags: Αρκάς


Zeitgeist" - "Πνεύμα της Εποχής"

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.... ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΑ ΔΥΟ ΩΡΕς ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕ ΔΟΣΕΙς ... ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΥΡΣΑΡΟ......... :http://limeri.pblogs.gr/2007/12/prepei-na-thn-deite.html


Το "Zeitgeist" - "Πνεύμα της Εποχής", είναι μια παραγωγή του Peter Joseph. Δημιουργήθηκε σαν μια μη κερδοσκοπική κινηματογραφική έκφραση, η οποία θα εμπνεύσει τους Ανθρώπους να αρχίσουν να κοιτάνε τον κόσμο από μια κριτική σκοπιά και να καταλάβουν ότι πολύ συχνά τα πράγματα δεν είναι είναι έτσι όπως τα βλέπει η μεγάλη μερίδα του πληθυσμού του πλανήτη.

"Πρέπει να είναι δύσκολο ....

Για αυτούς που έχουν πάρει την Εξουσία σαν Αλήθεια,

Αντί την Αλήθεια σαν Εξουσία."

-- Gerald Massey


Μέρος 1ο: Η μεγαλύτερη ιστορία που ειπώθηκε ποτέ. Η εξουσία του κόσμου με την κατασκευή της "Θρησκείας της Αγάπης".


Μέρος 2ο: Το μεγάλο θέατρο που παίζουν σε βάρος μας τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Μέρος 3ο: Ο έλεγχος του κόσμου μέσα από την Εξουσία του Χρήματος.


[googlevideo=http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-7671298400447638082&hl=en" flashvars=]

Tags: θρησκεία


μια ροκ καληνυχτα........

καποτε στα θρανια μου εγραφα Σπυρος-rock-ολυμπιακος σημα κατατεθεν οτι εχω περασει και απο αυτο το θρανιο..... καλο βραδυ σε ολους


 

Tags: μουσικα βιντεο


ΠΕΡΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ....

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤ. ΠΑΝΟΥΤΣΟ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ SPORDAY........ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΟ.... ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ: http://www.sport-fm.gr/

Τα όρια του παραλογισμού SportDay / Πανούτσος Αντώνης

04/01/2008, 11:25

Τ


Στην ευγενική τοποθέτηση του αναγνώστη Σ.Δ. ότι το χθεσινό αστείο με τους Πακιστανούς των φαναριών ήταν άστοχο και ότι θα έπρεπε να καταλαβαίνω ότι τέτοιο χιούμορ είναι καφενειακό και θα έπρεπε να απουσιάζει, πρέπει να απαντήσω ότι δεν συμφωνώ. Οσο απεχθή μού είναι τα χωρατά εις βάρος ανίσχυρων, του επιπέδου να κάνουμε πλάκα στον τρελό του χωριού, τόσο με τρομάζει η ιδέα της αλλαγής της Ελλάδας σε politically correct κοινωνία. Συνήθως η υπερβολική ευαισθησία στις αναφορές σε μειονότητες κρύβει ενοχές. Προτιμώ, λοιπόν, την ελληνική κοινωνία που δεν σκέφτεται να φωνάξει τον μαύρο «αράπη», παρά την αμερικανική, που ψάχνεται για τον σωστό όρο που δεν θα τον προσβάλλει. Στη διάρκεια της ζωής μου πρόλαβα να ακούσω τους μαύρους της Αμερικής να αποκαλούνται negroes, darkies, coloured, black, Afroamericans, Americans of African Origin, αλλά από τη δεκαετία του '60 και την «Νέα Κοινωνία» του Lyndon B. Johnson μέχρι σήμερα η πρόοδος των μαύρων στην αμερικανική κοινωνία ήταν μηδαμινή.

Ορισμένοι από τους όρους, όπως το American of African Origin, εκτός του ήταν σιδηρόδρομοι, ξεπερνούσαν το γελοίο. Διότι ενώ χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για μαύρους, ήταν φανερό ότι ένας λευκός της Νοτίου Αφρικής θα έπρεπε να αποκαλείται το ίδιο. Επίσης, στο πλαίσιο της politically correct προσέγγισης απαγορευόταν στους σπορτσκάστερ να αναφέρονται σε χρώμα. Εβλεπες, λοιπόν, αγώνα πυγμαχίας με ένα μαύρο και έναν ξανθό και ο σπορτσκάστερ αντί να πει «ο μαύρος δίνει ένα ντιρέκτ στον ξανθό», έλεγε «ο πυγμάχος με το κόκκινο σορτσάκι δίνει ντιρέκτ στον πυγμάχο με το κίτρινο». Πάντα με εκνεύριζαν οι ωραιοποιημένοι χαρακτηρισμοί. Αν ήμουν κουτσός, θα προτιμούσα να με λένε κουτσό και όχι «άνθρωπο με ιδιαιτερότητες στην κίνηση. Οπως και χίλιες φορές προτιμώ να λένε «οι καραφλοί» και όχι «αυτοί που έχουν αραιή τριχοφυΐα» επειδή έτυχε να βρίσκομαι δίπλα. Παλιότερα στους χαρακτηρισμούς ο κόσμος ήταν πιο σκληρός αλλά και πιο ευθύς και το γεγονός μου έρχεται στο μυαλό κοιτώντας τη βιβλιοθήκη πάνω από το κομπιούτερ. Που σε περίοπτη θέση βρίσκεται το «Ενας αράπης στην Ευρώπη».

Είναι ένα παιδικό μυθιστόρημα του 1953 των Εκδόσεων Ζωή. Περιγράφει τις περιπέτειες του αράπη Μπακουλό, που έρχεται στην Ευρώπη και μιλάει με φράσεις του τύπου «εγκώ ξέρει πολύ καλά τον κύριο Ιησού Χριστό, έσωσε τους γονείς της μικρής ντεσποινίς». Το γενικό νόημα είναι ότι με τη βοήθεια του Κυρίου έρχεται στην Ευρώπη αράπης και γίνεται εντελώς χριστιανός και σχεδόν άνθρωπος. Το διδακτικό μυθιστόρημα για τη χριστιανοποίηση του Μπακουλό συνεχίζει να εκδίδεται από τη Ζωή και όποιος θέλει να χριστιανοποιήσει τον μαύρο της γειτονιάς του δεν έχει παρά να το αγοράσει από τα βιβλιοπωλεία της hardcore θεούσας οργάνωσης στην οδό Χρήστου Λαδά, απέναντι από τα παλιά γραφεία του ΔΟΛ, όχι όμως στην έκδοση που έχω, που έχει εξώφυλλο μεταλλική διχρωμία σε μέγεθος sexteto. Στα χρόνια, πάντως, που γύριζα τον κόσμο αυτό που κατάλαβα είναι ότι η υπερβολική φυλετική ευαισθησία μπορεί να κάνει την ίδια ζημιά με τον ρατσισμό. Το αντικείμενο μιας κοινωνίας πρέπει να είναι η αφομοίωση των μεταναστών και όχι η διατήρηση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων τους, που δημιουργεί ένα μωσαϊκό χωρίς εθνική συνείδηση. Πιστεύω στην αρχαία προσέγγιση ότι Ελληνας είναι όποιος μετέχει στην ελληνική παιδεία. Σωστή ή λάθος, τους λαούς ενώνει η προσέγγισή τους στην ιστορία τους και από εκεί και πέρα ονόματα και καταγωγή είναι λεπτομέρειες. Φυσικά, όλα αυτά δεν τα γράφω με την ασφάλεια του γνήσιου απογόνου του Περικλέους, αλλά έχοντας το επώνυμο Πανούτσος, που η ομοιοκαταληξία του με το Δημούτσος δεν είναι καθόλου συμπτωματική&

Φυσικά, είναι δικαίωμα μιας μειονότητας να διατηρεί τη γλώσσα, τη θρησκεία και τις συνήθειές της. Οπως είναι λογικό η πλειονότητα της χώρας να τους έχει για ξένους. Για παράδειγμα, είναι δικαίωμα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης να θέλει να στέλνει τα παιδιά της σε σχολεία που διδάσκονται η τουρκική γλώσσα και το Κοράνι. Οπως είναι λογικό οι υπόλοιποι Ελληνες να θεωρούν κάποιον που μιλάει τουρκικά και είναι μωαμεθανός ξένο. Ο μειονοτικός της Θράκης μπορεί να έχει την απαίτηση της προστασίας του νόμου και των δικαιωμάτων που έχει κάθε Ελληνας πολίτης. Από τη στιγμή, όμως, που διάλεξε τόσο διαφορετική παιδεία και γλώσσα από τους υπόλοιπους Ελληνες, είναι επακόλουθο οι άλλοι να τον αντιμετωπίζουν ως πολιτιστικά ξένο.

Το πιο ηλίθιο ρατσιστικό σύνθημα που έχω ακούσει είναι το «δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ». Το σκεφτόμουν τις προάλλες, όταν συζητούσα με μια φίλη μου καθηγήτρια στην Ανατολική Αττική. Μου έλεγε, λοιπόν, ότι ενώ πριν από μια δωδεκαετία τα Αλβανάκια στο λύκειο μπορούσες να τα ξεχωρίσεις επειδή κάθονταν στην άλλη άκρη της αυλής, σήμερα αν δεν σου το πουν, δεν θα το καταλάβεις. Γκετοποιημένη στην αρχή στο κέντρο της Αθήνας, η αλβανική μειονότητα σήμερα έχει διασκορπιστεί, όχι μόνο στις εργατικές, αλλά και στις μικροαστικές περιοχές. Το σημαντικότερο όσον αφορά την αφομοίωση της αλβανικής μειονότητας από την ελληνική κοινωνία είναι ότι, αντίθετα από τους Αφρικανούς ή τους Κινέζους, που έρχονται για να εργαστούν, να βγάλουν κάποια λεφτά και να επιστρέψουν στις πατρίδες τους, η διάθεσή της να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. Γίνεται αντιληπτό από το ότι οι Αλβανοί εδώ και χρόνια αγοράζουν διαμερίσματα. Οπως και από τη διάθεσή τους να μάθουν τα ελληνικά. Αντίθετα, Κινέζο που να έχει μάθει ελληνικά και να έχει αγοράσει διαμέρισμα ακόμα δεν έχω συναντήσει.

Εχοντας ζήσει 17 χρόνια στο εξωτερικό, μπορώ να γράψω μια σκληρή αλήθεια. Κανένας δεν σε κάλεσε εκεί που βρίσκεσαι και αν κάποιος πρέπει να προσαρμοστεί, δεν είναι η κοινωνία σε εσένα, αλλά εσύ στην κοινωνία. Ολα τα υπόλοιπα είναι ανέξοδες ευαισθησίες αριστερών ψυχών, που από την ασφάλεια του νεοκλασικού του Μετς μάχονται για τα δικαιώματα των μεταναστών, των ναρκομανών και των Τσιγγάνων, που ούτε μένουν ούτε ποτέ θα μείνουν δίπλα τους.

Tags: ρατσισμός


αγνωστες ή περεξηγημενες λεξεις(1)...

Ημέρα Αφροδίτης
Ηλιακό ημερολόγιο:
13 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 25 Ποσειδεώνος 2782


Αγάπη:

Εκ του ρήματος «αγαπάω -ώ» (ομόρριζο των «αγάω», «αγάζομαι», «άγαμαι»), ήτοι διακειμαι φιλικώς ή ερωτικώς προς κάποιον. Το «αγαπάν» φαίνεται να συμπεριλαμβάνεται στα «καλά ήθη και επιτηδεύματα» των Πυθαγορείων («ΤΟ ΓΑΡ ΑΓΑΠΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΤΕΡΓΕΙΝ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΕΘΩΝ ΤΕ ΚΑΙ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΩΝ ΥΠΑΡΧΕΙ», Στοβαίος, III, ι, ιοί), οι δε Ακαδημεικοί, δια του Σπευσίππου, ορίζουν την Αγάπη ως παντελή απόδειξη ή ολοκληρωτική αποδοχή, ωστόσο σχεδόν καθόλου δεν προτιμάται ως όρος αυτός από τους λοιπούς συγγραφείς της Εθνικής Γραμματείας, και ίσως ορθώς, αφού η Αγάπη, ως διαδικασία μόνον της Αρετής που αποκαλείται Φιλότης, δεν είναι παρά απλώς έν εκ των παθών της ανθρωπινής ψυχής, δια του οποίου κάποιος καταλήγει σε εύνοια προς άλλα πρόσωπα ή αφοσιούται σε αυτά. Αποτελεί συνεπώς η Αγάπη όχι μία εκ των Αρετών (ως θείων συμπαντικών δυνάμεων, που εκδηλούνται δια των θνητών προς τα θνητά, βλ. και λ. Αρετή), αλλ' απλό θετικό συναίσθημα και γι' αυτό, σε αντίθεση προς τις Αρετές, στερείται ενός αντιστοίχου της επιθέτου (λ.χ. Γενναιότης - γενναίος, Δικαιοσύνη - δί­καιος, Φιλότης - φίλιος, κ.ά.).

Στους Εθνικούς, η Φιλότης, η οποία απετέλεσε την βάση για την κοινωνική και εθνική τους οργάνωση, δεν απετέλεσε θρησκευτική υποχρέωση, αλλά συνεδέετο ως αρμόζει σε όντα έμφρονα, δηλαδή λογικώς, μετά της Αρετής και του Καθήκοντος, ως Ορθή Σχέσις του ανθρώπου προς αλλή­λους, εκδηλούται δε πολλαπλώς ως Αγαθότης, Χρηστότης, Ηπιότης, Συνδιαλλακτικότης και δυνατότης ενσυνειδήτου συλλυπείσθαι, στέργειν και ευεργετείν. Αποφεύγοντες όμως τους έγκυρους όρους «Έρως», «Φιλία» και «Φιλότης», οι χριστιανοί κατέφυγαν αναγκαστικώς στον όρο «Αγάπη» για ν' αντιπαρατάξουν στην ερωτική Θεολογία μία υποτιθέμενη ιδιότητα του Θεού τους Ιαχωβά (να μεταδίδει τάχα την αγαθότητα του στον κόσμο και κυρίως στους ανθρώπους, καθιστώντας έτσι τα δημιουργήματα του «μετόχους» της μακαριότητας του. Οι Ορθόδοξοι θεολογούντες μάλιστα, προχώρησαν βαθύτερα στην μεθοδική ακαταληψία, περιγράφοντας την Αγάπη ως... «αυτόβουλο βίωμα των θείων προσώπων της χριστιανικής Τριάδος», 5ΐΌ). Παρουσίασαν δε οι χριστιανοί αυτήν την Αγάπη ως αντίθετο τάχα της Φιλαυτίας, καθώς και ως φορά προς τους ετέρους και μετάδοση, πέσαντες έτσι σε μία θεμελιακή αντίφαση όσον αφορά τον ζηλόφθονο και αυτιστικό χαρακτήρα του Θεού τους, όπως αυτός τουλάχιστον δηλώνεται μέσα από τα ίδια τα «ιερά» βιβλία τους.


Πηγή: Βλάσης Ρασσιάς "Θύραθεν" φιλοσοφικό λεξικό - Εκδόσεις "Ανοιχτή πόλη"

Tags: παρεξηγημενες λεξεις


ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ. ΚΑΚΟΥ ΚΟΡΑΚΟΣ ΚΑΚΟΝ ΩΟΝ

Ημέρα Διός
Ηλιακό ημερολόγιο:
12 Γαμηλιώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 24 Ποσειδεώνος 2782

ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ. ΚΑΚΟΥ ΚΟΡΑΚΟΣ ΚΑΚΟΝ ΩΟΝ


ΤΟ «ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΚΟΝ ΚΟΡΑΚΑ ΚΑΚΟΝ ΩΟΝ» ΕΙΝΑΙ ΦΡΑΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ, ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΟΙΜΙΩΔΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ, ΕΙΤΕ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΕΙΤΕ ΟΧΙ.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΟΧΗ, ΠΟΥ Ο ΝΟΜΟΜΑΘΗΣ ΚΟΡΑΚΑΣ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΕ ΣΧΟΛΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΠΕΜΨΕ ΤΟΝ ΜΑΘΗΤΗ ΤΟΥ ΤΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΕΠEΙΔΗ ΔΕΝ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΠΡΟΘΥΜΟΣ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΝ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ ΟΡΟ ΕΞΟΦΛΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΙΣ «ΜΕΓΑΛΕΣ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΟΣ» - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΩΛΚΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΔΙΚΗ ΠΟΥ ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΑΔΥΝΑΜΟΙ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΙΚΗ Ή ΑΠΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΤΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, ΤΑ ΑΥΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ, Ο ΕΝΑΓΩΝ ΓΙΝΟΝΤΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ, Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΕΝΑΓΩΝ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΝΤΑΝ ΚΑΙ ΑΘΩΟΝΟΝΤΑΝ ΑΜΦΟΤΕΡΟΙ.

ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΠΟΧΗ, Η ΖΩΗ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΣΥΝΕΧΗΣ «ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ» ΚΑΙ ΟΙ «ΚΑΚΟΙ ΚΟΡΑΚΕΣ» ΠΟΥ ΓΕΝΟΥΝ «ΚΑΚΑ ΩΑ», ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ ΜΑΣ, ΤΟ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΑΥΤΟ ΒΡΙΣΚΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ.


Ο ΝΟΜΟΜΑΘΗΣ ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΕ ΣΧΟΛΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, ΟΠΟΥ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΕΦΤΗΚΕ ΕΝΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ, ΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ ΤΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ ΜΕ ΠΟΙΑ ΑΜΟΙΒΗ ΘΑ ΤΟΥ ΜΑΘΑΙΝΕ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ.

Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΑΦΟΥ ΤΟΥ ΕΚΑΝΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΕΠΙΣΤΩΣΕ ΤΗΝ ΟΞΥΝΟΙΑ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΕΙΠΕ:

«ΕΠΕΙΔΗ ΦΑΙΝΕΣΑΙ ΕΞΥΠΝΟΣ ΘΑ ΣΟΥ ΔΙΔΑΞΩ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΟ, ΜΟΛΙΣ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ, ΝΑ ΑΡΠΑΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ, ΘΑ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ ΤΟ ΤΡΙΤΟΝ ΤΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ ΣΟΥ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΧΑΣΕΙΣ, ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΑΜΟΙΒΗ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΕΞΑΣΚΗΣΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ».

Ο ΤΙΣΙΑΣ ΑΦΟΥ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ, ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΠΩΣ ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ. ΕΤΣΙ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΤΙΣΙΑΣ ΑΡΧΙΣΕ ΤΗΝ ΦΟΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΗ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΑ.

ΟΤΑΝ Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΩΣ Ο ΤΙΣΙΑΣ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΗΣΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ, ΤΟΥ ΔΙΝΕΙ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΩΝ.

Ο ΤΙΣΙΑΣ ΟΜΩΣ ΑΦΗΝΕ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΝΑ ΠΕΡΝΑΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΗ, ΓΙΑΤΙ, ΑΝ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΖΕ, ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕ ΕΦ΄ΟΡΟΥ ΖΩΗΣ ΣΚΛΗΡΟ ΧΑΡΑΤΣΙ, ΑΝ ΤΗΝ ΕΧΑΝΕ ΘΑ ΑΠΑΛΑΣΣΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΗΡΩΜΗ, ΘΑ ΕΙΣΕΠΡΑΤΤΕ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΡΑΚΑ.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΙΣΙΑ, ΖΗΤΟΥΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΡΩΤΗΣΕ ΤΟΝ ΤΙΣΙΑ ΑΝ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΣΤΟΝ ΚΟΡΑΚΑ.

Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΑΦΟΥ ΑΝΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ, ΤΟΝΙΣΕ ΜΕ ΕΜΦΑΣΗ:

«ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝ ΒΓΑΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ, Ο ΤΙΣΙΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΙΣΑ ΑΜΟΙΒΗ».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «ΠΩΣ ΘΑ ΥΠΟΧΡΕΩΘΕΙ Κ. ΚΟΡΑΚΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΜΟΙΒΗ, ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ;»

Ο ΚΟΡΑΚΑΣ: «ΜΑ ΤΟΤΕ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ, Ο ΤΙΣΙΑΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΟΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΑΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΜΕ ΠΛΗΡΩΝΕΙ».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «ΚΑΙ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΡΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ, ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ, ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ;»

Ο ΚΟΡΑΚΑΣ: «ΤΟΤΕ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ, ΧΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ, ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΑΣ ΝΑ ΤΗΡΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ».

ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΚΟΙΤΑΧΤΗΚΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΠΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟΣ ΣΤΟΝ ΤΙΣΙΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ: «ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΣΤΑ ΟΣΑ ΕΙΠΕ Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΣΕΣ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ;»

Ο ΤΙΣΙΑΣ: «ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΚΟΡΑΚΑ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ, ΘΑ ΑΡΧΙΣΩ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΜΟΥ. ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΙ ΑΝ ΒΓΑΛΕΤΕ, ΕΓΩ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΟΒΙΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΠΟΥ Ο ΚΟΡΑΚΑΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΩ ΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΜΟΥ ΕΠΕΒΑΛΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ Κ. ΤΙΣΙΑ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ;»

Ο ΤΙΣΙΑΣ: «ΜΑ ΤΟΤΕ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ. ΑΝ ΕΣΕΙΣ ΜΕ ΔΙΚΑΣΕΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΩ, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΜΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ».

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: «ΚΑΙ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙΣ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ, ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ;»

Ο ΤΙΣΙΑΣ: «ΤΟΤΕ Κ. ΠΡΟΕΔΡΕ ΚΕΡΔΙΖΩ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΥ, ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΑΠΟΦΑΣΗ».

ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΑΦΩΝΟΙ ΚΟΙΤΑΧΤΗΚΑΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΧΑΡΑΣΣΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΚΛΟ ΑΝΑΦΩΝΗΣΕ:

«
ΦΑΥΛΟΣ ΚΥΚΛΟΣ, ΑΠΟ ΚΑΚΟΝ ΚΟΡΑΚΑ, ΚΑΚΟΝ ΩΟΝ».

Tags: Αταξινόμητα


ΚΑΛΟ ΤΡΙΕΣΠΕΡΟΝ...

ΛΟΙΠΟΝ ΕΝΑ ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ... ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΟΘΗΚΕ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ.... ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΝΕΟ ΧΡΟΝΟ.. ΧΩΡΙΣ ΓΙΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟΣ.. ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΣΑ.. ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΚΙΟΛΑΣ ΝΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΝΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ .. ΕΙΠΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΕΛΕΤΗ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.. ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΑΡΩΝ





Το Τριέσπερον άρχιζε/αρχίζει την εσπέρα του Χειμερινού Ηλιοστασίου (21η προς 22α Δεκεμβρίου, που είναι και η μεγαλύτερη νύκτα του έτους) και ολοκληρώνεται με την ανα-Γέννηση του Ηλίου (την νύκτα της 24ης προς ξημέρωμα 25ηςΔεκεμβρίου). Έτσι, ορθά, θα μπορούσε να ονομαστεί η συμβατική 25η Δεκεμβρίου (σε κάθε περίπτωση, η 4η ημέρα από το Χειμερινό Ηλιοστάσιο) Νεο-ήλια (Noel) ή, άλλως: Ηλιού-γεννα...
Αυτό εκφράζεται κωδικοποιημένα στην συμβολική "μυθική γλώσσα" της Ελληνικής Παραδόσεως ως εξής:

«Φασί, Δία, συγκοιμώμενον Αλκμήνηι, πείσαι τον Ήλιον μη ανατείλαι επί τρείς ημέρας. Όθεν και επί τρείς νύκτας συγκοιμηθείς αυτήι ο Ζεύς, τον Τριέσπερον Ηρακλέα εποίησε

Tags: ελληνικη θρησκεια, θρησκεία


καλες γιορτες σε ολους....

Ο ξενιτεμένος στην Αμερική γιος, γράφει στη μαμά του:

"Μαμά, επιτέλους αποκτήσαμε παιδί. Αλλά η γυναίκα μου δεν έχει γάλα και αναγκαστήκαμε να δίνουμε στο μωρό γάλα από μια μαύρη αγελάδα, με αποτέλεσμα κάθε μέρα που περνάει το παιδί μας όλο και μαυρίζει".

Και η μητέρα του απαντάει

"Γιόκα μου, κι εγώ δεν είχα γάλα όταν γεννήθηκες εσύ και αναγκαστήκαμε να σου δίνουμε γάλα από την κατσίκα. Αλλά όπως καταλαβαίνω τα κέρατα τώρα τα
βγάζεις..."

Tags: ανέκδοτα


θαυμα: Αγιος εμφανιζεται σε σπιτι και τρωει μακαρονια!!!


Tags: λαζοπουλος-βιντεο, θρησκεία


χρειαζεται ... χρειαζομαι επειγοντως διακοπες....



Tags: αστεία βίντεο


καποιες αληθειες μεσα απο ενα βιντεο...


Tags: θρησκεία


Τρείς οιωνοί - Ένα πρόσωπο...



alt

Tags: φωτογραφία


Ο Ανίκητος Ηλιος.... το Ελληνικο τριεσπερον..

Τριέσπερον (Ηλιούγεννα). Στη θέση των «Χριστουγέννων», οι πρόγονοί μας εώρταζαν το λεγόμενο «Τριέσπερον», μία εορτή η οποία γενικεύεται από τους ελληνιστικούς χρόνους κι εντεύθεν, προς τιμήν των πυρφόρων και ηλιακών θεοτήτων Ηρακλέους ? (ο οποίος κατά τον Κορνούτο ? ορίζεται ως «ο εν τοίς όλοις Λόγος καθ'όν η Φύσις ισχυρά και κραταιά εστί και απεριγένητος ούσα, μεταδοτικός ισχύος και τοίς κατά μέρος και αλκής υπάρχων») και Ηλίου ?. Το «Τριέσπερον» ξεκινούσε με το Χειμερινό Ηλιοστάσιο (τη νύκτα της 21ης προς την 22α του Δεκεμβρίου, τη μεγαλύτερη δηλαδή νύκτα του έτους) και κορυφωνόταν με την αναγέννηση του φωτοδότη Ηλίου ? (τη νύκτα της 24ης προς 25η, όταν η ημέρα έχει ήδη μείνει «στάσιμη» επί 3 ημέρες μετά το Ηλιοστάσιο και αρχίζει πλέον να μεγαλώνει).

Αργότερα, με την επιβολή της κρατικής ηλιολατρίας από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό ?, το ελληνικό «Τριέσπερον» επισκιάσθηκε (κατά μίμηση της παρσικής λατρείας του Θεού Μίθρα ? που εώρταζε και αυτή την γέννηση του Θεού στις 25 Δεκεμβρίου) από την «επίσημη» ρωμαϊκή εορτή του «Ανίκητου Ήλιου» («Sol Invictus»). Η «Ημέρα της Γεννήσεως του Ανίκητου Ηλίου»Dies Natalis Solis Invicti»), η στιγμή δηλαδή που ο ακατάβλητος Ήλιος, έχοντας θριαμβεύσει επάνω στο σκοτάδι της «bruma» (βλέπε κατωτέρω), αρχίζει να ανέρχεται δυναμικά και υπερήφανα στον ουράνιο θόλο, είχε, φυσικά, ως προεόρτιο τη νύκτα του Χειμερινού Ηλιοστασίου, όταν ετιμάτο σιωπηρώς η Θεά του Κάτω Κόσμου Αντζερόνα (Angerona, Dea Tacita), προστάτις των νεκρών και προσωποποίηση της Θελήσεως, της Εσωτερικής Φωνής, της Ενοράσεως και της Σιωπής, στα λεγόμενα «Ντιβάλια» ή «Αντζερονάλια» («Divalia» ή «Angeronalia», βλ. Claudio Rutilio, «Η Θεολογία των Ρωμαίων»). Τα «Divalia» έκλειναν τις λεγόμενες «σύντομες ημέρες» («brevissimi dies», «bruma») που σηματοδοτούσαν την ολοκλήρωση της ηλιακής διαδρομής μέσα στον ενιαυτό.

Ο Sol «Invictus» συνέχισε να λατρεύεται ως Ανώτατος Θεός και καθοδηγητής της οργανωμένης κοινωνίας και των Ρωμαίων αυτοκρατόρων μέχρι την εποχή του Κωνσταντίνου, ο οποίος άρχισε την βασιλεία του ως τυπικός ηλιολάτρης. Υπάρχουν νομίσματα ως το 324 μ.χ.χ. που εμφανίζουν τον Κωνσταντίνο να δοξάζει τον Sol ως «Πηγή της Αυτοκρατορικής Δυνάμεως», μόνον δε κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι αναφορές στον Sol και τις άλλες εθνικές θεότητες εξαφανίσθησαν από τα νομίσματα. Η εορτή πάντως του «Sol Invictus» επικαλύφθηκε με τη σειρά της αμέσως μετά την επικράτηση του Χριστιανισμού (4ος αιώνας, με απόφαση του Πάπα Ιουλίου) από τα γνωστά μας «Χριστούγεννα» (που έως τότε υπολογίζονταν στις 6 Ιανουαρίου -ημερομηνία που στην Ανατολή παρέμεινε μέχρι τουλάχιστον τη βασιλεία του αυτοκράτορα Γιουτπράβδα, ελληνιστί Ιουστινιανού ?, ή στις 19 Απριλίου, ή στις 20 Μαϊου κατ'άλλους, ενώ στο «Pascha Compustus» του 243 μ.χ.χ. η «γέννηση» του Τζεσουά ? ορίζεται στις 28 Μαρτίου). Η μετέπειτα χυδαία ιδιοποίηση του ελληνικού «Τριεσπέρου» δεν εμπόδισε φυσικά τους πιο σκληροπυρηνικούς απολογητές της νέας Θρησκείας να περιγελούν τους Εθνικούς ?, κατά την προσφιλή τους πρακτική, ακόμη και κατά τον 3ο αιώνα μ.χ.χ. (!!), ως τάχα... ανόητους που εώρταζαν γενέθλια Θεών (Αρνόβιος, περίπου 296 μ.χ.χ.).

Προχριστιανικές θεογεννήσεις (ηλιακών ή / και σωτηριακών Θεών), 25 Δεκεμβρίου:

  • Άδωνις ? (κυπριακός, συριακός και ελληνορωμαϊκός Θεός. Στη λεγόμενη «Βηθλεέμ» που σημαίνει «Οίκος του Άρτου» υπήρχε πανάρχαιος Ναός του Αδώνιδος που λειτουργούσε ακόμη και την εποχή των Αντωνίνων, δηλαδή τον 2ο μ.α.χ.χ. αιώνα)
  • Ταμμούζ (βαβυλωνιακός Θεός)
  • Ντουμούζι (σουμεριακός Θεός)
  • Μίθρας ? (παρσικός Θεός)
  • Βέλλενος (κελτικός ηλιακός Θεός που οι Ρωμαίοι εταύτισαν με τον Απόλλωνα)
  • Έρκλε (ετρουσκικός ηλιακός Θεός)
  • Άττις ? (φρυγικός και ευρύτερα μικρασιατικός Θεός)
  • Ηρακλής ? (Έλλην ηλιακός Θεός)
  • Όντιν (ο ύπατος, εκπολιτιστής και φιλάνθρωπος σκανδιναβο-γερμανικός Θεός, από τις εορτές του οποίου προέρχονται τα υποτιθέμενα «χριστιανικά» έθιμα του στολισμένου ελάτου και του «Αγιοβασίλη»)
  • Μπάλντερ ? (σκανδιναβο-γερμανικός ηλιακός, θνήσκων και ανασταινόμενος Θεός)
  • Λουπέρκους (ιταλιώτικος, ηλιακός Θεός)
  • Ντάζμπογκ (σλαβονικός Θεός)
  • Γιαρίλο (σλαβονικός ηλιακός Θεός της χαράς της ζωής και της νεότητος, «jaru» = «νεότης»)
  • Σάουλε ? (λιθουανή, ηλιακή Θεά)

Tags: ελληνικη θρησκεια, θρησκεία


Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής»(3ο)

Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».

Κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1977 από τον Αλαίν ντε Μπενουά.


12. ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΝΙΤΣΕ «ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ ;». Την απάντηση που έδωσε ο ίδιος, ότι «είναι εκείνος που αναζητεί τις καταστάσεις που επιβάλλουν σαφείς συμπεριφορές. Εκείνος που εγκαταλείπει την «ευτυχία» στις μάζες, μία «ευτυχία» που περιορίζεται σε ψυχική ηρεμία, βολή, άνεση και αγγλοσαξονική εμπορευματοκρατία. Είναι εκείνος που αναζητεί ενστικτωδώς τις βαρύτερες ευθύνες, εκείνος που ξέρει να κάνει παντού εχθρούς, εν ανάγκη να κάνει εχθρό ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό».

13. ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΟΎΜΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΜΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ. Το να κάνουμε υποτίθεται «καλές πράξεις» για να κερδίσουμε την ατομική «σωτηρία» μας, να πάμε στον παράδεισο, κ.ο.κ., δεν είναι παρά χυδαία εξυπηρέτηση ενός προσωπικού συμφέροντός μας. Πρέπει να πράττουμε εκείνο που είναι ανάγκη να πραχθεί, όχι εκείνο που μας αρέσει. Το τελευταίο απαιτεί ωστόσο μία εκγύμναση, ο άνθρωπος έχει ανάγκη από κανονισμούς για να «κτισθεί», καθώς από την φύση του είναι άμετρα εύπλαστος. Να βλέπουμε την δράση ως εξυπηρέτηση και το καθήκον ως προορισμό.

14. ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΣΥΜΠΤΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΧΩΝ. Να πράττουμε πάντοτε σύμφωνα με τα λόγια μας. Όταν τα λόγια μας υπερβαίνουν τις πράξεις μας δεν είμαστε περισσότερο κυρίαρχοι του εαυτού μας από όταν οι πράξεις μας υπερβαίνουν τα λόγια μας. Το να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι το να λέμε την αλήθεια, αλλά το να προσχωρούμε ολοκληρωτικά και χωρίς υστεροβουλίες σε ό,τι επιχειρούμε.

15. ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΤΑΝΟΟΎΜΕ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΝΑ ΕΞΑΓΟΥΜΕ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ. Να εξαντλούμε κάθε δυνατότητά μας για να αποφύγουμε να πράξουμε το κακό, εάν όμως το πράξουμε να μην επιζητούμε δικαιολογίες. Οι δικαιολογίες που δίνουμε στον εαυτό μας δεν είναι παρά υπεκφυγές. Η μετάνοια δεν αποβλέπει στην απόσβεση του λάθους, αλλά στην ανάπαυση μιας ένοχης συνειδήσεως. Πρέπει να ανταποδίδουμε το καλό στο καλό και την δικαιοσύνη στο κακό (εάν ανταποδίδαμε το καλό στο κακό, τότε τι θα άρμοζε να αποδώσουμε στο καλό, και, τέλος, τι αξία θα είχε κάτι τέτοιο ;).

16. ΝΑ ΜΗΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΕ, ΑΛΛ' ΝΑ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΛΗΘΗ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. ΝΑ ΜΗΝ ΜΙΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ, ΑΛΛ' ΝΑ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΑΡΚΕΤΑ ΣΥΧΝΑ Τα συναισθήματα των χυδαίων είναι μίσος, μνησικακία, ευερεθιστικότητα, ματαιοδοξία, τσιγκουνιά. Το μίσος είναι το ακριβώς αντίθετο της περιφρονήσεως, η μνησικακία της λησμοσύνης, η ευερεθιστικότητα της αυτοπεποιθήσεως, η ματαιοδοξία της αξιοπρέπειας, η τσιγκουνιά της χαριστικότητος. Από όλα αυτά τα χυδαία συναισθήματα, το πιο αξιοπεριφρόνητο είναι η μνησικακία. Ο Νίτσε έχει πει: «βρισκόμαστε στο κατώφλι των καιρών του αξιοπεριφρόνητου ανθρώπου, εκείνου που δεν είναι ικανός ούτε τον εαυτό του να περιφρονήσει».

17. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΊΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΟΦΕΛΕΙΑΣ ΌΛΩΝ. Στον άνθρωπο ισχύει ό,τι και με τους στρατούς που είναι ήδη αποτυχημένοι άπαξ και για να πολεμήσουν έχουν ανάγκη να γνωρίζουν γιατί ακριβώς πολεμούν. Υπάρχει βεβαίως και ένα χαμηλότερο επίπεδο, όταν ένας στρατός πρέπει να πεισθεί ότι η αιτία που πολεμάει είναι σωστή. Ένα ακόμη χαμηλότερο είναι το να πολεμάει μόνο όταν είναι σίγουρος πως θα νικήσει. Όταν πρέπει να επιχειρήσουμε κάτι, δεν χρειάζεται να νοιαζόμαστε, παρά μόνον δευτερευόντως, για το εάν αυτό που επιχειρούμε μπορεί ή όχι να πετύχει. Όμως δεν αρκεί να επιχειρούμε ακόμα και όταν δεν είμαστε βέβαιοι για την επιτυχία, χρειάζεται να επιχειρούμε ακόμα και όταν είμαστε βέβαιοι για την αποτυχία. Γιατί η ανώτατη τιμή είναι να μένουμε πιστοί στους κανόνες που θέσαμε στον εαυτό μας, ακόμα και αν είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι μας περιμένει η αποτυχία. Το να επιθυμήσουμε να μιμηθούμε τον αντίπαλο με την δικαιολογία ότι αυτός έχει τον τρόπο να επιτυγχάνει ισοδυναμεί με το να καταντούμε εμείς οι ίδιοι εχθροί του εαυτού μας, μην διαφέροντας σε τίποτε από τον κανονικό εχθρό. Η χαμέρπεια αναδύεται από την στιγμή που πριν από μία πράξη θ' αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε περί «χρησιμοτήτων», περί «ωφελειών» και περί «των λόγων που μας υποχρεώνουν» σε αυτή την πράξη. Ένας από τους μεγαλύτερους παραλογισμούς είναι το να προσπαθούμε να διατηρήσουμε κάτι που θα χάσουμε οπωσδήποτε, το να καταλήξουμε απολογητές των ζωντανών σκύλων και των νεκρών λεόντων.

Tags: Αταξινόμητα


Γέννηση νέου αστέρα....

Ημέρα Σελήνης
Ηλιακό ημερολόγιο:
25 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 7 Ποσειδεώνος 2782
alt
Το διαστημικό τηλεσκόπιο Spitzer της NASA που είναι προσαρμοσμένο για παρατηρήσεις και στην περιοχή των υπεριωδών ακτινοβολιών, συνέλαβε αυτή τη γέννηση ενός αστέρα (ήλιου), η οποία θα συμπληρωθεί σε μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια με τη δημιουργία πλανητών γύρω από το νεογέννητο ήλιο.

Η ζώνη του εκπεμπόμενου αερίου, λοξά στη φωτογραφία, έχει έκταση πολλών δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων στην περιοχή της αστρογένεσης. Κάπως έτσι πρέπει να δημιουργήθηκε και ο ήλιος του δικού μας ηλιακού συστήματος.

Ενδιαφέρον είναι ότι, αυτό το σκηνικό δημιουργίας αστέρων, εξελίσσεται «κρυφά» από τον ανύποπτο γήινο παρατηρητή, γιατί καμία διεργασία δεν ακτινοβολεί ορατό φως!

Tags: φωτογραφία


Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής»(2ο)

Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».

 

 

Κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1977 από τον Αλαίν ντε Μπενουά.



6. ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΙΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ. Ο αυτοεξαναγκασμός είναι πρωταρχική προϋπόθεση του δικαιώματος εξαναγκασμού των άλλων. Οφείλουμε επίσης να ανεχόμαστε τους συγχρόνους μας, αφού πρώτα μάθουμε να ανεχόμαστε τον εαυτό μας: «ο ποιοτικός άνθρωπος έχει πρώτα απαιτήσεις από τον εαυτό του, ο κοινός άνθρωπος έχει απαιτήσεις μόνο από τους άλλους» (Κομφούκιος). Η ισχύς πρέπει να βασίζεται επάνω στην υπεροχή και όχι η υπεροχή επάνω στην ισχύ. Εκείνοι που ηγούνται έχουν το δικαίωμα να κατέχουν, όμως εκείνοι που κατέχουν δεν έχουν υποχρεωτικά και το δικαίωμα να ηγούνται. Ο ποιοτικός άνθρωπος στέκεται πέρα από δεσποτισμούς, καθώς δεσπόζει όλων των δεσποτών με μέσα που ειδικά του ανήκουν: «μία νέα ευγένεια είναι αναγκαστικώς αντίθετη σε ό,τι ανήκει στον όχλο ή στον δεσποτισμό» (Νίτσε). Όσο ψηλότερα ανεβαίνει κάποιος, τόσο πιο μόνος πορεύεται, τόσο πιο πολύ πρέπει να υπολογίζει στον εαυτό του. Αυτοί που είναι ψηλά είναι υπεύθυνοι για εκείνους που είναι χαμηλότερα, καθώς πρέπει να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους. Δεν έχουν κανένα πραγματικό προνόμιο πέραν των βαρών που οι άλλοι μπορούν να τους φορτώσουν στους ώμους, στην αντίθετη περίπτωση όλες οι επαναστάσεις γίνονται δίκαιες. Να ακολουθούμε ελεύθερα εκείνους που είναι ανώτεροί μας, να γινόμαστε υπερήφανοι κάθε φορά που πετυχαίνουμε να βρούμε έναν μπροστάρη (Στέφαν Ζωρζ), αφού το αντάλλαγμα του να ακολουθήσουμε έναν τέτοιο άνθρωπο δεν ανιχνεύεται στην σφαίρα της κυριαρχίας αλλά της αμοιβαίας προστασίας. Το να υπακούμε είναι δικαίωμα, το να κυριαρχούμαστε ή να κυριαρχούμε είναι καθήκον, όχι το αντίθετο. Διακηρύσσουμε το ωραίο καθήκον μας να έχουμε δικαιώματα και το ωραίο δικαίωμά μας να έχουμε καθήκοντα.

7. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΜΕΤΡΗΤΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ. Κάθε ύπαρξη έχει την τραγικότητά της, το ίδιο και κάθε διακήρυξη. Ο Κόσμος δείχνει χαοτικός, ωστόσο μπορούμε εύκολα να του δώσουμε μία μορφή. Κάθε τι που κάνουμε δεν έχει άλλη έννοια από εκείνη που του δίνουμε εμείς. Το μόνο αντάλλαγμα είναι ότι όλα απηχούν σε όλα. Οι μικρές χειρονομίες μας έχουν μία συνέπεια στα πιο απομακρυσμένα σημεία του σύμπαντος. Η ύπαρξη του Κακού δεν μπορεί να ορισθεί θετικά, παρά μόνον ως περιορισμός αυτού που πρέπει να επέλθει, περιορισμός της μορφής που τα όντα δίνουν στον Κόσμο. Ίσως δεν είναι τίποτε περισσότερο από καθαρή και αιώνια αρνητικότητα.

8. ΑΞΙΖΟΥΜΕ Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΑΤΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. Από ένα σημείο και ύστερα δεν υπάρχει ούτε τύχη, ούτε σύμπτωση. Οι αντίπαλοί μας δεν έχουν σε τελευταία ανάλυση καμμία άλλη δύναμη πέραν εκείνης που τους παρέχουν οι δικές μας αδυναμίες. Συνεπώς όχι μόνο πρέπει να αποδεχόμαστε, αλλά και να επιθυμούμε εν τέλει αυτό που συμβαίνει. Πρέπει να επιθυμούμε αυτό που συμβαίνει από την στιγμή που θα αποδειχθούμε ανήμποροι να το εμποδίσουμε να συμβεί. Αυτό δεν είναι παραίτηση, αλλά διατήρηση της ελευθερίας μας, είναι το μόνο μέσον ορθής αντιδράσεως όταν καμμία δράση δεν απομένει να αναπτυχθεί. Ο Στωϊκισμός προσφέρει την μόνη δυνατή συμπεριφορά, όταν οι άλλοι δεν αντέχουν πλέον να παραμείνουν στωϊκοί. Πρέπει να πράττουμε έτσι, ώστε εκείνο επάνω στο οποίο δεν μπορούμε να επιδράσουμε να μην μπορεί και αυτό να επιδράσει επάνω σε εμάς (Τζούλιους Έβολα).

9. Η ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΡΑΣΗ. Δεν υπάρχουν λόγοι υπάρξεως στα μεγάλα και δυνατά πράγματα, αφού αυτά ούτως ή άλλως πρέπει να υπάρχουν ή να γίνονται (δεν είναι ωστόσο μεγάλο και δυνατό κάθε τι που δεν έχει λόγο υπάρξεως). Σπουδαιότητα έχει η δράση και όχι εκείνος που την αναλαμβάνει. Το ίδιο και η αποστολή και όχι εκείνος που την φέρει εις πέρας. Να σταθούμε ενάντιοι στον ατομισμό, διεκδικώντας μία ενεργητική από-προσώπηση. Εκείνο που πραγματικά πρέπει να πράξει κάποιος δεν εξηγείται με κίνητρα. Η αριστοκρατία σιωπά.

10. Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΙΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΈΧΟΥΜΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ. Η εικόνα που δημιουργούμε για τον εαυτό μας, γίνεται αληθινή από την στιγμή που συμμορφωνόμαστε με αυτήν. Από εκεί και ύστερα, το αν πρόκειται για μία «εικόνα» ή για μία «πραγματικότητα» έχει πολύ μικρή σημασία. Οι δύο όροι συμπίπτουν. Η ιδέα που λαμβάνει σάρκα, αποτελεί ούτως ή άλλως την πραγματική ενσάρκωση του Λόγου. Κάθε υποχρέωση υποχρεώνει, καμμία περίσταση δεν αποδεσμεύει. Ο καλύτερος τρόπος για να μην ντρεπόμαστε για τους άλλους, είναι να μπορούμε να αισθανόμαστε υπερήφανοι για τον εαυτό μας.

11. Ο ΤΡΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Η ωραία πράξη είναι πάντοτε πιο σημαντική από το δόγμα. Το ωραίο δεν είναι ποτέ κακό. Καλύτερα να πράξουμε πολύ καλά πράγματα που είναι μέτρια, παρά να πράξουμε με άσχημο τρόπο πράγματα υπέροχα. Ο Τρόπος με τον οποίο πράττουμε τα πράγματα αξίζει περισσότερο από τα ίδια τα πράγματα. Ο Τρόπος επίσης που ζούμε τις ιδέες μας, αξίζει περισσότερο από αυτές τις ίδιες. Ο Τρόπος που ζούμε την ζωή μας, αξίζει περισσότερο από εμάς που ζούμε, και πολλές φορές περισσότερο και από αυτή την ίδια την ζωή. «Όταν κάποιος έχει περισσότερο απλότητα παρά τρόπο είναι αγροίκος. Όταν έχει περισσότερο τρόπο παρά απλότητα είναι γελοίος. Ο ποιοτικός άνθρωπος έχει εξίσου απλότητα και τρόπο» (Κομφούκιος).

Tags: Αταξινόμητα


Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».(1ο)

Ημέρα Ηλίου
Ηλιακό ημερολόγιο:
24 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 6 Ποσειδεώνος 2782



Είκοσι πέντε αρχές «ηθικής».

Κείμενο που γράφτηκε τον Ιούλιο του 1977 από τον Αλαίν ντε Μπενουά.

Δεν έχω μεγάλη συμπάθεια στον όρο «ηθική». Γνωρίζω πολύ καλά την «γενεαλογία» της, την οποία θεωρώ ότι διαφώτισε αρκετά καλά ο Νίτσε. Τείνω άλλωστε να πιστέψω ότι υπάρχουν τόσες πολλές «ηθικές» όσα και τα επίπεδα της ανθρωπότητος, πράγμα που βεβαίως παραπέμπει σε έναν σχετικό αριθμό. Αντίθέτως, πιστεύω πολύ στις αρχές που μπορεί να είναι ταυτοχρόνως και κανόνες ζωής (καθώς η κάθε ιστορική πορεία πραγματοποιείται από τον μύθο στις αρχές δια μέσου κάποιας ιδέας). Καταθέτω λοιπόν εδώ τις δικές μου αρχές, στις οποίες θέλω να πιστεύω ότι μένω κατά κανόνα συνεπής.

1. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ, δεμένος με αυτούς, τόσο για το καλύτερό όσο και για το χειρότερο. Και οι δύο πλευρές δημιουργούν από κοινού. Οι Θεοί δεν είναι υπεράνω, ούτε έξω από εμάς. Δεν είναι ούτε και πέρα από τις αισθήσεις μας. Σημαντικό άλλωστε δεν είναι το να πιστεύει κανείς στο Θείο, αλλά να συμπεριφέρεται με τέτοιον τρόπο ώστε Αυτό να μπορεί να δείξει σε αυτόν εμπιστοσύνη. Σημαντικό είναι να μπορεί να βρίσκει κανείς και να αναγνωρίζει το Θείο μέσα του και να αποκαλύπτει τον εαυτό του, όπως αποκαλύπτεται Αυτό. Το σώμα και η ψυχή είναι ένα και το αυτό πράγμα. Το να φέρνει κανείς το ένα απέναντι στο άλλο, το να αντιπαραθέτει αυτές τις έννοιες, αποτελεί ασθένεια του πνεύματος. Όποιος Θεός δεν συμπεριφέρεται όπως έχει κανείς το δικαίωμα να περιμένει από αυτόν, αξίζει να υποστεί την απάρνηση, υπό τον όρο όμως ότι εκείνος που την τολμά έχει προηγουμένως δώσει το καλύτερο του εαυτού του.

2. ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ ΚΑΝΕΊΣ, ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ «ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ». Η δημιουργία έπεται της γεννήσεως και δεν μπορεί κανείς να δημιουργηθεί παρά μόνον από τον ίδιο του τον εαυτό. Μόνον έτσι είναι δυνατόν να δώσει στον εαυτό του μία ψυχή, γι' αυτό και ο Έκχαρτ κάνει λόγο για «αυτό-δημιουργία»: «υπήρξα η αιτία του εαυτού μου, εκεί που θέλησα τον εαυτό μου και δεν υπήρξα τίποτε άλλο. Υπήρξα αυτό που θέλησα και αυτό που θέλησα υπήρξε εγώ». Στην Edda «Havamal» (5), ο Θεός Odin παρουσιάζεται θυσιασμένος στον ίδιο του τον εαυτό. Ένα έθνος θεμελιώνει έναν Πολιτισμό όταν γίνεται η αιτία του εαυτού του, η αιτία της υπάρξεώς του, όταν την πηγή μίας αιώνιας ανανεώσεως την βρίσκει μόνο μέσα στην δική του Παράδοση. Το ίδιο ισχύει και με τους ανθρώπους, όπου κάποιος οφείλει να βρίσκει μέσα του τις αιτίες του εαυτού του, καθώς και τα μέσα της όποιας αυτο-υπερβάσεώς του (αντίθετα λ.χ. από τον ηγέτη ενός παρακμιακού Κράτους που κρατεί την εξουσία από εξωτερικά του εαυτού του πράγματα αντί από την υπεροχή των προσωπικών αρχών του).

3. Η ΑΡΕΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΩΣ ΕΝΑ ΜΕΣΟΝ που αναφέρεται σε κάποια νομοτέλεια. Αντιθέτως, είναι η νομοτέλεια του εαυτού της, η ίδια η αμοιβή της, η εσωτερική ανάκτηση ή η ανάκτηση του εαυτού, η αφετηρία της κάθε αναζητήσεως και της κάθε κατακτήσεως, και πρώτα από όλα η αμοιβαία αναγνώριση και ανακάλυψη του ψυχισμού και της ψυχής. Είναι η θεσμοποίηση του εαυτού μίας απόλυτης ισορροπίας, το να είναι κανείς ο ηγέτης του εαυτού του, να υπακούει στον εσωτερικό αφέντη του και την ίδια στιγμή να διατάσσει τον εσωτερικό του δούλο. Κυρίως είναι η αναζήτηση του Μέτρου.

4. ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ, αλλά πρέπει επίσης να γίνει τελικά αυτό που μπορεί να γίνει. Να κτισθεί σύμφωνα με την άποψη που έχει δημιουργήσει για τον εαυτό του, αλλά και να μην αρκεστεί ποτέ από το αποτέλεσμα. Πρέπει να θέλει να αλλάξει πρώτα ο ίδιος πριν στραφεί να αλλάξει τον κόσμο, και είναι προτιμότερο να παραδεχθεί τον κόσμο όπως είναι παρά να παραδεχθεί τον εαυτό του όπως είναι. Πρέπει να αναπτύξουμε μέσα μας εκείνες από τις δυνατότητές που καθιστούν ανθρώπους εμάς τους ίδιους. Μία ισχυρή θέληση μάς επιτρέπει να γίνουμε αυτό που θέλουμε ανεξάρτητα από εκείνο που ήμασταν, γιατί η θέληση προηγείται όλων των προκαθορισμών, ακόμη και εκείνου της γεννήσεως, υπό τον όρο βεβαίως να έχουμε την ικανότητα να θέλουμε. Πρώτα από όλα χρειάζεται να καλλιεργήσουμε την εσωτερική ενέργεια, την ενέργεια εκείνη «της οποίας την απόδειξη υπάρξεως μπορεί να δώσει εξίσου ένα μυρμήγκι και ένας ελέφαντας» (Σταντάλ) και που επιτρέπει να παραμένει κανείς μέσα στον χειμώνα αυτό δια μέσου του οποίου επιστρέφει η άνοιξη.

5. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ. Να ορίζουμε νόμους για τον εαυτό μας υπό τον όρο όμως να μην τους αλλάζουμε (πράγμα που ωστόσο δεν μας εμποδίζει από το να δίνουμε νέες διαστάσεις στις προοπτικές που επιλέξαμε). Να μην υποχωρούμε, να μην τσακίζουμε. Να συνεχίζουμε ακόμα και αν δεν υπάρχουν πια οι λόγοι για να συνεχίσουμε. Να μένουμε πιστοί στις προδομένες ιδέες, πιστοί ακόμα και για λογαριασμό εκείνων που δεν έμειναν πιστοί. Να μένουμε πιστοί επίσης και σε όλους εκείνους που δεν υπάρχουν πια. Να υπερασπιζόμαστε εναντίον όλων, ακόμα και εναντίον του ίδιου μας του εαυτού, την ιδέα που έχουμε για τα πράγματα και την ιδέα που θέλουμε να έχουμε για τον εαυτό μας.

συνεχιζεται............................

Tags: Αταξινόμητα


καλο βραδυ σε ολους.....

καλο βραδυ σε ολους.......



Tags: μουσικα βιντεο


ενας φανταστικος διαλογος...


ΛΟΙΠΟΝ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ.. ΑΠΟΤΡΕΠΩ ΚΑΘΕ ΦΑΝΑΤΙΚΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ.. ΔΕΝ ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ...

ΑΠΑΝΤΗΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

[ ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΝΟΕΡΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΣΩΚΡΑΤΗ ]

Αξιότιμον κοσμικήν ενέργειαν κυρίου Clarence Darrow (1857-1938),

Οδός Αειζώου πυρός

ΑριθμόςΤά πάντα ρεί

Πόλις Άγνωστος Γαλαξίας

Χώρα Σύμπαν

Κοινοποίηση. Διδάκτορα Ιωάννην, Νεοκλήν Φιλάδελφον, Μ. Ρούσσον

Αγαπητέ Clarence,

Απόλυτα συμερίζομαι τις απορίες σου καί τις επαυξάνω με τις δικές μου.

Θαρρώ πώς θα πρέπει εν πρώτοις να επιχειρήσουμε μία μικρή ανάλυση της ταυτότητας τής λέξης "Θεός". Εν συνεχεία διά της συγκριτικής επαγωγής ίσως κατορθώσουμε να οδηγηθούμε σε κάποια συμπεράσματα πού θα μας βοηθήσουν στην απάντηση των ερωτήσεών μας.

Έλα λοιπόν, φίλε μου, πρώτα να επικαλεσθούμε τη φώτιση τού ογδοντάκις παππού μας Σωκράτη. Μόνο πού γιά να γίνη αυτό θα πρέπη, εάν συμφωνής, να πάμε να τον βρούμε, έστω νοερά, με τη φαντασία μας να συμμετάσχουμε σε ένα διάλογο μαζί του. Συμφωνείς;

"Ναί;"

"Εμπρός λοιπόν, πάμε"

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&..

"Χαίρε Σώκρατες, της λογικής λογικώτερε, τών φιλοσόφων σοφώτατε"

"Χαίρετε κι' εσείς της σκέψης γυμνασίαρχοι Clarence καί Ζείρων"

Zείρ. "Υμετέρας σοφίας αιτούμενοι, ώ διδάσκαλε, τινας ρανίδας...."

Σω. "Λέγε, ρε Ζείρων, τι τρέχει, άσε τα λιβανίσματα"

Ζείρ. "Τό παιδί από δώ έχει κάποιες απορίες σχετικά με το θεό"

Σω. "Ν' ακούσω"

Clar. "Ποιός είναι ο θεός, ώ ιερέ μας πρόγονε;"

Σω. "Ο Ζεύς, βέβαια, καί πάψε τις προσφωνήσεις, φίλε"

Clar. "Nαί, καλά, βέβαια, τότε στήν εποχή σου στην Ελλάδα. Όμως εν συνεχεία ένας άλλος θεός πήρε τ' απάνω χέρι, ο Ζεύς έφαγε κουτρουβάλα από τον Όλυμπο μαζί με τη γυναίκα του, τά παιδιά του, τώρα ο κόσμος λατρεύει τον εβραίο IHVH, Γιαχβέ, ή Γιεχωβά, δέν τάμαθες εκεί μέσα στο Σύμπαν της κοσμικής ενέργειας πού κινείται το Είναι σου;"

Σω. "Κάτι άκουσα, κάποια παραμύθια, γιά κάποιον πού έφτιαξε, λέει, τον κόσμο σε επτά ημέρες καί βάλθηκα να κάνω καζούρα στον Ηράκλειτο, πού μας έλεγε ότι "τόνδε τον κόσμον ουδείς τών θεών ή ανθρώπων εποίησεν..".χά, χά, χά"

Ζείρ. "Γιά τον Αδάμ, την Εύα καί τον όφι άκουσες, δάσκαλε;"

Σω. "Ωραίο παραμύθι, μιά βραδυά πού δεν είχα ύπνο μού το διηγήθηκαν κι' αμέσως μ'έπιασε νύστα, αληθινά, πολύ ωραίο παραμύθι"

Cla."Πάνω σ' αυτό θέλουμε τη γνώμη σου, εξοχώτατε της γνώσης"

Σω. "Πέσε, φίλε, την ερώτηση κι' άσε τα κοσμητικά επίθετα, βγάζω σπυράκια"

Cla. "Τί γνώμη έχεις γι' αυτόν το θεό ; Θέλω να πώ, νά, πώς τον βρίσκεις σε σχέση με τον Δία ; Είναι πιό πραγματικός ; Πιό αληθινός;"

Σω. "Τί γένους είναι αυτός ο θεός ; Ποιό είναι το φύλο του ;"

Cla ."Άρρεν βεβαίως"

Σω. "Πολύ εύκολα ξεστομίζεις το "βεβαίως", φίλε. 'Εχει πέος; όρχεις; τά έχει δεί κανείς;"

Ζείρ.- Cla. "Μά........."

Σω. "Τί μά καί μού, ρε παιδιά, σάς ρώτησα άν τα έχει δεί κανείς, όπως βλέπουμε τα σχετικά τού Διός πάνω σε χιλιάδες αγγειογραφίες καί γλυπτά"

Cla. Όχι, απ' ότι ξέρω μόνο ο Μιχαήλ Άγγελος καί κάποιοι άλλοι ζωγράφοι της Αναγέννησης τόλμησαν να ζωγραφίσουν το πρόσωπό του, μα γιά τα γεννητικά του όργανα, βρέ Σωκράτη, αυτό θα ήταν βλασφημία, υποθέτω"

Σω. Λάθος υποθέτεις, φίλε. Αυτός ο θεός δέν είπε ότι έκανε τον άνθρωπο "κατ' εικόνα καί ομοίωσή του "; Άν λοιπόν έφτιαξε, όπως ισχυρίζονται εβραίοι καί χριστιανοί, τον πρώτο άνδρα, τον Αδάμ, με πέος και όρχεις αυτό δέν σημαίνει ότι καί ο ίδιος διαθέτει αυτά τα όργανα ; Πού είναι η βλασφημία ; Πού είναι τα όργανά του;"

Ζεί. "Μά εσύ, ώ Σώκρατες, δέν μας διδάσκεις ότι όσο ξεφεύγουμε και απολυτρωνόμαστε από τη σάρκα τόσο προσεγγίζουμε το θείο, το άπειρο κάλλος;"

Σω. "Άλλο το θείο στην πνευματική του τελειότητα της φιλοσοφικής προσέγγισης, κι' άλλο ο θεός στην αφελή του θεώρηση ως υπαρκτού όντος, είτε τον σκαλίζει ο Πραξιτέλης είτε τον ζωγραφίζει ο Μιχαήλ Άγγελος, αγαπητέ Ζείρων. Γι' αυτό επιμένω στην ερώτηση. Έχει πέος και όρχεις αυτός ο θεός τών εβραίων καί των χριστιανών, όπως έχει ο Ζεύς, ο Θεός τών Ελλήνων;"

Cla. "Αδύνατον να απαντηθή αυτή η ερώτηση, δέν υπάρχουν στοιχεία"

Σω. "Τότε, φίλε μου, πώς να απαντήσω στην ερώτησή σου άν είναι πιό πραγματικός, πιό αληθινός από τον Δία;"

Cla, "Εντάξει, δάσκαλε, περνάω στην επόμενη ερώτηση. Γιατί ο θεός είναι τόσο σκληρός στις γυναίκες καί στά φίδια;"

Σω. "Πλάκα μού κάνεις, ρε φίλε ; Ο Ζεύς σκληρός με τις γυναίκες; Πού έχει κορφολογήσει τις μισές παρθένες της Ελλάδας κι' έχει σπείρει στρατιές θεών καί ημιθέων; Όσο γιά το φίδι, πού λές, αυτός δέν έβαλε δύο κι' όλας, όχι ένα, πάνω στο κηρύκειο τού Ερμή, σύμβολο θεικής εύνοιας πρός αυτόν τον εκπρόσωπο τού ζωικού βασιλείου;'

Cla. "Όχι, όχι, δέν αναφέρομαι στο Δία. Στόν άλλο το θεό αναφέρομαι, τον Γιαχβέ."

Σω. "Καλώς, άσε με όμως πρώτα να σού κάνω μία ερώτηση. Ο Αδάμ, όπως είπαμε, είχε πέος καί όρχεις. Γνωρίζεις άν τα χρησιμοποιούσε;'

Cla. "Υποθέτω ναί, πρός ούρησιν"

Σω. "Γιά την ούρηση μόνο το πέος αρκεί, γιά να υπάρχουν οι όρχεις όμως πάει να πεί ότι κάποια άλλη διεργασία της Φύσης επιτελείται, αυτό πού αποκαλείται δημιουργία σπερματικού υγρού καί εκτονώνεται με τη ζεύξη τών δύο φύλλων. Μέ άλλα λόγια, την πλάκωνε ο Αδάμ την Εύα πρίν φάνε το μήλο, ναί ή όχι;'

Cla. "Δύσκολη η ερώτηση, τόσο η εβραική όσο καί η χριστιανική πραγματεία σιωπούν επί τού θέματος"

Ζεί. "Εγώ πιστεύω ότι μάλλον ναί, ειδάλλως θα τού πρήζονταν τα ούμπαλα από το σπερματικό υγρό"

Σω. "Ωραία, καί ο θεός Γιαχβέ τί έκανε ; τον ηδονοβλεψία;"

Ζεί. "Το παρατραβάς, δάσκαλε. Τί θέλεις να μας πής δηλαδή, ότι ο θεός έχει σεξουαλικές διαστροφές;"

Σω. "Εγώ δε λέω τίποτα. Εσείς μιλήσατε γιά "κατ' εικόνα και ομοίωση", καί μόλις τώρα δά είπες "τί θάκανε ο Αδάμ, θα τού πρήζονταν τα ούμπαλα απ' το σπερματικό υγρό". Τού θεού του, δηλαδή γιατί να μήν τού πρήζονταν, αφού διέθετε μία από τα ίδια;"

Ζεί. Cla. "Μάς βάζεις πολύ δύσκολα δάσκαλε, οποιαδήποτε απάντηση θα συνιστούσε βλασφημία, στην εποχή της "Ιεράς Εξετάσεως" θα μας έκαιγαν ζωντανούς"

Σω. "Εντάξει, προχωρώ με άλλη ερώτηση. Είπατε ότι αυτός ο θεός έκανε ένα γιό. Πώς τον έκανε;"

Cla. "Δίνοντας στην Παναγία να μυρίση έναν κρίνο"

Σω. "Δηλαδή πιό διαστροφή κι' από τον στοματικό έρωτα, καταλαβαίνετε τί μού λέτε ; Mού μιλάτε γιά.....ρινικό έρωτα !!!"

Ζεί. "Δίκηο έχεις, δάσκαλε. Άσε το άλλο, το πιό σημαντικό. Ότι ο κρίνος δέν έχει μυρωδιά, μόνο μιά κίτρινη γύρη πού βάφει τα χέρια. Λές αυτό να είναι το σπέρμα τού Γιαχβέ; "

Σω. "Κι' απ' ότι ξέρω, αυτός ο Γιαχβέ, μόνο το γιό του κάλεσε να καθήση δίπλα του από δεξιά στο θρόνο, αυτήνε πού τού τον έκανε την έφτυσε. Έμαθα μάλιστα ότι μόλις το 451μχχ η χριστιανική εκκλησία την ανακήρυξε με χίλια ζόρια "Παναγία". Ντροπής πράματα, ρε παιδιά. Τί σύγκριση μπορώ να κάνω, κύριε Clarence μου με τον Ζήνα, τον Δία, πού είχε την Ήρα του τιμημένη και στογγυλοκαθισμένη δίπλα του με όλα της τα οφίτσια κι' όλες τις θεικές τιμές της;

Cla. "Παρ' όλη την αμηχανία πού νοιώθω, ώ Σώκρατες, δεν μπορώ να μήν παραδεχτώ ότι έχεις δίκηο. Αρχίζω να βλέπω τα πράγματα πιό καθαρά, πολλά ξεδιαλύνονται μέσα μου, όπως παραδείγματος χάριν το "φύλλον συκής" πού δέν μπορούσα να εξηγήσω γιατί τού έδωσε στα νεύρα τού Γιαχβέ. Τώρα το καταλαβαίνω. Τού σταμάτησε την ευκαιρία της κατά το μάλλον ή ήττον διεστραμμένης ικανοποίησης να παίρνη μάτι την Εύα γυμνή καί, το χειρότερο, το ότι σταμάτησε η λεγάμενη να το κάνη με τον Αδαμάκο της μπροστά στα μάτια τού Κυρίου."

Ζεί. "Τώρα πού το σκέφτομαι, σεόσα γλυπτά ή αγγειογραφίες έχω δεί ο Ζεύς αναπαρίσταται σφριγηλός, τις πιό πολλές φορές γυμνός, τριαντάρης, άντε σαραντάρης, ακμαίος, άντρακλας με τα όλα του. Ενώ ο Γιαχβέ.....άστα να πάνε...γέρος, με μακρυά άσπρα γένεια, άγριος, βλοσυρός, μοχθηρός, αγέλαστος, κομπλεξικός με τις γυναίκες, ακόμα καί με τα βρέφη, πού βάνει τούς παπάδες να τα πνίγουν στις κολυμπήθρες, τί να πώ, ρε παιδιά, μάλλον θά έπρεπε να καλέσουμε τον κύριο Φρόυντ να μάς αναλύση από τι σύμπλέγματα πάσχει ο θεός των εβραίων συμπατριωτών του"

Σω. "Νομίζω ότι αυτή η λεπτομέρεια της ηλικίας, πού έθιξες, Ζείρων, είναι πολύ σημαντική. Πρώτον. Γιατί ο εμπνευσμένος Μιχαήλ Άγγελος παριστάνει τον Γιαχβέ ασπρομάλλη γέρο, δηλαδή παπού τού κερατά, αντί να τον παραστήση όμορφο, ξυρισμένο, καλοκάγαθο καί χαμογελαστό πατέρα; Γιατί πρέπει ο κόσμος να τον φοβάται αντί να τον αγαπάη; Εσείς μπορείτε να αγαπήσετε κάτι πού φοβόσαστε; Σάν να λέμε τον Χάρο; Θά μπορούσατε να είχατε πατέρα σας τον Χάρο;

Δεύτερον, καί σπουδαιότερον. Άν ο θεός είναι αθάνατος τούτο δέν σημαίνει αυτόματα ότι επιλέγει την αιώνια νεότητα; Εάν σας έλεγαν ότι μπορείτε να μείνετε αθάνατοι δέν θα προτιμούσατε αυτό να σας συμβή σε μιά αιώνια νεότητα απ' ότι σε ένα αιώνιο γήρας; Εγώ τουλάχιστον θα προτιμούσα χίλιες φορές να παραμείνω νέος και ωραίος σάν τον Αλκιβιάδη, παρά γέρος καί άσχημος, όπως είμαι τώρα πού με βλέπετε.

Άσε πού αυτό το γήρας τού θεού με βάζει σε σκέψεις. ΜΟΝΟΝ ΟΤΙ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΓΕΡΝΑΕΙ, φίλοι μου. Οπότε κατ' ανάγκην και ο περί ού ο λόγος θεός ΑΡΓΑ Η ΓΡΗΓΟΡΑ ΘΑ ΠΕΘΑΝΗ, εστέ βέβαιοι. Καί μάλιστα, το χειρότερο γι' αυτόν είναι ότι θά πεθάνη ανέραστος, αποκηρυγμένος, αφίλητος, ξεχασμένος από τούς ανθρώπους πού επί τόσες γενηές βασάνισε με τη μοχθηρία, τη σατραπεία, την παρά φύσιν ζωή και τα ένοχα διεστραμμένα συμπλέγματά του ".

Cla. "Καί ο όφις, δάσκαλε; Πάντα θα είναι κατηραμένος να περπατάη με την κοιλιά;"

Σω. "Μήν ξεχνάμε τούς δράκους. Φίδια ήτανε κι' αυτοί. Φτερωτά. Γνωρίζεις, αγαπητέ φίλε ότι από το φαρμάκι βγαίνει το φάρμακο, δέν είν' έτσι; Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή κι' από το ερπετό θα ξεπηδήσουν οι ερπύστριες τών ερπυστριοφόρων πού θα χαράξουν καί θα στρώσουν τούς νέους δρόμους γιά τον Όλυμπο. Καί τότε.....μαύρα φίδια πού σε φάγανε Κύριε Γιαχβέ !!!"

ΖΕΙΡΩΝ

ΜΑΔΑΓΑΣΚΑΡΗ

Αναρτήθηκε από ΠΥΡίΣΠΟΡΟΣ

Tags: ελληνικη θρησκεια, θρησκεία


θελετε λεφτα για τα ασφαλιστικα ταμεια?

Ημέρα Κρόνου
Ηλιακό ημερολόγιο:
23 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:
5 Ποσειδεώνος 2782

ΘΕΛΕΤΕ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ

ΤΑΜΕΙΑ;

Φορολογήστε την εκκλησία!

Την ίδια ώρα που οι Έλληνες εργαζόμενοι χάνουν κάθε δικαίωμα για αξιοπρεπή διαβίωση στην τρίτη τους ηλικία, το θρησκόληπτο Ελληνικό κράτος αυτοκτονεί οικονομικά χαρίζοντας σε ετήσια βάση 1 δισ. ευρώ στους βαθύπλουτους θεοκράτες και ΟΛΑ τα κόμματα κάνουν την πάπια και οι ηγεσίες τους φροντίζουν να δηλώνουν με κάθε τρόπο την υποταγή τους στο βυζαντινό παράσιτο, που εδώ και ενάμιση αιώνα (από την δεκαετία του 1840 που σήκωσε κεφάλι) κατατρώγειαπό μέσα τις σάρκες της Ελληνικής κοινωνίας. Έλληνα εργαζόμενε. Οι πολιτικές σου ηγεσίες ξεπουλάνε το μέλλον σου για να είναι αρεστοί στους θεοκράτες αφέντες τους και ήδη χαρίζουν κάθε χρόνο αυτάπου πάνε να αντλήσουν από εσένα, στύβοντας σαν λεμονόκουπα το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου. Ξύπνα και τιμώρησέ τους. Δείξε τους ότι δεν είσαι αποβλακωμένος οπαδός και υπήκοος. Πίεσε προς όλες τις κατευθύνσεις και ζήτα εδώ και τώρα:
ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Ο ΚΟΛΟΣΣΙΑΙΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ!ΛΕΦΤΑ ΣΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΥΣ ΘΕΟΚΡΑΤΕΣ!

Ναί, ναί, ναί !!!
Καί να τη φορολογήση
Και να τη διαχωρίση από το κράτος
Καί να την ξεκουμπίση από το Υπουργείο Παιδείας
Καί να ανακαλέση διά νόμου το "κρατούσα θρησκεία" αφού δεν φτουράνε πάνω από35%
Καί να αντικαταστήση τα εβραίικα "θρησκευτικά" τους με μελέτη αρχαιοελληνικής γραμματείας
Καί να στείλη τούς μελάτους τρυφηλούς της ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ
Καί να τούς κόψη τη κρατική μισθοδοσία

Ανεξαρτήτως τής οιασδήποτε αναλογίας εργαζομένων πρός συνταξιούχους,

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ πρέπει νά φορολογήται κάποιος, ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ, ο οποίος ασκείδραστηριότητα καί κερδίζει;

Γιατί αυτός νά μήν συνεισφέρει αναλόγως τών εσόδων του γιά τήν Πυροσβεστική, πού σώζει καί τήν δική του περιουσία, γιά τήν Αστυνομία πού προσέχει καί τήν δική του περιουσία,γιά τόν Στρατό πού υπερασπίζεται καί τήν δική περιουσία, γιά τήν Δημόσια Υγεία, η οποία νοσηλεύει καί αυτόν καί τό πολυπληθές προσωπικό του (11.000 κρατικοδίατοι ιερείς καί απροσδιόριστος αριθμός μοναχών), γιά τήν κοινή χρήσι δημοσίων υποδομών (δρόμους, σχολεία,πολεοδομίες, ασφαλιστικούς φορείς, ...),

Γιά ένα μικρό διαμέρισμα πληρώνεις ΤΑΠ (τέλος ακινήτου περιουσίας). Γιά τίς χιλιάδες τών ναών, καί άλλων άλλων κτισμάτων γιατί νά μήν πληρώνει ο κάτοχός του; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ; Καί εφ' όσον τό δόγμα σας ισχυρίζεται ότι ενδιαφέρεστε γιά τά επουράνια καί γιά τήν μεταθανάτια ζωή, καί ότι η εδώ ζωή σας πρέπει νά είναι λιτή καί ταπεινή, ΤΙ τήν χρειάζεται τήν περιουσία;

Τά πολυτελή άμφια, αυτοκίνητα, ναούς, κατοικίες, μοναστήρια, τηλεπτικούςσταθμούς; Εφ' όσον ο θεός, κατά τό χριστιανικό δόγμα (εκ τού δοκέω-δοκώ = νομίζω ότι είναι έτσι, αλλά δέν είναι: "Τά δοκέα μόνον τώ δοκούντι αληθή", λέει ο Πλάτων, από τούς φιλοσόφους πού δέν σηκοφαντεί καί δέν υβρίζει ο χριστιανισμός) είναι πανταχού παρών, τί χρειάζονται οι ναοί;

Περί προσφοράς:Μπορεί ό Παπαφλέσσας, Ο Αθανάσιος Διάκος, ο Ησαΐας τών Σαλώνων, ο καλόγερος Σαμουήλ (Κούγκι), καί πολλοί άλλοι αγνοί (αλλά πλανεμένοι) πατριώτες (χαμηλού κυρίως βαθμού κληρικοί) νά συνεισέφεραν στό Έθνος,ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΑΓΙΟΙ! Κάποιοι άλλοι πού αφόρισαν τούς επαναστάτες, τήν επανάστασι, τίς επιστήμες, είχαν καλλίτερη μεταχείρησι από τήν εκκλησία.Φυσικά τό θέμα είναι ανεξάντλητο καί θά έπρεπε νά γίνη μία ΔΗΜΟΣΙΑ συζήτησις μέ ΟΛΑ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ, ώστε νά μάθουμε όλοι, ποίοι κοροϊδεύουν ποιούς! Επί τού παρόντος ο καθένας εκφράζει τήν δική του άποψι, όπως τήν εδιαμόρφωσε μέσω τής παιδείας του (καί γνωρίζομε περί κατηχήσεως στόν Ιουδαοχριστιανισμό πού γίνεται στήν στοιχειώδη καί μέση εκπαίδευσι).

Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία


Vangelis - Mythodea - for the NASA Mission Mars Odyssey 2001


ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΕΝ-ΔΙΑ-ΦΕΡΟΝ..... ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ........ ΓΙΑ ΨΑΧΤΕ ΤΟ .......ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Vangelis - Mythodea - for the NASA Mission Mars Odyssey 2001


Tags: μουσικα βιντεο


συχνά προτιμούν ένα βολικό ψεύδος από μια...

Ημέρα Αφροδίτης
Ηλιακό ημερολόγιο:
22 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 4 Ποσειδεώνος 2782

Οι άνθρωποι συχνά προτιμούν ένα βολικό ψεύδος από μια ανα-τρεπτική αλήθεια.
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Οι πρόγονοί μας το έλεγαν "έλλειψη ανδρείας", "δειλία"...
Και "δειλία", θα πεί "δεσμός λίαν" = μέγιστος δεσμός - δεσμά της ψυχής (Πλάτων, Κρατύλος
).

Tags: συντομες-αληθειες


The Beatles - Can't Buy Me Love

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΜΟΥ ''ΣΚΑΘΑΡΙΑ''..... ΕΙΠΑ ΝΑ ΕΛΑΦΡΥΝΩ ΛΙΓΟ ΤΗΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ............



Tags: μουσικα βιντεο


η βλακια ειναι ανικητη!!!!!!!!!!!!!!!

Ημέρα Διός
Ηλιακό ημερολόγιο:
21 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:
3 Ποσειδεώνος 2782

ΕΓΩ ΤΙ ΣΧΟΛΙΟ ΝΑ ΚΑΝΩ ..ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΕΙΠΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ... ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΠΟΤΕ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΔΥΣΚΟΛΟ..... ΠΑΝΤΩΣ ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΗΔΙΕΣ ΤΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΚΑΝΑ ΓΙΑΤΡΟ.. ΓΙΑΤΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΗΛΩΝΕΙ ΠΙΘΗΚΟ ΚΟΛΟΜΠΙΝΟ ΚΑΙ ΜΑΜΑΚΟ..ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΕΓΕ ΚΑΙ Ο ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

Ο όσιος Ακάκιος χρησιμοποιούσε εις το Σπήλαιόν του ως προσκέφαλον ένα ξύλον, ως είδος σκαμνίου. Από αυτό το αγιασμένον ξύλον ο ενάρετος μοναχός Μιχαήλ, από τη Σύμη της Δωδεκανήσου, που είχε ασκητεύσει εις τα Καυσοκαλύβια πολλά χρόνια, απέκοψε ένα τεμάχιον και το πήρε μαζί του στην Αθήνα, κατά την επίσκεψίν του σε μια πολύ ευσεβή χριστιανή οικοδέσποινα, της οποίας ο υιός έπασχεν από κεφαλαλγίαν. Ο πατήρ Μιχαήλ έβαλε το ξύλον αυτό μέσα εις ένα ποτήρι νερό και έδωσε εις το άρρωστο παιδί να πιή. Και, ω του θαύματος! Μόλις το παιδί ήπιε, απαλλάχτηκε αμέσως από την κεφαλαλγίαν και εθεραπεύθη τελείως

(Από το βιβλίον «Το Άγιον Όρος - Άθως» Αρχιμ. Χρυσοστόμου Μουστάκα, σελ. 15, Αθήναι 1957).

Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία


Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας

ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΜΕ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΗΔΙΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΩ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΝΟΥ ΜΑΛΑΚΙΕΣ.. ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΠΑΠΑΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΤΙΧΡΗΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ....ΣΥΜΠΑΘΑΤΕ ΜΕ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΓΕ ΚΑΙ Ο ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ ΑΛΛΑ ΔΕ ΝΤΑΓΙΑΝΤΩ Η ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΕΜΝΟΤΥΦΙΑ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ............... Ε ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΙΣΤΗ Η ΜΑΛΛΟΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΘΕΙ Ο ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΧΡΗΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΙΒΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΙΚΑΝΔΡΑΣ.....

Υ.Γ. ΕΙΠΑ ΝΑ ΓΚΡΙΝΙΑΞΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΟΥ .. ΜΕ ΛΙΓΑ ΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΕΠΙΘΕΤΑ... Ε ΛΕΙΠΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ. ΛΕΩ ΝΑ ΤΟΝ ΜΗΜΗΘΩ ΛΙΓΑΚΙ.... ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΝ ΦΤΑΣΩ... ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΕΣΩΣΑ ΔΕΝ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΓΚΡΙΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ....


Ο τελευταίος χρησμός της Πυθίας

Νικάνδρας ήταν ο εξής:

alt

alt

alt

Αυτόν τον Χρησμό, τον τελευταίο και μόνο αληθινό,

ως "φίλτρον τόλμης" στην καρδιά μας ας κρατήσουμε!

Κι αυτό που σήμερα φαίνεται άπιαστο και μακρινό,

θα έρθει μέρα που ως απτή πραγματικότητα θα ζήσουμε!


Tags: ελληνικη θρησκεια


Με ποιο δικαίωμα??????

Ημέρα Ερμού
Ηλιακό ημερολόγιο:
20 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 2 Ποσειδεώνος 2782

Θέλετε να μας πείτε κύριοι του Υπουργείου Παιδείας ότι κινήστε ξεδιάντροπα έξω από τα συνταγματικά πλαίσια του κράτους και δεν δίνετε λογαριασμό σε κανένα; Με ποιο δικαίωμα επιβάλλετε τον υποχρεωτικό εκκλησιασμό (1) σε οποιαδήποτε περιοχή της επικράτειας, γιατί αυτό προκύπτει από την από 4σέλιδη επιστολή του αρμόδιου σχολικού συμβούλου, που απέστειλε στους διευθυντές γυμνασίων και λυκείων των νομών Πειραιώς και Κυκλάδων, και· γιατί αυτή η επιστολή εστάλη ιδιαίτερα σε αυτούς μόνο τους νομούς και όχι σε ολόκληρη την Επικράτεια; Μήπως η παρουσία των καθολικών χριστιανών παίζει κάποιο ρόλο; ή επειδή θα γινόμασταν και πάλι ρετάλια σαν «κοσμικό κράτος» στην υπόλοιπη Ευρώπη.


πηγή «Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων»
(1)http://rnn.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=495&Itemid=27









Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία


Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων

1 Ποσειδεώνος 2782

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων
Ημέρα Άρεως
Ηλιακό ημερολόγιο:
19 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:

Ο μηχανισμός ο οποίος ανασύρθηκε από το βάθος της θάλασσας των Αντικυθήρων εδώ και περισσότερο από εκατό χρόνια κίνησε αμέσως το ενδιαφέρον κάθε είδους ερευνητών της αρχαιότητας. Ήταν ένας αστρολάβος; Ήταν ένα πλανητάριο, ένα αστρονομικό ρολόι; Ή κάτι άλλο; Η επιστημονική έρευνα προχωρούσε πολλές φορές στα σκοτεινά, αφήνοντας περιθώριο στη φαντασία, που δεν ήθελε και πολύ να ξεπεράσει τα όρια της λογικής. Ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό είναι σίγουρο, και μάλιστα για τον πιο σύνθετο μηχανισμό της αρχαιότητας (1ος αιώνας π.Χ.), που δεν έχει παρόμοιό του στα 1.300 χρόνια που ακολουθούν. Είναι επίσης βέβαιο ότι σχετίζεται με φαινόμενα του ουρανού και ότι αποτελεί ένα είδος πολύπλοκου μηχανικού υπολογιστή. Σε αυτά τα ερωτήματα έχουν προσπαθήσει επί δεκαετίες να απαντήσουν πολλοί μελετητές του Μηχανισμού, συνεπικουρούμενοι από την τεχνολογία της εποχής τους. Η διεθνής ομάδα που συγκροτήθηκε πρόσφατα για την εξ υπαρχής μελέτη του Μηχανισμού έχει ως εφόδια τις προγενέστερες μελέτες αλλά και τη μοναδική βοήθεια των πλέον καινοτόμων τεχνολογιών, οι οποίες υπόσχονται και έχουν ήδη αρχίσει να δίνουν θεαματικά αποτελέσματα.

Διαβάστε περισσότερα...
Ψηφιακές Ακτινογραφίες
Fragment AFragment BFragment CFragment D

Οι ψηφιακές ακτινογραφίες όλων των γνωστών σωζόμενων θραυσμάτων του Μηχανισμού των Αντικυθήρων που αποκτήθηκαν με την τεχνογνωσία της Tek χρησιμοποιώντας το σύστημα BladeRunner βρίσκονται στην ιστοσελίδα της Shaw Inspection Systems (πρώην X-Tek Industrial).
Διαβάστε περισσότερα...
Παλιά και νέα μοντέλα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων
altΤο πιο πρόσφατο μοντέλο του Μηχανισμού των Αντικυθήρων δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Nature του Νοεμβρίου 2006 (Freeth κ.ά., Nature, 30 Νοεμβρίου 2006). Η εξέλιξη των μοντέλων του Μηχανισμού ακολούθησε τη μακροχρόνια προσπάθεια συμφιλίωσης των ενδείξεων από τα θραύσματα με ένα συμπαγές σχέδιο βασισμένο σε συνεκτική δομή και λειτουργία.

Το κλασσικό μοντέλο του Πράις αποτελεί τη βάση όλων των πρόσφατων μοντέλων του Μηχανισμού, παρόλο που πολλές λεπτομέρειες του μοντέλου αυτού έχουν πλέον απορριφθεί. Ο Ράιτ εισήγαγε ένα νέο μοντέλο το 2005. Αυτό ενσωμάτωνε κάποιες θεμελιώδεις αλλαγές στο μοντέλου του Πράις, καθώς και μια μηχανική πραγματοποίηση της υπόθεσης του Πράις ότι η εμπρόσθια όψη του Μηχανισμού μπορεί να αποτελούσε ένα πλανητάριο. Παρόλο που το μοντέλο αυτό ήταν εξαιρετικά ευφυές, με οχτώ ομοαξονικούς δείχτες, υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με την αληθοφάνεια του συστήματος, ενώ η απουσία ενδείξεων από τα ίδια τα θραύσματα μπορεί να σημαίνει πως ίσως να μην καταλήξουμε ποτέ σε συναίνεση.
Διαβάστε περισσότερα...
Τα άρθρα στο "Nature"
alt

Από το περιοδικό Nature (Νοέμβριος 2006)

Ένας αρχαίος αστρονομικός υπολογιστής, κατασκευασμένος στα τέλη του δεύτερου αιώνα π.Χ., ήταν απροσδόκητα πολύπλοκος, σύμφωνα με μία έρευνα στο Nature αυτής της εβδομάδας.
Διαβάστε περισσότερα...
Νέα μοντέλα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων
Τα νέα αποτελέσματα και το τελευταίο διάγραμμα των οδοντωτών τροχών του Ερευνητικού Προγράμματος του Μηχανισμού των Αντικυθήρων έχουν οδηγήσει στην κατασκευή νέων μοντέλων από άλλους ερευνητές. Τα αποτελέσματα του Ερευνητικού Προγράμματος του Μηχανισμού των Αντικυθήρων έχουν ενσωματωθεί σε τουλάχιστον τρία μοντέλα, κατασκευασμένα από τους Μάικλ Ράιτ, Διονύσιο Κριάρη και Μάσσιμο Βισεντίνι.

alt alt
Διαβάστε περισσότερα...
PTM υψηλής ανάλυσης
Οι επιφάνειες των 82 εναπομείναντων θραυσμάτων του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, απεικονιζόμενες από την ομάδα των εργαστηρίων της HewlettPackard, είναι πλέον διαθέσιμες προς μεταφόρτωση. Για τα πλήρους ανάλυσης PTMστην ιστοσελίδα μεταφόρτωσης των εργαστηρίων της HP, πατήστε εδώ. 82 PTM είναι καταγεγραμμένα, και ο αριθμός αυτός είναι εντελώς συμπτωματικός, αφού κάποια μικρά θραύσματα είναι ομαδοποιημένα σε ένα μόνο PTM, ενώ καθένα από τα μεγαλύτερα θραύσματα απεικονίζονται σε παραπάνω από ένα PTM.
Διαβάστε περισσότερα...

Tags: μηχανισμος αντικυθηρων


ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ.

Ημέρα Σελήνης
Ηλιακό ημερολόγιο:
18 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 30 Μαιμακτηριώνος 2782

ΕΝ ΟΙΔΑ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ.

(Σωκράτης)

Με ποιόν θαυμαστό τρόπο η ειλικρινής παραδοχή της άγνοιας μετατρέπεται σε αφετηρία της αληθινής γνώσης;

Η πιο ικανοποιητική απάντηση σε αυτό το καίριο ερώτημα μπορεί να δοθεί μόνο βιωματικά, έμπρακτα. Όταν βιώσει κανείς αυτό το κρίσιμο σημείο, χωρίς φόβο και χωρίς προσδοκίες, φαίνεται πως κάτι πολύ σημαντικό αρχίζει να συμβαίνει μέσα του και γύρω του:

Αρχίζει να μετασχηματίζεται σε μικροκοσμική μονάδα ύπαρξης. Κι αυτό επιδιώκει η πάντα επίκαιρη Σωκρατική Διδασκαλία, που θεμελιώθηκε σε αυτήν εδώ τη χώρα πριν από 2500 χρόνια από τον μεγάλο Διδάσκαλο των Ελλήνων αλλά και όλης της Ανθρωπότητας, τον Σωκράτη...

Το πρόβλημα είναι η κατεστημένη άγνοια η οποία, κατά τον Πλάτωνα, παίρνει τις ακόλουθες μορφές: απλή, διπλή, μεγίστη και σοφιστική.

Απλήείναι η άγνοια όταν κανείς αγνοεί τί είναι ένα πράγμα, όμως ταυτόχρονα έχει αντίληψη ότι το αγνοεί.

Διπλήείναι η άγνοια όταν κανείς αγνοεί κάτι και ταυτόχρονα δεν έχει αντίληψη ότι το αγνοεί.

Μεγίστηείναι εκείνη η κατάσταση άγνοιας όταν κάποιος αγνοεί ένα πράγμα, έχει αντίληψη ότι το αγνοεί, αλλά επιμένει στις απόψεις και γνώμες του, χωρίς να θέλει να ξεφύγει από την άγνοιά του.

Σοφιστική, τέλος, είναι η άγνοια εκείνη όπου κανείς αγνοεί κάτι, αλλά προσπαθεί με διάφορες εικασίες, ανεξέταστες γνώμες και αυθαίρετα συμπεράσματα να καλύψει την άγνοιά του.

Η διάκριση αυτή αντιστοιχεί σε ανθρώπινους τύπους, που αναπτύσσουν ανάλογα γνωρίσματα μέσα στην κοινωνία.

Η τρίτη και η τέταρτη μορφή άγνοιας, είναι σήμερα περισσότερο εξαπλωμένες από ποτέ, παρά την εντύπωση για το αντίθετο.

Η δεύτερη μορφή άγνοιας οφείλεται σε εγκαθιδρυμένες αρνητικές συνθήκες ύπαρξης των ανθρώπινων κοινωνιών: αφορά άτομα συνήθως καλοπροαίρετα στα οποία οι δυνατότητες για γνώση υπάρχουν, πλην όμως δεν αξιοποιούνται.

Η πρώτη μορφή είναι η "ευλογημένη", θα λέγαμε, άγνοια· αφετηριακό σημείο της σωκρατικής έρευνας για την αληθινή γνώση... Είναι η στιγμή όπου η Προσωπικότητα αντιλαμβάνεται την κατάστασή της και αναφωνεί "Ένα μόνο πράγμα γνωρίζω στα σίγουρα, ότι δηλαδή τίποτα δεν γνωρίζω".

Ανοίγεται, έτσι, προς το Όλον, με μια δεκτικότητα ικανή να αφομοιώσει τις ποιότητες του Ανώτερου Εαυτού, και πραγματώνεται μες από την Υπ-Ακοή της στο Ανώτερο...

Tags: φιλοσοφία


η θρησκεία μπορεί να συντηρήσει ή να καταστρέψει τους..

Ακούμε συχνά τον ισχυρισμό πως όλες οι θρησκείες είναι ίδιες και έχουν καταστροφική επίδραση σε έθνη, κράτη, ανθρώπους και συστήματα. Η απλουστευτική όμως αυτή αντίληψη παραβλέπει σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις θρησκείες.

Άποψή μου είναι πως η θρησκεία μπορεί να συντηρήσει ή να καταστρέψει τους ανθρώπους, ανάλογα με τη δομή που δίνεται από τους δημιουργούς της, τα κίνητρα των φορέων της και τις ιδιοτροπίες των ιστορικών περιστάσεων.

Θα επιχειρηματλογησω αναφέροντας ένα απόσπασμα από το έργο της Έντιθ Χάμιλτον «Ο Ελληνικός δρόμος προς τον δυτικό πολιτισμό» που μεταφράστηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο «ΑΘΑΝΑΤΗ ΕΛΛΑΔΑ» από τις εκδόσεις «ΑΤΛΑΝΤΙΣ»

«Και οι Δελφοί;

Είναι αναμφισβήτητο πώς τά μαντεία και ειδικά οι Δελ­φοί έπαιζαν έναν πρωτεύοντα ρόλο στην Ελλάδα, άλλα κα­νένας άπ' τους θεσμούς πού έχουν διασωθεί ώς σήμερα δέν έχει τά γνωστά ιερατικά χαρακτηριστικά. Όταν οι Αθη­ναίοι ζήτησαν συμβουλή από τήν ιέρεια του μαντείου τών Δελφών τον καιρό τών Περσικών εισβολών, εκείνη δέν τους είπε νά προσφέρουν εκατόμβες στό θεό ή νά αφιερώσουν θη­σαυρούς στο μαντείο, όπως θά συμβούλευε μέ τρόπο το Ιερατείο. Τους έδωσε μιά συμβουλή πολύ σοφή και πρακτι­κή, τουλάχιστον όπως τήν ερμήνευσε ο Θεμιστοκλής: νά προστατεύσουν τήν πόλη τους μέ ξύλινα τείχη.

Κι όταν ο Κροίσος, ο πάμπλουτος βασιλιάς της Λυδίας, έστειλε στους Δελφούς για νά του πουν άν θά νικούσε στον πό­λεμο εναντίον τών Περσών και φόρτωσε τους μαντατοφό­ρους του μέ δώρα πολύτιμα, ποιό Ιερατείο δέν θά φρόντιζε νά δώση έναν χρησμό, πώς όσο περισσότερα ήταν τά δώρα τόσο πιο εξασφαλισμένη θά ήταν ή νίκη του;

Άλλα ο μοναδικός χρησμός, πού πήρε άπ' το μαντείο τών Δελφών ήταν πώς μ' έναν τέτοιο πόλεμο θά γκρέμιζε μιά μεγάλη αυτοκρατορία, -καί, όπως δέν παρέλειψε νά εξηγήσει ή ιέρεια, τί έφταιγι εκείνη άν ο ίδιος δέν είχε μυαλό αρκετό για νά συλλογιστή πώς ή αυτοκρατορία αυτή μπορεί νά ήταν, ή δική του;

Και κλεινω με τα δυο ρητά πού αναφέρει ο Πλάτων πώς ήταν σκαλι­σμένα στο μαντείο τών Δελφών δέν θά μπορούσαν νά βρε­θούν σέ κανέναν άλλο ιερό χώρο έξω άπ' τήν Ελλάδα. «Γνώθι σαυτόν» καί «Μηδέν άγαν».

Τέτοιες συμβουλές τά ιερατεία πουθενά του- κόσμου δέν τις έδιναν».

Η Ελληνική θρησκεία δεν ήταν μόνο ο στυλοβάτης της Ελληνικής κοινωνίας, ο θεμελιωτής της επιστήμης, των τεχνών, της ελευθερίας και της ορθής διακυβέρνησης, αλλά και ο ευεργέτης και η πραγματική ουσία ενός ελευθερόφρονος κόσμου που σήμερα συνηθίζουμε να ονομάζουμε «Δυτικό» και όχι όπως θα έπρεπε: «Ελληνικό».


Tags: ελληνικη θρησκεια, θρησκεία


Στο νόμισμα των 100 Δραχμών ..........

Ημέρα Ηλίου
Ηλιακό ημερολόγιο:
17 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο:
29 Μαιμακτηριώνος 2782

Στο νόμισμα των 100 Δραχμών , οι Έλληνες μυημένοι μας έδωσαν ένα μήνυμα γραμμένο σε "ιερογλυφικά".

alt

Στο νόμισμα αυτό, οι Έλληνες μυημένοι μας έδωσαν ένα μήνυμα γραμμένο σε "ιερογλυφικά". Στη μια πλευρά του νομίσματος εμφανίζεται ο Αλέξανδρος με μια κορδέλα στα μαλλιά, σύμβολο του μυημένου στα Ελληνικά Μυστήρια και με τα κέρατα του Άμμωνος Διός που σημαίνουν την ισόρροπη ανάπτυξη των δύο λοβών του εγκεφάλου, πράγμα που συμβαίνει μόνον σε λίγους μυημένους και σε ακόμη λιγότερους προικι­σμένους από τη φύση, γι' αυτό και μετωπικές οργανώσεις των εχθρών του Ελληνισμού με καλυμμένα ερωτηματολόγια ή και ανοιχτά ακόμη, διαδίδουν πως κάνουν ελέγχους δεξιού και αριστερού ημισφαιρίου, για να εντοπίσουν τους προικισμένους Έλληνες και να τους εξοντώσουν.
Στην άλλη πλευρά του νομίσματος, δίπλα στην ημερομηνία κατα­σκευής του, στο αριστερό μέρος, υπάρχει ένα ανθέμιο. Το λουλούδι αυτό θα το δούμε να το κρατά στο δεξί της χέρι στα ΤΡΙΑ της δάχτυλα η Φρασίκλεια, ένα άγαλμα που βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών και το οποίο είναι το μόνο του οποίου απαγορεύεται η φωτογράφηση, από τους Έλληνες, αφού κατά καιρούς το κινηματογραφούν ξένα τηλεοπτικά συνεργεία.
Το ανθέμιο αυτό σε άλλα αγάλματα το βλέπουμε τοποθετημένο στο υψηλότερο σημείο του μετώπου, που στα Ελληνικά στέμματα μοιάζει με ένα τρίγωνο. Είναι το κωνάριο, το γνωστό "τρίτο μάτι", που ως συνήθως το βλέπουμε στην κορυφή του θύρσου του Διονύσου.
Τρίτο στοιχείο στο νόμισμα αυτό είναι ο λεγόμενος "Ήλιος της Βεργίνας". Θα δούμε πως έχει 16 "ακτίνες" που αν τις προσέξουμε καλά θα κατανοήσουμε το κρυφό τους νόημα. Ο Μακρόβιος λέει πως η ψυχή όταν κινείται εγκαταλείπει το σφαιρικό τέλειο σχήμα της και αποκτά τη μορφή ενός κομήτη. Το κέντρο του ήλιου αυτού παρατηρούμε πως υπάρχει ένα λουλούδι με 10 πέταλα.
Έχουμε λοιπόν τα εξής στοιχεία: Δύο λοβούς, ένα ανθέμιο με πέ­ντε πέταλα, 16 ψυχές, έναν πυρήνα με 10 φύλλα και ένα φωτοστέφανο με τη μορφή κορδέλας. Η "ιερογλυφική" φράση είναι η εξής: "Ο μυη­μένος άνθρωπος, ο οποίος ξεπέρασε τον εαυτό του, ο ήρωας (που ο Νίτσε ονομάζει Υπεράνθρωπο) με ανεπτυγμένους τους δύο λοβούς και ενεργοποιημένο το κωνάριο, απελευθερώνει την ψυχή του από τον υποσελήνιο κόσμο για να συναντήσει και να ενωθεί με την αιώνια ψυχή τον τέλειο αριθμό των Πυθαγορείων".

Από το βιβλίο του Δημητρίου Κύθρα «Κανείς δεν τολμά να τα γράψει»
Εκδόσεις ΔΗΛΙΟΣ

Tags: φιλοσοφία


ΠΟΤΕ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ


KANENA ΣΧΟΛΙΟ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ Ο ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ... ΑΛΛΩΣΤΕ Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ....



Tags: χριστιανιανισμος, λαζοπουλος-βιντεο, θρησκεία


Giordano Bruno (1548-1600)

Ημέρα Κρόνου
Ηλιακό ημερολόγιο:
16 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 28 Μαιμακτηριώνος 2782

ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΜΑΧΗΤΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ ... ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΗΣ ''ΑΓΑΠΗΣ''..............

...

Ιταλός λογοτέχνης και φιλόσοφος, γεννήθηκε το 1548 κοντά στη Νεάπολη και εκτελέστηκε στην πυρά της «Ιεράς Εξέτασης» το έτος 1600 στη Ρώμη.

Το πραγματικό του όνομα ήταν Filippo. Σπούδασε στη Νεάπολη και εντάχθηκε το έτος 1565 στο τάγμα των Δομινικανών. Σύντομα συγκρούστηκε όμως με την ηγεσία του τάγματος, γιατί θεωρούσε ανοησία τη θεοποίηση της μητέρας του Ιησού και ειδωλολατρία την προσκύνηση εικόνων. Παρ' όλα αυτά, έγινε το έτος 1572 ιερέας.

alt
Το 1576 εκφράστηκαν υποψίες για αιρετικές τοποθετήσεις του Bruno. Πήγε ο ίδιος στη Ρώμη για να δώσει εξηγήσεις στον πάπα για τη στάση του, αλλά εκεί έγινε γνωστό ότι είχε πετάξει στην τουαλέτα τα συγγράμματα του εκκλησιαστικού πατέρα Ιερώνυμου, οπότε εκδιώχθηκε. Τότε εγκατέλειψε τον μοναστικό βίο ο Bruno και άρχισε περιπατητική ζωή, επισκεπτόμενος πολλές πόλεις της Ευρώπης.

Οι επανερχόμενες σε ισχύ φυσιοκρατικές αρχές της Αρχαιότητας και η εμπέδωση από τους ερευνητές της εποχής του ηλιοκεντρικού συστήματος που είχε διατυπώσει ο Κοπέρνικος, ενθάρρυναν τον Bruno να διατυπώσει δικές του φιλοσοφικές αντιλήψεις, με τις οποίες, όπως ξέρουμε σήμερα, προσέγγιζε με διαισθητικό τρόπο τις μεταγενέστερες επιστημονικές αντιλήψεις και πολλές μελλοντολογίες που διατυπώνονται σήμερα.

Συγκεκριμένα, τάχθηκε ο ίδιος υπέρ του ηλιοκεντρικού συστήματος του Κοπέρνικου και ενάντια στην (αριστοτελική) γεωκεντρική αντίληψη που είχε υιοθετήσει και υπερασπιζόταν η καθολική εκκλησία. Επίσης, θεωρούσε ότι ο κόσμος (το σύμπαν) έχει άπειρη έκταση και απεριόριστη διάρκεια ζωής, χωρίς αρχή και τέλος. Άμεση λογική επίπτωση αυτής της αντίληψης ήταν ότι δεν υπάρχει «ρόλος» για κάποιον θεό και για διάφορες χριστιανικές ιδεοληψίες, όπως τη μετά θάνατον ζωή, τη «δευτέρα παρουσία» κ.ο.κ.

Πέρα απ' αυτά, ο Bruno θεωρούσε τα ευαγγέλια συρραφή ιστοριών από διάφορες εποχές και για διαφορετικά πρόσωπα που είχαν ομογενοποιηθεί από κάποιον λογοτέχνη. Ο δε Ιησούς δεν είχε, φυσικά, καμιά θεϊκή υπόσταση, γιατί δεν υπήρχε ανάγκη για κάτι τέτοιο.

Ο λόγος που επέστρεψε στην Ιταλία, παρ' ότι γνώριζε ότι λειτουργούσε η εγκληματική «Ιερά Εξέταση», ήταν η επιθυμία του να καταλάβει μια καθηγητική θέση σε ιταλικό πανεπιστήμιο. Αρχικά του ανατέθηκε η διδασκαλία των Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας, η οποία θέση δόθηκε
όμως αργότερα στον Γαλιλαίο. Στη συνέχεια πήγε ο Bruno στη Βενετία για να διδάξει, όπου και συνελήφθη από πράκτορες της «Ιεράς Εξέτασης».

Στα κάτεργα αναγκάστηκε να ανακαλέσει αυτός ο οξυδερκής διανοούμενος όλες τις «αιρετικές αντιλήψεις» μετά από ανακρίσεις και σκληρά βασανιστήρια. Κι ενώ είχαν αποφασίσει οι κρατούντες να απελευθερωθεί
ο Bruno, γιατί δεν διεκδικούσε η βενετσιάνικη «Ιερά Εξέταση» αρμοδιότητα για την περίπτωση του, παραδόθηκε στο ρωμαϊκό παράτημα της εγκληματικής οργάνωσης ως διαφυγών Δομινικανός μοναχός.

Από το έτος 1593 εκρατείτο ο Bruno στα ρωμαϊκά κάτεργα, αλλά δεν δεχόταν να αναγνωρίσει, όπως του ζητούσαν, ότι ο Ιησούς ήταν θεός, ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή και ότι δεν υπάρχουν πολλαπλοί κόσμοι. Έτσι το έτος 1600 καταδικάστηκε σε θάνατο στην πυρά ως αιρετικός και μάγος.
Στις 17 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους εκτελέστηκε στην Πλατεία Λουλουδιών, όπου υπάρχει σήμερα άγαλμά του. Το άγαλμα αυτό τοποθετήθηκε εκεί το έτος 1889, παρά τη σφοδρή αντίδραση του πάπα Λέοντα XIII.

Τα βιβλία του Bruno εντάχθηκαν ήδη από τα χρόνια πριν την εκτέλεσή του στον «πίνακα των απαγορευμένων» (Index) και έμειναν εκεί μέχρι το 1966. Το έτος 2000, τετρακόσια χρόνια μετά την εκτέλεση αυτού του πρωτοποριακού φιλοσόφου, ανακοίνωσε ο πάπας ότι η καταδίκη και εκτέλεση του Bruno ήταν «άδικη». Άλλο ένα μνημείο χριστιανικής αγάπης και υποκρισίας.

Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία


ΟΥΚ ΕΝ ΤΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ..

Ημέρα Αφροδίτης
Ηλιακό ημερολόγιο:
15 Ποσειδεώνος 2782

Σεληνο-ηλιακό ημερολόγιο: 27 Μαιμακτηριώνος 2782

ΟΥΚ ΕΝ ΤΩ ΠΟΛΛΩ ΤΟ ΕΥ ΑΛΛΑ ΕΝ ΤΩ ΕΥ ΤΟ ΠΟΛΥ.

(Αρχαίο Ρητό)

Το ευ δεν βρίσκεται μέσα στο πολύ αλλά το πολύ μέσα στο ευ...

Η σχέση ποσότητας και περιεχομένης ουσίας ήταν πάντα μια σχέση γνωστή με ακρίβεια μόνο στους Μυημένους. Η σχέση αυτή δεν προκύπτει τυχαία. Η ποσότητα / το πολύ, είναι το διαθέσιμο μέσον ενός αριθμού ομοειδών πραγμάτων (λ.χ. 1, 10, 20 ποτήρια νερού, 4, 40, 200 σελίδες τυπωμένου χαρτιού).

Η περιεχόμενη ουσία / το εύ, είναι ο γενεσιουργός λόγος που δίνει υπόσταση στην ποσότητα (λχ. μια κουταλιά καφέ σε 1 ποτήρι νερού, η γνώση / πληροφορία που μπαίνει σε 1 τυπωμένη σελίδα χαρτιού). Κανονικά, η ποσότητα οφείλει να υπηρετεί την περιεχόμενη ουσία, αλλά δυστυχώς συμβαίνει το αντίθετο.

Και έτσι βλέπουμε δεκάδες, εκατοντάδες σελίδες τυπωμένου χαρτιού χωρίς σχεδόν καμμιά ή με ελάχιστη γνώση / πληροφορία. Κι αυτό είναι μια άσκοπη και ανώφελη καταπόνηση του εγκεφάλου.

Το αντίθετο, δηλαδή η τοποθέτηση ικανής ουσίας σε λίγη ποσότητα-χώρο είναι μια αρχαία εσωτερική τέχνη, που υπηρετεί τον Νόμο της Οικονομίας από τον οποίο διέπεται η Φύση. ΄Ετσι, ο καφές γίνεται τόσο πιο δυνατός σε όσο λιγότερη ποσότητα νερού διαλύεται (διαφορετικά γίνεται "νεροζούμι").

Η γνώση γίνεται πιο λειτουργική, διεισδυτική και χρήσιμη σε όσο λιγότερες σελίδες αναλύεται. Δηλαδή, όταν δεν πλατυάζει -με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία- αλλά "σώζεται" μέσα στην αναγκαία και ικανή έκταση...

Tags: φιλοσοφία


Ιεραρχία μέχρι τον βαθμό των Αγγέλων!!!!!..

ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΞΕΡΑΤΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ?........ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ''ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ'' .. ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ''ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ'' ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ... ΕΛΕΟΣ .......... ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ
ΕΓΩ ΠΑΩ ΚΟΛΑΣΗ Ε ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟ ΣΑΣ... ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΙΝ ΠΡΟΛΑΒΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ''ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ'' ΑΣ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΦΝΙ...

Δημοσιεύθηκε στο Άγιοι Προστάτες, Απορίες, ιστορία by orthodoxos στο Δεκέμβριος 6th, 2007

ΙΕΡΑΡΧΙΑ
Ιεραρχία μέχρι τον βαθμό των Αγγέλων
(Τώρα και πάντα)

ΠΑΤΗΡ
ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ
ΥΙΟΣ

Προσοχή!!!
Το πνεύμα το Άγιο σε καμιά περίπτωση δεν είναι πρόσωπο.

Ο Πατήρ και ο Υιός, περικλείονται από το Άγιο Πνεύμα και αποτελούν την Αγία Τριάδα. Το πνεύμα το Άγιο, είναι πνεύμα αγνότητος, σωφροσύνης και αγάπης.

Υπεραγία Μαρία (Θεοτόκος)

Αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ

Ηγούνται των Χερουβείμ (Αρχιστράτηγος Γαβριήλ), και των Σεραφείμ (Αρχιστράτηγος Μιχαήλ). Τα χερουβείμ και τα Σεραφείμ αποτελούνται από 6 Πρωτοπρεσβύτερους και 12 Πρεσβύτερους Αγγέλους. (***)

Πρωτοπρεσβύτεροι Άγγελοι (12 συνολικά)
Τα ονόματα τους είναι με τυχαία σειρά:
Άγιος Σηθ , Άγιος Ιωσήφ, Άγιος Λωτ, Άγιος Σολομών, Άγιος Αδάμ,
Άγιος Ιωσήλ, Άγιος Ηλί, Άγιος Γαδ, Άγιος Εσρά, Άγιος Δαυίδ,
Άγιος Ραφαήλ, Άγιος Ιούδας.

Πρεσβύτεροι Άγγελοι (24 συνολικά)
Τα ονόματά τους είναι με τυχαία σειρά:
Άγιος Ιερεμίας, Άγιος Ιεζεκιήλ, Άγιος Ελιακείμ, Άγιος Ναασών, Άγιος Σαλμών,
Άγιος Ιεσαί, Άγιος Εσρώμ, Άγιος Ιακώβ, Άγιος Σαούλ, Άγιος Ελλώχ,
Άγιος Δανιήλ, Άγιος Σαμουήλ, Άγιος Συμεών, Άγιος Τεό, Άγιος Μελχισεδέχ,
Άγιος Ισμαήλ, Άγιος Ισαάκ, Άγιος Ησαύ, Άγιος Σημ, Άγιος Μώη,
Άγιος Βενιαμίν, Άγιος Μωυσής, Άγιος Αβραάμ, Άγιος Ιωνάς.

Οι Αρχάγγελοι, οι πρωτοπρεσβύτεροι και οι πρεσβύτεροι Άγγελοι πλάστηκαν 10 εκατομμύρια χρόνια πριν και με τις δυνάμεις που τους δόθηκαν ολοκλήρωσαν την δημιουργία.


___

Προσοχή, να διαβαστεί οπωσδήποτε!(***) Tα ονόματα των αγγέλων παρατίθενται με τυχαία σειρά. Οι ίδιοι δεν θέλουν να καταχωρηθούν τα ονόματά τους με σειρά αρχαιότητας, γιατί απλά είναι σεμνοί και ταπεινοί. Η αρχαιότητα έχει σημασία, αλλά συχνά οι ίδιοι αντικαθιστούν στις υπηρεσίες τους απλούς Αγγέλους, μη Θεωρώντας πως η δύναμη και εξουσία που κατέχουν πρέπει να τους θέτει υπεράνω. Ανάλογες μορφές ταπείνωσης παρουσιάζονται από όλους τους Αγγέλους.

2 Responses to 'Η (επίσημη)Ιεραρχία μέχρι τον βαθμό των Αγγέλων'

Tags: χριστιανιανισμος, θρησκεία